Wyrok z 3 grudnia 2025, sygn. III C 245/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 grudnia 2025 roku

Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, III Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	sędzia Sebastian Otto
Protokolant:	Wiktoria Dąbrowska

po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 roku w Szczecinie

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Bank (...) spółki akcyjnej z siedzibą we W.

przeciwko P. J.

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  przyznaje kuratorowi – adw. D. P. 885,60 złotych (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia;

III.  nakazuje pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie kwotę 165,50 złotych (sto sześćdziesiąt pięć złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa.

Sędzia Sebastian Otto

Sygn. akt III C 245/25

UZASADNIENIE

wyroku z 3.12.2025r.

Przed upływem trzech miesięcy od umorzenia postępowania w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie od pozwanego P. J. kwoty 7 483,49 złotych z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 7 250,14 złotych od dnia 10 listopada 2022 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu strona powodowa podniosła, że dnia 30 listopada 2021 roku zawarła z pozwanym umowę kredytu na zakup towarów/usług. Kwota udzielonego kredytu wynosiła 7 768 złotych, a oprocentowanie umowne ustalono na 0,00% w stosunku rocznym. Całkowita kwota do zapłaty ustalona na dzień zawarcia umowy wynosiła 7 767,90 złotych i składała się na nią:

a)  całkowita kwota kredytu (kapitał wypłacony) – 7 768 złotych,

b)  skredytowana prowizja od udzielonego kredytu – 0,00 złotych,

c)  odsetki umowne – 0,10 złotych.

Pozwany zobowiązany był spłacić kredyt w 30 miesięcznych ratach w wysokości 258,93 złotych, począwszy od 30 grudnia 2021 roku.

Powódka w dalszej części wskazała, że P. J. spłacił kredyt z opóźnieniem, a od dnia 27 stycznia 2022 roku całkowicie zaprzestał spłat. W związku z opóźnieniami w spłacie rat powód wzywał pozwanego do zapłaty zaległości pisemnie jak i podczas kontaktów telefonicznych oraz osobistych podejmując w ten sposób próby pozasądowego rozwiązania sporu. W związku z dalszymi opóźnieniami pozwanego w spłacie kredytu strona powodowa wezwała go pismem z dnia 17 lutego 2022 roku do zapłaty zaległości w terminie 14 dni od otrzymania wezwania. Wobec braku reakcji ze strony pozwanego (...) Bank (...) S.A. w dniu 20 września 2022 roku wypowiedział P. J. umowę kredytu, a oświadczenie o wypowiedzeniu zostało złożone na piśmie i nadane listem poleconym. Okres wypowiedzenia zakończył się z upływem 30 dni od dnia doręczenia pozwanemu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu.

Dnia 21 marca 2024 roku Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Szczecin – Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (poprzednia sygnatura III Nc 325/24).

Zarządzeniem z dnia 24 marca 2025 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego kuratora w osobie adw. D. P..

Pismem z dnia 23 kwietnia 2025 roku kurator ustanowiony dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. J. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym z dnia 21 marca 2024 roku przez Referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym Szczecin – Centrum w Szczecinie oraz wniósł o oddalenie powództwa w całości jako nieudowodnionego zarówno co do zasady jak również co do wysokości i uznanie, że powodowa spółka nie posiada legitymacji czynnej w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu kurator wskazał, że strona powodowa w niniejszej sprawie nie przedstawiła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że P. J. faktycznie zawarł rzekomą umowę kredytu, albowiem w aktach sprawy oprócz przedłożonej rzekomej umowy brak jest dokumentu, który uprawdopodobniłby, że to właśnie pozwany miałby być stroną umowy, a w szczególności brak jest w sprawie dokumentu opatrzonego własnoręcznym podpisem P. J.. W dalszej kolejności kurator podniósł, że na pierwszej stronie przedłożonej umowy widnieje adnotacja, że umowa jest „zawarta w dniu złożenia podpisu przez Bank” przy czym ww. umowa nie została opatrzona podpisem banku, który jest jednoznacznie wymagalny przez załączony wzorzec umowy, i który zgodnie z wzorcem przesądza o fakcie zawarcia umowy.

Następnie kurator wskazał, że nie sposób zgodzić się ze stroną powodową w zakresie w jakim wskazuje, że P. J. spłacił dwie pierwsze raty kredytu, albowiem z przedstawionego zestawienia wpłat wynika, że zostały one dokonane przez podmiot o nazwie (...), który jak wynika z przedłożonych w sprawie dokumentów był pośrednikiem kredytowym.

Wobec powyższego kurator podniósł, że pozwany nigdy nie przystąpił do realizacji rzekomej umowy.

W odpowiedzi na sprzeciw kuratora strona powodowa pismem z dnia 27 maja 2025 roku wskazała, że przedmiotowa umowa została zawarta w formie elektronicznej w sklepie stacjonarnym (...) S.A., a warunki i zasady procesu zawierania umów w postaci elektronicznej w trybie raty w sklepach stacjonarnych określa regulamin rat w sklepach stacjonarnych EURO.

W dalszej części strona powodowa podniosła, że bank podpisał umowę i odesłał ją klientowi w postaci papierowej. Wysyłka nastąpiła listem zwykłym na adres podany przez pozwanego podczas zawarcia umowy wobec czego bank wskazał, iż to P. J. jest w posiadaniu podpisanej przez (...) S.A. umowy.

W toku postępowania strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Stan faktyczny.

Dnia 30 listopada 2021 roku sporządzono za pośrednictwem pośrednika kredytowego (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. umowę kredytu na zakup towarów/usług numer (...), w treści której wskazano jako strony umowy bank (...) S.A. z siedzibą we W. oraz P. J. występującego w charakterze klienta.

Zgodnie ze sporządzoną umową bank zobowiązany był do udzielenia klientowi kredytu na zakup towarów i usług na cele konsumpcyjne. W dalszej części umowy wskazano, że powyższy kredyt przeznaczony jest na zakup od pośrednika następujących towarów/usług:

a)  polisa raty pod ochroną – 600 złotych,

b)  apple iPhone 13 256GB B. – 4 949 złotych,

c)  (...) – „Przedłuż Gwarancję wariant pełny” – 1 980 złotych,

d)  (...) – pakiet pomoc – 239 złotych,

e)  kwota do zapłaty: 7 768 złotych,

f)  kwota wpłaty własnej klienta: 0,00 złotych.

Czas trwania umowy został ustalony na okres 30 miesięcy od dnia zawarcia umowy do dnia płatności ostatniej raty określonej w harmonogramie spłat, z kolei kwota udzielonego kredytu miała zostać wypłacona na rachunek wskazany przez pośrednika kredytowego tytułem zapłaty ceny towarów/usług w terminie 7 dni roboczych od dnia zawarcia umowy.

Wysokość rat została oszacowana na kwotę 258,93 złotych, z kolei ostatnia rata miała wynosić 259,03 złotych, a jako termin pierwszej raty ustalono dzień 30 grudnia 2021 roku.

W dalszej części umowy wskazano, że bank może rozwiązać umowę pisemnie z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia, jeśli klient opóźnia się w spłacie co najmniej dwóch pełnych rat, Po upływie okresu wypowiedzenia kredyt miał stać się wymagalny, a klient powinien spłacić całość zadłużenia. W przypadku braku spłaty zadłużenia bank miał naliczać odsetki karne od pozostałego do spłaty kapitału kredytu od dnia następnego po upływie okresy wypowiedzenia.

Umowa miała zostać zawarta w dniu złożenia podpisu przez bank.

Dowód:



umowa kredytu na zakup towarów/usług – k. 11 – 14,



formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego – k. 15 – 17,



harmonogram – 18,



regulamin zawarcia umowy w trybie szybkiego podpisu – k. 9 – 10,



wyciąg z ksiąg banku z dnia 9 listopada 2022 roku – k. 23,



karta klienta – k. 100 – 102,



płyta CD – k. 103,



regulamin rat (...) w sklepach stacjonarnych – k. 97 – 99.

Pismem z dnia 17 lipca 2022 roku (...) Bank (...) S.A. wezwał P. J. do uregulowano zaległości w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma. W dalszej części pisma bank poinformował adresata, że łączna suma zaległości na dzień sporządzenia powyższego pisma wyniosła 1 355,20 złotych.

Dowód:



przedegzekucyjne wezwanie do uregulowania zaległości – 17 lipca 2022 roku – k. 19,



wydruk z systemu Poczty Polskiej S.A. – k. 22.

W związku z zagrożeniem terminowej spłaty, na podstawie postanowień umowy o kredyt towarowy numer (...) z dnia 30 listopada 2021 roku bank (...) S.A. pismem z dnia 20 września 2022 roku wypowiedział P. J. umowę kredytu w całości z 30 dniowym okresem wypowiedzenia.

Jednocześnie bank poinformował, że po upływie okresu wypowiedzenia cała należność z tytułu udzielonego kredytu staje się wymagalna i będą od niej naliczane odsetki karne wg oprocentowania dla należności przeterminowanych, które na dzień sporządzenia niniejszego pisma wynosiły 24,50% w stosunku rocznym.

W dalszej części wskazano, iż należność banku wyliczana na dzień 20 września 2022 roku wynosiła 7 378,01 złotych.

Dowód:



wypowiedzenie umowy kredytu z dnia 20 września 2022 roku – k. 20,



wydruk z systemu Poczty Polskiej S.A. z podpisem odbiorcy – k. 21.

Rozważania.

Powództwo okazało się nieuzasadnione.

Podstawę prawną żądania pozwu stanowi przepis art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe, który stanowi, że przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Powód wywodzi roszczenie z umowy kredytu na zakup towarów/usług numer (...) sporządzonej dnia 30 listopada 2021 roku przez pośrednika kredytowego (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., w treści której jako strony umowy wskazano P. J. będącego klientem oraz (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W..

Stosownie do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Uregulowanie przepisu art. 6 k.c. stanowi o ciężarze dowodu w sensie materialnoprawnym i wskazuje kogo obciążają skutki nieudowodnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu, wynikającym z przywołanego przepisu, powód jest zobowiązany do wykazania wszystkich okoliczności uzasadniających jego roszczenie tak co do zasady jak i wysokości. Pozwany zaś, który odmawia uczynienia zadość żądaniu powoda, obowiązany jest udowodnić fakty wskazujące na to, że uprawnienie żądającemu nie przysługuje. Spoczywający na pozwanym obowiązek dowiedzenia okoliczności wskazujących na wygaśnięcie zobowiązania nie może wyprzedzać ciążącego na powodzie obowiązku udowodnienia powództwa. Podkreślić jednakże należy, że art. 6 k.c. rozumiany być musi przede wszystkim w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał. (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006 r., IV CSK 299/06). Obowiązek przedstawienia dowodów, zgodnie z przepisem art. 3 k.p.c. spoczywa na stronach, zaś ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).

Zgodnie z treścią przytoczonego powyżej przepisu to strona powodowa, która domaga się zapłaty pewnej należności na drodze sądowej, winna co do zasady wykazać, iż należność ta – oznaczona co do wysokości, tytułu i daty płatności istnieje i jest wymagalna.

W świetle treści załączonych do pozwu dokumentów Sąd stwierdził, iż powód nie wywiązał się należycie z ciążącego na nim obowiązku wynikającego wprost z art. 6 k.c.

W celu wykazania zasadności żądania pozwu strona powodowa złożyła wydruk umowy kredytu na zakup towarów/usług sporządzony dnia 30 listopada 2021 roku oznaczonego numerem (...), regulamin zawarcia umowy w trybie szybkiego podpisu, formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego, harmonogram spłat oraz wyciąg z ksiąg banku datowany na dzień 9 listopada 2022 roku.

Z treści załączonego do akt sprawy regulaminu zawarcia umowy w trybie szybkiego podpisu wynika, iż w celu zawarcia umowy klient musi:

a)  mieć aktywny telefon komórkowy umożliwiający odbieranie wiadomości SMS z bramek GSM,

b)  posiadać oprogramowanie umożliwiające otwieranie plików elektronicznych w formatach (...) i ZIP – warunek dotyczył klientów którzy podali adres e-mail i otrzymają na ten adres dokumenty kredytowe lub ubezpieczeniowe,

c)  mieć adres e-mail – ten warunek dotyczył umów zawieranych u partnera prowadzącego sprzedaż poza lokalem lub sprzedaż internetową.

W punkcie 6 regulaminu wskazano, że klient składa oświadczenie woli zawarcia umowy w postaci elektronicznej, w tym celu wykorzystuje jednorazowe hasło, które bank wysyła na podany przez niego numer telefonu komórkowego oraz odręczny podpis klienta złożony na tablecie. Klient podpisuje umowę podpisem elektronicznym wpisując jednorazowe hasło na udostępnionym przez partnera urządzeniu oraz składając odręczny podpis na tablecie oraz klikając przycisk potwierdzający wolę zawarcia umowy. Klient składa oświadczenie woli o zawarciu umowy w dacie podpisania umowy.

Z kolei w punkcie 13 regulaminu wskazano, że partner lub klient wykonuje fotografię lub skan dokumentów poświadczających tożsamość lub źródło dochodu klienta. Zgodnie z punktem 17 bank wysyłał na podany przez klienta numer telefonu SMS z hasłem jednorazowym, które klient miał wpisać na udostępnionym przez partnera urządzeniu i kliknąć przycisk potwierdzający wolę zawarcia umowy.

Odnośnie powyższych zapisów wskazać należy, że strona powodowa nie naprowadziła żadnych dowodów na okoliczność wykazania, że pozwany P. J. zaakceptował warunki przedmiotowej umowy, w tym regulaminu oraz, że złożył prawidłowo wypełniony wniosek o zawarcie umowy kredytu na zakup towarów/usług.

W dalszej kolejności należy podkreślić, że bank (...) S.A. w toku postępowania nie przedłożył żadnych dokumentów stanowiących potwierdzenie przeprowadzenia procesu weryfikacyjnego mającego na celu zbadanie zdolności kredytowej P. J. zgodnie z powyższymi zapisami oraz, że doszło chociażby do weryfikacji danych pozwanego poprzez wykonanie skanów dokumentów potwierdzających tożsamość.

Zgodnie z warunkami umowy sporządzonej dnia 30 listopada 2021 roku wypłata kredytu miała nastąpić w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy, a pełna kwota kredytu na sfinansowanie zakupu towarów/usług miała zostać przekazania na rachunek wskazany przez pośrednika kredytowego tytułem zapłaty ceny. W tym miejscu wskazać należy, że powód nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego realizację powyższego zapisu umownego, albowiem nie przedłożył on do akt sprawy dokumentu, z którego wprost wynikałoby, że kwota wskazana w treści umowy kredytu została faktycznie wypłacona na numer rachunku pośrednika bakowego tj. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W..

Należy również wskazać, iż bank (...) S.A. nie wykazał, w żadnej sposób by na numer telefonu pozwanego została przekazana wiadomość SMS zawierająca hasło stanowiące niezbędny element w procesie zawarcia umowy w trybie szybkiego podpisu. Do akt sprawy załączono jedynie niezrozumiały oraz nieczytelny zapis, na podstawie którego niemożliwe jest ustalenie czy w dniu 30 listopada 2021 roku powód skierował do pozwanego P. J. wiadomość w formie SMS zawierającą jednorazowe hasło.

Z kolei zgodnie z zapisami zawartymi w regulaminie Rat (...) w sklepach stacjonarnych, w którym to został uregulowany sposób zawierania umowy kredytu na zakup towarów/usług w sklepach stacjonarnych EURO, klient może zawrzeć umowę w sklepie stacjonarnym jeżeli:

a)  ma nadany numer ewidencyjny PESEL,

b)  posiada ważny dowód osobisty wydany na terenie RP lub kartę pobytu,

c)  posiada polski numer telefonu, umożliwiający odbieranie wiadomości (...) z bramek GSM,

d)  wnioskuje o zawarcie umowę bez współkredytobiorców.

Z kolei w punkcie 5 przytoczonego regulaminy wskazano, że klient i bank zawierają umowę poprzez wymianę dokumentów zawierających oświadczenie woli tzw. Klient przekazuje do banku umowę z własnym podpisem, a bank przesyła do klienta umowę z podpisem banku. W dalszej części ustalono, iż w celu podpisania umowy podpisem elektronicznym klient podaje kod jednorazowy, który partner dołącza do umowy, z tą chwilą klient składa podpis elektroniczny.

Celem zawarcia umowy w sklepie stacjonarnym klient musi zgłosić wolę sfinansowania zakupu towaru lub usługi z wykorzystaniem rat. Następnie partner identyfikuje klienta w oparciu o dokument tożsamości i wprowadza wniosek o zawarcie umowy, który z kolei jest przekazywany do banku w celu oceny zdolności kredytowej klienta – klient może zawrzeć umowę jeśli posiada zdolność kredytową.

W tym miejscu należy wskazać, iż strona powodowa w toku postępowania przedstawiła jedynie wydruk umowy z dnia 30 listopada 2021 roku, który nie został opatrzony podpisem banku, ani P. J.. Bank (...) w odpowiedzi na zarzuty kuratora wskazał, że egzemplarz umowy opatrzony podpisem banku został wysłany do pozwanego listem zwykłym, wobec czego nie ma on możliwości przedstawienia umowy zawierającej podpis banku. Jednakże zgodnie z powyższymi zapisami bank powinien być w posiadaniu egzemplarza umowy opatrzonego podpisem P. J., który stanowiłby swego rodzaju potwierdzenie wystąpienia po stronie pozwanej woli zawarcia przedmiotowej umowy. Jednakże strona powodowa nie przedłożyła w toku postępowania powyższego dokumentu.

Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd uznał, że bank (...) S.A. z siedzibą we W. nie wykazał faktu skutecznego złożenia przez obydwie strony oświadczenia woli o zawarciu umowy kredytu na zakup towarów/usług o treści wynikającej ze złożonego wydruku oraz nie wykazała, że przedmiotowa umowa została przez bank wykonana.

Na marginesie należy wskazać, że strona powodowa nie wykazała również, by pozwany P. J. przystąpił do realizacji zobowiązań wynikających z umowy z dnia 30 listopada 2021 roku poprzez spłacenie pierwszych rat, albowiem z przedstawionego przez bank zestawienia wynika jednoznacznie, iż raty kredytu zostały opłacone przez (...) sp. z o.o., a nie przez P. J.. Jednocześnie Sąd wskazuje, że strona powodowa nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów potwierdzających rzeczywiste uiszczenie przez pozwanego kwot odpowiadających swoją wartością dwóm pierwszym ratą kredytu, albowiem do akt sprawy nie załączono chociażby potwierdzenia przelewu wykonanego przez P. J., lub innego dokumentu, na podstawie którego możliwe byłoby stwierdzenie iż pozwany rzeczywiście przystąpił do realizacji rzekomo zawartej umowy.

Jednocześnie sąd pominął dowód zgłoszony w piśmie z 27.05.2025r. o zwrócenie się do osób trzecich o informację, albowiem okoliczności te nie mają znaczenia do ustalenia treści umowy kredytu, zawartej przez pozwanego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił powództwo.

W punkcie II wyroku sąd przyznał kuratorowi wynagrodzenie w kwocie 885,60 zł, w tym kwotę 165,60 zł tytułem podatku od towarów i usług zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawach cywilnych.

W punkcie III wyroku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych sąd nakazał pobrać od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa – SR Szczecin-Centrum w S. kwotę 165,50 złotych tytułem wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa.