Wyrok z 15 stycznia 2026, sygn. II K 1212/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1212/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.

K. Z.

W dniu 2 grudnia 2023 r. w V. przy ul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził D. i W. H. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.100 zł, w ten sposób, że działając jako przedsiębiorca pod firmą (...), wprowadził pokrzywdzonych w błąd co do zamiaru realizacji zawartej z nimi w dniu 2 grudnia 2023 r. umowy sprzedaży i montażu instalacji fotowoltaicznej, za którą przyjął od pokrzywdzonych zaliczkę w łącznej kwocie 20.100 zł, a następnie nie wykonał zobowiązań wynikających z umowy oraz nie zwrócił pieniędzy działając tym samym na szkodę D. i W. H., tj. czyn z art. 286 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. 2 grudnia 2023 r. K. Z., działając pod firmą (...), zawarł z D. H. umowę sprzedaży fotowoltaiki. D. H. nawiązał kontakt z K. Z., ponieważ ten był kuzynem jego sąsiada i właśnie od tego sąsiada otrzymał polecenie usług oskarżonego. Zgodnie z zawartą umową K. Z. zobowiązał do dostawy i montażu instalacji fotowoltaicznej w terminie 20-21.12.2023 r. oraz do udzielenia bezpłatnego wsparcia dotyczącego zwrotu kosztów w ramach rządowego programu (...). D. H. uiścił na rzecz oskarżonego wysoką zaliczkę w kwocie 20.100 zł, z czego 8.100 zł zapłacił gotówką, natomiast resztę przelewem na rachunek bankowy oskarżonego. O dostarczeniu instalacji fotowoltaicznej K. Z. przekonywał D. H. również telefonicznie. Zapewniał również, że złożył już wnioski o zwrot kosztów z programu (...) i został on zatwierdzony.

Zeznania D. H., zeznania W. H., zeznania Z. H., umowa sprzedaży instalacji fotowoltaicznej z dnia 2 grudnia 2023 r., zawarta pomiędzy K. Z., a D. H..

41-43, 46-47, 92-93, 7-11,

K. Z. kontaktował się telefonicznie z Z. X. w celu realizacji instalacji fotowoltaicznej u małżeństwa H.. Współpraca mężczyzn miała wyglądać w ten sposób, że K. Z. dostarczy materiały potrzebne do instalacji, którą następnie wykona Z. X.. Oskarżony poprosił, aby Z. X. skontaktował się osobiście z małżeństwem H. i zapewnił ich o wykonaniu instalacji. Z. X. skontaktował się telefonicznie z D. H. i powiedział mu, że jak tylko zostaną mu dostarczone materiały to zamontuje u niego fotowoltaikę. K. Z. zwlekał jednak z kupieniem niezbędnych materiałów i zachęcał Z. X., aby ten samodzielnie kupił materiały potrzebne do instalacji, tak aby rozpocząć przedsięwzięcie. Ta prośba wzbudziła jednak podejrzenia Z. X. i dlatego odstąpił od współpracy z oskarżonym. Ostatecznie więc nie podjął żadnej czynności związanej z realizacją umowy dla małżeństwa H..

Zeznania Z. X.

68-69,194(v)

Niedługo przed planowanym terminem wykonania umowy K. Z. zadzwonił do D. H. i oświadczył, że nie wyrobi się z pozostałymi zamówieniami i jest zmuszony dostarczyć instalację fotowoltaiczną na początku nowego roku. D. H. przystał na to bez zastrzeżeń. K. Z. następnie wielokrotnie przekładał termin wykonania umowy, co wywołało niepokój u małżeństwa H.. D. H. skontaktował się z (...), gdzie uzyskał informację, że K. Z. nigdy nie złożył na jego dane wniosku o zwrot kosztów z programu (...), do czego się zobowiązał. Wobec dalszej bezczynności K. Z., D. H., za pośrednictwem SMS-a wyznaczył mu ostateczny termin na wykonanie zawartej umowy. K. Z. jednak nie przystąpił do wykonania zobowiązania, a jednocześnie nie zwrócił małżeństwu H. uiszczonej kwoty zaliczki. Wówczas D. H. odstąpił od zawartej umowy.

Zeznania D. H., informacja z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w G., wydruk korespondencji SMS

22,25, 30-33, 41-43,92- 93,193, 209 (v)

K. Z. kontaktował się również z E. S. celem realizacji umowy instalacji fotowoltaiki. E. S. pojechał wówczas do miejsca zamieszkania małżeństwa H. celem poinformowania o zmianie terminu realizacji umowy. E. S. nie łączył z K. Z. stosunek pracy, nie mieli oni podpisanej żadnej umowy. E. S. niejako koleżeńsko czasem pomagał K. Z. w prowadzeniu bieżącej działalności i jeździł do klientów w jego imieniu z informacjami o zmianie terminów wykonania umów.

Zeznania E. S.

76,90,92-93,194 (v)

D. H. w związku z przedmiotową sprawą wystąpił również z powództwem o zapłatę do sądu cywilnego. Uzyskał w ten sposób wyrok zasądzający małżeństwu H. utraconą kwotę, jednak późniejsza egzekucja okazała się bezskuteczna. Okazało się bowiem, że K. Z. ma wiele zobowiązań finansowych i aktualnie nie można zaspokoić się z jego majątku z uwagi na zbieg egzekucji komorniczych.

Zeznania D. H., odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 14 listopada 2024 r. w sprawie o sygn. I C 1374/24.

41-43,92-93, 207,193, 209 (v)

K. Z. był dotychczas kilkukrotnie karany sądownie, w tym był skazywany na bezwzględną karę pozbawienia wolności.

Informacja z Krajowego Rejestru Karnego.

184, 209 (v)

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.

Częściowo wyjaśnienia K. Z.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jedynie w części, w jakiej potwierdził on fakt zawarcia umowy z D. H.. Fakt ten dokumentuje nie tylko przedmiotowa umowa, ale również zeznania D. H.. W pozostałym zakresie Sąd nie mógł dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego, jako, że są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania D. H. i W. H.

Zdaniem Sądu zeznania obojga świadków zasługują na wiarę. Są one szczegółowe i spójne. Nie zawierają w sobie sprzeczności a ich treść logicznie ze sobą koresponduje. Sąd nie miał podstaw do podważenia wiarygodności tych świadków.

Zeznania E. S.

W ocenie Sądu zeznania świadka E. S. posiadają walor wiarygodności. Są one logiczne, spójne i poukładane. Ich treść potwierdzają również zeznania D. H.. Oczywiście Sąd zważył, że świadek, jako wieloletni kolega oskarżonego ma naturalny interes w zeznawaniu nieprawdy, jednak w jego zeznaniach nie dopatrzył się żadnych oznak świadczących o braku prawdomówności.

Zeznania Z. X.

Dowód osobowy w postaci zeznań Z. X., zdaniem Sądu, również zasługuje na wiarę. Zeznania świadka logicznie korespondują z zeznaniami D. H.. Co więcej, są one szczegółowe i konsekwentne. Nie zawierają również sprzeczności. Sąd wziął również pod uwagę, że świadek jest osobą obcą dla stron, mającą z nimi styczność jedynie przy próbie realizacji jednorazowej transakcji, stąd naturalnym jest wniosek, że nie ma on interesu w konfabulacji lub zeznawaniu nieprawdy.

Zeznania Z. H.

W ocenie Sądu zeznania Z. H. posiadają walor wiarygodności. Są one logiczne, spójne i poukładane. Ich treść potwierdzają również pozostałe dowody, takie jak umowa o instalację paneli fotowoltaicznych oraz zeznania małżeństwa H.. Oczywiście Sąd zważył, że Z. H., jako wieloletni kolega D. H. ma naturalny interes w zeznawaniu nieprawdy, jednak w jego zeznaniach nie dopatrzył się żadnych oznak świadczących o braku prawdomówności.

Dokumenty

Sąd dał wiarę wszystkim dokumentom, na podstawie których ustalał stan faktyczny w przedmiotowej sprawie. Dowody te uzyskane i przeprowadzone zgodnie z zasadami procedury karnej. Ich autentyczność nie budzi zastrzeżeń Sądu. Żadna ze stron nie kwestionowała treści w nich zawartych. Stąd również i Sąd nie miał podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego K. Z.

Sąd nie mógł dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego z wyjątkiem części, w której potwierdza on fakt zawarcia umowy z D. H.. Sprawstwo oskarżonego w ocenie Sądu nie budzi zastrzeżeń. Oskarżony już w momencie zawierania z pokrzywdzonym przedmiotowej umowy miał problemy finansowe, obecnie nie zdaje sobie nawet sprawy z dokładnej kwoty zadłużenia. Oznacza to, że już w momencie zawierania umowy wiedział, że nie będzie mógł jej wykonać. Co więcej, pobrał zaliczkę w wysokości 20.100 zł, co stanowi prawie 2/3 całej ceny za wykonanie usługi, a następnie wielokrotnie przekładał termin realizacji umowy, konsekwentnie zwodząc pokrzywdzonych i przekonując o chęci realizacji umowy, choć nie miał nawet możliwości zakupu materiałów do jej wykonania. Do ciągłego zwodzenia pokrzywdzonych zaczął się nawet posługiwać osobami trzecimi, które prosił o kontakt z D. H.. Tym samym, unikał bezpośredniego kontaktu z pokrzywdzonymi. Oskarżony zapewniał również o chęci bezpłatnej pomocy w złożeniu wniosku o zwrot kosztów z programu rządowego „Mój prąd” i również nie przystąpił do wykonania tej czynności. Innymi słowy, oskarżony podpisał umowę z pokrzywdzonym, pobrał zaliczkę w znacznej wysokości, a następnie nie wykonał żadnych czynności celem wykonania zaciągniętego zobowiązania. Wszystkie te stwierdzenia klarują się jasno po analizie materiału dowodowego w niniejszej sprawie, zarówno w części osobowej jak i rzeczowej. Sąd analizując przedmiotową sprawę nie brał pod uwagę twierdzeń oskarżonego odnośnie do stanu zdrowia jego syna. Zdaniem Sądu powoływanie się na stan zdrowia psychicznego syna oskarżonego jest jedynie wygodną wymówką, służącą do realizacji nieudolnej linii obrony, która w żadnym razie nie znalazła potwierdzenia w materiale dowodowym niniejszej sprawy. Gdyby oskarżonemu rzeczywiście zależało na zdrowiu syna, to nie popełniałby kolejnych przestępstw. Tymczasem, już w trakcie jego problemów ze zdrowiem psychicznym został skazany m.in. za popełnienie przestępstwa oszustwa na karę bezwzględną pozbawienia wolności (wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 września 2023 r., sygn. akt: VIII K 62/21). Dla Sądu jest to jasnym sygnałem, że depresja małoletniego syna, a później depresja samego oskarżonego nie były bynajmniej przeszkodą dla realizacji kolejnych zachowań przestępczych. Z powyższych względów nie można było dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3.  ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

K. Z.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Sąd Rejonowy uznał K. Z. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że czynność sprawcza w typie podstawowym przestępstwa oszustwa polega na wprowadzeniu w błąd, wyzyskaniu błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Wprowadzenie w błąd oznacza wywołanie mylnego wyobrażenia o rzeczywistości. Może ono nastąpić również na skutek działania osób trzecich, wykorzystanych przez sprawcę i nieświadomych udziału w przestępstwie oszustwa ( postanowienie SN z 20.01.2017 r., IV KK 438/16, LEX nr 2224613). Wyzyskanie błędu, a więc mylnego wyobrażenia o rzeczywistości ma miejsce wówczas, gdy zostanie ustalone, że w chwili podjęcia zachowania przez sprawcę osoba pokrzywdzona mylnie oceniała wycinek rzeczywistości mający wpływ na jej decyzję woli w kwestii rozporządzenia, a sprawca czynił z tego użytek. Niezdolność do należytej oceny przedsiębranego działania to brak możliwości racjonalnej oceny decyzji, które pokrzywdzona osoba podejmuje. Źródło tej niezdolności jest obojętne. Również sam sprawca może spowodować tę niezdolność, a następnie ją wykorzystać. Nie ma znaczenia, czy pokrzywdzony mógł błędu uniknąć, czy dochował należytej staranności ( wyrok SA w Katowicach z 9.12.2016 r., II AKa 412/16, LEX). Błąd musi dotyczyć takiego wycinka rzeczywistości, który jest istotny z punktu widzenia decyzji o rozporządzeniu mieniem ( wyrok SN z 28.06.2000 r., III KKN 86/98, OSNKW 2000/7–8, poz. 65; zob. także np. T. Kyś, Kryteria ustalania niekorzystnego charakteru rozporządzenia mieniem na gruncie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k., CzPKiNP 2018/3, s. 39).

Rozporządzenie mieniem to dyspozycje o charakterze majątkowym, przesunięcia majątkowe. To rozporządzenie mieniem ma być niekorzystne, czego nie wolno utożsamiać z wyrządzeniem szkody. Rozporządzenie mieniem będzie niekorzystne wówczas, gdy taka dyspozycja będzie oceniana negatywnie z punktu widzenia interesów majątkowych osoby pokrzywdzonej, nawet jeśli nie doszło do rzeczywistej straty.

Korzyścią majątkową jest każde przysporzenie majątkowe, tj. zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Na gruncie przepisu art. 286 § 1 k.k. sprawca ma działać w celu jej osiągnięcia, co nie oznacza, że osiągnięcie takiej korzyści należy do znamion czynu z art. 286 § 1 k.k. Również do znamion czynu z art. 286 § 2 k.k. nie należy uzyskanie korzyści majątkowej, jakkolwiek sprawca musi dążyć do jej uzyskania, o czym świadczy żądanie (Konarska-Wrzosek Violetta (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. IV, LEX).

Oskarżony już w momencie zawierania z pokrzywdzonym przedmiotowej umowy miał problemy finansowe, obecnie nie zdaje sobie nawet sprawy z dokładnej kwoty zadłużenia. Oznacza to, że już w momencie zawierania umowy wiedział, że prawdopodobnie nie będzie mógł jej wykonać i tym samym wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do możliwości jej realizacji.

W orzecznictwie sądowym dostrzega się, iż kondycja finansowa kontrahenta ma kluczowe znaczenie przy podejmowaniu przez drugą stronę decyzji o przekazaniu jej własnego mienia w ramach kontraktu. Dlatego też tworzenie pozorów stabilności finansowej może wprowadzać w błąd co do wywiązania się z umowy czy uczynienia tego w uzgodnionym przez strony terminie. Dobre obyczaje kupieckie nakazują więc rzetelne poinformowanie drugiej strony o swojej sytuacji finansowej przed zawarciem umowy wzajemnej, aby stworzyć kontrahentowi możliwość dokonania wyboru, czy chce zawrzeć umowę obarczoną ryzykiem (wyrok SO w Piotrkowie Trybunalskim z 19.04.2017 r., IV Ka 717/16, LEX).

Co więcej, oskarżony pobrał zaliczkę w wysokości 20.100 zł, co stanowi prawie 2/3 całej ceny za wykonanie usługi, a następnie wielokrotnie przekładał termin realizacji umowy, konsekwentnie zwodząc pokrzywdzonych i przekonując o chęci realizacji umowy, choć nie miał nawet możliwości zakupu materiałów do jej wykonania. Do ciągłego zwodzenia pokrzywdzonych zaczął się nawet posługiwać osobami trzecimi, które prosił o kontakt z D. H.. Tym samym, unikał bezpośredniego kontaktu z pokrzywdzonymi. Oskarżony zapewniał również o chęci bezpłatnej pomocy w złożeniu wniosku o zwrot kosztów z programu rządowego (...) i również nie przystąpił do wykonania tej czynności. Innymi słowy, oskarżony podpisał umowę z pokrzywdzonym, pobrał zaliczkę w znacznej wysokości, a następnie nie wykonał żadnych czynności celem wykonania zaciągniętego zobowiązania.

Oczywistym jest, że oskarżony działał bezpośrednio celem osiągnięcia korzyści majątkowej, którą zresztą ostatecznie osiągnął, albowiem zwiększył swoje aktywa kosztem pokrzywdzonych. Wprowadzeniem w błąd co do możliwości realizacji umowy doprowadził również do niekorzystnego rozporządzenia mieniem małżeństwo H.. Trudno bowiem inaczej ocenić sytuację, w której de facto utracili oni 20.100 zł, nie uzyskując nic w zamian. Tym samym, istotnie zmniejszyli swoje aktywa.

Mając na uwadze powyższe, Sąd przyjął, że zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona czynu z art. 286 § 1 k.k.

1.4.  ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.5.  ☐Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.6.  ☐Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

1.7.  ☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. Z.

I

I

Sąd mając za podstawę art. 286 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd miał w tym wypadku możliwość orzeczenia kary pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.

Oskarżony pozostaje w dojrzałym wieku, jego poczytalność nie budziła zastrzeżeń Sądu, stąd oczywistym jest, że K. Z. powinien mieć właściwie wykształcony kręgosłup moralny i zdawać sobie sprawę z obowiązku przestrzegania porządku prawnego. K. Z. działał z zamiarem bezpośrednim kierunkowym. Od początku wiedział, że nie ma możliwości wywiązania się z umowy, a mimo tego konsekwentnie zwodził pokrzywdzonym, posiłkując się przy tym również osobami trzecimi. Zdaniem Sądu szkodliwość społeczna czynu oskarżonego była znaczna. Oskarżony wykorzystał zaufanie, jakim obdarzyli go pokrzywdzeni do popełnienia przestępstwa. Sąd wziął również pod uwagę kwotę, jaką utracili pokrzywdzeni. Nie jest to kwota relatywnie duża, nawet nie zbliża się do definicji znacznej korzyści majątkowej z kodeksu karnego. Jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego, w tym skazania na karę pozbawienia wolności za przestępstwo tożsame, a więc za przestępstwo oszustwa w typie podstawowym.

Wobec uprzedniej karalności oskarżonego, niecelowe było sięgnięcie po instytucję z art. 37a § 1 k.k. i wymierzenie oskarżonemu kary łagodniejszego rodzaju. Oskarżony mimo uprzednich skazań powrócił na drogę przestępstwa, co oznacza, że poprzednie kary nie spełniły swojego celu. Dlatego też Sąd zdecydował o konieczności zastosowania surowszej reakcji karnej i dlatego wymierzył oskarżonemu karę bezwzględnego pozbawienia wolności.

W ocenie Sądu kara 8 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy i szkodliwości społecznej czynu oskarżonego. Kara ta spełni swoje cele represyjne, wychowawcze i prewencyjne, a w szczególności sprawi, że oskarżony zrozumie naganność swojego czynu i zapobiegnie popełnieniu ponownego czynu w przyszłości. Jednocześnie, zostaną spełnione cele prewencji ogólnej.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

W tym punkcie wyroku Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz D. H., działającego w postępowaniu w charakterze oskarżyciela posiłkowego kwotę 1380 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu z wyboru. W myśl art. 627 k.p.k. Od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Z kolei zgodnie z art. 616 § 1 pkt. 2 do kosztów procesu należą uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego reprezentował oskarżyciela podczas postępowania przygotowawczego, prowadzonego w formie dochodzenia, za które obecnie stawka wynosi 540 zł. oraz w trakcie rozprawy

III

W ostatnim punkcie wyroku Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa. Zgodnie z art. 624 § 1 k.p.k. sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. Oskarżony wykonuje karę pozbawienia wolności w innej sprawie, ma problemy finansowe, a na jego majątku wystąpił zbieg egzekucji. Oznacza to, że z pewnością nie byłby on w stanie uiścić kosztów sądowych.

1Podpis

Sędzia Marek Tyciński