Wyrok z 6 listopada 2025, sygn. I C 392/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:
Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2025 r. w G. sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w G. przeciwko (...) S.A. V. (...) w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) S.A. V. (...) w W. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. w G. kwotę 42.944,33 zł (czterdzieści dwa tysiące dziewięćset czterdzieści cztery złote trzydzieści trzy grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 27 lutego 2024 r. do dnia zapłaty;

II.  w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III.  zasądza od pozwanego (...) S.A. V. (...) w W. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. w G. kwotę 6.943,36 zł (sześć tysięcy dziewięćset czterdzieści trzy złote trzydzieści sześć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 392/24

UZASADNIENIE

Stan faktyczny

Od 2021 r. B..se sp. z o.o. w G. była leasingobiorcą pojazdu M. (...), E. (...), nr rej. (...)). Był to samochód nietypowy: minibus z powiększonym bagażnikiem, z napędem na cztery koła, przeznaczony do przewozu osób i towarów. Spółka wykorzystywała go do przewozu pracowników (siedmiu osób z bagażem) do północnej części Szwecji, gdzie drogi zimą nie są odśnieżane i lokalne pojazdy mogą jeździć tam na oponach z kolcami, co jednak w przypadku pojazdów, które miały powrócić do Polski było opcją nierealną (pojazd z takim oponami nie mógłby legalnie poruszać się na terytorium Polski).

Dowód: zeznania świadka J. G., k. 149-150

wniosek leasingowy, k. 11-15

Pojazd ten uległ uszkodzeniu w kolizji drogowej w dniu 27 września 2021 r. z winy kierującego, który był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S.A. V. (...) w W..

Okoliczności bezsporne

Od tego dnia pojazd powodowej spółki nie mógł być wykorzystywany. Spółka nie posiadała innych pojazdów o równorzędnej specyfikacji. Ponieważ na rynku praktycznie nie ma również takowych (poza jedną wersją V. (...)), spółka zdecydowała się jako pojazd zastępczy nająć pojazd o nieco niższych parametrach i klasie, tj. V. (...) z napędem na obie osie, od(...) sp. z o.o. w W.. Najem pojazdu zastępczego faktycznie trwał od 30 września 2023 r. do 8 grudnia 2023 r. Powód zapłacił łącznie za ten najem 38.662,87 zł oraz 23% VAT.

Dowód: zeznania świadka J. G., k. 149-150

faktury i zamówienia, k. 28-51

Za naprawę pojazdu w autoryzowanej stacji obsługi marki M. (...) w G. ( (...) sp. z o.o. w G.) powodowa spółka zapłaciła łącznie 85.939,24 zł brutto (netto: 69.869,30 zł, VAT – 16.069,94 zł).

Okoliczności bezsporne

Pojazd został dostarczony do (...) w dniu 27 września 2023 r. bez wcześniejszego umówienia. Oględziny uszkodzonego pojazdu – znajdującego się w warszacie ( (...) sp. z o.o. w G.) przez rzeczoznawcę ubezpieczyciela (TU) nastąpiły 29 września 2023 r., zapytanie o sposób wypłaty ubezpieczenia – 30 października 2023 r., prośba o akceptację kosztorysu (...) 3 października 2023 r., prośba o przyjęcie odpowiedzialności – 3 października 2023 r., ponaglenie o udzielenie odpowiedzi przez TU – 9 października 2023 r., weryfikacja kosztorysu przez TU – 11 października 2023 r., ponowne ponaglenie o udzielenie odpowiedzi na pozostałe pytania 12 października 2023 r., wpłata zaliczki przez TU będące potwierdzeniem przyjęcia odpowiedzialności – 17 października 2023 r., zamówienie części zamiennych – 17 października 2023 r., dostawa części – 24 października – 1 grudnia 2023 r. (zależna od dostępności), prośba o akceptację kosztorysu uzupełniającego – 17 listopada 2023 r., ponowne ponaglenie z informacją, że TU wstrzymuje tok naprawy – 20 listopada 2023 r., otrzymanie zweryfikowanego kosztorysu przez TU – 27 listopada 2023 r., prośba o akceptację ujawnionego podczas składania pojazdu części stelaża tylnego – 7 grudnia 2023 r. – wymienionego w późniejszym terminie z powodu braku dostępności części, zatwierdzenie kosztorysu przez TU – 8 grudnia 2023 r., wydanie pojazdu poszkodowanej spółce – 8 grudnia 2023 r. (...) musiał uwzględniać przy swoich czynnościach przypisanie do harmonogramu napraw powypadkowych.

Dowód: informacja z (...), k. 108-109

zeznania świadka J. G., k. 149-151

Ubezpieczyciel ostatecznie odmówił powodowej spółce wypłaty odszkodowania za koszty najmu zastępczego oraz odmówił wypłaty 50% nieodliczonego przez spółkę podatku VAT od kosztów naprawy pojazdu.

Okoliczności bezsporne

Uzasadniony czas naprawy uszkodzonego pojazdu to okres od 13 października do 8 grudnia 2023 r.

Dowód: opinia biegłego D. F., k. 161-179, 206-222, 265

Ocena dowodów

Dokumenty prywatne zgromadzone w aktach spawy nie budzą wątpliwości. Zeznania świadka J. G. są szczere i wiarygodne. Informacja pisemna od (...) sp. z o.o. jest rzetelna.

Opinia biegłego D. F. – jako całość – jest pełna, jasna i wewnętrznie niesprzeczna. Zarzuty stron do opinii pierwotnej zostały przez biegłego przejrzyście wyjaśnione, co nie wymaga w tym miejscu ich ekstensywnego przywoływania. Sąd nie miał – od strony procesowej – samodzielnej możliwości modyfikacji wniosków biegłego, w szczególności co do okresu przyjętego jako uzasadniający najem zastępczy (por. wyrok SN z 14.12.2017 r., V CSK 132/17, LEX nr 2558233).

Kwalifikacja prawna

Zasada odpowiedzialności pozwanego jest spełniona w świetle art. 822 § 1 w zw. z art. 415 w zw. z art. 436 § 2 w zw. z art. 709 ¹ k.c. (korzystający/leasingobiorca jest w danym przypadku poszkodowanym, jako wyłącznie uprawniony do używania i pobierania pożytków z rzeczy).

Powód słusznie wskazuje, że miał prawo odliczyć 50% podatku VAT (23%) od faktycznie poniesionych kosztów naprawy pojazdu, z którego korzystał w ramach leasingu oraz najmu zastępczego (por. art. 86a ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług).

VAT	NETTO
895,32	(...),71	k. 32
895,32	(...),71	k. 34
895,32	(...),71	k. 36
895,32	(...),71	k. 38
932,54	(...),5	k. 40
895,32	(...),71	k. 42
895,32	(...),71	k. 44
639,52	2780,51	k. 46
127,9	556,1	k. 48
127,9	556,1	k. 51
(...),78	(...),47
(...),89

Zafakturowana i faktycznie opłacona przez poszkodowanego część wydatków na najem pojazdu zastępczego za okres od 13 października do 8 grudnia 2023 r. (czyli od faktury nr (...) do ostatniej za najem [k. 34-51] to: netto 31.309,47 zł, 50% z tych faktur to: 3.599,89 zł.

A więc łącznie z tytułu najmu pojazdu zastępczego przysługuje poszkodowanej spółce odszkodowanie w kwocie 34.909,36 zł. Ponadto w pełni uzasadnionym jest zwrot na rzecz poszkodowanego 50% kosztów naprawy pojazdu, czyli 8034,97 zł. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 822 § 1 w zw. z art. 415 w zw. z art. 436 § 2 w zw. z art. 709 ¹ w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […].

W pozostałym zakresie powództwo było częściowo niezasadne, co do wysokości (co do części żądania kosztów najmu zastępczego za okres poprzedzający 13 października 2023 r., co wynika z treści opinii biegłego D. F.) punkt II. sentencji na mocy art. 361 k.c. a contrario.

Koszty

O kosztach stron orzeczono jak w punkcie III. na mocy art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał w 83%, pozwany – w 17%. Koszty powoda to: opłata sądowa od pozwu (2558 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (5.400 zł, § 2 pkt 6 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka na biegłego (1.500 zł), z czego 83% to: 7864,25 zł. Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (5.400 zł, § 2 pkt 6 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), z czego 17% to: 920,89 zł. Różnica na korzyść powoda: 6943,36 zł.