sygn. II K 403/25 9 lipca 2025 Sąd Rejonowy w Nysie

Uzasadnienie z 9 lipca 2025, sygn. II K 403/25

Data orzeczenia 9 lipca 2025
Sąd Sąd Rejonowy w Nysie
Wydział II Wydział Karny
Tagi
#Sąd Rejonowy w Nysie #II Wydział Karny #uzasadnienie

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 403/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

M. G.

czyn opisany w części wstępnej wyroku, tj. występek z art. 193 § 1 k.k. przy zast. art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  Oskarżona w okresie od 15 października do 9 listopada 2024 roku wielokrotnie w krótkich odstępach czasu wchodziła do pomieszczenia, w którym znajdował się bankomat w budynku przy ul. (...) w N. - przeznaczonego dla osób posiadających karty bankomatowe i pomimo żądania S. P. (1) będącego współwłaścicielem budynku nie chciała opuścić tego pomieszczenia.

2.  Oskarżona w chwili popełnienia czynu miała w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swym postępowaniem.

3.  Oskarżona była wielokrotnie karana sądownie.

zeznania S. P.

wyjaśnienia

wydruk zdjęć

wykaz interwencji

opinia

dane o karalności

138

138

13-18

20

73

128

0.1.1.2 Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

M. G.

czyn opisany w części wstępnej wyroku, tj. występek z art. 193 § 1 k.k. przy zast. art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

brak

2.  OCena DOWOdów

0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1-3

zeznania S. P.

wyjaśnienia

wydruk zdjęć

wykaz interwencji

opinia

dane o karalności

- zeznania pokrzywdzonego były wiarygodne, znalazły przy tym potwierdzenie w dowodach z dokumentów,

- oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, jej wyjaśnienia były wiarygodne, wskazała przy tym na motywy swojego działania,

- treść dokumentów nie była kwestionowana przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, przy tym opinia biegłych była jasna i pełna,

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

pozostałe dowody z dokumentów

dowody te nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy,

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

M. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwo z art. 193 § 1 k.k. popełnia ten, kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza.

Jest to przestępstwo przeciwko wolności, zagrożone grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Art. 12 § 1 k.k. stanowi, że dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony. Jednocześnie na podstawie art. 57b k.k. skazując za przestępstwo z zastosowaniem art. 12 § 1 k.k., sąd wymierza karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a w wypadku grzywny lub kary ograniczenia wolności nie niższą od podwójnej dolnej granicy ustawowego zagrożenia - do podwójnej wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia.

Zgodnie z przepisem art. 31 § 2 k.k. jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.

Na podstawie art. 41a § 1 k.k. sąd może orzec zakaz przebywania w określonych miejscach, w razie skazania m.in. za przestępstwo przeciwko wolności. Zakaz orzeka się od roku do lat 15.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz ustalony w sprawie stan faktyczny sąd nie miał wątpliwości, że oskarżona działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, co wynikało z jej wyjaśnień, w krótkich odstępach czasu zrealizowała znamiona czynu zabronionego z art. 193 § 1 k.k. przy zast. art. 12 § 1 k.k.

Przy czym w chwili popełnienia czynu oskarżona miała ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, to jest działała w warunkach z art. 31 § 2 k.k.

3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. G.

1

1

- za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 193 § 1 k.k. w zw. z art. 57b k.k. wymierzył oskarżonej karę 2 miesięcy pozbawienia wolności,

- przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonej przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k.,

- przede wszystkim sąd miał na uwadze to, że oskarżona działa w warunkach poczytalności ograniczonej w stopniu znacznym, co w sposób istotny limitowało stopień winy, dlatego też kara inna niż zbliżona do dolnej granicy ustawowego zagrożenia przekraczałaby w ocenie sądu stopień zawinienia,

- stopień społecznej szkodliwości czynu był wysoki, gdyż oskarżona przez okres kilku tygodni godziła w dobro prawne pokrzywdzonego notorycznie wchodząc do pomieszczenia z bankomatem, co więcej pomimo żądania nie chciała go opuścić, przy tym była już karana za to samo przestępstwo popełnione na szkodę tego samego pokrzywdzonego,

- wybierając rodzaj kary sąd miał na uwadze to, że oskarżona jest osobą zdemoralizowaną o czym świadczy jej wielokrotna karalność, dlatego jedynie kara pozbawienia wolności, czyli kara izolacyjna spełni cele stawiane karze, tym bardziej, że z opinii biegłych lekarzy psychiatrów wynikało, że prawdopodobieństwo popełnienia w przyszłości przestępstwa podobnego jest wysokie, jednocześnie za niecelowe uznano orzekanie środków zapobiegawczych, gdyż jak stwierdzili biegli skuteczność środków zabezpieczających w przypadku stwierdzanych u oskarżonej zaburzeń nie jest wysoka, natomiast miarkując wysokość kary wzięto pod uwagę to, że działała ona w warunkach znacznego ograniczenia poczytalności co skutkowało orzeczeniem kary pozbawienia wolności w najniższym możliwym wymiarze,

- wymierzona kara spełni cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonej, gdyż będzie efektywnie wykonywana,

2

1

- na podstawie art. 41a § 1 k.k. w zw. z art. 41 § 1 k.k.

w związku z popełnieniem przestępstwa przeciwko wolności orzeczono wobec oskarżonej na okres roku zakaz przebywania w budynku położonym w N. przy ul. (...),

- orzeczenie tego środka było niezbędne dla ochrony pokrzywdzonego przed naruszaniem przez oskarżoną jego dóbr prawnie chronionych po opuszczeniu jednostki penitencjarnej,

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądzono z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. K. P. opłatę z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonej,

4

na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. mając na uwadze aktualną sytuację oskarżonej, która odbywa karę pozbawienia wolności, zwolniono ją w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

6.  1Podpis