Uzasadnienie z 24 października 2025, sygn. II K 162/25

Formularz (...)

Sygnatura akt

II K 162/25

U. został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza

1.  USTALENIE FAKTÓW

2.  Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.1.1.

Sąd Rejonowy w Sopocie

16 lipca 2018 roku

II K (...)

1.1.2.

Sąd Rejonowy w Sopocie

15 października 2019 roku

II K (...)

1.1.3.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie

10 marca 2021 roku

III K (...)

1.1.4.

Sąd Rejonowy w Otwocku

10 lutego 2022 roku

II K (...)

1.1.5.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie

14 września 2022 roku

III K (...)

3.  Inne fakty

1.1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.1.1.

Skazany przebywa w izolacji penitencjarnej od dnia 31 stycznia 2023 roku, aktualnie odbywając karę łączną 4 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie w sprawie III K (...)/(...)

informacja z Zakładu Karnego w V.

115-117

1.2.1.2.

Zachowanie skazanego w warunkach więziennych oceniane jest jako umiarkowane, prezentuje przeciętną postawę, w sposób zadowalający przestrzega porządku wewnętrznego oraz obowiązujących go przepisów, był kilkukrotnie nagradzany regulaminowo, otrzymał kilka wniosków nagrodowych i korzystał z ulg. Skazany w grupie funkcjonuje prawidłowo, prawidłowo układa relacje ze współosadzonymi, nie był uczestnikiem zdarzeń nadzwyczajnych, nie dokonywał aktów agresji i autoagresji, nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego, prezentuje krytyczną postawę wobec popełnionych przestępstw. Wobec tego, że rozpoznano u niego uzależnienie od alkoholu i narkotyków, karę odbywa w zakładzie typu zamkniętego w systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym. Skazany w zakładzie nie jest zatrudniony, obecnie jest słuchaczem kursu (...) i eksploatacja komputerowych urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci. Kontakt zewnętrzny utrzymuje z bratem i ojcem.

aktualna opinia o skazanym

112-114

1.2.1.3.

Uprzednia karalność skazanego

informacja o karalności

157-158

1.2.1.4.

Postępowanie wykonawcze w zakresie wykonania kary 10 miesięcy ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Sopocie w sprawie o sygn. akt II K (...) zostało zawieszone

akta sprawy II K (...)

akta wykonawcze Wo (...)

1.2.1.5.

Wykonanie kary zastępczej 226 dni pozbawienia wolności zarządzonej do wykonania za niewykonaną karę ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Sopocie w sprawie II K (...) zostało zawieszone na podstawie art. 65a § 1 kkw

akta sprawy II K (...)

akta wykonawcze Wo (...)

1.2.1.6.

Kara łączna 4 lat pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie w sprawie o sygn. akt III K (...) została wprowadzona do wykonania w okresie od 31.01.2023 roku godz. 16:25 do dnia 23.12.2025 roku godz. 16:25

akta sprawy III (...)/(...)

1.2.1.7.

Kara łączna 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku w sprawie o sygn. akt II K (...) została wprowadzona do wykonania w okresie od 23.12.2025 roku godz. 16:25 do dnia 21.06.2027 roku godz. 16:25

akta sprawy II K (...)

1.2.1.8.

Kara grzywny 150 stawek dziennych po 20 złotych każda orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie sygn. akt III K (...) została zamieniona na karę zastępczą 74 dni pozbawienia wolności, która do wykonania została wprowadzona w okresie od 07.07.2027 roku godz. 16:25 do 19.09.2027 godz. 16:25

akta sprawy III K (...)

1.1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.2.1.

4.  Ocena Dowodów

5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.2.1.1

informacja z Zakładu Karnego w V.

wiarygodny dowód z dokumentu; sporządzony przez uprawnioną osobę; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

1.2.1.2

aktualna opinia o skazanym

wiarygodny dowód z dokumentu; sporządzony przez uprawnioną osobę; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

1.2.1.3

informacja o karalności

wiarygodny dowód z dokumentu; sporządzony przez uprawnioną osobę; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

1.2.1.4

akta sprawy II K (...)

wiarygodny dowód z dokumentu; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

akta wykonawcze Wo (...)

wiarygodny dowód z dokumentu; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

1.2.1.5

akta sprawy II K (...)

wiarygodny dowód z dokumentu; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

akta wykonawcze Wo (...)

wiarygodny dowód z dokumentu; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

1.2.1.6

akta sprawy III (...)/(...)

wiarygodny dowód z dokumentu; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

1.2.1.7

akta sprawy II K (...)

wiarygodny dowód z dokumentu; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

1.2.1.8

akta sprawy III K (...)

wiarygodny dowód z dokumentu; forma oraz treść nie budzą wątpliwości

6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

7.  PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

3.1.1.

Sąd Rejonowy w Sopocie, 16 lipca 2018 roku, II K (...)

Kara 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie

3.1.2.

Sąd Rejonowy w Sopocie, 15 października 2019 roku, II K (...)

Kara 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne

3.1.3.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, 10 marca 2021 roku, III K(...)

Kara łączna 4 lat pozbawienia wolności

3.1.4.

Sąd Rejonowy w Otwocku, 10 lutego 2022 roku, II K (...)

Kara łączna 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

Mając na uwadze, że kary ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności wobec V. L. zostały prawomocnie orzeczone zarówno przed dniem 24 czerwca 2020 roku (nowelizacja Kodeksu karnego) jak i po tym dniu, w niniejszej sprawie należało przeanalizować sytuację skazanego i w pierwszej kolejności ustalić czy zachodzą warunki do wydania wyroku pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy oraz czy takie warunki zachodzą przy uwzględnieniu nowelizacji, a następnie, która ustawa zgodnie z art. 4 § 1 k.k. jest względniejsza dla skazanego. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 13 października 2021 roku, sygn. akt I Kzp 2/21, iż "Przepisy art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 (Dz. U. z 2020 r., poz. 1086) nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie." Sąd najwyższy wskazał również, że "art. 4 § 1 k.k., który stanowi, że jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że wspomniana regulacja odnosi się również do przepisów określających warunki i zasady orzekania kary łącznej, która stanowi przecież instytucję prawa karnego materialnego. Prawidłowe stosowanie art. 4 § 1 k.k. w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego polega na rozważeniu „względności ustaw” przy porównaniu stanu normatywnego z daty orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz stanu normatywnego z czasu popełnienia każdego z przestępstw wchodzących w skład zbiegu (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2015 r., IV KK 224/14, LEX nr 1622330, D. Kala, M. Klubińska, Kara łączna i wyrok łączny, P. 2017, s. 132 – 133)." Nadto wskazać należy, iż z uwagi na brzmienie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 2022 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw sąd nie był zobowiązany do stosowania obecnie obowiązujących przepisów o karze łącznej.

Wnikliwa analiza sprawy w powyższym zakresie doprowadziła Sąd do wniosku, iż w realiach niniejszej sprawy korzystniejsze dla skazanego będą przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 23 czerwca 2020 roku. Wskazać należy między innymi, iż stosując przepisy obowiązujące czy to od dnia 24 czerwca 2020 roku czy od 1 października 2023 roku, sąd w sytuacji prawnej skazanego, biorąc pod uwagę obecne brzmienie art. 85 § 1 k.k., musiałby przed wydaniem wyroku łącznego, rozłączyć kary łączne orzeczone wobec skazanego innymi wyrokami. W niniejszej sprawie dotyczyłoby to kar łącznych pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie sygn. akt III K (...) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku sygn. akt II K (...). Są to kary łączne pozbawienia wolności orzeczone przy zastosowaniu zasady asperacji, a więc powyżej najwyższej kary jednostkowej ale jednocześnie poniżej sumy kar jednostkowych. W tym kontekście należy również zwrócić uwagę na art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku. Wynika z niego, iż w skład kary łącznej wchodzi również kara łączna orzeczona wobec tej samej osoby wcześniej. Kara ta nie podlega rozwiązaniu i ma być połączona z innymi karami w takiej postaci, w jakiej została orzeczona. Zatem przepisy dotyczące kary łącznej w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku pozwalają na łączenie kar łącznych bez konieczności ich wcześniejszego rozwiązywania, a więc na połączenie jednej kary łącznej, a nie składających się na nią kar jednostkowych, co niewątpliwie jest korzystniejsze dla skazanego.

Reasumując przepisy obowiązujące od dnia 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku pozwalają na połączenie w jedną karę łączną wszystkich kar, jakie pozostały skazanemu do odbycia, w tym kary łączne, a zatem to właśnie te przepisy są dla skazanego względniejsze.

Sąd w swoich rozważaniach respektował utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego, w którym został wskazany zakaz pogarszania sytuacji skazanego ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2007 r., II KK 260/07, OSNwSK 2007/1/2508, por. również wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2000 roku, III KKN 340/00 LEX nr 51106) . W ocenie sądu w interesie skazanego jest również jak najszybsze opuszczenie zakładu karnego.

Sąd analizując sytuację skazanego w kontekście łączenia kar i wymierzenia kary łącznej miał również na uwadze stanowisko Trybunału Konstytucyjnego wyrażone w wyroku z dnia 11-06-2019, sygn. akt P 20/17, w którym orzekł: „Art. 87 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.) w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.”. Nadto Trybunał Konstytucyjny wskazał: "Z perspektywy statusu prawnego skazanego na karę ograniczenia wolności, wobec którego będzie wydawany na podstawie art. 87 § 1 k.k. wyrok łączny w sytuacji wykluczającej możliwość zastosowania art. 87 § 2 k.k., zostanie orzeczona jakościowo i rodzajowo odmienna sankcja karna, o wyższym stopniu dolegliwości niż kara poprzednio orzeczona. Procedura sądowa powinna w takim wypadku spełniać wszystkie standardy wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji, tym bardziej że dochodzić ma do ingerencji w sferę wolności osobistej jednostki. Zgodnie z tym standardem konstytucyjnym, sąd, który ma orzekać o realnym pozbawieniu wolności, musi mieć zapewniony pewien zakres możliwości oceny okoliczności konkretnej sprawy i ich uwzględnienia podczas "wymierzania" odpowiedniej kary. Ustawodawca musi mu pozostawić pewien zakres swobody decyzyjnej (minimum kompetencji sądu)." Jak wynika z akt sprawy wobec skazanego Sąd Rejonowy w Sopocie wyrokiem z dnia 16 lipca 2018 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) orzekł karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, zaś postępowanie wykonawcze w zakresie jej wykonania jest obecnie zawieszone. Nadto Sąd Rejonowy w Sopocie w sprawie o sygn. akt II K (...) wobec skazanego orzekł karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności. Kara ta została zamieniona wprawdzie na zastępczą karę 226 dni pozbawienia wolności, jednak na mocy postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie z dnia 21 listopada 2023 roku jej wykonanie zostało wstrzymane na podstawie art. 65a § 1 k.k.w., co pozwala stwierdzić, iż V. L. została postawiona pozytywna prognoza kryminologiczna, w tym między innymi że wykona karę w formie wolnościowej. W ocenie sądu, powyższe pozwala zakładać, że po opuszczeniu jednostki penitencjarnej skazany przystąpi do jej wykonania, a zatem łączenie tej kary, jak i kary orzeczonej w sprawie II K (...)/(...) z karami pozbawienia wolności i orzeczenie kary izolacyjnej byłoby nieuzasadnione. W tym zakresie sąd postawił skazanemu pozytywną prognozę zakładając, że skazany kary ograniczenia wolności wykona w pierwotnie orzeczonych formach i nie objął w/w kar ograniczenia wolności węzłem kary łącznej na zasadzie art. 87 § 1 k.k., ale połączył je w odrębną karę łączną ograniczenia wolności, zważając przy tym, że zgodnie z art. 86 § 1 k.k. kara łączna nie może przekroczyć 2 lat.

Wobec powyższego, orzekając w niniejszej sprawie sąd zastosował przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 23 czerwca 2020 roku.

Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku Sąd orzeka karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Przepis art. 85 § 2 k.k. stanowi, że podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Z kolei zgodnie z art. 85 § 3 k.k., jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu.

Przepis art. 86 § 1 k.k. stanowi, że Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.

W niniejszej sprawie, w oparciu o wyżej wymienione przepisy istniały przesłanki do orzeczenia wobec skazanego V. L. kary łącznej ograniczenia wolności obejmującej kary ograniczenia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Sopocie w sprawach o sygn. akt II K (...) i II K (...)oraz kary łącznej pozbawienia wolności obejmującej kary łączne pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie w sprawie o sygn. akt III K (...) oraz Sądu Rejonowego w Otwocku w sprawie o sygn. akt II K (...) .

Wyżej wskazane kary ograniczenia wolności oraz bezwzględne kary pozbawienia wolności są karami podlegającymi wykonaniu w rozumieniu art. 85 § 2 k.k. Sąd wymierzając kary łączne wziął za podstawę ich wymiaru całość kar "ograniczenia wolności" i "bezwzględnych pozbawienia wolności".

8.  WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Mając na uwadze dyspozycję art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw sąd w niniejszej sprawie określił granice wymiaru V. L. kary łącznej pozbawienia wolności w zakresie od 4 lat do sumy, a więc 5 lat i 6 miesięcy, zaś kary łącznej ograniczenia wolności w zakresie od 1 roku i 6 miesięcy do 2 lat.

Wymierzając V. L. karę łączną 5 lat pozbawienia wolności sąd zastosował zasadę asperacji tj. zaostrzył najsurowszą z kar orzeczonych i podlegającą łączeniu jednocześnie poniżej sumy kar podlegających łączeniu. Sąd wymierzając skazanemu karę łączną pozbawienia wolności zastosował zasadę asperacji, uznając, iż zarówno zasada absorpcji jak i kumulacji byłyby niezasadne. Sąd w ten sam sposób postąpił wymierzając V. L. karę łączną ograniczenia wolności w wymiarze 2 lat, mając przy tym na uwadze, iż jest to również górna granica kary łącznej wskazana w treści art. 86 § 1 k.k.

Sąd wydając wyrok łączny jest związany granicami wyznaczonymi przez kary jednostkowe wymierzone poszczególnymi wyrokami. Określając wysokość wymierzonej skazanemu kary łącznej Sąd miał na uwadze fakt, że orzeczenie kary łącznej nie musi przynosić skazanemu korzyści, to jest orzeczenia kary łącznej w wymiarze niższym od arytmetycznej sumy poszczególnych kar, czy też poprzez zastosowanie zasady pełnej absorpcji. Wymiar kary łącznej zależy od wielu czynników. Sąd w tym zakresie w pełni podziela stanowisko zawarte w judykaturze, iż nawet podobny sposób działania i podobna kwalifikacja czynów, nie przemawiają za stosowaniem pełnej absorpcji przy wymiarze kary łącznej, jeżeli każdy z przypisanych czynów odznacza się znacznym stopniem społecznej szkodliwości (wyrok SN z dnia 7 stycznia 1974r., III KR 339/73, OSNKW 1974, nr 5, poz. 89) oraz, że „ priorytetową zasadą kary łącznej powinna być zasada asperacji, natomiast kara łączna, orzeczona na zasadzie absorpcji lub kumulacji – wyjątkiem (…) zasada kumulacji - byłaby wyrazem formy odpłaty, zaś zasada absorpcji - wyrazem formy nagrody. Zwartość czasowa i rodzajowa przypisanych skazanemu czynów nie zobowiązuje sądu orzekającego do stosowania zasady absorpcji, lecz jedynie daje podstawę do rozważań w ramach sędziowskiego uznania, czy oskarżony zasługuje na takie nowe ukształtowanie kary, które uwzględnia te okoliczności” (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 15 maja 2008 r., II AKa 98/08 LEX nr 453987). Sąd miał także na uwadze ugruntowane stanowisko wyrażone w orzecznictwie, iż „całkowitą zasadę absorpcji stosować należy wyjątkowo albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo orzeczone za niektóre czyny kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego" (wyr. SA w Szczecinie z 6.7.2017 r., II AKa 84/17, E.; i z 21.12.2017 r., II AKa 158/17, E.; wyr. SA w Białymstoku z 14.12.2017 r., II AKa 200/17, E.; podobnie wyr. SA w Gdańsku z 18.10.2017 r., II AKa 324/17, E.; wyr. SA w Poznaniu z 16.3.2017 r., II AKa 39/17, E.; wyr. SA w Katowicach z 28.11.2016 r., II AKa 99/16, E.). Decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej ma także wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Popełnienie przez skazanego kilku przestępstw, a więc więcej niż dwóch, jest istotnym czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzeczeniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 września 2001 r., II AKa 154/01).

Wymierzając skazanemu V. L. karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną 2 lar ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym sąd uznał, że będą to kary optymalne, sprawiedliwe oraz że będą wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia jego powrotowi do przestępstwa. Sąd miał w tym zakresie na uwadze, że przypisane skazanemu przestępstwa w sprawach, w których zachodzą przesłanki do wydania wyroku łącznego są przestępstwami podobnymi, tj. z art. 278 § 1 k.k., art. 279 § 1 k.k. oraz art. 288 § 1 k.k. Istotne znaczenie przy ustaleniu sytuacji prano-karnej skazanego miała także jego wielokrotna karalność oraz fakt popełnienia przestępstw o znacznej szkodliwości społecznej, a jednocześnie brak szczególnych okoliczności dotyczących osoby skazanego. Bilans tych okoliczności stanowił przeszkodę w zastosowaniu wobec niego zasady absorpcji. Uwzględniając jednocześnie pozytywną opinię o skazanym z Zakładu karnego, sąd uznał, że wymierzone skazanemu kary łączne na zasadzie asperacji w wymiarze 5 lat pozbawienia wolności oraz w wymiarze 2 lat ograniczenia wolności będą optymalne. Wskazane wyżej okoliczności oraz ogólna ocena zachowania skazanego przemawiała w ocenie sądu za orzeczeniem kary łącznej pozbawienia wolności blisko jej górnej granicy a ograniczenia wolności w wymiarze maksymalnym wskazanym w art. 86 § 1 k.k.

9.  Wymiar Środka karnego

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

10.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej wobec skazanego w punkcie 1. kary łącznej pozbawienia wolności sąd zaliczył mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności i kary dotychczas wykonanej w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie sygn. akt III K(...) od dnia 12.11.2019 roku godz. 10:50 do dnia 18.12.2020 roku godz. 17:50 oraz od dnia 31.01.2023 roku, godz. 16:25 do dnia 24.10.2025 roku godz. 16:25

4

Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej wobec skazanego w punkcie 3. kary łącznej ograniczenia wolności sąd zaliczył mu okres 90 (dziewięćdziesięciu) dni kary ograniczenia wolności wykonanej dotychczas w sprawie Sądu Rejonowego w Sopocie sygn. akt II K (...)

5

W częściach nie podlegających łączeniu wyroki Sądu Rejonowego w Sopocie sygn. akt II K (...) i II K (...), Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie sygn. akt III K (...) i Sądu Rejonowego w Otwocku sygn. akt II K (...) sąd pozostawił do odrębnego wykonania

6

Na podstawie art. 572 k.p.k. sąd umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie sygn. akt III K (...)

11.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

7

W niniejszej sprawie V. L. korzystał z pomocy prawnej obrońcy wyznaczonego z urzędu, dlatego sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego S. X. kwotę 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100 złotych) w tym 23 % podatku VAT w kwocie 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć i 22/100 złotych), tytułem nieopłaconej przez skazanego pomocy prawnej udzielonej z urzędu

8

Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił skazanego w całości od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie o wydanie wyroku łącznego obciążając wydatkami Skarb Państwa. Biorąc pod uwagę, że skazany jest pozbawiony wolności i nie osiąga dochodów, uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

12.  PODPIS