Wyrok z 26 listopada 2025, sygn. I C 83/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 listopada 2025 roku

Sąd Rejonowy w Opocznie I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący: Sędzia Anna Olejnik

po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 roku w Opocznie na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa M. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w G.

przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. na rzecz powoda M. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w G. kwotę 2.955,09 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt pięć 09/100) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 24 lutego 2022 roku do dnia zapłaty;

2.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3.  zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. na rzecz powoda M. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w G. kwotę 1.277,62 (jeden tysiąc dwieście siedemdziesiąt siedem 62/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Na oryginale podpis Sędziego.

świadczy

Sygn. akt I C 83/25

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 7 stycznia 2025 roku (data wpływu) wniesionym w trybie postępowania upominawczego, powód M. D. prowadzący działalność gospodarcza pod firmą (...) – reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego Towarzystwa (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. kwoty 3.557,68 zł. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 24 lutego 2022 roku do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z opłatą skarbową od udzielonego w sprawie pełnomocnictwa dla radcy prawnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Uzasadniając żądanie pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że w dniu 21 grudnia 2021 roku doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki A. o nr rej. (...) 71, stanowiący własność poszkodowanego A. N.. Szkoda powstała na skutek wbiegnięcia na drogę psa należącego do S. R., który w dacie zdarzenia objęty był ochroną ubezpieczeniową w zakresie odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym w pozwanym Towarzystwie (...) spółka akcyjna z siedzibą w W.. W związku z powyższym poszkodowany zgłosił szkodę pozwanemu Ubezpieczycielowi. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego pozwany uznał swoją odpowiedzialność, ustalił wartość kosztów naprawy pojazdu powoda na kwotę 2.658,65 zł i wypłacił odszkodowanie w tej wysokości.

Pełnomocnik powoda wskazał następnie, że w dniu 17 kwietnia 2022 roku, powód, na podstawie umowy cesji wierzytelności, nabył od poszkodowanego A. N. wierzytelność z tytułu odszkodowania za szkodę powstałą w wyżej wskazanym pojeździe. Dalej podał, iż wobec braku wiedzy specjalistycznej powód zwrócił się do certyfikowanego rzeczoznawcy samochodowego, który sporządził zweryfikowany kosztorys naprawy. Z przedmiotowej ekspertyzy, sporządzonej przy wykorzystaniu systemu audatex, wynika, że uzasadnione koszty naprawy pojazdu powinny wynosić 6.216,33 zł. Tym samym pełnomocnik powoda argumentował, iż pozwany zaniżył rzeczywistą wartość poniesionej szkody, wypłacając odszkodowanie w kwocie niższej o 3.557,68 zł.

/vide: pozew wraz z uzasadnieniem i załącznikami k. 3-12/

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 10 marca 2025 roku w sprawie sygn. akt I Nc 97/25 Sąd uwzględnił roszczenia powoda w całości.

/vide: nakaz zapłaty k. 41/

W dniu 27 marca 2025 roku (data wpływu) pozwany Towarzystwo (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego wniósł skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 10 marca 2025 roku zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przypisanych, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnianie.

W uzasadnieniu sprzeciwu pełnomocnik pozwanego potwierdził, że w dacie zdarzenia sprawca szkody był objęty ochroną ubezpieczeniową w zakresie odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym. Wskazał również, że po zgłoszeniu szkody pozwany przeprowadził postępowanie likwidacyjne, ustalił jej wysokość oraz wypłacił na rzecz poszkodowanego kwotę 2.658,65 zł. tytułem odszkodowania za uszkodzenie pojazdu. Pozwany zakwestionował prywatną kalkulację kosztów naprawy sporządzoną na zlecenie powoda, podnosząc, że może ona stanowić jedynie dowód z dokumentu prywatnego. Jednocześnie wskazał, że wydatki przekraczające koszty naprawy ustalone przez ubezpieczyciela, nie są ekonomiczne ani celowo uzasadnione. W ocenie pozwanego, w realiach niniejszej sprawy zasadne jest ustalenie kosztów naprawy pojazdu przy zastosowaniu zamienników części oryginalnych, wskazanych w systemie audatex, a nie części oryginalnych, zwłaszcza wobec braku przedłożenia przez powoda faktur dokumentujących poniesienie kosztów naprawy przy użyciu części oryginalnych.

Ponadto pozwany podniósł brak legitymacji procesowej powoda w niniejszej sprawie. Zdaniem pozwanego wynika to z treści polisy ubezpieczenia mieszkania, w której przewidziano przeniesienie praw z umowy ubezpieczenia na rzecz Banku (...) S.A. W konsekwencji, według stanowiska pozwanego, poszkodowany nie był uprawniony do skutecznego przeniesienia wierzytelności na rzecz powoda, zaś podmiotem uprawnionym do dochodzenia odszkodowania jest Bank (...) S.A.

/vide: - sprzeciw od nakazu zapłaty z uzasadnieniem i załącznikami k. 28-31

- polisa mieszkaniowa k. 34-35/

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 21 grudnia 2021 roku doszło do zdarzenia drogowego, w którym uszkodzeniu uległ pojazd marki A. o nr rej. (...) 71 stanowiący własność A. N.. Przyczyną zdarzenia było wtargnięcie na jezdnię psa należącego do S. R.. Właściciel psa posiadał w dniu zdarzenia ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym w Towarzystwie (...) spółka akcyjna. W związku z powyższym poszkodowany zgłosił szkodę do pozwanego ubezpieczyciela w ramach tzw. bezpośredniej likwidacji szkody. Ubezpieczyciel zarejestrował sprawę pod numerem 260- (...) oraz przeprowadził oględziny pojazdu. Po określeniu zakresu uszkodzeń przy wykorzystaniu systemu komputerowej kalkulacji szkód audatex, pozwany uznał swoją odpowiedzialność i wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie w wysokości 2.658,65 zł.

Na mocy umowy cesji z dnia 17 kwietnia 2022 roku, poszkodowany A. N. scedował na powoda przysługujące mu prawo do dochodzenia roszczenia od pozwanego jako ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia.

/dowód: - decyzja o przyznaniu odszkodowania k. 6

- umowa cesji wierzytelności k. 10-11

- polisa mieszkaniowa nr 260- (...)

Powód prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Odszkodowania Komunikacyjne M. D. z siedzibą w G., nie zgodził się z ustaloną przez Ubezpieczyciela wysokością odszkodowania i zlecił wykonanie kalkulacji naprawy niezależnemu rzeczoznawcy samochodowemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Ośrodek (...). Zgodnie z kalkulacją nr (...) z dnia 13 kwietnia 2022 r. koszt naprawy pojazdu uszkodzonego w zdarzeniu z dnia 21 grudnia 2021 roku wyniósł 6.216,33 zł.

/dowód: kalkulacja naprawy k. 7-9/

A. N. sprzedał przedmiotowy pojazd, a nadto nie posiada faktur, ani innych dokumentów, które umożliwiałyby ustalenie rzeczywistych kosztów jego naprawy.

/dowód: pismo A. N. z 15.04.2025r, k. 40/

Zarówno powód jak i pozwany sporządzili kalkulację kosztów naprawy pojazdu przy użyciu komputerowej kalkulacji szkód audatex. W obu kalkulacjach przyjęto stawkę 110 zł. netto za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych. Obie kalkulacje prawidłowo określały rodzaj lakieru oraz uwzględniały wszystkie prace i elementy niezbędne do przeprowadzenia skutecznej naprawy pojazdu. Różnice pomiędzy kalkulacjami dotyczyły przede wszystkim zastosowania części zamiennych oraz przyjętej bazy cen. Kalkulacja pozwanego została sporządzona zarówno z zastosowaniem części zamiennych oryginalnych w klasie jakości O, jak i części alternatywnych klasy jakości (...). Natomiast kalkulacja powoda opierała się wyłącznie na oryginalnych częściach zamiennych w klasie jakości O. Ponadto w obu kalkulacjach jako podstawę wyceny części przyjęto stawki obowiązujące w styczniu 2022 roku, mimo, że do zdarzenia doszło w dniu 21 grudnia 2021 roku. Nie uwzględniono również stawki za roboczogodzinę w zakładach naprawczych. Dokumentacja pozwanego z likwidacji szkody nie zawiera dokumentów świadczących, że w dniu zdarzenia w pojeździe zamontowane były inne części niż w klasie jakości O.

Analiza lokalnego rynku wykazała, że IV kwartale 2021 roku warsztaty naprawcze z terenu miejscowości O. i okolic stosowały stawki zawierające się w zakresie 90-160 zł. netto za godzin prac blacharsko - mechanicznych i 90-160 zł. netto za godzin prac lakierniczych, zatem średnia stawka za roboczogodzinę w warsztatach naprawczych za powyższe usługi w IV kwartale 2021 roku wynosiła 110 zł. W konsekwencji przyjęte w kalkulacjach strony pozwanej i powodowej stawki za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych mieściły się w zakresie stawek rynkowych obowiązujących w tym okresie na lokalnym rynku. Naprawa pojazdu mogła zostać dokonana w warsztacie nieautoryzowanym pod warunkiem posiadania odpowiedniego wyposażenia oraz wykwalifikowanego personelu. Do kalkulacji przyjęto ceny części obowiązujące w dacie zdarzenia tj. 21 grudnia 2021 r. oraz uwzględniono wszystkie niezbędne operacje technologiczne wymagane do przeprowadzenia skutecznej i prawidłowej naprawy pojazdu zgodnie z technologią producenta. W ten sposób celowy i ekonomicznie uzasadniony koszt naprawy, przy zastosowaniu oryginalnych części zamiennych klasy jakości O, wynosił 5.613,74 zł, co odpowiada zakresowi napraw koniecznych do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody.

Wartość rynkowa brutto pojazdu poszkodowanego w stanie nieuszkodzonym wynosiła 16.300 zł.

/dowód: opinia pisemna biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej z załącznikami k. 55 – 95/

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyżej powołane dowody z dokumentów, które nie budzą wątpliwości Sądu co do ich autentyczności i wiarygodności. Nie były też kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Sad oparł się również na opinii biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej, która jest pełna i jasna. Biegły w sposób wyczerpujący uzasadnił swoje wnioski. Opinia oparta jest na rzetelnej i wszechstronnej wiedzy biegłego oraz długoletnim doświadczeniu.

Sąd zważył, co następuje:

W myśl art. 415 k.c. kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

W świetle art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

Przesłankami odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń wobec poszkodowanego są zatem z jednej strony przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej ubezpieczonego, z drugiej zaś strony – istnienie ważnej umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pomiędzy sprawcą szkody a zakładem ubezpieczeń. W razie zaistnienia owych przesłanek, ubezpieczyciel odpowiada w zakresie odpowiedzialności sprawcy szkody.

Poza sporem pozostaje fakt, że sprawca zdarzenia, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki A. o nr rej. (...) miał zawartą umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym w pozwanym Towarzystwem (...) spółka akcyjna z siedzibą w W., co implikuje odpowiedzialność pozwanego na podstawie wyżej przytoczonych przepisów. Umowa ubezpieczenia OC zawarta była przy okazji zawierania z pozwanym umowy ubezpieczenia mieszkania przez S. R.. Prawo do dochodzenia roszczeń z polisy ubezpieczenia mieszkania zostały przez S. R. scedowane na Bank (...) S.A. Jednak dotyczy to tylko praw S. R. wynikających z umowy ubezpieczenia mieszkania, nie zaś jego wierzytelności z tytułu umowy odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatny. Zatem Sąd uznał, iż zarzut braku legitymacji czynnej po stronie powodowej jest bezzasadny.

Pozwany przyjął co do zasady odpowiedzialność za przedmiotową szkodę, wypłacając w toku postępowania likwidacyjnego niesporną część odszkodowania. Następnie poszkodowany przeniósł wierzytelność na osobę trzecią na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 17 kwietnia 2022 roku. Zgodnie z art. 509 § 1 i 2 k.c. wierzytelność odszkodowawcza może być przedmiotem przelewu, o ile ustawa, zastrzeżenia umowne lub właściwość zobowiązania nie stanowią inaczej. W przedmiotowej sprawie brak jest postanowień umownych w polisie nr (...), które w sposób jednoznaczny i wyraźny wyłączałyby możliwość cesji wierzytelności odszkodowawczej z tytułu cesji odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym na osobę trzecią. W konsekwencji podniesiony przez stronę pozwaną zarzut braku legitymacji czynnej powoda nie zasługuje na uwzględnienie.

Ustalając wysokość szkody w pojeździe powoda, Sąd oparł się na opinii biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej mgr inż. P. W., sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania. W ocenie Sądu, biegły w sposób szczegółowy, spójny, precyzyjny i nie budzący wątpliwości dokonał wyceny technicznie i ekonomicznie uzasadnionych kosztów naprawy uszkodzeń pojazdu marki A. o nr rej. (...), powstałych w wyniku zdarzenia z dnia 21 grudnia 2021 roku. Pozwany nie zaproponował żadnych dowodów w celu wykazania, iż w pojeździe A. w chwili zdarzenia zamontowane były części inne niż oryginalne. Zatem Sąd uznał, iż zasadna była naprawa przy użyciu nowych oryginalnych części zamiennych sygnowanych logo producenta w klasie jakości O. A koszt takiej naprawa wyniósł 5.613,74 (z podatkiem VAT).

W tym stanie rzeczy, uwzględniając dotychczas wypłacone na rzecz poszkodowanego odszkodowanie w kwocie 2.658,65 zł., Sąd zasądził na rzecz powoda łącznie kwotę 2.955,09 zł. tytułem odszkodowania, uznając roszczenie za niezasadne w pozostałym zakresie – punkt 1. i 2 sentencji wyroku.

O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 14 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., stosując zasadę stosunkowego ich rozdzielenia.

Powód poniósł koszty procesu w łącznej kwocie 1.881,03 zł. Na koszty te złożyły się: opłata sądowa – 200,00 zł., wynagrodzenie pełnomocnika według norm przepisanych – 900,00 zł., opłata od pełnomocnictwa – 17,00 zł. i połowa kosztów opinii biegłego – 764,03 zł.

Strona pozwana poniosła koszty procesu w łącznej kwocie 1.681,02 zł. Na koszty te złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika według norm przepisanych – 900,00 zł., opłata od pełnomocnictwa – 17,00 zł. i połowa kosztów opinii biegłego – 764,02 zł.

Razem koszty procesu wyniosły 3.562,05 zł. Pozwany wygrał proces w 83,06 %. Obciążają go koszty w stosunku, w jakim oddalono powództwo, czyli w 16,94 %, co daje kwotę 603,41 zł (16,94% od kwoty 3.562,05 zł). Faktycznie powód poniósł koszty w kwocie 1.881,03 zł, stąd różnicę w kwocie 1.277,62 zł. Sąd zasądził od pozwanego na jego rzecz tytułem zwrotu kosztów procesu – pkt 3. sentencji wyroku.