Postanowienie SN z 22 marca 2012, sygn. IV CZ 146/11
Data orzeczenia
22 marca 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Dariusz Zawistowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 marca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Iwona Koper
w sprawie z wniosku A. M. W.
przy uczestnictwie B. J. W.
o podział majątku wspólnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 marca 2012 r.,
zażalenia uczestnika postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego w G
z dnia 31 maja 2011 r.,
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. odrzucił skargę
kasacyjną uczestnika postępowania, z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej
braków formalnych.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 3986
§ 2
k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 i § 2 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna uczestnika postępowania zawierała błędne oznaczenie
przedmiotu zaskarżenia (postanowienie z 13 grudnia 2010 r.). W tym dniu
zostało wydane jedynie zarządzenie o sprostowaniu protokołu rozprawy z dnia
7 października 2010 r. Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna
powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona ze
wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części. Jest to wymóg
o charakterze konstrukcyjnym. Nie ma zatem racji skarżący, twierdząc, że wadliwe
oznaczenie zaskarżonego orzeczenia należało potraktować jako oczywistą omyłkę,
która nie miała wpływu na możliwość nadania skardze kasacyjnej prawidłowego
biegu. Jego argumentacja w tym zakresie odwołująca się do wypowiedzi doktryny
na temat usuwania ogólnych braków pism procesowych jest chybiona.
Skoro pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku
skargi kasacyjnej i w zakreślonym terminie braku tego nie usunął istniała podstawa
do jej odrzucenia powołana przez Sąd Okręgowy. Twierdzenie, że wezwanie do
usunięcia braków nie zostało pełnomocnikowi skarżącego doręczone, mimo
znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki
zawierającej takie wezwanie, nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione i nie
mogło stanowić podstawy do uwzględnienia zażalenia. Z tych względów zażalenie
to jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlegało oddaleniu na podstawie
art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.
md