Wyrok z 25 listopada 2025, sygn. I C 90/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:
Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2025 r. w G. sprawy z powództwa Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta G. przeciwko (...) Bank (...) S.A. w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) Bank (...) S.A. w W. na rzecz powoda Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta G. kwotę 39.238 zł (trzydzieści dziewięć tysięcy dwieście trzydzieści osiem złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 marca 2023 r. do dnia zapłaty;

II.  zasądza od pozwanego (...) Bank (...) S.A. w W. na rzecz powoda Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta G. kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu;

III.  nakazuje ściągnąć od pozwanego (...) Bank (...) S.A. w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 1.962 zł (jeden tysiąc dziewięćset sześćdziesiąt dwa złote) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Sygn. akt I C 90/25

UZASADNIENIE

Stan faktyczny

P. G. zmarł 14 lutego 2023 r.

Okoliczność bezsporna

W dniu 21 lutego 2023 r. Prezydent Miasta G. wypłacił na rachunek bankowy P. G. kwotę 39.238 zł tytułem świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym synem – prowadzony w pozwanym banku.

Okoliczność bezsporna

W marcu 2023 r. organ (powód) wezwał pozwany bank do zwrotu w/w sumy, lecz bank odmówił. Bank nie wskazał też osoby (osób), które pobrały wypłaty.

Okoliczności bezsporne

Ocena dowodów

Stan faktyczny jest bezsporny.

Kwalifikacja prawna

Powództwo jest w całości zasadne. Zastosowanie miał w sprawie art. 30a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Dochodzone świadczenie zostało – co bezsporne – wypłacone w całości po dniu śmierci osoby uprawnionej. Bank nie wskazał też organowi w terminie 30 dni od wezwania osób, które faktycznie pobrały wypłatę (jest to jedyna przewidziana prawem przesłanka zwalniająca).

Pozwany nie jest więc zwolniony od zwrotu, choćby w części.

Powoływanie się przez bank na treść art. 55 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo bankowe jest nietrafne. Przepis art. 30a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych stanowi bowiem lex specialis względem w/w przepisu Prawa bankowego. To zaś oznacza, że kwestia tego, za jaki okres było naliczone świadczenie, nie ma żadnego znaczenia dla sprawy.

Przesłanki zwrotu w myśl art. 30a ust. 1 ustawy oświadczeniach rodzinnych są surowsze, niż przewidziane w art. 55 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo bankowego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkt I. sentencji na mocy art. 30a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w zw. z art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c.

O kosztach orzeczono jak w punkcie II. sentencji na mocy art. 98 k.p.c. (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.).

W punkcie III. orzeczono na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 98 k.p.c.