Postanowienie SN z 15 lutego 2012, sygn. I CZ 14/12
Data orzeczenia
15 lutego 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Tadeusz Wiśniewski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 15 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Wojciech Katner
w sprawie z powództwa K. G.-A.
przeciwko B. A.
o rozwód,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2012 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 4 listopada 2011 r.,
zażalenie oddala.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną powódki z tego względu, że została ona wniesiona w sprawie, w której
jest ona niedopuszczalna. Skarga kasacyjna została bowiem złożona od
postanowienia wskazanego Sądu, którym oddalono zażalenie powódki na
postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu jej pozwu z powodu braku
jurysdykcji krajowej. W pozwie powódka domagała się rozwiązania jej małżeństwa
z pozwanym przez orzeczenie rozwodu.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego powódka zażądała jego
zmiany przez uznanie dopuszczalności wniesionej skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Abstrahując od kwestii nieprawidłowo sformułowanego – z punktu widzenia
procesowego – wniosku zawartego w zażaleniu, należy stwierdzić, że jest ono
oczywiście nieuzasadnione merytorycznie i jako takie nie zasługiwało na
uwzględnienie. Sąd Apelacyjny trafnie bowiem przyjął, że stosownie do art. 3982
§ 1 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna w sprawach o rozwód jest niedopuszczalna, stąd
też podlegała ona odrzuceniu. Niedopuszczalność ta dotyczy zarówno orzeczeń
merytorycznych, jak i – wbrew wywodom skarżącej – orzeczeń o charakterze
procesowym kończącym postępowanie w sprawie o rozwód.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 3941
§ 3 w zw. z art.
39814
k.p.c.).