Wyrok z 24 lutego 2026, sygn. V GC 33/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 lutego 2026 roku

Sąd Rejonowy w Radomiu V Wydział Gospodarczy w składzie:

Przewodniczący: sędzia Małgorzata Kucharska

Protokolant: Roksana Stępień

po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 roku w Radomiu na rozprawie

sprawy z powództwa: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

w W.

przeciwko: H. O.

o zapłatę 1 837,13 zł

I.  umarza postępowanie co do kwoty 1.837 (jeden tysiąc osiemset trzydzieści siedem) złotych;

II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III.  nie obciąża H. O. obowiązkiem zwrotu kosztu procesu.

Sygn. akt V GC 33/26

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 6 listopada 2025 roku (data nadania, k. 30) powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata (pełnomocnictwo k. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego H. O. kwoty 1 837,13 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 11 grudnia 2024 roku do dnia zapłaty i kosztami procesu, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany nie uregulował należności wynikającej z faktury nr (...) na kwotę 1 837,13 złotych (pozew k. 9-10v).

Nakazem zapłaty, wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 11 grudnia 2025 roku uwzględniono żądanie pozwu (nakaz zapłaty k.31).

W sprzeciwie od nakazu zapłaty, pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości wskazując, że w dniu 21 października 2025 roku opłacił fakturę za zakup gazu na kwotę 1 837 zł. Wskazał również, że o opóźnieniach w zapłacie informował na bieżąco powoda (sprzeciw od nakazu zapłaty k.37).

W odpowiedzi na sprzeciw z dnia 19 lutego 2026 roku (data prezentaty sądu), powód oświadczył, że cofa powództwo w części wraz ze zrzeczeniem się roszczenia, o kwotę należności głównej, a w pozostałym zakresie podtrzymał powództwo. Precyzując wskazał, że podtrzymuje powództwo w zakresie zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki kwoty 0,13 zł wraz z odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 1 837,13 zł od dnia 11 grudnia 2024 roku do dnia 21 października 2025 roku i kosztów procesu, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany w dniu 21 października 2025 roku dokonał wpłaty na poczet spornego roszczenia, pokrywając tym samym żądanie pozwu w zakresie należności głównej. Odnośnie kosztów procesu wskazywał, że pozwany dokonał zapłaty po wszczęciu postepowania sadowego (pismo k.47-48).

Sąd Rejonowy ustalił i zważył co następuje:

W niniejszej sprawie nie był sporny fakt zawarcia w dniu 16 grudnia 2021 roku umowy sprzedaży paliw gazowych o nr (...), na podstawie której powód zobowiązał się do sprzedaży pali gazowych, a pozwany do odbioru przedmiotowych paliw oraz terminowej zapłaty należności wynikającej z tego tytułu. Dochodzone w niniejszej sprawie roszczenie oparte zostało na wystawionej przez powoda fakturze nr (...) na kwotę 1 837,13 zł płatnej do dnia 10 grudnia 2024 roku /faktura k. 23v/.

Należność wynikająca z przedmiotowej faktury została uregulowana przez pozwanego w dniu 21 października 2025 roku. /okoliczność bezsporna, potwierdzenie transakcji k. 38/.

Powód cofnął powództwo w zakresie kwoty 1 837 zł, podtrzymując żądanie w odniesieniu do kwoty 0,13 zł i odsetek do dnia dokonanej przez pozwanego zapłaty oraz w zakresie kosztów procesu.

Stosowanie do treści art. 203 § 1 k.p.c. powód może cofnąć pozew bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy. Wobec skutecznego cofnięcia powództwa w części obejmującej kwotę 1 837 zł, postępowanie w tym zakresie podlegało umorzeniu na podstawie art. 355 k.p.c. (pkt I wyroku).

W pozostałym zakresie powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Na rozprawie w dniu 24 lutego 2026 roku pozwany przedłożył korespondencję e-mail otrzymaną od pracownika powodowej spółki, z której wynika, że powód potwierdził nie tylko rozliczenie faktury przelewem z dnia 21 października 2025 roku, ale także fakt całkowitego rozliczenia należności wynikającej z przedmiotowej faktury.

Zgromadzony materiał dowody w sprawie, w tym w szczególności treść przywołanej korespondencji między stronami, prowadzi do wniosku, że zobowiązanie objęte pozwem zostało w całości spełnione. W piśmie procesowym powoda z dnia 19 lutego 2026 roku również znalazło się potwierdzenie uregulowania kwoty należności głównej w całości. W konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia, aby po stronie pozwanej istniało jeszcze jakiekolwiek wymagalne zobowiązanie względem powoda. W związku z powyższym powództwo w pozostałym zakresie podlegało oddaleniu.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu. W wypadku cofnięcia pozwu za stronę przegrywającą sprawę, w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c., uważany jest powód i to on, na żądanie pozwanego, winien zwrócić mu koszty procesu (art. 203 § 2 k.p.c.). Podkreślić należy, że pozwany uregulował należność dochodzoną pozwem w dniu 21 października 2025 roku, a zatem jeszcze przez wniesieniem pozwu, zatem nie dał powodu do wytoczenia sprawy. Jednocześnie pozwany w toku postępowania nie podniósł żadnych kosztów podlegających zwrotowi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak punkcie III wyroku.