Wyrok z 9 lipca 2025, sygn. II K 88/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 88/25

W. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. T.

W dniu 24 lutego 2025 roku w (...) na ulicy (...) kierował pojazdem mechanicznym marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) wbrew decyzji Prezydenta Miasta N. o cofnięciu uprawnień kategorii (...) z dniem 5 kwietnia 2024 roku (sygnatura akt (...)

czyn z art. 180a kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I-II

J. T.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z treścią art. 180a kk, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu kieruje pojazdem mechanicznym pomimo wydania decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Wobec oskarżonego J. T. dnia 5 kwietnia 2024 roku decyzją Prezydenta Miasta N. cofnięto uprawnienia kategorii (...)(sygnatura akt (...)).

Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, w szczególności treść decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami oraz wyjaśnienia samego oskarżonego, jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzają, że oskarżony J. T. dopuścił się zarzucanego mu czynu. Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa z art. 180a kk, co dodatkowo koresponduje z pozostałym materiałem dowodowym i nie budzi zastrzeżeń co do jego wiarygodności.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. T.

I

I

Uznając oskarżonego J. T. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na mocy art. 180a kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 złotych. W ocenie sadu orzeczona kara tak co do rodzaju, jak i wymiaru jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Należało przy tym zważyć, iż czyn z art. 180a kk zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Decydując o wymiarze i rodzaju kary, sąd miał na uwadze uprzednią karalność oskarżonego, a także fakt, iż oskarżony miał pełną świadomość iż jego zachowanie wypełnia znamiona czynu zabronionego. Przejawiając tym samym swoją lekceważącą postawę w stosunku do przepisów prawa.

Jako okoliczność łagodzącą sąd uznał przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu i okazanie skruchy.

Sąd uznał, iż kara grzywny uwydatni oskarżonemu nieopłacalność popełniania czynów zabronionych i spełni wobec niego swe cele wychowawcze i represyjne.

Orzeczona kara grzywny jest zgodna z wnioskiem prokuratora o skazanie bez przeprowadzania rozprawy, złożonym na podstawie art. 335 § 1 kpk.

J. T.

II

I

W przypadku skazania za czyn z art. 180a kk ustawodawca przewidział obligatoryjne orzeczenie o zakazie prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (art. 42 § 1a pkt 1 kk). Sąd nie posiada w tym zakresie żadnego luzu decyzyjnego. Mając na uwadze realia sprawy, wystarczającym będzie orzeczenie wskazanego środka karnego na najkrótszy możliwy okres, tj. jeden rok. Orzeczenie w tym zakresie było zgodne z wnioskiem złożonym przez prokuratora o skazanie w trybie art. 335 § 1 kpk.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

W punkcie II niniejszego orzeczenia sąd omyłkowo, zgodnie z treścią wniosku prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy na podstawie art. 335 § 1 k.p.k., wskazał, iż orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Zwrot „w ruchu lądowym” stanowi oczywistą omyłkę pisarską, albowiem przepisy art. 42 § 1a pkt 2 oraz § 2 k.k. nie przewidują konieczności określania rodzaju ruchu, którego zakaz dotyczy. Sąd nieumyślnie powielił błąd zawarty we wniosku prokuratora.

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 40 złotych. Oskarżony J. T. pracuje, osiąga stały dochód w kwocie 5.000 zł i jest w stanie ponieść ww. koszty sądowe bez uszczerbku dla swojego poziomu utrzymania. Orzeczenie w tym zakresie również jest zgodne z wnioskiem prokuratora o skazanie w trybie art. 335 § 1 kpk.

1.Podpis