Zarządzenie z 17 listopada 2025, sygn. VI GNc 2039/25

UZASADNIENIE

postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 17 listopada 2025 roku o odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym

(k. 66 akt)

W pozwie z dnia 27 maja 2025 roku powód (...) spółka jawna z siedzibą we W. domagał się zasądzenia od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwoty 22 221,79 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi za okres od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztów procesu.

Nakazem zapłaty wydanym w dniu 11 czerwca 2025 roku w postępowaniu upominawczym w sprawie o sygn. akt VI GNc 2039/25 starszy referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni uwzględnił żądanie pozwu w całości.

Odpis powyższego nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu i załącznikami oraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu i skutkach niezaskarżenia nakazu zapłaty, a także pouczeniami stosownie do wymogów określonych w art. 205 ² k.p.c. oraz art. 458 ⁴ k.p.c., został prawidłowo doręczony pozwanemu (do rąk jego upoważnionego pracownika) w dniu 23 czerwca 2025 roku (z.p.o. o numerze nadawczym (...) – k. 36, 44 akt).

W dniu 09 lipca 2025 roku (data nadania pisma w placówce pocztowej) pozwany (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wniósł sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty wydanego w niniejszej sprawie.

Postanowieniem z dnia 29 września 2025 roku starszy referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni odrzucił tenże środek zaskarżenia jako wniesiony po terminie (k. 45 akt).

Na powyższe postanowienie pozwany (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. złożył skargę wskazując, że przedmiotowy nakaz zapłaty został doręczony pozwanemu w dniu 25 czerwca 2025 roku, wobec czego termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 09 lipca 2025 roku, stąd też nadanie sprzeciwu w dniu 08 lipca 2025 roku nastąpiło z zachowaniem wyznaczonego terminu.

Zgodnie z treścią art. 398 ²² § 3 k.p.c. w przypadku wniesienia skargi, orzeczenie referendarza sądowego traci moc. Po utracie mocy orzeczenia referendarza sądowego sąd rozpoznaje sprawę jako sąd pierwszej instancji (§ 5).

Stosownie natomiast do art. 480 ³ § 3 k.p.c. sąd odrzuca środek zaskarżenia niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto pomimo wezwania.

W niniejszej sprawie, jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w tym zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki o numerze rejestrowym (...) (k. 36 akt) stanowiącego dokument urzędowy korzystający z domniemania prawdziwości (art. 244 k.p.c.), odpis wydanego w niniejszej sprawie nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu i załącznikami oraz stosownymi pouczeniami, został prawidłowo doręczony pozwanemu (do rąk jego upoważnionego pracownika) w dniu 23 czerwca 2025 roku, co oznacza, że termin do zaskarżenia nakazu zapłaty upływał z dniem 07 lipca 2025 roku.

Zważyć przy tym należy, że dołączony do skargi wydruk śledzenia przesyłki wskazujący na odebranie jakiejś, bliżej nieokreślonej, przesyłki w dniu 25 czerwca 2025 roku (k. 58 akt) nie dotyczy niniejszej sprawy, odnosi się on bowiem do przesyłki o numerze rejestrowym (...), a zatem przesyłki o innym numerze niż przesyłka, w której doręczono pozwanemu w niniejszej sprawie wyżej wskazane dokumenty ( (...), k. 36 akt). Podobnież dołączona do skargi kserokopia potwierdzenia nadania w dniu 08 lipca 2025 roku przez pozwanego przesyłki o bliżej nieokreślonej zawartości (k. 59-60 akt) w żadnej mierze nie dowodzi złożenia w tym dniu sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym w niniejszej sprawie. Jak bowiem wynika z treści tego potwierdzenia dotyczyła ona przesyłki o numerze rejestrowym (...) (k. 59 akt), natomiast z koperty znajdującej się w aktach sprawy, w której pozwany nadał do Sądu sprzeciw dotyczący orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie, wynika, że numer tej przesyłki to (...) i że została ona nadana w placówce pocztowej w dniu 09 lipca 2025 roku (k. 41 akt), co potwierdzają także dane udostępnione na stronie operatora pocztowego.

W tej zatem sytuacji uznać należy, że za pomocą zaoferowanych dowodów pozwany (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. nie zdołał obalić domniemania faktu doręczenia mu odpisu nakazu zapłaty wydanego w niniejszej sprawie wraz z odpisem pozwu i załącznikami w dniu 23 czerwca 2025 roku (k. 36 akt), jako że przedłożone przez niego dokumenty nadania i odbioru – mając na uwagę treść numerów nadawczych przesyłek – nie dotyczyły przedmiotowej sprawy. W konsekwencji zaś przyjąć należało, że złożony przez pozwanego (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. w dniu 09 lipca 2025 roku sprzeciw od wydanego w niniejszej sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, został złożony po terminie (termin ten bowiem, jak już wskazano wyżej, upływał z dniem 07 lipca 2025 roku). Wskazać przy tym także należy, że termin do wniesienia środka zaskarżenia jako termin ustawowy nie może być ani skracany ani wydłużany, zaś jego niezachowanie powoduje skutki określone w przepisach prawa, w tym wypadku – zgodnie z art. 480 ³ § 3 k.p.c. – odrzucenie sprzeciwu.

Wobec zatem faktu, że pozwany (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym po wyznaczonym do tego terminie, sprzeciw ten na podstawie art. 480 ³ § 3 k.p.c. należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

4.  (...)

5.  (...)

SSR Justyna Supińska

Gdynia, dnia 30 listopada 2025 roku