Uzasadnienie z 27 października 2025, sygn. II K 86/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 86/24

Uzasadnienie dotyczy całości wyroku

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

A. M. (1)

Czyn opisany w pkt 1 wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. Oskarżony A. M. (1) wraz z rodziną mieszka w miejscowości P. posesja nr (...). Naprzeciwko swoją działkę ma pokrzywdzony M. S. (1), obie nieruchomości są ogrodzone i mają jedną drogę dojazdową. Pomiędzy pokrzywdzonym a oskarżonym i jego małżonką A. S. dochodziło do kłótni, wyzwisk, sąsiedzi mieli do siebie wzajemne pretensje o zakłócanie spokoju, dodatkowo M. S. (1) zarzucał A. M. (1), że niewłaściwie korzysta z ich wspólnej drogi, że ją niszczy.

2. Do eskalacji konfliktu doszło w dniu 04.08.2023 r., kiedy to około godz. 20:00 na swoją działkę przyjechał M. S. (1) i gdy zauważył oskarżonego, to zwrócił mu uwagę, że ten nie „szanuje” ich wspólnego odcinka drogi, którą na własny koszt utwardził pokrzywdzony. Słowa i sposób ich wypowiadania przez M. S. (1) zdenerwowały A. M. (1), wyszedł do pokrzywdzonego na drogę i po krótkiej wymianie zdań uderzył go ręką w okolice lewego policzka.

3. Na skutek uderzenia pokrzywdzony doznał obrażenia ciała w postaci stłuczenia powłoki twarzy po stronie lewej ze złamaniem dna oczodołu obejmującym otwór i kanał podoczodołowy z uszkodzeniem nerwu podoczodołowego, nadłamania wyrostka czołowego kości jarzmowej, złamania ściany przedniej i tylno-bocznej zatoki szczękowej. Obrażenia te spowodowały u M. S. (1) naruszenie czynności narządów ciała i roztrój jego zdrowia na okres powyżej 7 dni.

zeznania świadków:

- M. S.

- L. S.

- A. W.

- dokumentacja medyczna

- kserokopia postanowienia

- zawiadomienie o przestępstwie

- opinia sądowo-lekarska

- wydruk połączeń

- pismo KP W.

- częściowo wyjaśnienia oskarżonego

- częściowo zeznania A. S.

k.163-164, 44-45

k.164-165, 62-53

k.208

k.6-13a , 80

185, 211

k.58

k.61

k.82, 214-219, 228-234

k.159-161

k.172

k.162, 92

k.186-188, 17

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

A. M. (1)

Czyn opisany w pkt 1 wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1. Wprawdzie oskarżony uderzył pokrzywdzonego w twarz, ale uderzenie to nie spowodował w/w skutków.

- wyjaśnienia oskarżonego

- zeznania A. S.

k.162, 92

k.17, 186-188

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1 – 3

zeznania świadków:

- M. S.

- L. S.

zeznania świadka A. W.

opinie sądow-lekarskie

zeznania świadka E. Z.

dowody rzeczowe wymienione w tabeli 1.1

Sąd dał wiarę zeznaniom wymienionych obok świadków, że odtworzyli oni przebieg zdarzenia, którego skutkiem było uszkodzenie ciała pokrzywdzonego, zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem. Zarówno M. S. (1), jak i L. S. (2) zeznawali zgodnie z tym, jak zaobserwowali i zapamiętali opisywane przez siebie zdarzenia. Oczywiście sąd zwrócił uwagę na fakt, że świadkowie czasami mylili poszczególne sekwencje zdarzenia, jednakże nie zmienia to oceny ich wiarygodności. Wprawdzie obie strony sporu inaczej relacjonują samo uderzenie w twarz pokrzywdzonego, małżonkowie S. twierdzą, że oskarżony uderzył z zaciśniętej piąci, zaś oskarżony i jego żona, że uderzenie było z otwartej dłoni W tej kwestii istotne jest to, że zeznania M. S. (1) oraz L. S. (2) znajdują potwierdzenie w dołączonych opiniach sądow-lekarskich, jak również świadkowie logicznie wytłumaczyli dlaczego zawiadomienie o tym przestępstwie formalnie zostało złożone dopiero w dniu 29.08.2023 r. Także z dołączonego wydruku, który nie był kwestionowany przez oskarżonego, ani jego obrońcę, wynika, że z telefony L. S. (2) w dniu 04.08.2023 r. o godz. 21:12 było połączenie wychodzące do KP w W. oraz o godz. 21:44 na numer alarmowy 112.

Także A. W. (2) potwierdziła, że gdy przyjechała do rodziców wieczorem 04.08.2023 r., to „tata miał opuchniętą twarz, a mama bardzo źle się czuła” (k.208). To ona doradziła, aby wezwać Policję, tylko jak stwierdziła „patrol policji nie przyjechał, nie wiem dlaczego, ja podjęłam decyzję, żeby rodziców zabrać na (...) w L.” (K.208). Sąd uznał powyższe zeznania za wiarygodne, ponieważ znajdują potwierdzenie w pozostałych wiarygodnych dowodach ujawnionych w niniejszej sprawie.

Należy w tym miejscu stwierdzić, że nie uszło uwadze sądu, że obie strony wzajemnie obciążają się odpowiedzialnością za zaistniały konflikt, niejako skupiając się na zniewagach czy też wzajemnych urazach, A. S. twierdziła, że zdarzało się, że pokrzywdzony wypowiadał wobec nich także groźby karalne. Jednakże nie zmienia to faktu, że do w/w uderzenia doszło, że jego sprawcą był A. M. (1), do czego sam się przyznał. Zdaniem sądu, właśnie ten konflikt niejako tłumaczy zachowanie oskarżonego, że doszło z jego strony do wybuch agresji. Oczywiście nie chodzi o to, że sąd takie zachowanie usprawiedliwia, ale chodzi o to, że znając historię tego konfliktu, sąd nie ma wątpliwości, że A. M. (1) uderzył pokrzywdzonego, a to uderzenie było na tyle silne, że spowodowało obrażenia, które z kolei spowodowały naruszenie czynności narządów ciała i roztrój jego zdrowia na okres powyżej 7 dni.

Żaden z opiniujących w sprawie biegłych nie miał wątpliwości, że obrażenia stwierdzone u pokrzywdzonego mogły powstać w czasie i w okolicznościach ustalonych w stanie faktycznym, od narzędzia twardego, tępego, czyli w okolicznościach jednokrotnego uderzenia ręką w twarz. Sąd uznał przedmiotowe opinie za w pełni rzetelne a przez to i za w pełni wiarygodne. Biegli to lekarze specjaliści z dziedziny medycyny sądowej oraz specjalista chirurgii szczękowej i stomatologicznej, czyli osoby nie tylko ze specjalistyczną wiedzą ale także i z dużym doświadczeniem zawodowym. Poza tym, żadna ze stron nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby negatywnie rzutować na ocenę rzetelności w/w opinii.

Nic istotnego do sprawy nie wniosły zeznania E. Z. (2), świadek stwierdziła, że nie ma żadnych informacji odnośnie konfliktu pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym. Wszystko co wie to z relacji A. M. (1) lub jego żony. Sąd dał wiarę tym zeznaniom, ponieważ nie wykazano, aby świadek świadomie zatajała znane jej fakty.

Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie pozostałych dowodów nieosobowych, nie była przedmiotem zarzutów stron oraz nie wzbudziła wątpliwości sądu. Dowody te zostały sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów sąd nie odmówił im wiarygodności. Także autentyczność ujawnionych nagrań z monitoringu nie była podważana.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1

wyjaśnienia oskarżonego

zeznania A. S.

Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, nie były spójne, a czasami nawet były nielogiczne, co dowodzi, że nie były one odtworzeniem w całości rzeczywistych wydarzeń z w/w dnia. Oskarżony wyraźnie umniejszał swoją rolę w przebiegu tego zdarzenia. Z jednej strony A. M. (1) przekonywał, że to wyłącznie pokrzywdzony był agresywny, a mimo to podszedł do niego i sam przyznał, że „chciałem go poniżyć” (k.92) i dlatego najpierw opluł M. S. (1) a potem go spoliczkował otwartą dłonią. Czyli to nie pokrzywdzony był agresywny a oskarżony, który go uderzył, wystarczyło żeby A. M. (1) nie reagował na zaczepki słowne M. S. (3).

Potwierdzeniem wersji, że obrażenia pokrzywdzonego nie powstały na skutek uderzenia oskarżonego, nie mogą być zeznania A. S., która wprost stwierdziła, że „zobaczyłam zamach ręki mojego męża i odwrócenie się głowy pana S.” (k.186). Czyli nie mogło to być lekkie uderzenie, jak twierdził oskarżony, skoro spowodowało, że głowa M. S. (3) samoczynnie się „odwróciła”. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, że zeznawała zgodnie z tym, jak zaobserwowała i zapamiętała przebieg opisywany przez siebie zdarzeń. Jednakże nie zmienia to faktu, że zeznania te nie mogą być w całości podstawą do odtworzenia stanu faktycznego, ponieważ nie są obiektywne w ocenie przyczynienia się i trwania konfliktu pomiędzy nimi a sąsiadami. Zdaniem sądu, jak zostało to już wyżej opisane obie strony konfliktu wzajemnie się obciążają wyłączną odpowiedzialnością za jego powstanie, jak i dalsze jego kontynuowanie.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

A. M. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Występek określony w art. 157 § 1 kk jest przestępstwem umyślnym, a wina sprawcy może mieć formę obydwu postaci zamiaru określonych w art. 9 § 1 kk. Samo ustalenie zamiaru sprawcy jest wynikiem analizy strony podmiotowej i przedmiotowej przestępstwa. Analiza ujawnionego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że A. M. (1) działał umyślnie, bowiem miał zamiar zadać ból pokrzywdzonemu, po tym jak pokrzywdzony poniżył go w jego mniemaniu i „poniosły go emocje”. W tym też celu, poprzez uderzenia ręką w twarz M. S. (4), uszkodził jego ciało, co zostało już wyżej opisane. Co więcej oskarżony, z całą pewnością obejmował swoją świadomością skutek swojego działania, jakim była możliwość spowodowania uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego, ponieważ właśnie z takim zamiarem podjął swoje działanie i z rozmysłem uderzył pokrzywdzonego, który nie spodziewał się ataku z jego strony. Nie ma też żadnych wątpliwości, że pomiędzy działaniem A. M. (1), a obrażeniami doznanymi przez M. S. (1), zachodzi związek przyczynowy, znajduje to chociażby potwierdzenie w opinii biegłych A. N. oraz A. M. (2). Nawet przy przejęciu wersji oskarżonego, co do sposobu uderzenia pokrzywdzonego, nie zniżenia to nic w w/w związku przyczynowo - skutkowym. Biegłe wprost stwierdziły, że „uderzenie otwartą powierzchnią ręki powoduje, że siła uderzenia rozkłada się na większą powierzchnię ciała, co powinno skutkować mniejszymi obrażeniami, jednakże w przypadku osoby z osteoporozą uderzenie takie może doprowadzić do złamania kości” (k.233v.).

☐

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

-------------

------------------

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

------------------------------------------------------

☐

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

--------------

-------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

---------------------------------------------------------

☐

1.6.  Umorzenie postępowania

------------

--------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

-------------------------------------------

☐

1.7.  Uniewinnienie

--------

----------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

---------------------------------------------------------

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. M. (1)

1

1

2

Zdaniem sądu kara grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15 zł, jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego, jego decyzja o zaatakowaniu pokrzywdzonego wynikała wyłącznie ze złej woli, braku chęci załatwienia zaistniałego między nimi sporu w sposób ugodowy lub chociażby zgodnie z obowiązującym prawem.

Okoliczności obciążające:

- skutki działania oskarżonego w postaci obrażeń pokrzywdzonego.

Okoliczności łagodząca:

- oskarżony przeprosił za swoje zachowanie,

- oskarżony prowadzi sublimowany tryb życia, co potwierdza fakt, że nie był dotychczas karany.

Sąd częściowo uwzględnił wniosek pokrzywdzonego, który wniósł o nawiązkę w wysokości 30.000 zł i zasądził kwotę 6.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Nawiązkę orzeka się tylko wówczas, gdy orzeczenie obowiązku określonego w art. 46 § 1 kk jest znacznie utrudnione, co nie zachodzi w niniejszej sprawie. Sąd nie ma wątpliwości, że obrażenia jakie doznał pokrzywdzony wywołały duży ból i długo się goiły, dlatego 6.000 zł jest adekwatne do tych ustaleń. Należy jednoczenie wskazać, że jeśli oskarżyciel posiłkowy ma dodatkowe dowody potwierdzające jego roszczenia, to zawsze będzie mógł wystąpić z dodatkowym roszeniem w procesie cywilnym.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

-----

--------------

-------------

------------------------

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

----------------------------------------------------

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3 a, b

A. M. (1) został czyściwo obciążony kosztami sądowymi w wysokości 3.500 zł, a w pozostałym zakresie kosztami został obciążony Skarb Państwa. Oskarżony deklaruje, że nie ma stałego zatrudnienia.

A. M. (1) został zobowiązany do zapłaty na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 9840 zł, tytułem kosztów ustanowienia pełnomocnika, zgodnie z wnioskiem jego pełnomocnika.

1.1Podpis