Wyrok z 25 listopada 2025, sygn. I C 868/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

25 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Nysie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Sądu Rejonowego Remigiusz Drzewiecki
Protokolant:	Sekretarz sądowy W. E.

po rozpoznaniu 25 listopada 2025 r. na rozprawie w G.

sprawy z powództwa (...) Sp. z o .o. z siedzibą w J.

przeciwko E. F. (1)

o zapłatę

oddala powództwo.

UZASADNIENIE

Pozwem z 2 lipca 2024 roku, wniesionym do tut. Sądu 12 lipca 2024 roku powód (...) sp. z o. o. z siedzibą w J. zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, że pozwana E. F. (1) ma zapłacić powodowi 64 694,92 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

- 14 684,03 zł liczonymi od dnia 20 grudnia 2023 roku do dnia zapłaty;

- 13 270,21 zł liczonymi od dnia 20 grudnia 2023 roku do dnia zapłaty;

- 19 364,01 zł liczonymi od dnia 20 grudnia 2023 roku do dnia zapłaty;

- 17 376,67 zł liczonymi od dnia 20 grudnia 2023 roku do dnia zapłaty.

Powód wniósł również o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu faktycznie poniesionych przez powoda, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. W przypadku wniesienie przez pozwaną w sposób prawidłowy sprzeciwu, ewentualnie skierowania sprawy do rozpoznania w postępowaniu zwykłym, powód wniósł o orzeczenie wyrokiem zgodnie z powyższym żądaniem.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że strony zawarły 7 czerwca 2010 roku umowę kompleksową dostarczania paliwa gazowego nr (...) na podstawie której powód zobowiązał się do sprzedaży na rzecz pozwanej paliwa gazowego oraz świadczenia usługi dostarczenia tego paliwa, a pozwana zobowiązała się do zapłaty na rzecz powoda ceny sprzedaży paliwa oraz wynagrodzenia z tytułu świadczenia usługi dystrybucji. W wyniku realizacji umowy powód wystawił faktury VAT obejmujące cenę sprzedaży paliwa gazowego oraz wynagrodzenie za należycie świadczoną usługę dystrybucji tego paliwa za dany okres rozliczeniowy według wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego. S. V. (1) w dniu 26 sierpnia 2023 roku zdała nieruchomość do której było dostarczane paliwo gazowe jednocześnie wypowiadając umowę. S. V. (1) zmarła 15 stycznia 2024 roku. Zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia z 5 lutego 2024 roku rep. A nr (...) spadek po zmarłej S. V. (1) nabyła pozwana, w związku z czym powód domaga się od pozwanej niezapłaconych należności z wystawionej faktury VAT za należycie świadczone przez powoda usługi.

Na rozprawie 7 października 2025 r. (k. 298) pozwana E. F. (1) wniosła o oddalenie powództwa. Wskazała, że przez kilka lat przed śmiercią mamy przychodzili do niej inkasenci strony powodowej w celu odczytania licznika i te ich odczyty nie były uznawane. Mama pozwanej był rozliczana na podstawie prognoz. Odczyty licznika były nieprawdopodobne. Gdy mama pozwanej rozwiązała umowę i dokonano odczytu licznika, to pracownicy biura pozwanej powiedzieli, że wysokość odczytu jest nieprawdopodobna i kazali złożyć mamie pozwanej reklamację. Pozwana zakwestionowała wysokość roszczenia.

W piśmie z 28 października 2025 roku (k. 301-303) strona powodowa wskazała, iż u odbiorcy począwszy od listopada 2020 r. odczyty harmonogramowe miały charakter odczytów szacowanych w związku z brakiem dostępu do gazomierza, co odnotowywał inkasent po nieudanych próbach wykonania odczytu. W roku 2020 próba odczytu odbyła się w dniu 25.11.2020 r. o godz. 15:10, kiedy to inkasent wprowadził brak dostępu, znajdując się w pozycji GPS pod domem odbiorcy. Kolejny odczyt harmonogramowy z 11.2021 r. realizowany był w dniu 22.11.2021 r. o godz. 11:16 – inkasent również nie został dopuszczony do gazomierza i przekazał informację o braku dostępu, także znajdując się przed domem odbiorcy. Następny odczyt harmonogramowy przypadający w 11.2022 r. zrealizowany był w dniu 25.11.2022 r. o godz. 16:14 – inkasent, tak jak w latach wcześniejszych, nie został dopuszczony do gazomierza. Z uwagi na lokalizację gazomierza, tj. w piwnicy, w miejscu niedostępnym bez zgody i obecności klienta, operator był w stanie wykonać odczyt wyłącznie w obecności Klienta. Operator podjął kroki zaradcze w postaci utworzonego zlecenia odczytu kontrolnego, jednak również nie udało się pozyskać odczytu rzeczywistego. Inkasent opatrzył również notatką o braku dostępu do gazomierza, znajdując się w pozycji GPS zgodnej z danymi klienta. Zlecenia odczytu kontrolnego były realizowane w następujących terminach: 26.02.2022 r. godz. 15:02, 13.02.2023 r. godz. 10:24, 29.06.2023 r. godz. 15:44 oraz 23.08.2023 r. godz. 15:41. Próby wykonania odczytu były wykonywane w różnym czasie – do południa, jak i po południu. Inkasent każdorazowo przy nieudanej próbie wykonania odczytu pozostawiał awizo u odbiorcy z prośbą o kontakt, jednak w latach 2020–2023 odbiorca ani razu nie odpowiedział. Ostatni odczyt rzeczywisty został dokonany w listopadzie 2016 r. Kolejne odczyty były przekazywane przez klienta (tj. w 2017 r. oraz 2019 r.), natomiast pozostałe stanowiły odczyty szacowane. Dopiero wymiana gazomierza ujawniła rzeczywiste zużycie na gazomierzu.

Na rozprawie 25 listopada 2025 r. (k. 325) pozwana E. F. (1) podtrzymała żądanie oddalenia powództwa i wskazała, że inkasenci pozwanej dokonywali odczytów, ale ich odczyty nie były przyjmowane.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

7 czerwca 2010 roku w A. pomiędzy (...) S.A. w J. reprezentowanym przez pełnomocnika, L. Z. – Kierownika Biura (...) (Sprzedawcą), a S. V. (2) (Odbiorcą) doszło do zawarcia umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego nr (...). Na podstawie niniejszej umowy sprzedawca zobowiązał się dostarczać paliwo gazowego przy ciśnieniu nie mniejszym niż 1.60 kPa do instalacji znajdującej się w lokalu odbiorcy na adres (...), (...)-(...) A.. Odbiorca zobowiązał się, że w powyższym lokalu będzie odbierał paliwo gazowe przez następujące urządzenie gazowe: kuchenka 4-palnikowa w liczbie sztuk 2, każde o mocy 2.0 kW oraz grzejnik wody przepływowej w liczbie sztuk 1 o mocy 17,0 kW. W dniu zawarcia umowy kompleksowej odbiorca był zakwalifikowany zgodnie z zasadami zawartymi w taryfie do grupy taryfowej W-1 właściwej dla miejsca odbioru paliwa gazowego z sieci operatora, dla której moc umowa wynosi do 10 m3/h dla gazu ziemnego, wysokometanowego lub gazu propan-butan albo do 25 m3/h dla gazu ziemnego zaazotowanego, a pobór roczny wynosi 300 m3.

Dowód: umowa kompleksowa dostarczania paliwa gazowego k. 10-11.

Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umowy Kompleksowej Dostarczania (...), Sprzedawca zobowiązany jest w szczególności do dostarczania paliwa gazowego o parametrach jakościowych i technicznych określonych w Taryfie oraz Umowie, zapewnienia ciągłości dostaw, informowania Odbiorcy o planowanych przerwach lub ograniczeniach w dostawie, a także do prawidłowego rozpatrywania reklamacji i dokonywania korekt rozliczeń w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości pomiarowych. Sprzedawca ponosi również koszty badań jakości paliwa oraz weryfikacji działania układu pomiarowego w sytuacji, gdy badania potwierdzą niezgodność jakości paliwa lub nieprawidłowości pomiarowe. Jednocześnie Odbiorca zobowiązany jest do terminowego regulowania należności wynikających z Umowy, zapewnienia upoważnionym przedstawicielom Operatora lub Sprzedawcy dostępu do instalacji gazowej, układów pomiarowych i elementów sieci, a także do niezwłocznego informowania o zauważonych wadach, usterkach, przerwach lub zakłóceniach w dostarczaniu paliwa gazowego. W przypadku gdy przeprowadzone na wniosek Odbiorcy badania nie wykażą nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowego, Odbiorca zobowiązany jest do poniesienia kosztów tych badań, w tym kosztów demontażu i montażu urządzeń. Rozliczenie ilości dostarczonego paliwa gazowego następuje na podstawie wskazań układu pomiarowego, a w sytuacjach braku możliwości dokonania odczytu – zgodnie z zasadami określonymi w Taryfie. Faktury mogą mieć charakter prognozowany oraz rozliczeniowy, przy czym ostateczne rozliczenie uwzględnia faktyczne zużycie paliwa gazowego. Sprzedawca zobowiązany jest do terminowego wystawiania i doręczania faktur. W przypadku opóźnienia w płatności Odbiorca ponosi obowiązek zapłaty odsetek ustawowych naliczanych za każdy dzień opóźnienia, na podstawie właściwego dokumentu księgowego. Ewentualne nadpłaty lub niedopłaty powstałe w wyniku rozliczeń podlegają odpowiednio zwrotowi lub uregulowaniu na zasadach określonych w Taryfie. Zmiany cen lub stawek opłat w trakcie okresu rozliczeniowego skutkują proporcjonalnym rozliczeniem należności, z uwzględnieniem okresów obowiązywania dotychczasowych i nowych stawek, w oparciu o wskazania układu pomiarowego lub zasady przewidziane w Umowie i Taryfie.

Dowód: ogólne warunki umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego k. 13-20.

W razie wykrycia nieprawidłowości skutkujących zawyżeniem lub zaniżeniem należności, sprzedawca dokonuje korekty rozliczeń za okres objęty błędem. Korekta ta obejmuje zarówno ilość zużytego paliwa, jak i należne opłaty, przy czym nadpłata podlega zaliczeniu na poczet przyszłych należności lub zwrotowi na wniosek odbiorcy. Jeżeli układ pomiarowy składa się z kilku urządzeń zainstalowanych równolegle, rozliczenie następuje na podstawie sumy wskazań tych urządzeń. Opłaty abonamentowe w przypadku zespołu gazomierzy traktowane są jak dla jednego układu pomiarowego. Wstrzymanie lub wznowienie dostarczania paliwa gazowego, z przyczyn leżących po stronie odbiorcy, nie zwalnia go z obowiązku ponoszenia opłat wynikających z umowy. Odczyty mogą być dokonywane bezpośrednio, zdalnie lub szacunkowo, a przekazywanie informacji o zużyciu może następować w formie papierowej lub elektronicznej, zgodnie z obowiązującymi przepisami i warunkami umownymi.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowego lub przyjęcia do rozliczeń błędnych odczytów lub wskazań układu pomiarowego, które spowodowały zawyżenie lub zaniżenie należności za pobrane paliwo gazowe, sprzedawca po uprzednim sprawdzeniu takich nieprawidłowości lub błędnych odczytów, przy udziale operatora jest zobowiązany dokonać korekty uprzednio wystawionych faktur. Jeśli umowa nie stanowi inaczej, w przypadku, gdy z przyczyn niezależnych zarówno od sprzedawcy, jak i od odbiorcy doszło do niezarejestrowania lub nieprawidłowego zarejestrowania poboru paliwa gazowego w okresie rozliczeniowym, do wyliczenia korekty faktur przyjmuje się średniodobowe zużycie paliwa gazowego ustalone na podstawie prawidłowo zmierzonego poboru paliwa gazowego w porównywalnym okresie pomnożone przez liczbę dni w okresie, którego dotyczy korekta.

Analogiczne zasady korekty rozliczeń dotyczyły opłat za dystrybucję paliwa gazowego.

Dowód: taryfy k. 21-247, w szczególności zapisy na k. 30, 60, 78, 112, 146, 188, 225.

Pismem z 25 sierpnia 2023 roku strona powodowa poinformowała S. V. (2) o tym, że otrzymała reklamację z 17 sierpnia 2023 roku dotyczącą odczytu licznika gazowego Operatora Systemu Dystrybucyjnego. Dalej wskazano, że strona powodowa zweryfikowała reklamację i wydała decyzję odmowną. Poinformowała, że przekazała do Gazowni w A. celem wykonania legalizacji gazomierza, którego ważność mija w 2023 roku. Przeprowadzenie legalizacji pozwoli zweryfikować stan gazomierza i prawidłowo go rozliczyć. Powód dodał, że reklamowany odczyt jest obowiązujący.

Dowód: decyzja (...) k. 249.

Pismem z 5 grudnia 2023 roku powód poinformował S. V. (2) o tym, że wystawił dla niej fakturę na kwotę 64 604,92 zł. W szczegółach sprawy podano, że rozliczenie wykonano na podstawie zarejestrowanego zużycia zgodnie ze stanem licznika 29 962 m ³ na dzień 25 sierpnia 2023 roku. Dane dotyczące zużycia oraz prawidłowość odczytu potwierdzono u Operatora Systemu Dystrybucyjnego. Operator, (...) sp. z o. o. jest jednostką odpowiedzialną za wykonywanie odczytów u klientów (...). Powód zaproponował spłatę należności na raty.

Dowód: pismo (...) do S. V. (2) z 5 grudnia 2023 roku k. 250.

1 lipca 2024 roku wykonano zestawienie odczytów dla pł nr (...) dla S. V. (2). Obejmuje on daty odczytów od 2 listopada 2016 roku do 21 września 2023 roku. 2 listopada 2016 roku wskazano wartość 779, rodzaj odczytu – rozliczeniowy, pochodzenie danych (...), 14 listopada 2017 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – rozliczeniowy, pochodzenie danych (...) (odbiorca), 5 listopada 2018 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – rozliczeniowy, pochodzenie danych (...) (szacowany), 1 listopada 2019 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – rozliczeniowy, pochodzenie danych (...) (odbiorca), 30 listopada 2020 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – rozliczeniowy, pochodzenie danych (...) (szacowany), 30 listopada 2021 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – rozliczeniowy, pochodzenie danych (...) (szacowany), 30 listopada 2022 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – rozliczeniowy, pochodzenie danych (...) (szacowany), 30 stycznia 2023 roku wskazano wartość 26 534, rodzaj odczytu – pośredni, pochodzenie danych (...) (szacowany), 30 marca 2023 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – pośredni, pochodzenie danych (...) (szacowany), 30 maja 2023 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – pośredni, pochodzenie danych (...) (szacowany), 30 lipca 2023 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – pośredni, pochodzenie danych (...) (szacowany), 25 sierpnia 2023 roku wskazano wartość (...), rodzaj odczytu – pośredni, pochodzenie danych (...) (monter), a 21 września 2023 roku wskazało wartość 0, rodzaj odczytu – rozliczeniowy, pochodzenie danych Odbiorca ((...)).

Dowód: zestawienie odczytów dla pł nr (...) V. S. k. 252.

Fakturą VAT za gaz nr (...) z 3 grudnia 2020 roku wyliczono kwotę do zapłaty 0 zł za okres od 01.11.2019 do 30 listopada 2020, fakturą VAT (...) z 3 grudnia 2021 roku wyliczono łącznie do zapłaty 0 zł (okres: 01.12.2020-30.11.2021 r.), fakturą VAT (...) z 6 grudnia 2022 roku wyliczono łącznie do zapłaty 0 zł (okres: 01.12.2021-30.11.2022 r.). Za rok umowny od 1 grudnia 2022 roku do 30 listopada 2023 roku wystawiono plan płatności za prognozowany pobór paliwa gazowego – łącznie 0 zł. Następnie dokonano korekty faktur które przedstawiały się następująco:

- za rok umowny 01.12.2019-30.11.2020 wystawiono fakturę VAT nr (...) z 5 grudnia 2023 roku opiewającą na kwotę 14 712,90 zł z terminem płatności do 19 grudnia 2023 roku,

- za rok umowny 01.12.2020-30.11.2021 wystawiono fakturę VAT nr (...) z 5 grudnia 2023 roku opiewającą na kwotę 13 270,21 zł z terminem płatności do 19 grudnia 2023 roku,

- za rok umowny 01.12.2021-30.11.2022 wystawiono fakturę VAT nr (...) z 5 grudnia 2023 roku opiewającą na kwotę 19 364,01 zł z terminem płatności do 19 grudnia 2023 roku,

- fakturą VAT (...) z 5 grudnia 2023 roku za rok umowny 01.12.2022-30.11.2023 wyliczono łącznie kwotę do zapłaty 17 347,80 zł z terminem płatności do 19 grudnia 2023 roku.

Dowód: faktury VAT wraz z planem płatności k. 304-310 , faktury VAT (korekty) k. 253-260.

26 sierpnia 2023 roku S. V. (1) wypowiedziała umowę kompleksową dostarczania paliwa gazowego z zachowaniem umownego okresu wypowiedzenia. Jednocześnie złożyła wniosek o zawarcie umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego oraz zdała gazomierz.

Dowód: protokół zdawczo-odbiorczy wraz z wzorem oświadczenia o wypowiedzeniu umowy oraz wzorem wniosku o zawarcie umowy k. 267.

S. V. (1) zmarła 15 stycznia 2024 roku. Zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia, rep. A nr (...), sporządzonym przez notariusza C. V. z Kancelarii (...) w G. spadek po S. V. (1) na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza w całości nabyła córka zmarłej pozwana E. F. (2).

Dowód: akt poświadczenia dziedziczenia k. 263-264.

19 kwietnia 2024 roku powód wezwał pozwaną E. F. (1) do zapłaty kwoty 64 694,92 zł wynikającej z umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego pani S. V. (1) na adres ul. (...), (...)-(...). Wyznaczono siedmiodniowy termin do zapłaty od otrzymania tego wezwania. Wraz z wezwaniem załączono także tabelę obejmującą zestawienie z czego wynika zaległość. Wezwanie doręczono 24 kwietnia 2024 roku.

Dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania i doręczenia k.265-269.

Pismem z 13 maja 2024 roku powód wyraził zgodę na rozłożenie płatności na 36 rat, wskazując, że tylko podpisanie Ugody w Biurze (...) oraz wpłaty w wyznaczonych terminach pozwolą uniknąć dalszych działań windykacyjnych.

Dowód: pismo z 13.05.2024 r. k. 270.

Pismem z 18 czerwca 2024 roku pełnomocnik powoda wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 68 324,02 zł stanowiącej zadłużenie wynikające z umowy zawartej przez S. V. (2) z (...) sp. z o.o. z terminem wpłaty 25 czerwca 2024 roku.

Dowód: wezwanie do zapłaty z 18 czerwca 2024 roku k. 271-272.

25 sierpnia 2023 roku dokonano legalizacji gazomierza – legalizacyjna wymiana gazomierza, obejmująca kontrolę, demontaż dotychczasowego urządzenia oraz montaż gazomierza spełniającego aktualne wymagania metrologiczne. Wskazano dane techniczne gazomierza, w tym producenta Apator (S.), typ G6, model GM-004-130-5, numer fabryczny (...) oraz rok produkcji i legalizacji. Odnotowano również lokalizację gazomierza jako znajdującego się w lokalu oraz wskazano wcześniejszy odczyt rzeczywisty z dnia 02.11.2016 tj. 779, jak i odczyt bieżący w chwili realizacji czynności, to jest (...) ³.

Dowód: zlecenie-karta pracy k. 312, fotografia przedstawiająca stan licznika k. 313.

Z przedłożonej dokumentacji rozliczeniowej dotyczącej dostaw gazu wynika, że pomiędzy stronami prowadzona była ciągła i szczegółowa ewidencja rachunków oraz wpłat, obejmująca zarówno rozliczenia prognozowane, jak i rozliczenia oparte na rzeczywistych odczytach licznika. W toku trwania umowy wielokrotnie dokonywano korekt wystawionych rachunków, w tym korekt zmniejszających należności, co świadczy o tym, że pierwotne kwoty nie miały charakteru ostatecznego i były dostosowywane do faktycznego zużycia. Zestawienie wpłat potwierdza, że należności były regulowane przez odbiorcę, a rozliczenia miały charakter bieżący.

Dowód: dokumentacja rozliczeniowa k. 314-323.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Strony łączyła umowa kompleksowa o dostarczanie paliwa gazowego. Zgodnie z definicją zawartą w Ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne art. 3 pkt. 30 usługę kompleksową należy rozumieć jako usługę świadczoną na podstawie umowy zawierającej postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii albo umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych i umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych. Ta sama ustawa w art. 5 ust 3 stanowi, że dostarczanie paliw gazowych lub energii może odbywać się na podstawie umowy zawierającej postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji tych paliw lub energii, zwanej dalej „umową kompleksową”; umowa kompleksowa dotycząca dostarczania paliw gazowych może zawierać także postanowienia umowy o świadczenie usług magazynowania tych paliw, a w przypadku ciepła, jeżeli jest ono kupowane od innych przedsiębiorstw energetycznych, powinna także określać warunki stosowania cen i stawek opłat obowiązujących w tych przedsiębiorstwach.

W przedmiotowej sprawie nie było sporne, że strona powodowa i spadkodawca pozwanej byli związani umową kompleksową o dostarczanie paliwa gazowego. Niesporne także było, że spadkodawca pozwanej została zaliczona do odbiorców rozliczających się według taryfy W 1.1., co oznacza, że powinna być rozliczana jedną ostateczną fakturą w okresie rozliczeniowym, jak również fakt, że pozwana E. F. (2) nabyła spadek po zmarłej z dobrodziejstwem inwentarza w całości. Spór pomiędzy stronami koncentrował się natomiast na zasadności oraz wysokości dochodzonego przez powoda roszczenia, a w szczególności na dopuszczalności dokonania po kilku latach zbiorczej korekty rozliczeń w oparciu o wieloletnie odczyty szacunkowe.

Ogólne warunki umowy kompleksowej dostarczania paliwa gazowego, określają, że w przypadku uniemożliwienia przedstawicielowi operatora dokonania odczytu gazomierza, rozliczenia za dostarczone paliwo gazowe dokonywane będą zgodnie z zasadami zawartymi w taryfie, wówczas zgodnie z pkt 4.9.1 - 4.9.3. taryfy prognozy zużycia paliw gazowych dokonuje się na podstawie zużycia paliwa gazowego w porównywalnym okresie lub okresach zawierających się w przedziale 365 dni (rok) do 1095 dni (3 lata) poprzedzających dokonanie prognozy, średniorocznego zużycia paliwa gazowego ustalonego jako iloczyn średniego odbioru dobowego, średniorocznego zużycia paliwa gazowego ustalonego na podstawie deklarowanego przez odbiorcę zużycia tego paliwa.

W przedmiotowej sprawie powód wystawił faktury szacunkowe, z uwagi na to, że starania zmierzające do dokonania odczytu kontrolnego i ustalenia w ten sposób rzeczywistej ilości gazu pobranego okazały się bezskuteczne.

Powód nie wykazał, jakie starania zmierzające do dokonania odczytu zostały podjęte, nie wykazał, że wystąpiły okoliczności pozwalające mu ustalić ilość pobranego przez odbiorcę paliwa gazowego podczas szacunkowego zużycia, a nadto jakie dane posłużyły do dokonanego oszacowania należności, podniósł jedynie, że S. V. (1) uniemożliwiła odczyt gazomierza, czemu pozwana zaprzeczyła. Sąd nie uznał tych twierdzeń za wystarczające. Strona powodowa nie przedstawiła dowodów na okoliczność podejmowanych czynności w celu dokonania odczytów, nie powołała chociażby dowodów z zeznań świadków na okoliczności podejmowanych prób odczytu gazomierza w przedmiotowej nieruchomości. Powód nie udowodnił faktu uniemożliwienia przedstawicielowi operatora dokonania odczytu. Powód w toku postępowania nie udowodnił, że nie było możliwości dokonania pomiaru. Na poparcie swoich roszczeń powód powołał jedynie kopie faktur.

Faktura VAT jest dokumentem księgowym, rozliczeniowym, wystawionym przede wszystkim dla celów podatkowych, jest także jednym z dowodów źródłowych stwierdzających dokonanie danej operacji gospodarczej. Jest też często wykorzystywana w procesie sądowym, tym niemniej jej moc dowodowa niczym nie różni się od mocy dowodowej innych dokumentów. Tak jak każdy dokument faktura VAT jest dowodem tego, że określona osoba złożyła oświadczenie zawarte w tym dokumencie. Na gruncie przepisów postępowania cywilnego nie ma podstaw, aby nadawać fakturze moc dowodową inną niż jakimkolwiek dokumentom (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 09 stycznia 2014 r., I ACa 622/13). Przedłożone przez powoda kopie faktur nie są zatem dowodem dokumentującym pobór paliwa gazowego przez S. V. (2).

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 roku, I CKU 45/96).

Według tych ogólnych norm na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Obowiązkiem powoda w przedmiotowej sprawie, wobec kwestionowania przez pozwaną roszczenia co do zasady jak i wysokości, było zaprezentowanie materiału dowodowego, który pozwoliłby uwzględnić zgłoszone roszczenie. Powód powołał się jedynie na kopie faktur, których pozwana nie zaakceptowała. Zakwestionowała sposób w jaki oszacowano należności. Z uwagi na powyższe na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia, że żądana należność mu przysługuje w wysokości wskazanej w pozwie.

Z uwagi na powyższe na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia, że żądana należność przysługuje mu w wysokości wskazanej w pozwie, czemu powód nie sprostał. W szczególności powód nie wykazał, aby dochodzone należności odpowiadały rzeczywiście dostarczonemu i zużytemu paliwu gazowemu w poszczególnych okresach rozliczeniowych objętych korektami. Przedłożone przez powoda dokumenty nie pozwalają na ustalenie, jaka część ujawnionego w 2023 roku zużycia przypadała na konkretne lata umowne, ani w jaki sposób dokonano przypisania tego zużycia do poszczególnych okresów.

Sąd podkreśla, że rozliczenia oparte na odczytach szacunkowych mają charakter wyłącznie tymczasowy i nie mogą stanowić samodzielnej podstawy do dochodzenia po kilku latach skumulowanego roszczenia, zwłaszcza w sytuacji, gdy przez cały okres trwania umowy powód wystawiał faktury wykazujące brak zadłużenia lub należności zerowe. Taki sposób rozliczeń prowadzi do naruszenia zasady pewności obrotu oraz podważa zaufanie odbiorcy do prawidłowości działań profesjonalnego przedsiębiorcy energetycznego.

Nie mogło również odnieść zamierzonego przez powoda skutku powoływanie się na fakt dokonania w 2023 roku legalizacji i wymiany gazomierza. Sama legalizacja urządzenia pomiarowego potwierdza jedynie jego sprawność techniczną i metrologiczną na moment przeprowadzenia czynności, nie przesądza natomiast o prawidłowości rozliczeń dokonywanych w poprzednich latach, ani nie stanowi dowodu rzeczywistego zużycia paliwa gazowego w spornych okresach rozliczeniowych. Legalizacja nie umożliwia bowiem ustalenia, kiedy i w jakiej ilości paliwo gazowe zostało faktycznie zużyte, a tym samym nie pozwala na przypisanie ujawnionego stanu licznika do konkretnych okresów objętych korektami.

Powód nie przedstawił również dowodów pozwalających na zweryfikowanie, czy wskazywane przez niego zużycie pozostawało w normalnym związku z charakterem nieruchomości oraz sposobem jej użytkowania. Z materiału dowodowego wynika natomiast, że wskazywane przez powoda zużycie było kwestionowane przez odbiorcę jako rażąco wygórowane i nieadekwatne do realiów korzystania z nieruchomości, co dodatkowo podważa wiarygodność dokonanych szacunków.

W konsekwencji Sąd uznał, że powód nie udowodnił zasadności ani wysokości dochodzonego roszczenia, a przedstawione dowody nie pozwalały na przyjęcie, iż żądana kwota odpowiada rzeczywistemu zużyciu paliwa gazowego przez S. V. (2). Z tych przyczyn powództwo podlegało oddaleniu w całości.

G., 18 grudnia 2025 roku.