Wyrok z 8 grudnia 2025, sygn. I C 1016/24
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Sygn. akt I C 1016/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 grudnia 2025 roku
Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Radosław Florek
po rozpoznaniu 8 grudnia 2025 roku w Dzierżoniowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C.
przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w I.
o odszkodowanie w kwocie 645,75 zł
I. zasądza od strony pozwanej (...) Zakładu Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w I. na rzecz strony powodowej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. 223,59 zł (dwieście dwadzieścia trzy złote pięćdziesiąt dziewięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 8 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty;
II. oddala powództwo w pozostałym zakresie;
III. zasądza od strony powodowej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na rzecz strony pozwanej (...) Zakładu Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w I. 53,66 zł (pięćdziesiąt trzy złote sześćdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie kosztów procesu do dnia zapłaty.
Sygn. akt I C 1016/24
UZASADNIENIE
STANOWISKA STRON
I. Żądanie strony powodowej
Żądanie pozwu
1. Strona powodowa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. wystąpiła o zasądzenie na jej rzecz od strony pozwanej (...) Zakładu Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w I. 645,75 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 8 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty.
Twierdzenia
2. Żądanie pozwu oparła na następujących twierdzeniach:
a) dochodzone roszczenie dotyczy szkody z 5 lipca 2024 roku likwidowanej z dobrowolnego ubezpieczenia autocasco;
b) 5 lipca 2024 roku doszło do kolizji drogowej, w której uczestniczył pojazd marki O. (...) (2) o numerze rejestracyjnym (...);
c) pojazd w chwili zdarzenia stanowił własność (...) Sp. z o.o. i był w użytkowaniu H. N. (1);
d) H. N. (1) zgłosiła szkodę stronie pozwanej;
e) 5 lipa 2024 roku H. N. (3) zleciła naprawę spornego pojazdu (...).pl sp. z o.o., która sporządziła kalkulację naprawy i przedłożyła ją pozwanej Spółce w celu uzgodnienia kosztów naprawy;
f) w oparciu o przedmiotową kalkulację warsztat wystawił fakturę za naprawę na kwotę 3281,26 zł na rzecz H. N. (1) jako użytkownika pojazdu;
g) 5 lipca 2024 roku poszkodowana H. N. (3) zawarła umowę przelewu tej wierzytelności na rzecz (...).pl. sp. z o.o., która z kolei 23 lipca 2024 roku zawarła z nią umowę o powierniczy przelew wierzytelności;
h) 24 lipca 2024 roku strona pozwana przyznała odszkodowanie w wysokości 1635,51 zł;
i) 8 kwietnia 2024 roku, kiedy dochodzone roszczenie było już wymagalne, skierowała do strony pozwanej propozycję ugodową, jednakże pozwana Spółka nie widziała możliwości zawarcia ugody.
II. Stanowisko strony pozwanej
Wniosek strony pozwanej
1. Strona pozwana (...) Zakład (...) Spółka Akcyjna w I. wniosła o oddalenie powództwa w całości.
Zarzuty i twierdzenia
2. Motywując swoje stanowisko przyznała, że na podstawie umowy ubezpieczenia komunikacyjnego autocasco, co do zasady ponosi odpowiedzialność za naprawę szkody w spornym pojeździe powstałej w wyniku zdarzenia drogowego z 5 lipca 2024 roku oraz ustaliła i wypłaciła z tego tytułu odszkodowanie w wysokości 1635,51 zł oraz 1000 zł, a także podniosła następujące zarzuty:
a) umowa ubezpieczenia została zawarta w wariancie serwisowym;
b) nie jest sporny zakres naprawy, lecz sporna jest wysokość stawki za roboczogodzinę, gdyż w jej ocenie wysokość średniej stawki dla autoryzowanego warsztatu naprawczego na terenie województwa (...) wynosi 140 zł netto;
c) przyjęta przez warsztat wysokość stawki za roboczogodzinę w kwocie 265 zł netto jest rażąco wygórowana;
d) prywatna kalkulacja naprawy stanowi dokument prywatny i nie może być jedyną podstawą do obliczenia szkody.
PODSTAWA ROZSTRZYGNIĘCIA
I. Podstawa odpowiedzialności (punkt I, II wyroku)
Podstawa prawna
1. Wedle art. 805 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
2. Zgodnie z art. 805 § 2 pkt 1 k.c., świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu majątkowym określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.
3. Umowa ubezpieczenia jest umową wzajemną, a zatem świadczenie jednej strony odpowiada świadczeniu drugiej, przez co świadczenie ubezpieczyciela zapewnione umownie w razie ziszczenia się wypadku ubezpieczeniowego powinno odpowiadać wartości ryzyka ubezpieczeniowego, zrekompensowanego ubezpieczycielowi w postaci zapłacenia wyliczonej przez niego składki. W przypadku ubezpieczeń majątkowych składka co do zasady odpowiada ryzyku ubezpieczeniowemu wyrażającemu się sumą ubezpieczenia. Jeżeli zatem ubezpieczyciel pobrał składkę odpowiadającą ryzyku ubezpieczeniowemu do określonej kwoty (suma ubezpieczenia), to w razie wystąpienia szkody na skutek zdarzenia objętego ubezpieczeniem (wypadek ubezpieczeniowy) powinien ponosić odpowiedzialność będącą równowartością świadczenia (składki), które otrzymał od ubezpieczającego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 6 sierpnia 2015 roku, V ACa 936/14, LEX nr 1842253).
Fakty
4. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. (finansujący) i P.H.U. (...) H. N. (1) (korzystający) zawarli umowę leasingu nr (...) na podstawie której finansujący oddał korzystającemu do użytkowania i pobierania pożytków pojazd marki O. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...).
5. H. N. (1) prowadząca działalność gospodarczą P.H.U. (...) H. N. (1) i Centrum (...) H. N. (1) zawarła ze stroną pozwaną (...) Spółką Akcyjną w I. umowę ubezpieczenia nr (...), która między innymi obejmowała ubezpieczenie autocasco. Przedmiotem tego ubezpieczenie był sporny pojazd marki O. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...). Ubezpieczenie to obowiązywało w okresie od 12 kwietnia 2024 roku do 11 kwietnia 2025 roku, a składka łączna (AC i OC) wynosiła 4339 zł. Strony ustaliły sumę ubezpieczenia na 147 442 zł.
Dowody: polisa nr (...) – akta szkody CD k. 20, CD k. 9,
umowa leasingu nr (...) – CD k. 9,
umowa cesji z 2 sierpnia 2024 roku – CD k. 9, akta szkody CD k. 20,
(...) CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
zdjęcie dowodu rejestracyjnego – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
Odpowiedzialność strony pozwanej
6. Na podstawie opisanej umowy pozwana Spółka zobowiązała się do wypłaty na rzecz H. N. (1) prowadzącej działalność gospodarczą P.H.U. (...) H. N. (1) i Centrum (...) H. N. (1) na zasadach określonych w tej umowie, odszkodowania w przypadku zaistnienia zdarzenia ubezpieczeniowego w odniesieniu do spornego pojazdu w okresie ubezpieczenia.
7. Żadna ze stron tego nie kwestionowała.
Podmiot odpowiedzialny
8. Strona pozwana była obowiązana do wypłaty na rzecz H. N. (1) świadczenia z tytułu przedmiotowego ubezpieczenia autocasco w przypadku wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego co do pojazdu marki (...) o numerze rejestracyjnym (...), w okresie od 12 kwietnia 2024 roku do 11 kwietnia 2025 roku.
II. Legitymacja procesowa czynna (punkt I, II wyroku)
Podstawa prawna
1. Wedle art. 509 § 1 i 2 k.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania, przy czym wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
2. Przelew wierzytelności uregulowany w przepisach art. 509 k.c., w relacji dłużnik cedowanej wierzytelności, a jej cesjonariusz powoduje zmianę podmiotu, któremu dłużnik powinien spełnić świadczenie. Z chwilą dokonania cesji nabywca wierzytelności uzyskuje status wierzyciela, przy czym nie można pomijać, że cesjonariusz nabywa w drodze przelewu tylko tyle praw, ile przysługiwało jego poprzednikowi prawnemu (cedentowi). Z powyższego wynika, że cesjonariusz nie może żądać od dłużnika świadczenia w większym rozmiarze aniżeli mógł to uczynić cedent. Sytuacja prawna dłużnika nie może ulec na skutek przelewu pogorszeniu w porównaniu z sytuacją, jaka istniała przed przelewem (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 14 lutego 2013 roku, V ACa 733/12, LEX nr 1289450).
Fakty
3. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. jest właścicielem pojazdu marki (...) o numerze rejestracyjnym (...).
4. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. (finansujący) i P.H.U. (...) H. N. (1) (korzystający) zawarli umowę leasingu nr (...), na podstawie której finansujący oddał korzystającemu do użytkowania i pobierania pożytków pojazd marki O. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...).
Dowody: umowa leasingu nr (...) – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
umowa cesji z 2 sierpnia 2024 roku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20.
5. 5 lipca 2024 roku, H. N. (1) przelała przedmiotową wierzytelność na rzecz F..pl. sp. z o.o. z siedzibą w I., a następnie F..pl. sp. z o.o. z siedzibą w I. dokonała w dniu 23 lipca 2024 roku powierniczego przelewu tej wierzytelności na rzecz strony powodowej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C..
Dowody: umowa przelewu wierzytelności z polisy AC poszkodowanego z 5 lipca 2024 roku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
zlecenie do powierniczej umowy o przelew wierzytelności z 23 lipca 2024 roku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
umowa o powierniczy przelew wierzytelności z 23 lipca 2024 roku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
pełnomocnictwo z 5 lipca 2024 roku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
pełnomocnictwa z 21 lutego 2023 orku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
pełnomocnictwo/(...) z 24 lutego 2024 roku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
pełnomocnictwo z 2 listopada 2022 roku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20,
wydruk KRS – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20.
6. 2 sierpnia 2024 roku, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. zbyła na rzecz P.H.U. (...) H. N. (1) wierzytelność z tytułu odszkodowania z przedmiotowej umowy ubezpieczenia autocasco dotyczącego szkody komunikacyjnej w spornym pojeździe powstałej 5 lipca 2024 roku i zarejestrowanej pod numerem (...).
Dowód: umowa cesji z 2 sierpnia 2024 roku – CD k. 9 akt, akta szkody CD k. 20.
Cesja wierzytelności
7. H. N. (2) jako stronie przedmiotowej umowy ubezpieczenia, przysługiwały względem strony pozwanej wszelkie roszczenia o świadczenia z tytułu tej umowy w związku z uszkodzeniem pojazdu marki O. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 5 lipca 2024 roku.
8. Strona powodowa udowodniła ponad wszelką wątpliwość, że H. N. (2) przelała wierzytelność z tego tytułu na rzecz (...).pl. Sp. z o.o. z siedzibą w I., a następnie przedmiotowa wierzytelność została na nią przelana.
9. Pozwana Spółka tego nie kwestionowała.
Podmiot uprawniony
10. Stronie powodowej przysługują roszczenia z tytułu odszkodowania na podstawie przedmiotowego ubezpieczenia autocasco w związku z uszkodzeniem pojazdu marki O. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 5 lipca 2024 roku.
III. Zdarzenie ubezpieczeniowe (punkt I, II wyroku)
Podstawa prawna
1. Ubezpieczenie autocasco jest ubezpieczeniem dobrowolnym, a tym samym strony umowy ubezpieczenia mogą, w granicach wyznaczonych treścią normy wynikającej z art. 805 k.c., uzgodnić, zaistnienie jakiego zdarzenia będzie rodziło po stronie ubezpieczyciela obowiązek wypłaty odszkodowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 maja 2021 roku, IV CSKP 45/21, OSNC 2022, nr 2, poz. 18).
Fakty
2. W przedmiotowej umowie ubezpieczenia przyjęto pełny zakres ubezpieczenia, czyli obejmowało ono wszelkie szkody polegające na utracie, zniszczeniu lub uszkodzeniu spornego samochodu, jego części lub wyposażenia, wskutek zajścia wypadku ubezpieczeniowego w okresie ubezpieczenia.
Dowody: polisa nr (...) – akta szkody CD k. 20, CD k. 9,
ogólne warunki ubezpieczenia – akta szkody CD k. 20, CD k. 9 akt.
3. 5 lipca 2024 roku, około godziny 11:30 w I. przy ul. Ludowej w pojeździe marki O. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...) doszło do przegryzienia przewodów przez kuny.
Dowód: podsumowanie zgłoszenia szkody – akta szkody CD k. 20.
Uszkodzenie pojazdu
4. Nie ma wątpliwości, że w wyniku przedmiotowego zdarzenia doszło do uszkodzenia przedmiotowego pojazdu, a tym samym wystąpił wypadek ubezpieczeniowy w rozumieniu analizowanej umowy ubezpieczenia.
5. Zdarzenie to miało miejsce w okresie ubezpieczenia.
6. Żadna ze stron nie kwestionowała tych okoliczności.
Podmiot obowiązany
7. Strona pozwana jest obowiązana do wypłaty na rzecz strony powodowej świadczenia z tytułu odszkodowania na podstawie przedmiotowego ubezpieczenia autocasco w związku z uszkodzeniem pojazdu marki O. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 5 lipca 2024 roku.
IV. Zasady ustalenia wysokości świadczenia (punkt I, II wyroku)
Podstawa prawna
1. Odpowiedzialność ubezpieczyciela jest odpowiedzialnością typu gwarancyjno-repartycyjnego, co oznacza, że nie sytuuje się ona ani w ramach reżimu kontraktowego, ani deliktowego, ponieważ nie jest odpowiedzialnością sprawczą. Zapłata odszkodowania przez ubezpieczyciela na podstawie umowy ubezpieczenia mienia służy niewątpliwie naprawieniu szkody w mieniu, poniesionej przez ubezpieczonego, spełnia więc funkcje kompensacyjne. Nie jest to jednak klasyczne naprawienie szkody przez sprawcę, ale spełnienie przez ubezpieczyciela określonego świadczenia wynikającego z umowy ubezpieczenia (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 21 stycznia 2021 roku, V ACa 514/20, LEX nr 3218682; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 22 października 2013 roku, I ACa 494/13, LEX nr 1433807).
2. O zakresie obowiązku odszkodowawczego, w tym także o sposobie ustalenia wysokości odszkodowania, jego wysokości, decydują stosowne zapisy umowy ubezpieczenia mienia, której integralną częścią są ogólne warunki ubezpieczenia (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 31 stycznia 2018 roku, I ACa 733/17, LEX nr 2486485).
Fakty
3. W przedmiotowej umowie ubezpieczenia przyjęto serwisowy wariant ustalenia kosztów naprawy.
Dowód: polisa nr (...) – akta szkody CD k. 20, CD k. 9.
4. W tym wariancie koszty naprawy pojazdu ustala się według cen oryginalnych części zamiennych i średnich cen usług stosowanych przez warsztaty porównywanej kategorii do warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie województwa, w którym znajduje się ten warsztat. Podstawę określenia wysokości odszkodowania może stanowić przedłożona faktura, przy czym strona pozwana weryfikuje ją pod kątem zgodności z opisanymi zasadami ustalania odszkodowania.
Dowód: ogólne warunki ubezpieczenia – akta szkody CD k. 20, CD k. 9.
V. Wysokość szkody częściowej (punkt I, II wyroku)
Fakty
1. V. spornego pojazdu po tym zdarzeniu kosztowała łącznie 3281,26 zł.
Dowód: faktura nr (...) z 17 lipca 2024 roku – CD k. 9, akta szkody CD k. 20.
2. Czas poświęcony na naprawę pojazdu wynosił 4,20 rbg.
Dowód: faktura nr (...) z 17 lipca 2024 roku – CD k. 9, akta szkody CD k. 20.
3. Jedną roboczogodzinę warsztat wycenił na kwotę 265 zł netto (325,95 zł brutto). Łączną należność za robociznę została określona na 1368,99 zł (4,2 rbg x 325,95 zł brutto)
Dowód: faktura nr (...) z 17 lipca 2024 roku – CD k. 9, akta szkody CD k. 20.
Koszt naprawy pojazdu
4. Między stronami nie było sporu co do zakresu uszkodzeń, jakie wystąpiły w przedmiotowym pojeździe w związku z opisanym zdarzeniem.
5. Nie ma wątpliwości, że koszt naprawy tych uszkodzeń wyniósł łącznie 3281,26 zł, co wynika z przedłożonej faktury za naprawę.
6. Należność za jedną roboczogodzinę została określona na kwotę 325,95 zł brutto.
7. Kwota należności za roboczogodzinę była sporna między stronami. Strona pozwana przyjęła stawkę za roboczogodzinę w wysokości 140 zł netto (172,20 zł brutto). Tylko ta należność była sporna.
8. Należało dokonać weryfikacji kosztów roboczogodziny według zasad określonych w spornej umowie ubezpieczenia.
9. Ustaleń w tym zakresie sąd dokonał na podstawie opinii pisemnej biegłego sądowego z zakresu wyceny pojazdów P. N. z 19 lipca 2023 roku sporządzonej w sprawie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu sygn. I C 1368/22 (k. 59-67 akt Sądu Rejonowego w Wałbrzychu sygn. I C (...)) w oparciu o przepis art. 278 1 k.p.c. W ramach tej opinii ustalono, że średnia stawka roboczogodziny blacharsko-lakierniczej na terenie województwa (...) wynosi 183,28 zł netto, a rynkowa stawka roboczogodziny dla prac blacharsko-lakierniczych w naprawach powypadkowych pojazdów zawiera się w przedziale od 110 zł do 210 zł netto. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie należało przyjąć średnią stawkę za roboczogodzinę w kwocie 183,28 zł netto. Sąd uznał, że omawiana opinia jest wystarczająca do dokonania ustaleń w tym zakresie.
10. Przy powyższej stawce koszt robocizny w niniejszej sprawie powinien wynosić 769,78 zł netto (4,2 rbg x 183,285 zł) + VAT czyli 946,83 zł brutto.
Wysokość odszkodowania
11. W niniejszej sprawie wysokość całego świadczenia z tytułu przedmiotowego ubezpieczenia Autocasco w związku z uszkodzeniem pojazdu O. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 5 lipca 2024 roku wynosi 2859,10 zł (pozycje 2-8 z faktury nr (...) w łącznej kwocie 1912,27 zł brutto [bezsporne] + ustalony w niniejszej sprawie koszt robocizny w wysokości 946,83 zł brutto [sporny]).
VI. Dodatkowe świadczenie (punkt I i II wyroku)
Fakt
1. Strona pozwana wypłaciła z tytułu wykonania przedmiotowej umowy ubezpieczenia świadczenia wynoszące łącznie 2635,51 zł (najpierw 1000 zł i następnie 1635,51 zł).
Dowody: decyzja strony pozwanej z 12 lipca 2024 roku – akta szkody CD k. 20,
decyzja strony pozwanej z 24 lipca 2024 roku – akta szkody CD k. 20.
Świadczenie z tytułu szkody częściowej
2. Świadczenie z tytułu szkody częściowej wynosi 2859,10 zł.
Przyznane świadczenie
3. Strona pozwana przyznała świadczenie z tego tytułu w łącznej wysokości 2635,51 zł.
Uzupełnienie świadczenia
4. Z tego tytułu należy się dodatkowo świadczenie w wysokości 223,59 zł (2859,10 zł – 2635,51 zł).
Rozstrzygnięcie
5. Należało zasądzić dodatkowe świadczenie z tytułu szkody częściowej w kwocie 223,59 zł i w pozostałym zakresie oddalić powództwo.
VII. Odsetki (punkt I wyroku)
Podstawa prawna
1. Wedle art. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
2. Przewidziane w tym przepisie odsetki za opóźnienie należą się zarówno bez względu na szkodę poniesioną przez wierzyciela, jak i zawinienie okoliczności opóźnienia przez dłużnika (por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 października 1994 roku, I CRN 121/94, OSNC 1995, nr 1, poz. 21). W świetle przepisów ustawy dłużnik opóźnia się z wykonaniem zobowiązania, gdy nie spełnia świadczenia w terminie oznaczonym w sposób dostateczny lub wynikający z właściwości zobowiązania. Aby dokładnie wyjaśnić wskazaną kwestię konieczne jest odwołanie się do pojęcia wymagalności. Roszczenie o spełnienie świadczenia jest wymagalne wówczas, gdy wierzyciel jest uprawniony do żądania spełnienia świadczenia. Dopóki roszczenie jest niewymagalne, nie zachodzi także opóźnienie, gdyż dłużnik nie jest zobowiązany do świadczenia. O dacie wymagalności decyduje natomiast treść stosunku obligacyjnego łączącego strony. W przypadku zobowiązań terminowych, jeśli dłużnik nie realizuje w terminie swych obowiązków wynikających z treści zobowiązania, opóźnia się ze spełnieniem świadczenia. W takim przypadku data wymagalności roszczenia stanowi jednocześnie datę, od której dłużnik opóźnia się ze świadczeniem. Z mocy przepisów art. 481 k.c. uzasadnia to roszczenie o odsetki. W przypadku z kolei zobowiązań bezterminowych opóźnienie nastąpi dopiero w przypadku niedostosowania się do wezwania wierzyciela żądającego spełnienia świadczenia, chyba że obowiązek jego spełnienia wynika z właściwości zobowiązania (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 21 listopada 1995 roku, I ACr 592/95, OSA 1996, nr 10, poz. 48).
3. Art. 481 § 2 zd. 1 k.c. stanowi, że jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych.
4. Zgodnie z art. 817 § 1 i 2 k.c., ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku, a gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, przy czym bezsporną część świadczenia ubezpieczyciel powinien spełnić w terminie przewidzianym w § 1. Wedle natomiast art. 817 § 3 k.c., umowa ubezpieczenia lub ogólne warunki ubezpieczenia mogą zawierać postanowienia korzystniejsze dla uprawnionego niż określone w paragrafach poprzedzających.
5. W świetle tych przepisów ubezpieczyciel jest obowiązany wypłacić świadczenie z umowy ubezpieczenia w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia o szkodzie, a w późniejszym terminie tylko wówczas, gdy nie jest w stanie wcześniej wyjaśnić okoliczności niezbędnych do ustalenia jego odpowiedzialności albo wysokości odszkodowania.
6. Ubezpieczyciel jest obowiązany udowodnić, że istniały przeszkody uniemożliwiające wyjaśnienie w ciągu 30 dni okoliczności koniecznych do ustalenia jego odpowiedzialności albo wysokości świadczeń, pomimo działań podejmowanych przez niego ze szczególną starannością (por. wyrok Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2011 roku, V CSK 38/11, LEX nr 1129170; wyrok Sądu Najwyższego z 18 listopada 2009 roku, II CSK 257/09, LEX nr 551104).
7. Zgodnie z art. 321 § 1 k.p.c., sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie.
8. Zgodnie z art. 115 k.c. jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.
Fakt
9. 5 lipca 2024 roku, strona pozwana została zawiadomiona o przedmiotowej szkodzie.
Dowód: podsumowanie zgłoszenia szkody – akta szkody CD k. 20.
Wymagalność świadczenia
10. W rozpoznawanej sprawie strona pozwana nie udowodniła i nawet nie twierdziła, że istniały przeszkody uniemożliwiające wyjaśnienie w ciągu 30 dni okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności albo wysokości świadczeń należnych powódce. W szczególności należy podkreślić, że nie było konieczne przedłożenie jej w tym zakresie faktury, gdyż mogła ustalić wysokość odszkodowania na podstawie własnej kalkulacji opartej na zasadach określonych w przedmiotowej umowie ubezpieczenia.
11. Oznacza to, że świadczenie przysługujące stronie powodowej powinno zostać spełnione w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia o przedmiotowym wypadku.
12. Zawiadomienie to zostało zgłoszone 5 lipca 2024 roku.
13. Świadczenie należało wypłacić do 5 sierpnia 2024 roku. Ostatnim dniem terminu był dzień 4 sierpnia 2024 roku, ale przypadał w niedzielę.
14. Odsetki ustawowe za opóźnienie należały się od 6 sierpnia 2024 roku.
15. Strona powodowa zażądała z tego tytułu ustawowych odsetek za opóźnienie od 8 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty, którym to żądaniem sąd jest związany i ponad które nie może orzekać (art. 321 § 1 k.p.c.).
Rozstrzygnięcie
16. Należało zasądzić od przyznanego świadczenia odsetki ustawowe za opóźnienie od 8 sierpnia 2024 roku dnia zapłaty zgodnie z żądaniem pozwu.
ROZSTRZYGNIĘCIA PROCEDURALNE
I. Koszty procesu (punkt III wyroku)
Podstawa prawna
1. Zgodnie z przepisami art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
2. Zgodnie z art. 100 zd. 1 k.p.c., w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone.
3. Wedle art. 98 § 1 1 zd. 1 k.p.c., od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.
Poniesione koszty procesu
4. Do kosztów procesu poniesionych przez stronę powodową należało zaliczyć: 100 zł opłaty stałej od pozwu (k. 7 i 11 akt), 17 zł opłaty skarbowej od odpisu pełnomocnictwa (k. 8 akt), 270 zł wynagrodzenia reprezentującego ją radcy pranego, co daje łącznie 387 zł.
5. Na koszty procesu poniesione przez pozwaną Spółkę składały się: 270 zł wynagrodzenia reprezentującego ją radcy prawnego, 17 zł opłaty skarbowej od odpisu pełnomocnictwa (k. 19 akt) co daje w sumie 287 zł.
Rozliczenie kosztów procesu
6. Powódka wygrała sprawę w 34,62% (223,59 zł / 645,75 zł), a strona pozwana w
65,38%.
7. Powódce należy się zwrot 133,98 zł (387 zł x 34,62%) kosztów procesu, natomiast stronie pozwanej 187,64 zł (287 zł x 65,38%) kosztów procesu.
8. Strona powodowa jest obowiązana zwrócić stronie pozwanej 53,66 zł (187,64 zł – 133,98 zł) kosztów procesu.
Rozstrzygnięcie
9. Należało zasądzić od strony powodowej na rzecz strony pozwanej 53,66 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.