Wyrok z 27 stycznia 2026, sygn. II K 389/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 389/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

V. T. (1)

1. W dniu 15 lutego 2025 r. w M. przy ul. (...) kierował po drodze publicznej pojazdem marki R. (...) o nr rej. (...) pomimo orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Toruniu zakazu prowadzenia pojazdów na okres od 13.03.2024r. do 11.03.2026r. sygn. akt II K 1462/22, przy czym tego czynu dopuścił się nie stosując się do decyzji nr (...) (...) Prezydenta Miasta M. z dnia 3 września 2024r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami na okres od 13.03.2024r. do 11.03.2026r., tj. o czyn z art. 244 kk i 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

2. W dniu 4 kwietnia 2025r. w M. przy (...) kierował po drodze publicznej pojazdem marki R. (...) o nr rej. (...) pomimo orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Toruniu zakazu prowadzenia pojazdów na okres od 13.03.2024r. do 11.03.2026r. sygn. akt II K 1462/22, przy czym tego czynu dopuścił się nie stosując się do decyzji nr (...) (...) Prezydenta Miasta M. z dnia 3 września 2024r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami na okres od 13.03.2024r. do 11.03.2026r., tj. o czyn z art. 244 kk i 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

V. T. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Dobrem chronionym na gruncie art. 244 kk jest wymiar sprawiedliwości w zakresie egzekwowania zapadłych orzeczeń. Przestępstwo to popełnia każdy, kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu, nakazu lub obowiązku wymienionego w treści regulacji, w tym między innymi do zakazu prowadzenia pojazdów. Oskarżony prowadząc auto w dniach 15 lutego i 4 kwietnia 2025 roku nie stosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 5 marca 2024 roku w sprawie (...) na okres dwóch lat od dnia 13.03.2024 r. do 11.03.2026 r.

Art. 180a kk penalizuje z kolei zachowanie sprawcy, który na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Oskarżony dopuścił się również swoim zachowaniem przestępstwa z art. 180a kk, bowiem zarówno w dniu 15 lutego 2025 roku, jak i 4 kwietnia 2025 roku, obowiązywała wobec niego decyzja Prezydenta Miasta M. z dnia 3 września 2024 r.,(...)o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami na okres od 13.03.2024 r. do 11.03.2026 r.

Stosownie do treści art. 11 § 2 i 3 kk, w sytuacji, w której czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, zaś podstawę wymiaru kary stanowi przepis surowszy. Oskarżony jednocześnie nie zastosował się do orzeczonego wobec niego zakazu, jak i nie zastosował się do wydanej wobec niego decyzji. W ten sposób popełnił on jeden czyn zabroniony, wypełniający znamiona obu ww. przestępstw.

Mając na uwadze, iż czyny popełnione przez V. T. (1) zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, Sąd uznał, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

V. T. (1)

I

I, II

Sąd uznając oskarżonego V. T. (1) za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia, tj. przestępstw z art. 244 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i przy przyjęciu, że stanowią one ciąg przestępstw na mocy art. 91 § 1 kk i art. 11 § 3 kk w zw. z art. 244 kk, wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynów Sąd miał na uwadze fakt, że oskarżony swoim zachowaniem godził w dobro, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji i wymiar sprawiedliwości.

V. T. (1) kierował pojazdem nie tylko pomimo obowiązującego go zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, ale także lekceważył istniejącą w obrocie prawnym decyzję o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami. Dlatego też stopień społecznej szkodliwości czynu należy ocenić jako znaczny.

Jego zachowanie było zawinione. Zdawał on sobie sprawę z orzeczonego zakazu i wydanej decyzji, a mimo to z rozmysłem postanowił prowadzić pojazd po drodze publicznej.

Wymierzając oskarżonemu karę, mając przy tym na uwadze, że czyny zarzucane oskarżonemu stanowiły ciąg przestępstw, Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 kk.

Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego, która dotyczyła tożsamych przestępstw kwalifikowanych z art. 180a kk i art. 244 kk oraz lekceważący stosunek do prawomocnych orzeczeń i decyzji właściwych organów.

Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał przyznanie się przez V. T. (1) do popełnienia zarzucanych mu czynów.

Zachowanie oskarżonego musiało spotkać się z odpowiednią reakcją prawnokarną. Zdaniem Sądu adekwatną karą jest kara pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy. Każda inna kara, czy to łagodniejsza rodzajowo czy w niższym wymiarze nie spełniłaby swoich celów w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej. Oskarżony musi zdać sobie sprawę z naganności swoich zachowań i z tym, że będą się one spotykać z konsekwencjami. Oskarżony wciąż powtarza tożsame negatywne zachowania, zaś orzekane dotychczas kary łagodniejsze nie przynosiły żadnego rezultatu. Oskarżony winien mieć świadomość, że jeżeli jego postawa nie ulegnie zmianie, każda kolejna kara orzekana wobec niego winna być karą pozbawienia wolności i to w coraz wyższym wymiarze.

Ze względu na powyższe Sąd uznał, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie uzasadniona.

V. T. (1)

II

I, II

Stosownie do treści art. 43a § 2 kk, w razie skazania sprawcy za przestępstwo między innymi z art. 244 kk, Sąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych, do wysokości 60 000 złotych.

Orzeczenie tego środka karnego było zatem obligatoryjne. Sąd ukształtował jego wysokość na minimalnym poziomie, bowiem będzie ono wystarczającą dolegliwością dla oskarżonego.

V. T. (1)

III

I, II

Na podstawie art. 42 § 1a pkt 2, Sąd orzekł o zakazie prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Konsekwencją zachowań oskarżonego polegających na niestosowaniu się do zasad jest konieczność wyeliminowania go z ruchu drogowego po to, by zapewnić bezpieczeństwo innym uczestnikom tego ruchu. Okres 4 lat Sąd uznał za wystarczający do uświadomienia oskarżonemu naganności i jednocześnie nieopłacalności jego czynów.

V. T. (1)

IV

I, II

Na mocy art. 63 § 1 kk oskarżonemu V. T. (1) zaliczono na poczet orzeczonej kary okres zatrzymania od 4 kwietnia 2025 r. godz. 16.15 do 4 kwietnia 2025 r. godz. 19.00.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Na podstawie art. 624 § 1 kpk, Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa. Zdaniem Sądu uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe. Ponadto Sąd miał na uwadze orzeczone świadczenie pieniężne, które oskarżony winien uiścić w pierwszej kolejności.

Podpis