sygn. II K 595/25 3 października 2025 Sąd Rejonowy w Legionowie

Uzasadnienie z 3 października 2025, sygn. II K 595/25

Data orzeczenia 3 października 2025
Sąd Sąd Rejonowy w Legionowie
Wydział II Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Asesor Karolina Świderska
Tagi
#Sąd Rejonowy w Legionowie #II Wydział Karny #uzasadnienie

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 595/25

Uzasadnienie dotyczy całości wyroku.

1.1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

M. T.

Czyn zarzucony:

w dniu 28 stycznia 2025 roku, w msc. K., ul. (...) w obrębie zapory wodnej D., woj. (...) prowadził pojazd mechaniczny marki V. (...) o nr rej. (...), czym nie stosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 28 lipca 2017 r. o sygn. akt II K 401/17 dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

28 stycznia 2025 r. około godz. 15:20 M. T. prowadził pojazd mechaniczny – samochód V. (...) o nr rej. (...)ul. (...) w K.. Został zatrzymana do kontroli przez funkcjonariusza Policji – sierż. M. D. z KPP w L..

Wyjaśnienia oskarżonego;

Protokół zatrzymania;

Protokół badania stanu trzeźwości

28-29;

4;

2

Zeznania świadka M. W. (1);

Notatka urzędowa

10;

1

Wyrokiem z 28 lipca 2017 r. w sprawie sygn. II K 401/17 Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim M. T. został uznana winnym popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to sąd wymierzył mu m.in. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.

Odpis wyroku

37

M. T. był wielokrotnie karany, w tym za przestępstwo z art. 244 k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z 4 grudnia 2014 r. w sprawie sygn. VII K 774/14 na karę 3 miesiące pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby 2 lata, której wykonanie zostało zarządzone i oskarżony kare pozbawienia wolności wykonał w okresie od 25 marca 2017 r. do 3 maja 2017 r.

Karta karna

111-114

M. T. ma 41 lat, jest kawalerem, ma wykształcenie wyższe, prowadzi własną działalność gospodarczą, ma dwoje dzieci na utrzymaniu, osiąga dochód około 15000 zł miesięcznie. Leczy się psychiatrycznie i leczył się odwykowo. Nie jest upośledzony umysłowo, nie cierpi na chorobę psychiczną. Ma nieprawidłową osobowość i uzależnienie mieszane. W czasie popełnienia zarzuconego czynu miał zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, może brać udział w postępowaniu karnym, wymaga leczenia odwykowego, ale zarzucany czyn nie został popełniony w bezpośrednim związku ze stwierdzonymi zaburzeniami.

Dane osobopoznawcze

67

Opinia sądowo-psychiatryczna

54-61

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

M. T.

Czyn zarzucony:

w dniu 28 stycznia 2025 roku, w msc. K., ul. (...) w obrębie zapory wodnej D., woj. (...) prowadził pojazd mechaniczny marki V. (...) o nr rej. (...), czym nie stosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 28 lipca 2017 r. o sygn. akt II K 401/17 dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

M. T. zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne.

Karta karna

111-114

1.2. OCena DOWOdów

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wyjaśnienia oskarżonego

Oskarżony przyznał się do zarzuconego czynu i podał, że leczy się psychiatrycznie i odwykowo. Wyjaśnienia oskarżonego są wiarygodne, ponieważ są zgodne z zeznaniami świadka M. W., protokołem zatrzymania, opinią sądowo-psychiatryczną.

Zeznania świadka

Wiarygodne w całości, gdyż zgodne z wyjaśnieniami oskarżonego, protokołem zatrzymania, niekwestionowane.

Odpis wyroku,

Protokół zatrzymania;

Protokół badania stanu trzeźwości;

karta karna;

notatka urzędowa

Dokumenty sporządzone przez uprawnione osoby i organy, w przepisanej formie, niekwestionowane, oskarżony w wyjaśnieniach swych im nie zaprzeczył.

Opinia sądowo-psychiatryczna

Sąd uczynił opinię biegłych psychiatrów podstawą ustaleń co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego w czasie popełnienia zarzuconego mu czynu, gdyż opinia została sporządzona przez uprawnionych lekarzy biegłych, na podstawie badania oskarżonego i dokumentacji medycznej oraz akt sprawy. Opinia jest jasna, pełna, spójna i logiczna. Wnioski opinii są kategoryczne, jednoznaczne, nie budzą żadnych wątpliwości.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I.

M. T.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Prowadząc 28 stycznia 2025 r. pojazd mechaniczny w K. na ul. (...) oskarżony wypełnił znamiona czynu z art. 244 k.k., bowiem prowadził ten pojazd pomimo tego, że prawomocnie został orzeczony wobec niego przez sąd zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, tj. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z 28 lipca 2017 r. w sprawie sygn. II K 401/17, który uprawomocnił się 5 sierpnia 2017 r. o czym oskarżony oczywiście wiedział, ponieważ w okresie od 19 lipca 2019 r. do 13 maja 2020 r. odbył w całości karę 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną ww. wyrokiem.

Art. 244 k.k. penalizuje zachowanie polegające na nieprzestrzeganiu przez skazanego orzeczonego przez sąd zakazu m.in. prowadzenia pojazdów, które może zaistnieć jedynie w sferze winy umyślnej w postaci zamiaru bezpośredniego bądź ewentualnego. Oskarżony popełnił zarzucony mu czyn umyślnie, w zamiarze bezpośrednim, gdyż wiedział, że ma prawomocnie orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio a pomimo tego prowadził pojazd mechaniczny nie stosując się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów.

Przypisując oskarżanemu zarzucony czyn, Sąd zmienił jego kwalifikację prawną i opis, eliminując słowa, że zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo. Jak wynika z danych o karalności z Krajowego Rejestru Karnego w czasie popełnienia przypisanego przestępstwa oskarżony M. T. nie był karany za umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa z art. 244 k.k. na karę co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności.

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.

I.

I.

Występek z art. 244 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił jego uprzednią, wielokrotną karalność, w tym na kary bezwzględnego pozbawienia wolności i za przestępstwo podobne.

Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego do zarzuconego mu czynu.

Wymierzona kara odpowiada stopniowi winy oskarżonego, który był umiarkowany. Jest on osobą dorosłą, zdrową psychicznie, nieupośledzoną, obiektywnie miał możliwość zachować się zgodnie z prawem, nie działał w anormalnej sytuacji motywacyjnej. Kara odpowiada również stopniowi społecznej szkodliwości czynu, który Sąd ocenił jako znaczny. Godził on bowiem w wymiar sprawiedliwości, oskarżony ponownie przejawił swoim zachowaniem lekceważący stosunek wobec wyroku Sądu. W ocenie Sądu niezasadne byłoby orzeczenie wobec oskarżonego kary wolnościowej, po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. skoro nawet wykonanie krótkoterminowej kary pozbawienia wolności za występek z art. 244 k.k. w sprawie sygn. VII K 774/14 nie powstrzymało oskarżonego przed ponownym naruszeniem porządku prawnego przez zlekceważenie sądowego zakazu prowadzenia pojazdów. Byłoby to nieuzasadnione pobłażanie oskarżonemu, sprzeczne z zasadą kształtowania społecznej świadomości prawnej.

II.

I.

Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów było obligatoryjne na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. Sąd uznał, że orzeczenie tego zakazu na okres 7 lat jest konieczne ze względu na potrzebę wyeliminowania oskarżonego na długi czas z ruchu drogowego, ponieważ narusza on panujące w nim zasady.

III.

I.

Orzeczenie środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego minimum 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej było obligatoryjne na podstawie art. 43a § 2 k.k.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV.

Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd obciążył oskarżonego kosztami sądowymi w sumie 2362,06 zł, na co zgodnie z art. 616 § 2 k.p.k. składało się: 120 zł tytułem opłaty na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych oraz 2242,06 zł tytułem wydatków, w skład których wchodzi: 40 zł tytułem ryczałtu za doręczenia wezwań i innych pism za postępowanie przygotowawcze oraz sądowe, ustalone na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym, 30 złotych za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, ustalone na podstawie § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2014 roku w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego, 1729,26 zł tytułem kosztów wydania opinii sądowo-psychiatrycznej oraz 442,80 tytułem wydatków za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu przygotowawczym na podstawie § 17 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

1.18. POdpis