Wyrok z 25 września 2025, sygn. V GC 625/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 września 2025r.

Sąd Rejonowy w Radomiu V Wydział Gospodarczy

w następującym składzie:

Przewodniczący: sędzia Wojciech Karwat

Protokolant: Anna Lewandowska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2025 roku w Radomiu

sprawy z powództwa: (...) spółka komandytowa w K.

przeciwko: (...) spółka akcyjna w W.

o zapłatę

I.  zasądza od (...) spółki akcyjnej w W. na rzecz (...) spółki komandytowej w K. kwotę 11.000 (jedenaście tysięcy) złotych;

II.  w pozostałej części powództwo oddala;

III.  zasądza od (...) spółki akcyjnej w W. na rzecz (...) spółki komandytowej w K. kwotę 3.886,74 zł (trzy tysiące osiemset osiemdziesiąt sześć złotych siedemdziesiąt cztery grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty;

IV.  nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Radomiu od (...) spółki komandytowej w K. kwotę 136,60 zł (sto trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy) a od (...) spółki akcyjnej w W. kwotę 706,59 zł (siedemset sześć złotych pięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Sygn. akt V GC 625/23

UZASADNIENIE

Pozwem z 10 października 2023 roku (data nadania w placówce operatora pocztowego) powód (...) z siedzibą w K. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W.:

1. 18.000 złotych tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych, liczonymi od dnia wniesienia niniejszego pozwu do dnia zapłaty;

2. 3.165,78 złotych tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, liczonymi od dnia wniesienia niniejszego pozwu do dnia zapłaty;

3. 330,86 złotych tytułem rekompensaty za koszy odzyskiwania należności wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty;

4. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu wskazał, że 8 marca 2023 roku i 30 czerwca 2023 roku powód zawarł z (...) sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w N. umowę przeniesienia wierzytelności, na podstawie której nabył między innymi wierzytelności przysługujące (...) sp. z o.o. sp.k. względem pozwanego z tytułu odszkodowania z umowy OC za koszty najmu zastępczego ciągnika siodłowego i naczepy zastępczej w okresie od 6 lipca 2022 roku do 4 sierpnia 2022 roku. Stawka najmu ciągnika siodłowego wyniosła 600,00 złotych netto za dzień używania pojazdu, a stawka najmu naczepy zastępczej 500 złotych netto. Przedstawiciel (...) sp. z o.o. sp.k. w drodze korespondencji e-mail z dnia 17 sierpnia 2022 r. doręczył pozwanemu dwie faktury VAT. Faktura VAT nr (...) z dnia 17 sierpnia 2022 roku opiewała na kwotę 18.000 złotych netto i dotyczyła wynajmu pojazdu zastępczego za okres od 06 lipca 2022 roku do 04 sierpnia 2022 roku, tj. łącznie 30 dni przy dziennej stawce najmu wynoszącej 600 zł netto. Faktura VAT nr (...) z dnia 17 sierpnia 2022 roku opiewała na kwotę 15.000 złotych netto i dotyczyła kosztu wynajmu naczepy zastępczej za okres od 06 lipca 2022 roku do 04 sierpnia 2022 roku, tj. łącznie 30 dni przy dziennej stawce najmu wynoszącej 500 złotych netto. Fakt opiewała na kwotę 15.000 złotych netto.

Dnia 2 września 2022 roku pozwany przesłał decyzję z 2 września 2022 roku, w której uznał swoją odpowiedzialność za szkodę, przyznając odszkodowanie za koszty najmu naczepy zastępczej w wysokości 3.000 złotych netto, uznając za uzasadniony okres najmu w zakresie 20 dni, tj. od daty początku najmu do przekazania zaakceptowanego kosztorysu (dnia 13.07.2022 roku), plus 4 dni wolne od pracy, 3 dni technologicznej naprawy pojazdu, 2 dni organizacyjne, 2 dni na zamówienie części oraz 1 dzień na odbiór pojazdu po naprawie. Zdaniem pozwanego, ww. okres obejmuje wszystkie czynności związane z ustaleniem rozmiaru szkody i zakresu niezbędnej naprawy pojazdu, bez uwzględnienia okresów nieuzasadnionej zwłoki ze strony poszkodowanego i wybranego przez niego zakładu naprawczego, skutkujących przestojem pojazdu w warsztacie bez podejmowania przez ten warsztat czynności mających na celu przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody. W zakresie stawki najmu naczepy zastępczej, pozwany zakwestionował stawkę najmu określoną w fakturze, uznając za uzasadnioną stawkę dobową wynajmu naczepy w kwocie 150 złotych netto (pozew k. 4-14).

Nakazem zapłaty z 31 października 2023 roku w sprawie o sygnaturze GNc 1826/23 Referendarz Sądowy nakazał pozwanemu, aby zapłacił na rzecz powoda kwotę 21.487,64 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 18.000 zł od 13 października 2023 roku do dnia zapłaty i ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 3469,64 zł od dnia 13 października 2023 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 3.492 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, w tym 2.400 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zapłaty, albo żeby wniósł w tym terminie sprzeciw (nakaz zapłaty k.118).

W złożonym sprzeciwie pozwany zaskarżył nakaz zapłaty w zakresie kwoty 14.487,64 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 11.000 złotych od dnia 13 października 2023 roku do dnia zapłaty i od kwoty 3.496,64 złotych od dnia 13 października 2023 roku do dnia zapłaty oraz w zakresie zasądzonych na rzecz powoda kosztów postępowania w kwocie 3.492 złotych i wniósł o oddalenie powództwa w zaskarżonej części oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Powołując się na treść dołączonych do pozwu dokumentów dotyczących cesji dochodzonej wierzytelności, zakwestionował posiadanie przez powoda legitymacji czynnej. Wskazał ponadto, że czas naprawy ciągnika i naczepy wynoszący 30 dni został rażąco zawyżony w stosunku do zakresu ich uszkodzeń oraz możliwych do wykonania przez warsztat czynności naprawczych i technologicznego czasu naprawy, a przedstawiona przez faktura VAT nie dowodzi zasadności najmu w przedstawionym w niej czasie. Podtrzymał stanowisko, według którego za uzasadniony okres najmu należy uznać okres 20 dni. Podniósł, że roszczenie powoda nie wynika z transakcji handlowej, ale z deliktu, a zatem powód niezasadnie dochodzi rekompensaty za koszty odzyskiwania należności oraz odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych (sprzeciw od nakazu zapłaty k.123-128).

Sąd Rejonowy ustali ł następujący stan faktyczny:

Dnia 5 lipca 2022 roku, w miejscowości K., na Drodze Krajowej nr (...), doszło do kolizji drogowej, w której brały udział dwa pojazdy. E. A. kierujący pojazdem osobowym marki N. o numerze rejestracyjnym (...), doprowadził do zderzenia z zestawem pojazdów: ciągnikiem siodłowym marki D. o numerze rejestracyjnym (...) oraz naczepa-chłodnia marki S. o numerze rejestracyjnym (...). Sprawcą przedmiotowego zdarzenia był kierujący samochodem osobowym marki N., który zjechał na przeclwlegly pas ruchu uderzając w prawidłowo porusztajacy się zestaw pojazdów, uszkadzając ciągnik siodłowy i naczepę. Sprawca przedmiotowego zdarzenia miał zawartą umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów z (...) S.A. z siedzibą w W. o numerze polisy (...) (notatka informacyjna o zdarzeniu drogowym k. 25).

Uszkodzone pojazdy były użytkowane przez Ł. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w miejscowości S. (fakt niesporny).

Właścicielem pojazdu D. o numerze rejestracyjnym (...) był (...) S.A., który upoważnił Ł. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w miejscowości S. do zgłoszenia szkody i podjęcia wszelkich czynności zmierzających do ustalenia odszkodowania. W upoważnieniu wskazano, że likwidacja szkody ma odbywać się w wariancie „warsztat” w oparciu o przedłożone ubezpieczycielowi faktury (pełnomocnictwo k. 28).

Dnia 6 lipca 2022 roku poszkodowany udzielił upoważnienia M. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą „(...)" i zajmującej się naprawą uszkodzonych pojazdów, do odbioru odszkodowania od ubezpieczyciela sprawcy szkody i to ona tego samego dnia dokonała zgłoszenia ubezpieczycielowi szkody w zakresie uszkodzeń pojazdów. Przedmiotowe szkody zostały zarejestrowane w zakresie ciągnika siodłowego pod numerem (...).02 oraz w zakresie naczepy pod numerem (...).01 (zgłoszenie szkody i pełnomocnictwo -akta szkody str. 181, 142 i 69 pliku „akta (...).01” oraz zgłoszenie szkody, pełnomocnictwo i upoważnienie do odbioru odszkodowania-akta szkody str. 150, 137 i 64 pliku „akta (...).02”k. 241).

Dnia 6 lipca 2022 roku poszkodowany zawarł na czas naprawy z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytową z siedzibą w N. umowę najmu ciągnika siodłowego Marki M. o numerze rejestracyjnym (...) oraz umowę najmu naczepy-chłodni o numerze rejestracyjnym: (...) (umowy najmu k. 29-30 i 31-34). Jednocześnie poszkodowany zawarł z (...) umowy przelewu wierzytelności w postaci prawa do uzyskania przez (...) od ubezpieczyciela sprawcy kolizji odszkodowania za koszty najmu wyżej wskazanych pojazdów (umowy cesji k. 35-36).

Roszczenia dotyczące odszkodowania za koszty najmu pojazdu zastępczego i naczepy zastępczej zostały zgłoszone (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W. za pośrednictwem wiadomości e-mail 11 lipca 2022 roku oraz 14 lipca 2022 roku (zgłoszenie szkody - akta szkody str.181,142 i 69 pliku „akta (...).01” k. 241).

Dnia 12 lipca 2022 roku ubezpieczyciel przedstawił M. K. kosztorys z dnia 11 lipca 2022 roku dotyczący naprawy ciągnika siodłowego na kwotę 24.9872,85 złotych (kalkulacja k. 211-215, wiadomość e-mail k. 216). Dnia 25 lipca 2022 roku M. K. zaakceptowała wypłatę bezspornej kwoty 20.311,26 zł netto (wiadomość e-mail k. 222). Wiadomością e-mail z dnia 15 lipca 2022 roku ubezpieczyciel w odpowiedzi na propozycję ugodową M. K., zaproponował rozliczenie szkody w naczepie na zasadzie ugody i wypłatę odszkodowania w kwocie 11.000 złotych. Dnia 19 lipca 2022 roku M. K. ją zaakceptowała i przesłała ubezpieczycielowi dyspozycję wypłaty (wiadomości e -mail str. 70 i 69 pliku „akta (...).01” k. 241).

Decyzją z 26 lipca 2022 roku ubezpieczyciel przyznał M. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą „(...)" kwotę 11.000 złotych odszkodowania z tytułu uszkodzenia naczepy (decyzja str. 59 pliku „akta (...).01”k. 241).

Uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego w postaci ciągnika siodłowego wyniósł 31 dni. Okres ten został ustalony na podstawie procesu likwidacji szkody pojazdu oraz czasu technologicznej naprawy. Uwzględnia on wszystkie niezbędne czynności, takie jak oględziny, wycena szkody, zamówienie części zamiennych, przeprowadzenie naprawy oraz kontrolę jakości. Uzasadniony okres najmu naczepy zastępczej był analogiczny (opinia biegłego k. 172-186, opinia uzupełniająca k. 252-260).

Pojazdy zastępcze zostały zwrócone 4 sierpnia 2022 roku (fakt niesporny).

Z tytułu oddania w najem ciągnika siodłowego i naczepy-chłodni w okresie od 6 lipca 2022 roku do 4 sierpnia 2022 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w N. wystawiła na rzecz poszkodowanego fakturę VAT nr (...) z dnia 17 sierpnia 2022 roku na kwotę 18.000 złotych netto za wynajem ciągnika siodłowego M. o numerze rejestracyjnym (...) za 30 dni najmu po stawce 600 złotych netto oraz fakturę VAT nr (...) z dnia 17 sierpnia 2022 roku na kwotę 15.000 złotych netto za wynajem naczepy-chłodni o numerze rejestracyjnym (...) za 30 dni najmu po stawce 500 złotych netto (faktury k. 57-58).

Dnia 17 sierpnia 2022 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w N. przesłała faktury ubezpieczycielowi wnosząc o wypłatę odszkodowania we wskazanej w nich wysokości (wiadomość e-mail k.55).

Decyzją 2 września 2022 roku ubezpieczyciel uznał swoją odpowiedzialność za szkodę i wypłacił odszkodowanie za koszty najmu naczepy zastępczej w wysokości 3.000,00 złotych netto. Za uzasadniony uznał okres najmu naczepy w zakresie 20 dni, tj. od daty początku najmu do przekazania zaakceptowanego kosztorysu (dnia 13.07.2022 roku), plus 4 dni wolne od pracy, 3 dni technologicznej naprawy pojazdu, 2 dni organizacyjne, 2 dni na zamówienie części oraz 1 dzień na odbiór pojazdu po naprawie. W zakresie stawki uznał za uzasadnioną stawkę dobową wynajmu w kwocie 150,00 zł netto (decyzja k. 58-59).

Na podstawie decyzji z 21 września 2022 roku ubezpieczyciel wypłacił odszkodowanie za koszty najmu zastępczego ciągnika siodłowego w wysokości 12.000 złotych netto. Za uzasadniony uznał okres najmu pojazdu również w zakresie 20 dni (decyzja k. 63).

Dnia 8 marca 2023 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w N. zawarła z (...) spółką jawną z siedzibą w K. umowę przeniesienia wierzytelności w miejsce świadczenia pieniężnego, na mocy której z (...) nabyła miedzy innymi wierzytelność wobec (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. z tytułu odszkodowania za koszty najmu naczepy-chłodni o numerze rejestracyjnym (...) w okresie od 6 lipca 2022 roku do 4 sierpnia 2022 roku (umowa cesji k. 18-21).

Następnie umową z 30 czerwca 2023 roku (...) spółka jawna z siedzibą w K. nabyła od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w N. wierzytelność wobec (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. z tytułu odszkodowania za koszty najmu ciągnika siodłowego M. o numerze rejestracyjnym (...) w okresie od 6 lipca 2022 roku do 4 sierpnia 2022 roku (umowa cesji k. 22-24).

Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd oparł się na wyszczególnionych wyżej dowodach z dokumentów. Ich prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

Sąd ustalił uzasadniony czas najmu pojazdów zastępczych w oparciu o opinie biegłego z zakresu wyceny wartości oraz kosztów napraw pojazdów samochodowych M. S.. Biegły w sposób szczegółowy opisał proces likwidacji szkody z uwzględnieniem trwania czasu koniecznego do dokonania naprawy, zarówno w stosunku do czynności jej organizacji jak i faktycznego wykonania. Biegły nie wskazał, że uzasadniony czas naprawy wynoszący 31 dni był uwarunkowany zaniechaniami ze strony poszkodowanego. Opinia biegłego była jasna, spójna i rzeczowa. Biorąc pod uwagę okoliczności likwidacji szkody biegły wypowiedział się, że nierozpoczęcie naprawy pojazdów przed weryfikacją odpowiedzialności ubezpieczyciela było jak najbardziej uzasadnione.

Sąd Rejonowy zwa żył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie częściowo.

Na wstępie należy wskazać, że wobec zaskarżenia nakazu zapłaty jedynie w części, uprawomocnił się on co do kwoty 7000 zł wraz z odsetkami i rozstrzygnięcie zawarte w punkcie I wyroku nie dotyczy żądania pozwu w tym zakresie.

W ocenie Sądu zarzut pozwanego kwestionujący legitymację powoda do wytoczenia powództwa był pozbawiony podstaw. Pozwany przedstawił umowę cesji między poszkodowanym, a wynajmującym pojazdy zastępcze, a także między wynajmującym a powodem. Umowy te jasno wskazywały, że przedmiotem przelewu jest wierzytelność z tytułu odszkodowania za najem pojazdów zastępczych którego dotyczą faktury VAT nr (...) i VAT nr (...). Przedmiotem każdego z przelewów była zatem precyzyjnie skonkretyzowana i istniejąca wierzytelność. Umowy zostały zawarte przez osoby uprawnione do reprezentacji zbywców. Spełnione zostały zatem wszystkie przesłanki skutecznego przelewu wierzytelności w trybie art. 509 § 1 kc. Powód wykazał, że nabył wierzytelność na podstawie umowy przelewu. Na skutek przelewu wierzytelności doszło do zmiany strony stosunku zobowiązaniowego po stronie wierzyciela, a zatem powód jest legitymowany czynnie do występowania w niniejszym procesie.

W niniejszej sprawie, na etapie sprzeciwu od nakazu zapłaty, spór między stronami sprowadzał się wyłącznie do tego, jaki okres najmu zastępczej naczepy i ciągnika siodłowego był uzasadniony. Pozwany zaskarżył nakaz zapłaty tylko w części, a z zakresu zaskarżenia wynikało, że ostatecznie zgodził się z pierwotnie kwestionowaną stawką najmu naczepy i ciągnika siodłowego. Mając na uwadze przedmiot i zakres sporu, sąd na podstawie art. 235 ^{( 2 )}§ 1 pkt 2 kpc oddalił wnioski stron o przeprowadzenie dowodu z zeznań J. S., Ł. W. i M. K. na fakty wskazane w tezach dowodowych stron.

Odszkodowanie należne od zakładu ubezpieczeń odpowiadającego wobec poszkodowanego w ramach odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego za szkodę powstałą w związku z ruchem pojazdów ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody (art. 436 § 1 i 2 w zw. z art. 363 § 2 w zw. z art. 361 § 2 w zw. z art. 822 § 1 k.c. i w zw. z art. 36 ust. 1 u.u.o.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że wydatki na najem pojazdu zastępczego poniesione przez poszkodowanego są objęte taką odpowiedzialnością ubezpieczyciela z tytułu umowy odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego, jeżeli ich poniesienie było celowe i ekonomicznie uzasadnione, także wtedy, gdy pojazd nie służył poszkodowanemu do prowadzenia działalności gospodarczej. Odpowiedzialność ta zmierza do wyeliminowania negatywnych następstw majątkowych doznanych przez poszkodowanego w wyniku uszkodzenia pojazdu (zob. uchwała składu siedmiu sędziów SN z 17 listopada 2011 r., III CZP 5/11, OSNC 2012, Nr 3, poz. 28; uchwały SN: z 22 listopada 2013 r., III CZP 76/13, OSNC 2014, Nr 9, poz. 85, i z 30 listopada 2016 r., III CZP 74/16, OSNC 2017, nr 7-8, poz. 82).

Powód twierdził, że uzasadniony czas najmu ciągnika i naczepy trwał 30 dni. Natomiast pozwany ocenił, że uzasadniony czas najmu pojazdów zastępczych miałby wynosić 20 dni. Pozwany nie uzasadnił szczegółowo swojego stanowiska w tym zakresie, ustalając ten okres arbitralnie. Ustalając uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego Sąd oparł się na opinii biegłego przeprowadzonej w sprawie. Z ustaleń biegłego wynikało, iż uzasadniony czas najmu pojazdów zastępczych wynosił nawet więcej niż twierdził powód, czyli 31 dni. Szkoda została zgłoszona przez powoda niezwłocznie tzn. na drugi dzień po jej wystąpieniu 6 lipca 2022 roku. Tego dnia nastąpił najem pojazdów zastępczych. Naprawa ciągnika siodłowego rozpoczęła się dopiero 29 lipca 2022 roku, tuż po ustaleniu odpowiedzialności ubezpieczyciela. Natomiast naprawa naczepy rozpoczęła się 28 lipca 2022 roku, również niezwłocznie po wydaniu decyzji w sprawie odszkodowania. Sam proces naprawy był stosunkowo krótki, gdyż w odniesieniu do obu pojazdów został zakończony już 5 sierpnia 2022 roku. Czas najmu pojazdu zastępczego wydłużał się zatem na skutek trwania procesu ustalenia odpowiedzialności przez ubezpieczyciela. Poszkodowany zdecydował się na naprawę bezgotówkową przez wybrany przez siebie warsztat. W takim wypadku – zgodnie z wytycznymi ubezpieczyciela (vide: akta szkody) – poszkodowany przed rozpoczęciem naprawy musiał ubezpieczycielowi przedstawić kosztorys naprawy, który podlegał weryfikacji przez ubezpieczyciela, a refundacja kosztów najmu pojazdu zastępczego była możliwa dopiero po weryfikacji kosztorysu. Poszkodowany nie miał wpływu na długość okresu przebywania pojazdów w warsztacie, w tym na czas weryfikacji zakresu uszkodzeń i ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela. Nie można też tracić z pola widzenia, że poszkodowany nie był właścicielem pojazdów, lecz ich użytkownikiem, a zakład naprawczy był związany wytycznymi właściciela pojazdu co do organizacji procesu naprawy. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, nie można zarzucić poszkodowanemu, że zbyt długo wynajmował pojazdy zastępcze. Najem pojazdów zastępczych trwał dokładnie do czasu naprawy pojazdów poszkodowanego. Proces naprawy przeciągał się ze względu na weryfikację kosztów naprawy przez ubezpieczyciela, którą ten sam sobie zastrzegł. Poszkodowany w żaden sposób nie mógł zatem tej naprawy przyspieszyć, a odpowiedzialność za sprawność przeprowadzenia weryfikacji kosztorysu naprawy leżała po stronie ubezpieczyciela. Już 12 lipca 2022 roku w przypadku obu pojazdów kosztorys naprawy został przesłany przez warsztat, a weryfikacja danych przez ubezpieczyciela trwała ponad dwa tygodnie. Poszkodowany swoim działaniem w żaden sposób nie przyczynił się zwiększenia rozmiaru szkody w postaci narastających kosztów najmu pojazdów zastępczych, skoro ten był skorelowany z okresem naprawy, który przedłużył się przez opieszałość ubezpieczyciela.

Pozwany zaskarżył nakaz zapłaty z 31 października 2023 roku wyłącznie w zakresie kwoty 14.487,64 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 11.000 złotych od dnia 13 października 2023 roku do dnia zapłaty i od kwoty 3.496,64 złotych od dnia 13 października 2023 roku do dnia zapłaty oraz w zakresie kosztów procesu. Kwota 3.496,64 złotych to skapitalizowane przez powoda odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych (3165,78 zł) od kwoty 18.000 złotych od dnia 17 września 2022 roku do dnia 9 października 2023 roku oraz koszty odzyskiwania należności (330,86 zł). Niezaskarżony nakaz zapłaty w zakresie kwoty 7.000 zł uprawomocnił się.

Za najem zastępczego ciągnika siodłowego powód domagał się 6000 zł, natomiast za najem zastępczej naczepy 5000 zł. Stawki dobowe najmu, kolejno 600 zł i 500 zł zostały ostatecznie uznane przez pozwanego. Sąd ustalił, że zasadny okres najmu obu pojazdów to co najmniej 30 dni (tak jak żądał powód). Pozwany uznał jedynie 20 dni. Wobec powyższego Sąd zasądził od pozwanego ubezpieczyciela 6000 zł za najem ciągnika siodłowego (10 dni różnicy x 600 zł) oraz 5000 zł za najem naczepy (10 dni różnicy x 5000 zł). Łączna kwota uzasadnionego odszkodowania za najem pojazdów zastępczych, z uwzględnieniem kwot uznanych uprzednio przez pozwanego, wynosiła zatem 11 000 zł i tę kwotę Sąd zasądził w puncie I orzeczenia od pozwanego na rzecz powoda.

Powód domagał się ponad powyższą kwotę odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych od niezaskarżonej nakazem kwoty 11 000 zł oraz skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych w kwocie 3165,78 zł i kosztów odzyskiwania należności w kwocie 330,86 zł. Podstawę domagania się zapłaty odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych stanowią przepisy ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Roszczenie dochodzone w niniejszym postępowaniu nie wynikało z transakcji handlowej w rozumieniu przepisów tej ustawy, dlatego brak było podstaw domagania się odsetek, o jakich mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Powodowi nie przysługiwało też, w sposób oczywisty, odszkodowanie za koszty odzyskiwania należności, o którym mowa w art. 10 ustawy.

W konsekwencji nie zasługiwało na uwzględnienie roszczenie oparte na powołanych przepisach dotyczące zasądzenie odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych oraz kosztów odzyskiwania należności, o czym Sąd orzekł w punkcie II wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art.100 kpc poprzez ich stosunkowe rozdzielenie między stronami. Powód domagał się zasądzenia 21 496,64 złotych. Wydany w sprawie nakaz zapłaty uprawomocnił się w zakresie zasądzonych na jego rzecz od pozwanego 7.000 złotych. Wyrokiem wydanym na skutek sprzeciwu pozwanego sąd zasądził na rzecz powoda dodatkowe 11 000 złotych (razem 18 000 zł), a powództwo oddalił w zakresie kwoty 3496,64 zł oraz odsetek. Powód wygrał zatem sprawę w 83,8 %, a pozwany w 16,2 %.

Poniesione przez powoda koszty procesu wyniosły 5.492 zł, na które składały się: 1075 złotych opłaty sądowej od pozwu, 800 złotych zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego za sporządzenie opinii, 3.600 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa. Powodowi zatem należy się 83,8 % poniesionych przez niego kosztów, co daję kwotę 4602,29 zł. Pozwany poniósł łącznie 4417 złotych tytułem kosztów procesu, na które składały się: 3.600 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa 800 złotych zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego za sporządzenie opinii. Pozwanemu zatem należało się 16,2 % poniesionych przez niego kosztów, co dawało kwotę 715,55 zł. Po wzajemnej kompensacie poniesionych przez strony kosztów procesu sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda 3886,74 zł o czym orzeczono w punkcie III orzeczenia. O odsetkach od tych kosztów sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 ¹ kpc.

Z uwagi na fakt, że uiszczone przez strony zaliczki pokryły w całości wyłącznie wynagrodzenie pierwszej opinii biegłego (1.430,16 zł), a w zakresie opinii uzupełniającej, której koszt wyniósł 1013,03 złotych, jedynie do kwoty 169,84 zł, w zakresie kwoty 849,19 złotych wynagrodzenie biegłego zostało wypłacone tymczasowo z funduszy Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Radomiu. Z uwagi na treść przepisu art. 113 ust. 1 ustaw z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Sąd obciążył strony obowiązkiem zwrotu tego wydatku stosownie do stopnia przegranej każdej z nich, o czym orzekł w punkcie IV wyroku.

Sędzia Wojciech Karwat