Zarządzenie z 16 lutego 2026, sygn. I C 517/25

UZASADNIENIE

wyroku w post ępowaniu uproszczonym

Powód K. (...)w P. wystąpił przeciwko L. K. z powództwem o zapłatę kwoty 5.781 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

- 676,50 zł od dnia 06 stycznia 2023 roku do dnia zapłaty,

- 676,50 zł od dnia 07 lutego 2023 roku do dnia zapłaty,

- 676,50 zł od dnia 07 marca 2023 roku do dnia zapłaty,

- 676,50 zł od dnia 06 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty,

- 615 zł od dnia 27 czerwca 2023 roku do dnia zapłaty,

- 615 zł od dnia 26 lipca 2023 roku do dnia zapłaty,

- 615 zł od dnia 26 sierpnia 2023 roku do dnia zapłaty,

- 615 zł od dnia 26 września 2023 roku do dnia zapłaty,

- 615 zł od dnia 26 października 2023 roku do dnia zapłaty.

Nadto wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu wyjaśnił, że w dniu 08 lipca 2022 roku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł z pozwanym jako osobą fizyczną umowę, na podstawie której zobowiązał się do reprezentacji na etapie przedsądowym i sądowym w sprawie o zapłatę zadłużenia wobec zleceniodawcy w związku z żądaniami kierowanymi przez poszczególnych wierzycieli pozwanego. Zgodnie z zapisem § 2 umowy, pozwany zobowiązał się do zapłaty zryczałtowanego miesięcznego wynagrodzenia w wysokości 676,50 zł brutto płatnego do 5. dnia każdego miesiąca począwszy od 5 sierpnia 2022 roku. Umowa została zawarta na czas prowadzenia sprawy, tj. od dnia podpisania umowy do czasu zakończenia etapu przedsądowego i/ lub sądowego (§ 4 umowy). Pozwany zaniechał płatności wynagrodzenia z tytułu zawartej umowy w miesiącu styczniu 2023 roku, wobec czego powód wezwał go do zapłaty informując, że jeśli należność z tytułu zawartej umowy nie zostanie uregulowana, umowa zostanie rozwiązana z dniem 30 kwietnia 2023 roku, tj. w terminie uwzględniającym umowny okres wypowiedzenia. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Po myśli § 4 ust. 3 umowy, okres jej wypowiedzenia wynosi 2 miesiące kalendarzowe, z tym, że bieg terminu rozpoczyna się pierwszego dnia kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie o wypowiedzeniu. W dniu 05 maja 2023 roku powód wystosował do pozwanego pismo wzywające go do uregulowania zaległych płatności wynikających z umowy w kwocie łącznej 2.706 zł tytułem świadczonych usług. Pozwany w dniu 06 czerwca 2023 roku ponownie zawarł z powodem umowę, na podstawie której powód zobowiązał się do reprezentacji pozwanego na etapie przedsądowym i sądowym w sprawie o zapłatę wobec poszczególnych wierzycieli pozwanego, zaś pozwany zobowiązał się do zapłaty zryczałtowanego miesięcznego wynagrodzenia w kwocie 615 zł brutto płatnego do 25. dnia każdego miesiąca począwszy od dnia 25 czerwca 2023 roku. Przedmiotowa umowa zawarta została na czas prowadzenia sprawy, tj. od dnia podpisania umowy do czasu zakończenia etapu przedsądowego i/ lub sądowego. Pozwany zaniechał płatności wynagrodzenia w czerwcu 2023 roku, wobec czego powód - po uprzednim wezwaniu pozwanego do zapłaty oraz poinformowaniu o konsekwencjach nieuregulowania zaległości - wypowiedział umowę z zachowaniem umówionego terminu wypowiedzenia. Umowa oraz jej warunki obowiązywały do dnia 30 października 2023 roku. Pismem z dnia 05 listopada 2023 roku powód skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty zaległych płatności w łącznej kwocie 3.075 zł, które pozostało bezskuteczne.

Wyrokiem zaocznym z dnia 12 listopada 2025 roku Sąd Rejonowy w Świnoujściu orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

W sprzeciwie od wyroku zaocznego (k. 59-61) pozwany L. K. - podnosząc zarzuty nieudowodnienia istnienia, wysokości oraz wymagalności wierzytelności dochodzonej pozwem oraz stosowanie przez powoda w umowie niedozwolonych klauzul umownych niewiążących pozwanego ze skutkiem ex tunc - wniósł o uchylenie wyroku zaocznego i oddalenie powództwa. Jednocześnie wniósł o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu swojego stanowiska zaprzeczył, jakoby złożył oświadczenie woli o zawarciu umowy, z której powód wywodzi swoje roszczenia, jak również temu, aby zostały zrealizowane na jego rzecz przewidziane umową czynności. Zanegował twierdzenie powoda co do zalegania z zapłatą z tytułu umowy, podnosząc, iż nie otrzymał jakiegokolwiek wezwania do zapłaty oraz wypowiedzenia rzekomej umowy. Wskazał, że przyjmujący zlecenie powód powinien przede wszystkim dokonać przewidzianej w umowie zlecenia czynności, przy realizacji której winien działać z należytą starannością. Dodatkowo zleceniobiorca ma obowiązek bieżącego informowania zleceniodawcy o przebiegu wykonywania zlecenia oraz złożenia sprawozdania z jego wykonania, a dodatkowo obowiązany jest zleceniodawcy wydać wszystko to, co przy wykonywaniu zlecenia uzyskał dla niego, a które to warunki w okolicznościach faktycznych sprawy nie zostały spełnione.

W piśmie procesowym z dnia 19 grudnia 2025 roku (k. 77-79) powód wyjaśnił, że kontakt z pozwanym został nawiązany w lipcu 2022 roku i wówczas przeprowadzono analizę struktury wierzytelności pozwanego, w konsekwencji czego zaproponowana została współpraca mająca na celu reprezentowanie pozwanego na etapie sądowym i przedsądowym, w celu zmniejszenia zadłużenia pozwanego. Umowa wraz z wszelkimi załącznikami została wygenerowana w dniu 08 lipca 2022 roku i przesłana do pozwanego, który po kilku dniach odesłał jej podpisany egzemplarz na adres powoda. Zgodnie z treścią umowy pozwany zobowiązał się ponosić koszt miesięcznego abonamentu w kwocie 675 zł, płatnego do piątego dnia każdego miesiąca począwszy od 05 sierpnia 2022 roku. Kolejna umowa została zawarta w dniu 06 czerwca 2023 roku. W toku współpracy stron pozwany wysyłał na adres powoda dokumenty w sprawie swoich zobowiązań, korzystając tym samym z usług powoda. Początkowo uiszczał abonament i nie kwestionował sposobu realizacji umowy przez powoda. Zgodnie z § 1 ust. 2b umowy, powód zobowiązał się do zapewnienia reprezentowania zleceniodawcy przez profesjonalnego prawnika w postępowaniu sądowym, a w szczególności przygotowanie pism procesowych, w tym zażaleń, apelacji i odpowiedzi na pismo strony przeciwnej. W tym celu wraz z zawartą umową pozwany udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu wskazanemu przez powoda. Obowiązki wynikające z umowy zostały przez powoda zrealizowane - zapewnił on pozwanemu reprezentację przez profesjonalnego pełnomocnika, który był w gotowości do obsługi pozostałych spraw sądowych pozwanego. Powód pozostawał też w stałym kontakcie z pozwanym, zarówno telefonicznym jak i e-mailowym. W czasie trwania współpracy pozwany nie przekazał powodowi dodatkowych czy też innych spraw do prowadzenia, nie przedstawił również treści umów pożyczek oraz dokumentów spraw znajdujących się na etapie przedsądowym. Mimo to, powód pozostawał w ciągłej gotowości do obsługi pozostałych spraw pozwanego. Z uwagi na brak regulowania wynagrodzenia do pozwanego kierowano wezwania do zapłaty: w dniu 05 lutego 2023 roku wystosowano do pozwanego pierwsze ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty 2.019,50 zł, w dniu 05 maja 2023 roku wysłano do pozwanego ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty po rozwiązanej umowie w kwocie 4.049 zł, a nadto wezwania z kolejnej umowy odpowiednio: w dniu 05 sierpnia 2023 roku w zakresie kwoty 1.230 zł oraz w dniu 05 listopada 2023 roku w zakresie kwoty 3.075 zł. Pierwsza umowa została z pozwanym rozwiązana z dniem 30 kwietnia 2023 roku, a pozwany mimo informacji o możliwości ustalenia ewentualnych warunków spłaty, nie nawiązał żadnego kontaktu z powodem, wobec czego sprawa została skierowana na drogę sądową. Wskutek wezwania z dnia 05 sierpnia 2023 roku rozwiązana została ze skutkiem na dzień 31 października 2023 roku druga umowa łącząca strony. Powód podkreślił, że na początku współpracy podjęto szereg czynności przygotowawczych oraz administracyjnych, a pozwany przekazał powodowi informacje do analizy sytuacji finansowej oraz dokumenty od wierzycieli, z którymi powód musiał się zapoznać i poddać je analizie. W trakcie trwania umowy pracownicy powoda pozostawali z pozwanym w stałym kontakcie. Powód wyjaśnił, iż pozwany otrzymał wzór umowy przed jej podpisaniem, w związku z czym miał możliwość zapoznania się z jej treścią. Skoro zaś pozwany zobowiązał się - zgodnie z § 2a umowy - zapłacić powodowi wynagrodzenie w ustalonej wysokości miesięcznej i określonym terminie, to powodowi, zgodnie z art. 735 kc należne jest wynagrodzenie, bowiem strony wprost uregulowały tą kwestię w umowie. Powód zważył, że umowa zlecenia zalicza się do zobowiązań starannego działania, a nie rezultatu, a jej zasadą jest odpłatność, przy czym strony mogą ustalić zasady wynagrodzenia w umowie według swojej woli i tak też uczyniono w relacji między powodem a pozwanym. Pozwany w czasie trwania umowy winien był regulować wynagrodzenie oraz - do czasu rozwiązania umowy - na bieżąco przesyłać korespondencję od wierzycieli, z której to możliwości jednak nie skorzystał. Nie ulega zaś wątpliwości, że dla prawidłowego wykonania umowy konieczne było współdziałanie pozwanego z powodem, a niepodjęcie działań w szerszym zakresie w imieniu pozwanego wynikało z zerwania przez niego kontaktów z powodem i nieprzekazania stosownej dokumentacji spraw. Niezasadne są twierdzenia pozwanego o niewykonaniu umowy – powód przedstawił dowody na okoliczność wykonywania umowy, a z analizy treści całej umowy, przeprowadzonej w oparciu o przepis art. 65 kc wynika, że powód na jej podstawie miał nie tylko prowadzić obsługę spraw przekazanych przez pozwanego, ale także pozostawać w gotowości do przyjęcia oraz prowadzenia kolejnych spraw, gdyby takie się pojawiły. Zapisy umowy regulujące wynagrodzenie nie przewidywały możliwości jego różnicowania w zależności od rodzaju podjętych czynności, a wobec czego od rozpoczęcia do dnia zakończenia obowiązywania umowy powodowi należne było umówione wynagrodzenie. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że za pozostawanie w gotowości do wykonywania zlecenia wynagrodzenie się należy. Według ustaleń stron wynagrodzenie ryczałtowe miesięczne należne było zleceniobiorcy niezależnie od liczby wykonanych miesięcznie usług. Miało ono charakter abonamentowy, a umowa jasno regulowała jego wysokość. Bezzasadne w ocenie powoda są również zarzuty pozwanego o nieudowodnieniu roszczenia co do zasady i co do wysokości - w pozwie wyraźnie wskazana została podstawa roszczenia, którą było niewywiązanie się przez pozwanego z przyjętego na siebie mocą umowy zobowiązania, podczas gdy wysokość roszczenia wynika wprost z faktu zaniechania płatności 4 rat należnych na podstawie pierwszej łączącej strony umowy oraz kolejnych 5 rat należnych na podstawie drugiej zawartej przez strony umowy. Podkreślił, iż treść umowy podlegała negocjacji - do pozwanego wysłany został niepodpisany przez powoda egzemplarz i dopiero kiedy pozwany odesłał podpisaną przez siebie umowę, podpisem opatrzył ją powód. Powód zaprzeczył, jakoby w umowie występowały zapisy o charakterze abuzywnym, a tym bardziej aby istniały podstawy do uznania, że zawarta umowa naruszała zasadę ekwiwalentności świadczeń - powód ustanawiając wynagrodzenie w sposób ryczałtowy wziął na siebie ryzyko, że koszty związane z prowadzeniem spraw pozwanego przekroczą wysokość uzyskiwanego w tych sprawach przez powoda zwrotu kosztów, a dodatkowo to sam pozwany zerwał kontakt z powodem. Odnosząc się do kwestii wymagalności roszczenia powód podniósł, że choć pojęcie to nie zostało zdefiniowane przez żaden przepis kodeksu cywilnego, to rozumie się je jako datę, w której wierzyciel może dochodzić przysługującego mu roszczenia. Skoro w umowie określono datę płatności abonamentu na konkretny dzień miesiąca, to pozwany miał czas na zapłatę do końca dnia, podczas gdy po upływie terminu do zapłaty poszczególnej raty kwota zaległości jest wymagalna, a ewentualne wypowiedzenie umowy w tym zakresie nie ma z aspektem wymagalności żadnego związku. Całość dochodzonej kwoty jest wymagalna ponieważ minął czas zapłaty poszczególnych rat, a pozwany został wezwany do zapłaty należności.

Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2026 roku (k. 82-83) powód podkreślił, że postępowanie dowodowe wykazało, iż obie umowy zawarte zostały prawidłowo, a sam fakt, że pozwany zawarł umowę z tym samym podmiotem pozwala sądzić, że nie miał zastrzeżeń ani co do jej treści, ani co do jej realizacji, zaś brak zapłaty wynikał zapewne z problemów finansowych pozwanego.

S ąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 08 lipca 2022 roku pozwany L. K. zawarł z powodem K. (...) w P. umowę zlecenia, przedmiotem której było świadczenie usług polegających na reprezentacji zleceniodawcy (pozwanego) przez zleceniobiorcę lub wyznaczonego pełnomocnika - na etapie przedsądowym i sądowym - w powierzonych na podstawie umowy sprawach o zapłatę zadłużenia toczących się wobec zleceniodawcy z inicjatywy poszczególnych jego wierzycieli. Zakres czynności zleceniobiorcy w ramach prowadzenia sprawy uzależniony był od etapu sprawy i obejmował między innymi: na etapie przedsądowym - utrzymywanie kontaktu ze zleceniodawcą i przekazywanie mu informacji o stanie sprawy, analizę okoliczności i dokumentów przedstawionych przez zleceniodawcę, które mają wpływ na jego sytuację prawną oraz prowadzenie ze stroną przeciwną korespondencji, negocjacji, rozmów, o ile to możliwe lub zasadne w okolicznościach sprawy, zaś na etapie sądowym (przed sądem I i II instancji) przygotowanie i złożenie do właściwego sądu pozwu (wniosku) obejmującego żądanie w sprawie, o ile zleceniodawca występuje w roli powoda (wnioskodawcy), zapewnienie reprezentowania zleceniodawcy przez profesjonalnego prawnika w postępowaniu sądowym, w szczególności przygotowanie pism procesowym, w tym zażaleń, apelacji, i odpowiedzi na pisma strony przeciwnej, wezwanie strony przeciwnej do spełnienia roszczeń na podstawie uzyskanego dla zleceniodawcy prawomocnego orzeczenia sądu lub referendarza sądowego w postępowaniu, w którym zleceniobiorca reprezentował zleceniodawcę (§ 1 ust. 1 i 2 umowy). Zakres umowy obejmował także pozostawanie przez zleceniobiorcę w okresie obowiązywania umowy w gotowości do świadczenia pomocy prawnej na rzecz zleceniodawcy, analizowanie sytuacji zleceniodawcy, udzielanie mu porad i wyznaczanie kierunku prowadzenia sprawy itp., a od woli zleceniodawcy zależał zakres i ilość powierzonych spraw, zapytań i tym podobnych. Zleceniodawca zobowiązany był udzielić wskazanemu przez zleceniobiorcę pełnomocnikowi stosownych pełnomocnictw do reprezentowania zleceniodawcy, umocowujących do prowadzenia sprawy i tym samym należytego wykonania umowy przez zleceniobiorcę. Zleceniodawca umocował także zleceniobiorcę i pełnomocnika do odbioru kosztów postępowania, a następnie rozliczenia ich na poczet wynagrodzenia zleceniobiorcy. Zleceniodawca miał prawo uzyskiwać od zleceniobiorcy informacje o przebiegu sprawy, a zleceniobiorca zobowiązuje się udzielać informacji w tym zakresie (§ 1 ust. 6 - 8 umowy).

Za świadczenie usług objętych umową zleceniodawca zobowiązał się zapłacić zleceniobiorcy wynagrodzenie w wysokości: 676,50 zł brutto miesięcznie, płatne do 05. dnia każdego miesiąca począwszy od 05 sierpnia 2022 roku, przez cały okres obowiązywania umowy i reprezentowania klienta, w tym kontroli poszczególnych spraw, analizy dokumentów i pism oraz podejmowanie odpowiednich czynności administracyjnych (a.), 20% netto w przypadku gdy zleceniodawca jest pozwanym (dłużnikiem) od wartości oszczędności zleceniodawcy (zaoszczędzonych wydatków na rzecz wierzyciela w ramach danego postępowania sądowego czy przedsądowego, stanowiącego zgłoszone należności z wszelkich tytułów, np. należności głównej, odsetek, kosztów procesu, kosztów egzekucji itp.), w tym także na skutek prawomocnego umorzenia postępowania (o ile umorzenie nie wynika z zapłaty przez zleceniodawcę), a także od korzyści uzyskanych przez zleceniodawcę w razie gdy wierzyciel ściągnął (uzyskał dobrowolnie) od zleceniodawcy jakiekolwiek świadczenia na poczet spłaty długu i czynności zleceniobiorcy doprowadziły do ich zwrotu w całości lub w części – płatne w terminie 14 dni od prawomocnego zakończenia sprawy, o ile strony nie postanowiły inaczej; wynagrodzenie było należne, jeśli wskutek czynności zleceniobiorcy zleceniodawca zaoszczędzi wydatki i to niezależnie od tego, czy w tym czasie umowa będzie obowiązywać (b.) oraz zasądzonych od strony przeciwnej na rzecz zleceniodawcy lub osoby, na rzecz której zleceniodawca działa, kosztów zastępstwa procesowego (np. dojazdy do sądu, korespondencja, wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym ustalonego wedle norm przepisanych itp.) wraz z odsetkami od nich. Zleceniodawca dokonał cesji wierzytelności tego rodzaju w prowadzonych sprawach na rzecz zleceniobiorcy (d.). Dodatkowo zleceniobiorca w ramach prowadzenia spraw dla zleceniodawcy uprawniony był do podjęcia działań w zakresie zwrotu możliwych do uzyskania opłat i prowizji jakie zostały naliczone zleceniodawcy przy zawieraniu kredytów i pożyczek, a które zostały już spłacone przez zleceniodawcę, przy czym koszty sądowe, administracyjne i procesowe związane z dochodzeniem tych należności zobowiązał się pokryć zleceniobiorca, a co miało zostać rozliczone w formie potrącenia po uzyskaniu ww. należności. Uwzględniając ryzyko postępowania sądowego w zakresie dochodzenia należności wskazanych w tym punkcie, które w całości ponosił zleceniobiorca oraz konieczność znacznego zaangażowania w proces uzyskania możliwych należności, zleceniobiorcy przysługiwało 50% wartości uzyskanych zwrotów jakie zleceniobiorca dochodził z tytułu świadczonej usługi (§ 2 umowy).

Umowa zawarta została na czas prowadzenia sprawy, tj. od dnia podpisania umowy do czasu zakończenia etapu przedsądowego i/lub sądowego, przy czym warunkiem wejścia umowy w życie było jej podpisanie. Zleceniobiorca podejmował się wykonywania czynności wynikających z umowy już od dnia podpisania umowy, która mogła być wypowiedziana przez zleceniobiorcę z ważnych przyczyn, między innymi jeśli zleceniodawca nie reguluje wynagrodzenia o jakim mowa w § 2 ust. 1 lit a lub innego rodzaju wynagrodzenia czy kosztów. W razie wypowiedzenia umowy z ważnych przyczyn zleceniobiorca zachowuje prawo do wynagrodzenia w wysokości w umowie przewidzianej od roszczeń, które zostały przez niego zgłoszone podmiotowi odpowiedzialnemu i prawo do otrzymania kosztów zastępstwa procesowego – jeśli działania zleceniobiorcy przyczyniły się do uzyskania przez zleceniodawcę zaoszczędzenia wydatku lub korzyści w sprawie (§ 4 umowy).

Wraz z podpisaniem umowy zlecenia L. K. udzielił powodowi pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawach wobec wszystkich wierzycieli - na etapie przedsądowym, a także do reprezentowania wobec organów administracji w związku ze sprawami. Pełnomocnictwo umocowywało pełnomocnika do odbioru świadczeń od wierzycieli i z uwagi na treść umowy będącej podstawą jego udzielenia nie wygasało w tym zakresie pomimo jej rozwiązania lub wypowiedzenia pełnomocnictwa.

Dodatkowo zleceniodawca udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go we wszystkich spawach wobec wszelkich podmiotów - na etapie przedsądowym i sądowym przed sądami obu instancji - wskazanym przez powoda radcom prawnym: R. D. i D. K..

( dowód: umowa z 08.07.2022r. - k. 12-13,

pełnomocnictwa z 08.07.2022r. - k. 14, 16,

dyspozycja z 08.07.2022r. - k. 15,

zeznania świadka D. L. - k. 82 - 82 odwrót )

Ustanowieni - na podstawie umowy zlecenia z dnia 08 lipca 2022 roku - przez L. K. pełnomocnicy profesjonalni będący radcami prawnymi reprezentowali go w dwóch postępowaniach toczących się przed Sądem Rejonowym w Świnoujściu.

W zainicjowanej przeciwko pozwanemu L. K. przez A. (...) (Szwajcaria) sprawie, która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Świnoujściu pod sygn. akt I C 62/23 radca prawny R. D. wniósł skuteczny sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym, a powództwo wytoczone przeciwko pozwanemu zostało prawomocnie oddalone wyrokiem z dnia 03 lutego 2023 roku.

Również w sprawie z powództwa A. (...)w W., która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Świnoujściu pod sygn. akt I C 569/23, działający w imieniu pozwanego L. K. radca prawny D. K. wniósł skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym, a następnie wywiódł apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 19 grudnia 2023 roku, która doprowadziła do prawomocnego oddalenia powództwa wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2025 roku, sygn. akt II Ca 1313/24.

( dowód: dokumenty w aktach spraw Sądu Rejonowego w Świnoujściu o sygn. I C

62/23 i I C 569/23,

zeznania świadka D. L.- k. 82 - 82 odwrót )

Pozwany zaprzestał regulować ustalone wynagrodzenie w kwocie 675 zł brutto miesięcznie, w konsekwencji czego powód - pismem z dnia 05 lutego 2023 roku - wystosował do niego ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty łącznej 2.019,50 zł, w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Jednocześnie w treści pisma zastrzeżono, że brak wpłaty we wskazanym terminie skutkować będzie rozwiązaniem umowy z dniem 30 kwietnia 2023 roku.

Pozwany nie uregulował zadłużenia, a umowa z dnia 08 lipca 2022 roku rozwiązana została ze skutkiem na dzień 30 kwietnia 2023 roku. Ostatecznym wezwaniem do zapłaty z dnia 05 maja 2023 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 4.049 zł. Wezwanie pozostało bezskuteczne.

( dowód: ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty z 05.02.2023r. - k. 17,

ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty z 05.05.2023r. - k. 18,

zeznania świadka D. L. - k. 82 - 82 odwrót )

W dniu 06 czerwca 2023 roku pozwany L. K. zawarł z powodem kolejną umowę zlecenia o treści niemalże tożsamej z umową zlecenia z dnia 08 lipca 2022 roku. Za świadczenie usług objętych umową zleceniodawca zobowiązał się zapłacić zleceniobiorcy wynagrodzenie w wysokości 615 zł brutto miesięcznie, płatne do 25. dnia każdego miesiąca począwszy od 25 czerwca 2023 roku, przez cały okres obowiązywania umowy i reprezentowania klienta, w tym kontroli poszczególnych spraw, analizy dokumentów i pism oraz podejmowanie odpowiednich czynności administracyjnych. Wraz z podpisaniem umowy zlecenia L. K. ponownie udzielił powodowi pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawach wobec wszystkich wierzycieli - na etapie przedsądowym, a także do reprezentowania go wobec organów administracji w związku ze sprawami, a dodatkowo udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go we wszystkich spawach wobec wszelkich podmiotów - na etapie przedsądowym i sądowym przed sądami obu instancji - wskazanym przez powoda radcom prawnym: R. D. i D. K..

Wobec braku zapłaty ustalonego wynagrodzenia, po uprzednim wezwaniu pozwanego do zapłaty, powód rozwiązał umowę ze skutkiem na dzień 31 października 2023 roku. Pozwany nie uregulował ciążącego na nim wobec powoda zadłużenia.

( dowód: umowa z 06.06.2023r. - k. 19-20,

pełnomocnictwa z 06.06.2023r. - k. 21, 23,

dyspozycja z 06.06.2023r. - k. 22,

ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty z 05.08.2023r. - k. 24,

ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty z 05.11.2023r. - k. 25,

zeznania świadka D. L. - k. 82 - 82 odwrót )

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Wobec podniesionych przez pozwanego zarzutów już w tym miejscu należy podkreślić, że w polskim systemie prawnym obowiązuje zasada, iż między stronami stosunku cywilnoprawnego obowiązek (ciężar dowodu) udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 6 kc). Zasada kontradyktoryjności i dyspozycyjności zobowiązuje strony do wskazania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne (art. 232 kpc), co oznacza, że w zależności od rozstrzyganych w procesie kwestii faktycznych i prawnych ciężar dowodu co do pewnych faktów spoczywa na powodzie, co do innych z kolei - na pozwanym. Co do zasady jednak obowiązek wykazania samego istnienia jak i wysokości dochodzonego w pozwie roszczenia spoczywa na powodzie, podczas gdy na pozwanym spoczywa ciężar udowodnienia okoliczności niweczących lub tamujących roszczenie powoda.

Na gruncie okoliczności faktycznych niniejszej sprawy i w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - mimo kwestionowania tego faktu przez pozwanego - nie budziło wątpliwości Sądu, że strony związane były dwiema umowami zlecenia: pierwszą zawartą w dniu 08 lipca 2022 roku oraz kolejną datowaną na dzień 06 czerwca 2023 roku. Wynika to nie tylko z przedłożonych w poczet akt umów, które opatrzone zostały podpisem pozwanego, a którego to prawdziwości czy autentyczności pozwany nie kwestionował na żadnym etapie, ale również z innych dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz z zeznań świadka D. L., a wreszcie z dokumentów zgromadzonych w sprawach toczących się uprzednio z udziałem pozwanego przez tutejszym Sądem pod sygn. akt I C 62/23 oraz pod sygn. akt I C 569/23.

Jak stanowi przepis art. 734 kc, przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie (§ 1). W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie pełnomocnictwa (§ 2). Stosownie natomiast do unormowania art. 735 kc, jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie (§ 1). W przypadku gdy nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy (§ 2). Po myśli natomiast przepisu art. 744 kc w razie odpłatnego zlecenia wynagrodzenie należy się przyjmującemu dopiero po wykonaniu zlecenia, chyba że co innego wynika z umowy lub z przepisów szczególnych.

Tymczasem zgodnie z treścią umów zlecenia, z których powód wywodzi swoje roszczenie - a które pozostawały właściwie tożsame w treści, różniąc się wyłącznie okresem obowiązywania oraz wysokością ustalonego ich mocą wynagrodzenia należnego powodowi - ich przedmiotem było świadczenie usług polegających na reprezentacji zleceniodawcy (pozwanego) przez zleceniobiorcę lub wyznaczonego pełnomocnika, na etapie przedsądowym i sądowym, w powierzonych na podstawie umowy sprawach o zapłatę zadłużenia toczących się wobec zleceniodawcy z inicjatywy poszczególnych jego wierzycieli. Zakres czynności zleceniobiorcy w ramach prowadzenia sprawy uzależniony był od etapu sprawy i obejmował między innymi: na etapie przedsądowym - utrzymywanie kontaktu ze zleceniodawcą i przekazywanie mu informacji o stanie sprawy, analizę okoliczności i dokumentów przedstawionych przez zleceniodawcę, które mają wpływ na jego sytuację prawną oraz prowadzenie ze stroną przeciwną korespondencji, negocjacji, rozmów, o ile to możliwe lub zasadne w okolicznościach sprawy, zaś na etapie sądowym (przed sądem I i II instancji) przygotowanie i złożenie do właściwego sądu pozwu (wniosku) obejmującego żądanie w sprawie, o ile zleceniodawca występuje w roli powoda (wnioskodawcy), zapewnienie reprezentowania zleceniodawcy przez profesjonalnego prawnika w postępowaniu sądowym, w szczególności przygotowanie pism procesowym, w tym zażaleń, apelacji, i odpowiedzi na pisma strony przeciwnej, wezwanie strony przeciwnej do spełnienia roszczeń na podstawie uzyskanego dla zleceniodawcy prawomocnego orzeczenia sądu lub referendarza sądowego w postępowaniu, w którym zleceniobiorca reprezentował zleceniodawcę. Zakres umowy obejmował także pozostawanie przez zleceniobiorcę w okresie obowiązywania umowy w gotowości do świadczenia pomocy prawnej na rzecz zleceniodawcy, analizowanie sytuacji zleceniodawcy, udzielanie mu porad i wyznaczanie kierunku prowadzenia sprawy itp., a od woli zleceniodawcy zależał zakres i ilość powierzonych spraw, zapytań i tym podobnych. Zleceniodawca zobowiązany był udzielić wskazanemu przez zleceniobiorcę pełnomocnikowi stosownych pełnomocnictw do reprezentowania zleceniodawcy, umocowujących do prowadzenia sprawy i tym samym należytego wykonania umowy przez zleceniobiorcę, a jednocześnie miał prawo uzyskiwać od zleceniobiorcy informacje o przebiegu sprawy, a zleceniobiorca zobowiązuje się udzielać informacji w tym zakresie. Za świadczenie usług objętych umową z dnia 08 lipca 2022 roku pozwany zobowiązał się zapłacić zleceniobiorcy wynagrodzenie w wysokości 675,50 zł brutto miesięcznie, płatne do 05. dnia każdego miesiąca począwszy od 05 sierpnia 2022 roku, przez cały okres obowiązywania umowy i reprezentowania go, w tym kontroli poszczególnych spraw, analizy dokumentów i pism oraz podejmowanie odpowiednich czynności administracyjnych, podczas gdy za świadczenie usług o tożsamym zakresie objętych umową z dnia 06 czerwca 2023 roku pozwany zobowiązał się zapłacić zleceniobiorcy wynagrodzenie w wysokości 615 zł brutto miesięcznie, płatne do 25. dnia każdego miesiąca począwszy od 25 czerwca 2023 roku, przez cały okres obowiązywania umowy i reprezentowania go. Umowy zawarte zostały na czas prowadzenia sprawy, tj. od dnia podpisania umowy do czasu zakończenia etapu przedsądowego i/lub sądowego, przy czym warunkiem wejścia umowy w życie było jej podpisanie, od którego to momentu zleceniobiorca podejmował się wykonywania czynności z niej wynikających. Każda z umów mogła być wypowiedziana przez zleceniobiorcę z ważnych przyczyn, między innymi jeśli zleceniodawca nie regulował należnego wynagrodzenia czy kosztów. Wraz z podpisaniem każdej z umów L. K. udzielił powodowi pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawach wobec wszystkich wierzycieli - na etapie przedsądowym, a także do reprezentowania go wobec organów administracji w związku ze sprawami, a nadto udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go we wszystkich spawach wobec wszelkich podmiotów - na etapie przedsądowym i sądowym przed sądami obu instancji - wskazanym przez powoda radcom prawnym: R. D. i D. K..

Przenosząc powyższe na okoliczności niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że strony umów zlecenia wskazywanych jako źródło dochodzonego w przedmiotowym postępowaniu roszczenia jednoznacznie ustaliły wysokość należnego zleceniobiorcy wynagrodzenia oraz sposób i terminy jego zapłaty, nadając mu charakter wynagrodzenia ryczałtowego, co dopuszczalne jest w oparciu o wynikającą z art. 353 ¹ kc zasadę swobody umów, płatnego z góry w określonej kwocie należnej zresztą nie tylko za wykonywanie czynności objętych zleceniem, niezależnie od faktycznego nakładu czasu czy liczby wykonanych czynności, ale także za pozostawanie w gotowości do świadczenia pomocy prawnej na rzecz zleceniodawcy, analizowanie jego sytuacji, udzielanie mu porad i wyznaczanie kierunku prowadzenia sprawy.

Abstrahując już od tego, że umowa zlecenia jest co do zasady umową starannego działania - a nie rezultatu - co oznacza, że już sama gotowość do jej wykonania stanowi realizację umowy, wskazać należy, że powód wykazał w sposób niebudzący wątpliwości i jednoznaczny, że przyjęte w oparciu o umowę zlecenia czynności wykonywał. Bezspornym jest, że ustanowieni na podstawie umowy zlecenia z dnia 08 lipca 2022 roku przez L. K. pełnomocnicy profesjonalni będący radcami prawnymi reprezentowali go w dwóch postępowaniach toczących się przed Sądem Rejonowym w Świnoujściu. I tak, w zainicjowanej przeciwko pozwanemu L. K.przez A. (...) sprawie, która toczyła się pod sygn. akt I C 62/23 radca prawny R. D. wniósł skuteczny sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym, a powództwo wytoczone przeciwko pozwanemu zostało prawomocnie oddalone wyrokiem z dnia 03 lutego 2023 roku. Z kolei w sprawie z powództwa A. (...) w W., która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Świnoujściu pod sygn. akt I C 569/23, działający w imieniu pozwanego L. K. radca prawny D. K. wniósł skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym, a następnie wywiódł apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 19 grudnia 2023 roku, która doprowadziła do prawomocnego oddalenia powództwa wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2025 roku, sygn. akt II Ca 1313/24. Uzyskanie zaś korzystnych dla pozwanego rozstrzygnięć w postępowaniach sądowych jest egzemplifikacją nie tylko samego wykonywania usług objętych przedmiotem umów, ale realizowaniem ich w sposób profesjonalny i z należytą starannością.

Wątpliwości Sądu nie budzi także wymagalność poszczególnych kwot składających się na dochodzone roszczenie. Skoro bowiem zgodnie z zapisami umowy z dnia 08 lipca 2022 roku wynagrodzenie w kwocie 676,50 zł było płatne miesięcznie, każdorazowo w terminie do piątego dnia miesiąca, zaś wynagrodzenie ustalone zapisami umowy z dnia 06 czerwca 2023 roku w kwocie 615 zł było płatne było również w okresach miesięcznych każdorazowo w terminie do dwudziestego piątego dnia każdego miesiąca, to wymagalność każdej z tych kwot następowała w dniu następującym po dacie wyznaczonej jako termin płatności, bez konieczności podejmowania przez powoda jakichkolwiek dodatkowych czynności. Nawet zatem gdyby hipotetycznie przyjąć, na co zwracał uwagę pozwany, że nie zostały mu doręczone przedłożone w poczet materiału dowodowego wezwania do zapłaty czy też że powód nie wypowiedział skutecznie umów, to okoliczności te pozostawały prawnie irrelewantne z punktu widzenia wymagalności poszczególnych kwot składających się na dochodzoną pozwem sumę 5.781 zł.

Sąd nie dopatrzył się w zawartych pomiędzy stronami umowach postanowień niedozwolonych w rozumieniu art. 385 ¹ § 1 kc. Analiza ich treści prowadzi do wniosku, że ich postanowienia, w tym dotyczące wynagrodzenia, zostały sformułowane w sposób jednoznaczny, precyzyjny i zrozumiały. W szczególności zapisy umowne wprost określały zakres usług, za których realizację należne jest wynagrodzenie, zasady jego płatności, jego wysokość oraz terminy płatności, co pozwalało zleceniodawcy na jednoznaczne ustalenie zakresu jego praw i obowiązków już na etapie zawierania umowy. Nie sposób zatem uznać, aby postanowienia poddanych analizie umów kształtowały prawa i obowiązki stron w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami bądź rażąco naruszały interesy pozwanego. Przeciwnie, postanowienia te zapewniały przejrzystość rozliczeń i przewidywalność konsekwencji finansowych wynikających z umów, co niewątpliwie stanowi wartość dodaną w przypadku osób posiadających liczne zadłużenia wobec wielu podmiotów, a jako osoba znajdująca się w takiej właśnie sytuacji prawnej jawi się pozwany przeciwko któremu tylko przed tutejszym Sądem toczyły się dwie sprawy o zapłatę znacznych kwot.

Konkludując poczynione powyżej rozważania wskazać należy, że porozumienie stron umów zlecenia z dnia 08 lipca 2022 roku oraz z dnia 06 czerwca 2023 roku obejmowało zobowiązanie pozwanego do zapłaty comiesięcznego wynagrodzenia przez cały czas trwania każdej z umów, w stałej ryczałtowo określonej wysokości niezależnej od ilości i zakresu świadczonych usług prawnych, a które to wynagrodzenie należne było także za sam fakt pozostawiania przez powoda w gotowości do świadczenia usług. Skoro zaś powód udowodnił istnienie podstawy roszczenia o zapłatę, to - stosownie do dyspozycji art. 6 kc - na pozwanym spoczywał obowiązek wykazania okoliczności wyłączających lub ograniczających jego obowiązek zapłaty wynagrodzenia, którego to ciężaru pozwany nie udźwignął nie tylko nie przejawiając żadnej inicjatywy dowodowej, ale ograniczając swoją aktywność procesową do podniesienia w sprzeciwie od wyroku zaocznego z dnia 12 listopada 2025 roku zarzutów o charakterze blankietowym.

Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie dokumentów, w tym zgromadzonych w aktach spraw o sygn. I C 62/23 i I C 569/23, których ocena została przedstawiona przez Sąd w rozważaniach prawnych oraz w oparciu o zeznania świadka D. L., które to, jako jasne, konsekwentne i korespondujące z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, Sąd uznał za wiarygodne w całości.

W myśl art. 347 kpc, po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, którym wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza.

Mając na uwadze przedstawione powyżej argumenty, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku utrzymując w całości w mocy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 12 listopada 2025 roku.

O kosztach procesuw wyroku zaocznym Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc w związku z art. 99 kpc oraz art. 108 § 1 kpc i art. 109 § 2 kpc, zgodnie z ogólną zasadą, że strona która proces przegrała jest zobowiązana do zwrotu przeciwnikowi poniesionych przez niego kosztów procesu i obciążył tymi kosztami pozwanego jako stronę przegrywającą proces w całości. Na koszty poniesione przez powoda składa się wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie 1.800 zł ustalone stosownie do treści § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023r., poz. 1935), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł i opłata od pozwu w kwocie 400 zł. Koszty procesu zasądzone zostały z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku. Zgodnie bowiem z art. 98 § 1 ¹ kpc od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

SSR Agnieszka Trytek - Błaszak

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

4.  (...)

Dnia 16 lutego 2026 roku

SSR Agnieszka Trytek - Błaszak