Wyrok z 24 lutego 2026, sygn. I C 277/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 lutego 2026 roku

Sąd Rejonowy w Radomiu I Wydział Cywilny w składzie następującym

Przewodniczący Sędzia Anna Zagroda

Protokolant Paulina Marszałek

po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 roku w T.

na rozprawie

sprawy z powództwa W. N.

przeciwko (...) Spółce akcyjnej z siedzibą w O.

o odszkodowanie

I.

zasądza od (...) Zakład (...) Spółki akcyjnej z siedzibą w O. na rzecz W. N. kwotę 2500 zł (dwa tysiące pięćset złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

II.

oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III.

nie obciąża powódki W. N. kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego;

IV.

nie obciąża powódki W. N. wydatkami tymczasowo poniesionymi w sprawie przez Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Radomiu w zakresie przegranej, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa;

V.

nakazuje pobrać od (...) Zakład (...) Spółki akcyjnej z siedzibą
w O. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Radomiu kwotę 716,67 zł (siedemset szesnaście złotych sześćdziesiąt siedem groszy) tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych w sprawie przez Skarb Państwa.

Sędzia Anna Zagroda

Sygn. akt I C 277/24 upr.

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 22 lutego 2024 roku (data wpływu) powódka H. L. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) Zakładu Ubezpieczeń Spółki akcyjnej z siedzibą w R. kwoty 5000 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania w związku z następstwami zdarzenia z dnia 7 września 2023 roku
w ramach posiadanego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków. Ponadto wniosła o zasądzenie od strony pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych (pozew k. 3-5).

Pismem z dnia 26 marca 2024 roku (data wpływu) powódka sprecyzowała swoje żądanie, wskazując że domaga się zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty (pismo zatytułowane „uzupełninie wniosku” k. 12).

Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Radomiu oddalił wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych w całości (postanowienie k. 33).

W odpowiedzi na pozew, pozwany (...) Zakład (...) Spółka akcyjna z siedzibą w R., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono do dnia zapłaty oraz opłatą skarbową
od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych.

W uzasadnieniu pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności wynikającej z łączącej strony umowy ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków, jednakże zakwestionował roszczenie co do zasady i co do wysokości. Pozwany wskazał, że odmówił w toku postępowania likwidacyjnego wypłaty powódce świadczenia z tytułu grupowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, bowiem dostarczona dokumentacja medyczna nie potwierdzała zaistnienia urazu, lecz wskazywała na rozpoznanie stanów chorobowych w postaci dyskopatii z zespołem bólowym odcinka L-S kręgosłupa, choroby krążka międzykręgowego, rwy kulszowej prawostronnej (odpowiedź na pozew k. 45-47, pełnomocnictwo k. 48).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 7 września 2023 roku H. L. wykonując pracę kierowcy autobusu Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) w C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, podczas postoju na końcowym przystanku linii autobusowej dostrzegła niewłaściwe wyświetlenie przystanków na wewnętrznych monitorach informacji pasażerskiej. Sposobem na poprawne wyświetlanie przystanków było zresetowanie komputera. W tym celu, H. L. wyłączyła silnik pojazdu, a następnie otworzyła pokrywę boczną pojazdu, gdzie były umieszczone akumulatory pojazdu i zamontowany wyłącznik. Chwytając za krawędź klapy i pociągając do góry, poczuła silny ból w plecach. Dokończyła resetowanie komputera i weszła do kabiny kierowcy. Ból pleców w dalszym ciągu nie ustępował, dlatego zażyła środki przeciwbólowe i kontynuowała pracę. Wobec braku ustępowania dolegliwości bólowych kręgosłupa, zawiadomiła dyspozytora o zdarzeniu i otrzymała informację o zmianie kierowców. Po przybyciu zastępczego kierowcy, H. L. została odwieziona do domu przez kierowcę zakładowego (dowód: oświadczenie k. 24, wyjaśnienia poszkodowanego w sprawie zgłoszenia urazu jako wypadku przy pracy k. 25, meldunek o wypadku przy pracy k. 26-27, książka przekazywania służb dyspozytorskich k. 28, notatka z oględzin klapy osłaniającej akumulatory i wyłącznik prądu autobusu k. 29).

Następnie wobec utrzymującego się bólu pleców, H. L. udała się tego samego dnia do (...) Oddziału (...) Szpitala (...) w C., gdzie stwierdzono u niej zaburzenia korzeni nerwów rdzeniowych lędźwiowo-krzyżowych i zastosowano leczenie farmakologiczne, wypisano ją ze szpitala. Otrzymała zwolnienie lekarskie do dnia 17 września 2023 roku (dowód: karta informacyjna z leczenia szpitalnego k. 13-13v).

W dalszym okresie, H. L. kontynuowała leczenie w Poradni (...) w (...) Szpitalu (...) w C.. Podczas leczenia rozpoznano u niej rwę kulszową prawostronną oraz wystawiono zwolnienie lekarskie na dalszy okres od 18 września 2023 roku do 18 października 2023 roku. Podczas kolejnej wizyty w dniu 18 października 2023 roku rozpoznano u H. L. dyskopatię odcinka L4-L5 z zespołem bólowym kręgosłupa L-S
(dowód: historia zdrowia i choroby k. 14-15).

H. L. w okresie od 15 lipca 2024 roku do 26 lipca 2024 roku korzystała z zabiegów fizjoterapeutycznych na kręgosłup odcinka L-S w Pracowni Fizjoterapii N. w C. Centrum Medycznego (...) S.A. w C.. W okresie od 29 września 2023 roku do 8 listopada 2023 roku korzystała z prywatnego leczenia u lekarza neurologa X. A. (dowód: dokumentacja medyczna k. 16-17, plan fizjoterapii k. 101).

W dniu 12 sierpnia 2024 roku H. L. zostało wykonane badanie MR Kręgosłupa L-S, w którym stwierdzono niewydolność aparatu więzadłowego kręgosłupa w odcinku lędźwiowym z niewielkimi kręgozmykami na poziomach L2/L3 i L4/L5, niewielkie zwyrodnieniowe nawarstwienia kostne na krawędziach trzonów kręgów w tym odcinku, zmiany zwyrodnieniowe w stawach międzykręgowych na poziomach L4/L5 i L5/S1, cechy dehydratacji krążków międzykręgowych na poziomach L2/L3, L3/L4, L4/L5 i L5/S1 z obniżeniem intensywności ich sygnału w obrazach T2 – zależnych, niewielką szerokopodstawną tylną przepuklinę krążka międzykręgowego na poziomie L2/L3 z lewostronną lateralizacją, z niewielkim modelowaniem worka oponowego, bez widocznego ucisku na struktury nerwowe, szerokopodstawną tylną przepuklinę krążka międzykręgowego na poziomie L3/L4 z modelowaniem worka oponowego i wypukleniem się do prawego otworu międzykręgowego bez ucisku na korzeń nerwowy w jego obrębie, a także szerokopodstawną tylną przepuklinę krążka międzykręgowego na poziomie L4/L5 z niewielkim modelowaniem worka oponowego oraz wpukleniem się do otworów międzykręgowych obustronnie i przyleganiem do korzeni nerwowych L4 w ich obrębie, bez wyraźnych objawów ucisku w pozycji badania. Pozostałe krążki międzykręgowe pozostawały bez zmian oraz nie uwidoczniono zmian wewnątrz worka oponowego (dowód: badanie MR kręgosłupa lędźwiowego k. 86, płyta z badania k. 144).

W dniu 19 lipca 2024 roku Orzeczeniem Lekarza Orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w F. ustalono u H. L.
8% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w rozpoznaniu pourazowego zespołu bólowo-korzeniowego kręgosłupa odcinka L-S (dowód: Orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS k.141-140v).

H. L. ma 47 lat. Pracuje jako kierowca autobusu w Miejskim Przedsiębiorstwie (...) w C. Sp. z o.o. W związku z utrzymującymi się bólami kręgosłupa odcinka L-S otrzymała w dniu 11 września 2025 roku skierowanie na rehabilitację. Doraźnie zażywa leki przeciwbólowe ogólnodostępne w przypadku nasilenia się dolegliwości bólowych kręgosłupa. W dniu zdarzenia z dnia 7 września 2023 roku H. L. posiadała aktualne badania profilaktyczne ważne do dnia 22 września 2025 roku bez uwag w zakresie obsługi pojazdów na stanowisku kierowcy. Uczestniczyła u pracodawcy w szkoleniach, podczas których została zapoznana z bezpieczną obsługą autobusu, obowiązkami kierowcy, poruszaniem się po trasach linii komunikacyjnej oraz ryzykiem z tym związanym. Przeprowadzone przez pracodawcę H. L. ustalenia w zakresie okoliczności wypadku wskazały, że zdarzenie z dnia 7 września 2023 roku, któremu uległa H. L. stanowiło wypadek przy pracy (dowód: przesłuchanie powódki H. L. k. 102-102v, protokół Z. (...) ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy k. 20-23, opinia biegłego z zakresu neurologii i rehabilitacji medycznej dr n. med X. J. k. 164-170).

Przed zdarzeniem z dnia 7 września 2023 roku, H. L. była leczona w dniu 9 lipca 2012 roku w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym Wojewódzkiego Szpitala (...) w C. w związku z następstwami wypadku komunikacyjnego, w którym uczestniczyła jako pasażerka autobusu, który zderzył się z innym pojazdem. W skutek powyższej kolizji, stwierdzono u niej stłuczenie kolana i podudzia lewego oraz zespół bólowy kręgosłupa odcinka L-S. W badaniu rtg nie stwierdzono zmian pourazowych, a jedynie nieznaczną tkliwość przy palpacji kręgosłupa lędźwiowego po stronie lewej. W dniu 19 września 2012 roku H. L. uczestniczyła w wypadku komunikacyjnym, w wyniku którego wystąpiły u niej dolegliwości bólowe kręgosłupa odcinka L-S. Od marca 2015 roku do 7 września 2023 roku nie korzystała z leczenia w związku z dolegliwościami w zakresie kręgosłupa odcinka L-S (dowód: karta informacyjna/IP zabiegowa k. 59, karta informacyjna leczenia w szpitalnym oddziale ratunkowym k. 59v, historia choroby k. 60-61, historia zdrowia i choroby k. 148-151). Natomiast wobec towarzyszących jej dolegliwości kręgosłupa, korzystała w okresie od 15 lutego 2015 roku do 4 marca 2015 roku z zabiegów fizjoterapeutycznych na okolice kręgosłupa L-S w związku z rozpoznaniem: zespołu bólowego kręgosłupa (dowód: przesłuchanie powódki H. L. k. 102-102v, płyta z badania k. 142, skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne k. 147-147v, opinia biegłego z zakresu neurologii i rehabilitacji medycznej dr n. med X. J. k. 164-170).

Przyczyną wystąpienia u H. L. nagłego ostrego zespołu bólowego korzeniowego kręgosłupa L-S w dniu 7 września 2023 roku był uraz przeciążeniowy kręgosłupa odcinka L-S doznany podczas otwierania przez nią pokrywy wnęki zasilania elektrycznego autobusu. Przyczynę zewnętrzną stanowiło dźwignięcie klapy wnęki zasilania, która stanowiła opór przy jej zamierzonym otwarciu, w wyniku którego u H. L. wystąpił nagły, ostry zespół bólowy korzeniowy kręgosłupa L-S. Istniejąca przed wypadkiem dyskopatia na poziomie L4/L5 stanowiła czynnik wpływający na rozmiar dolegliwości odczuwanych przez H. L., jakie wystąpiły w wyniku przedmiotowego zdarzenia oraz tym samym czynnik wpływający na rozmiar uszczerbku na jej zdrowiu. Dyskopatia nie stanowiła przyczyny urazu i wystąpienia nagłego ostrego zespołu bólowego -korzeniowego kręgosłupa L-S, uraz został spowodowany wyłącznie dźwignięciem klapy w autobusie przez H. L.. Urazowy zespół bólowy lędźwiowo-krzyżowy stanowił 5% trwały uszczerbek na zdrowiu, który pozostawał wyłącznie w związku przyczynowo -skutkowym z wypadkiem, jakiemu uległa H. L. w dniu 7 września 2023 roku (dowód: opinia biegłego z zakresu neurologii i rehabilitacji medycznej dr n. med X. J. k. 164-170, uzupełniająca opinia biegłego z zakresu neurologii i rehabilitacji medycznej dr n. med. X. J. k. 200-201).

W chwili zdarzenia H. L. była objęta dobrowolnym grupowym ubezpieczeniem pracowniczym w (...) Zakładzie (...) Spółce akcyjnej z siedzibą w R. i posiadała polisę numer (...) (dowód: indywidualne potwierdzenie objęcia grupowym ubezpieczeniem typ P (...)
k.123-123v). Dodatkowo w okresie od 1 kwietnia 2023 roku do 31 marca 2024 roku H. L. objęta była grupowym ubezpieczeniem od następstw nieszczęśliwych wypadków w związku z zawarciem umowy ubezpieczenia potwierdzonej polisą numer (...), do której zastosowanie mają ogólne warunki grupowego ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków ustalone uchwałą Zarządu (...) Zakładu (...) Spółki Akcyjnej numer (...) z dnia 29 marca 2013 roku oraz uchwałą numer (...)/(...) z dnia 17 grudnia 2015 roku oraz uchwałą numer (...)/(...)/(...) z dnia 6 lipca 2018 roku, dalej:
OWU (dowód: ogólne warunki grupowego ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków ustalone uchwałą Zarządu (...) Zakładu (...) Spółki Akcyjnej numer (...) z dnia 29 marca 2013 roku oraz uchwałą numer UZ/393/2015 z dnia 17 grudnia 2015 roku oraz uchwałą numer UZ/215/2018 z dnia
6 lipca 2018 roku k. 50-55v).

Suma ubezpieczenia stanowiła kwotę 50000 złotych, za 1% trwałego uszczerbku na zdrowiu Ubezpieczyciel wypłacał 1% sumy ubezpieczenia
tj. kwotę 500 złotych (okoliczność bezsporna).

W dniu 10 grudnia 2023 roku H. L. zgłosiła ubezpieczycielowi fakt wystąpienia wypadku w dniu 7 września 2023 roku wnosząc o wypłatę świadczenia w ramach grupowego ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków (dowód: druk zgłoszenia szkody znajdujący się w aktach szkody - płyta CD k. 62).

Decyzją z dnia 21 grudnia 2023 roku (...) Zakład (...) Spółka akcyjna z siedzibą w R. odmówiła wypłaty świadczenia uznając, że przedłożona do akt sprawy dokumentacja medyczna nie potwierdza zaistnienia urazu, jedynie stanowi o wystąpieniu dolegliwości bólowych po pochyleniu się, które zostały rozpoznane jako dyskopatia z zespołem bólowym kręgosłupa L-S, inne choroby krążka międzykręgowego, rwa kulszowa prawostronna. W ocenie ubezpieczyciela wskazywało to na leczenie stanów chorobowych z wyłączeniem odpowiedzialności ubezpieczyciela (okoliczność bezsporna: decyzja z dnia 21 grudnia 2023 roku k. 56-56v).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy niniejszej oraz dokumentów załączonych do akt szkody. Sąd uwzględnił załączone do akt sprawy dokumenty,
gdyż ich prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego nie nasuwa żadnych wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

Sąd w całości uwzględnił sporządzoną w toku sprawy opinię biegłego z zakresu neurologii i rehabilitacji medycznej dr n.med. X. J.. Opinia ta, w ocenie Sądu wykonana została w sposób rzetelny z uwzględnieniem wiedzy specjalistycznej i zgodnie ze zleceniem Sądu. Biegły w opinii ustalił stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu u powódki na poziomie 5%, biorąc pod uwagę zapisy postanowień ogólnych warunków ubezpieczenia, jakie mają zastosowanie w sprawie, po przeprowadzeniu badania powódki. W związku z tym wnioski zawarte w opinii biegłego dały podstawę do rozstrzygnięcia sprawy niniejszej.

Wskazać należy, że strona pozwana kwestionowała treść opinii podnosząc, że trwały uszczerbek na zdrowiu, jaki wystąpił u powódki w całości należy wiązać z przewlekłym przeciążeniem przez lata udokumentowanym przynajmniej od 2012 roku w postaci zmian degeneracyjno-zwyrodnieniowych kręgosłupa LS z zespołem bólowym (k.183-183v). Biegły w sporządzonej opinii uzupełniającej odniósł się do powyższych zarzutów oraz podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w opinii głównej, iż zdarzenie z dnia 7 września 2023 roku było nieszczęśliwym wypadkiem w rozumieniu ogólnych warunków ubezpieczenia (...) Zakładu Ubezpieczeń Spółki akcyjnej z siedzibą w R.. Potwierdził również,
że przyczyną wystąpienia u powódki nagłego ostrego zespołu bólowego korzeniowego kręgosłupa L-S był uraz przeciążeniowy kręgosłupa L-S doznany podczas otwierania przez powódkę pokrywy wnęki zasilenia elektrycznego autobusu
(k. 200-201).

Opinia biegłego z zakresu neurologii sporządzona w sprawie była jednoznaczna i kategoryczna, dlatego Sąd pominął postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 24 lutego 2026 roku (k. 214) wniosek pełnomocnika pozwanego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu radiologii i diagnostyki obrazowej (k. 210) jako jedynie zmierzający do przedłużenia postępowania. Wskazać należy, że pełnomocnik pozwanego w piśmie z datą 6 listopada 2025 roku (k. 183) nie kwestionował wysokości ustalonego przez biegłego trwałego uszczerbku na zdrowiu powódki, a jedynie związek przyczynowo -skutkowy, natomiast w piśmie późniejszym z datą 9 lutego 2026 roku kwestionował te okoliczności wnosząc, aby biegły z zakresu radiologii ustalił, które konkretnie uszkodzenia kręgosłupa pozostawały w związku przyczynowo-skutkowym z opiniowanym urazem, a które powstały w innym patomechanizmie. W ocenie Sądu, wniosek ten zmierzał jedynie do przedłużenia postępowania.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu w części.

Podstawą materialnoprawną zgłoszonego roszczenia był art. 805§1 k.c. w zw. z art. 829§1 pkt 2 k.c. Zgodnie z art. 805§1 k.c., przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Stosownie do treści §2 pkt 2 powyższego przepisu, świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu osobowym – umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej.

Zgodnie z art. 829§1 kc, ubezpieczenie osobowe może w szczególności dotyczyć:

1)

przy ubezpieczeniu na życie – śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią oznaczonego wieku;

2)

przy ubezpieczeniu następstw nieszczęśliwych wypadków – uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku.

W myśl §3 pkt10 OWU (ogólne warunki grupowego ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków ustalone uchwałą Zarządu (...) Zakładu Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej numer (...) z dnia 29 marca 2013 roku oraz uchwałą numer UZ/393/2015 z dnia 17 grudnia 2015 roku oraz uchwałą numer UZ/215/2018 z dnia 6 lipca 2018 roku k. 50-55v) - nieszczęśliwy wypadek oznacza nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, w następstwie którego ubezpieczony niezależnie od swej woli doznał uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub zmarł. Natomiast według §3 pkt 23 OWU, trwały uszczerbek na zdrowiu oznacza trwałe, nie rokujące poprawy uszkodzenie ciała lub rozstroju zdrowia. Zgodnie z §4 OWU, zakres ubezpieczenia obejmuje nieszczęśliwe wypadki (pkt 1) oraz obrażenia ciała, których zaistnienie spowodowane zostało atakiem epilepsji albo omdlenia o nieustalonej przyczynie (pkt 2). Stosownie do §8 ust.1 OWU, ubezpieczonemu przysługują świadczenia według rodzajów i w wysokości wynikającej z zawartej umowy ubezpieczenia. Natomiast zgodnie z §10 ust. 2 OWU, świadczenie z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu lub śmierci przysługuje, jeżeli trwały uszczerbek na zdrowiu lub śmierci nastąpił nie później niż w okresie 24 miesięcy od daty zajścia wypadku ubezpieczeniowego. Według §24 ust. 5 OWU, stopień (procent) trwałego uszczerbku na zdrowiu określają lekarze, na podstawie „Tabeli norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu (...) SA”. Przy ustaleniu stopnia (procentu) trwałego uszczerbku na zdrowiu nie bierze się pod uwagę rodzaju pracy lub czynności wykonywanych przez ubezpieczonego (§24 ust.7 OWU). W razie utraty lub uszkodzenia organu, narządu, układu, których funkcje przed wypadkiem ubezpieczeniowym były już upośledzone wskutek choroby lub wypadku ubezpieczeniowego, stopień (procent) trwałego uszczerbku na zdrowiu określa się w wysokości różnicy między stopniem (procentem) trwałego uszczerbku na zdrowiu (procentem) trwałego uszczerbku na zdrowiu istniejącym przed zajściem wypadku ubezpieczeniowego objętego umową ubezpieczenia (§24 ust.8 OWU).

Zgodnie z tabelą norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu
z pkt. 95 lit. ”e” trwały uszczerbek na zdrowiu za urazowe zespoły korzeniowe (bólowe, ruchowe, czuciowe lub mieszane) w odcinku lędźwiowo-krzyżowym – w zależności od utrzymujących się dolegliwości wynosił 2%-5% (tabela norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu – k. 113-122v).

Analiza zgromadzonego materiału dowodowego skutkowała uznaniem przez Sąd odpowiedzialności pozwanego zakładu ubezpieczeń. Przede wszystkim bezspornym pozostawał fakt udzielania ochrony ubezpieczeniowej przez pozwanego powódce w dacie wystąpienia zdarzenia z jej udziałem. Bezsporna pomiędzy stronami pozostawała również suma ubezpieczenia wynosząca 50000 złotych oraz stawka za każdy stwierdzony procent trwałego uszczerbku na zdrowiu wynosząca 500 zł (1% sumy ubezpieczenia). Oś sporu sprowadzała się do kwestii rozstrzygnięcia, czy przedmiotowe zdarzenia stanowiło nieszczęśliwy wypadek w rozumieniu OWU oraz czy następstwa nieszczęśliwego wypadku z udziałem powódki skutkowały po jej stronie powstaniem trwałego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu OWU, a jeśli tak, to jaki pozostawał procentowy wymiar tego uszczerbku w świetle tabeli norm oceny procentowej.

Pozwany podnosił zarzuty braku istnienia związku przyczynowo-skutkowego między zdarzeniem a stanem zdrowa powódki po zdarzeniu, zarzuty, iż zdarzenie to nie było nieszczęśliwym wypadkiem, a dolegliwości, jakie u powódki wystąpiły wynikały z przewlekłego przeciążenia struktur i zmian degeneracyjno-zwyrodnieniowych kręgosłupa L-S udokumentowanych leczeniem od 2012 roku. Zgodnie bowiem z §7 ust. 2 OWU odpowiedzialność ubezpieczyciela jest wyłączona za następstwa chorób lub stanów chorobowych nawet takich, które występują nagle.

Uwzględniając załączoną do akt sprawy dokumentacją medyczną, jak również wnioski sformułowane przez biegłego z zakresu neurologii i rehabilitacji Sąd uznał, że zdarzenie z dnia 7 września 2023 roku stanowiło nieszczęśliwy wypadek przy pracy, którego skutkiem było wystąpienie u powódki nagłego ostrego zespołu bólowego korzeniowego kręgosłupa L-S, wywołanego przez otwierania pokrywy wnęki zasilania elektrycznego autobusu, która stawiała opór przy jej zamierzonym otwarciu. Jak wynika z protokołu numer (...) sporządzonego przez komisję powołaną przez pracodawcę zatrudniającego powódkę, celem ustalenia przyczyn wypadku przy pracy, otwieranie klapy wnęki usytuowania akumulatorów i wyłącznika odbywa się w pozycji nieergonomicznej i nie ma innej możliwości jej otwarcia. Ponadto klapa posiadała zamontowane dwa siłowniki, które uniemożliwiały niekontrolowane otwarcie klapy i jednocześnie stawiały opór przy jej zamierzonym otwarciu. Rację miał pozwany wskazując, że powódka leczyła się z powodu dolegliwości bólowych kręgosłupa, lecz jak wynika to z dokumentacji medycznej przedłożonej do akt sprawy miało to miejsce w latach od 2012 do 2015 roku. Natomiast od marca 2015 roku do dnia przedmiotowego zdarzenia z dnia 7 września 2023 roku, powódka nie korzystała z leczenia w związku z dolegliwościami w zakresie kręgosłupa L-S. W związku z tym, nie jest zasadne powoływanie się na przewlekły zespół bólowo-korzeniowy kręgosłupa u powódki, ponieważ dolegliwości u niej wystąpiły incydentalnie w 2012 i 2015 roku. Następnie przez ponad 8 lat powódka nie leczyła się z powodu dolegliwości w zakresie kręgosłupa L-S. Zaznaczyć również należy, że powódka miała aktualne badania profilaktyczne ważne do 22 września 2025 roku w zakresie prowadzenia pojazdów na stanowisku kierowcy autobusu. Jednocześnie biegły w swej opinii wskazał, iż istniejąca u powódki przed wypadkiem dyskopatia na poziomie L4/L5 nie stanowiła przyczyny urazu i wystąpienia nagłego ostrego zespołu bólowego-korzeniowego kręgosłupa L-S, gdyż ból ten wynikał z dźwignięcia przez nią klapy w autobusie, zaś dyskopatia na poziomie L4/L5 stanowiła czynnik wpływający na rozmiar dolegliwości odczuwanych przez powódkę, jakie wystąpiły w wyniku przedmiotowego zdarzenia oraz stanowiła czynnik wpływający na rozmiar uszczerbku na zdrowiu powódki.

Uwzględniając treść powyższych rozważań Sąd przyjął, że w następstwie nieszczęśliwego wypadku z dnia 7 września 2023 roku doszło u powódki do trwałego uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5%, zgodnie z opinią biegłego z zakresu neurologii i rehabilitacji medycznej, która mieści się w tabeli norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu (...) Zakładu (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w R. (k. 118). Wysokość świadczenia pieniężnego należnego powódce została ustalona na kwotę 2500 złotych (5% x 500 zł). Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki powyższą kwotę, o czym orzekł w punkcie I wyroku, w pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone, o czym Sąd orzekł w punkcie II wyroku.

Zgodnie z §28 ust. 2 OWU, (...) SA obowiązany był spełnić świadczenie w terminie 30 dni licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku ubezpieczeniowym. Wniosek o wypłatę świadczenia wpłynął do pozwanego w dniu
10 grudnia 2023 roku, to przewidziany termin upłynął w dniu 9 stycznia 2024 roku,
a z dniem następnym to jest od dnia 10 stycznia 2024 roku ubezpieczyciel pozostawał w opóźnieniu z realizacją świadczenia. Mając jednak na względzie treść żądania powódki oraz ustawowy zakaz orzekania ponad żądanie (art. 321§1k.p.c.) odsetki ustawowe za opóźnienie Sąd zasądził od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie zgodnie z żądaniem. Wysokość odsetek została określona na podstawie art. 481§2 k.c.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 kpc oraz art. 108 kpc.

Powódka wygrała niniejszy proces w 50% (powódka żądała kwoty 5000 zł, a Sąd zasądził kwotę 2500 zł). Powódka poniosła koszty procesu w kwocie 600 zł złożyły się następujące kwoty:

- 400 złotych tytułem opłaty sądowej od pozwu,

- 200 zł tytułem wykorzystanej zaliczki.

Pozwana poniosła koszty procesu w kwocie 917 złotych, na które złożyły się:

- 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa pełnomocnikowi zawodowemu,

- 900 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, ustalonego w oparciu o §2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Obie strony poniosły łącznie koszty procesu w wysokości 1517 złotych (600 zł + 917 zł). Powódka przegrała sprawę w 50 %, zatem powinna ponieść koszty procesu w wysokości 758,50 złotych (1517 zł x 50 %), a poniosła koszty procesu w wysokości 600 złotych. Zatem powódka powinien zwrócić pozwanemu kwotę 158,50 złotych (758,50 zł – 600 zł) tytułem kosztów procesu, jednakże Sąd nie obciążył powódki kosztami procesu należnymi pozwanemu.

Zastosowanie przez Sąd art. 102 kpc powinno być oceniane w całokształcie okoliczności, które by uzasadniały odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu. Do kręgu tych okoliczności należą zarówno fakty związane z samym przebiegiem postępowania, jak i fakty leżące na zewnątrz, zwłaszcza dotyczące stanu majątkowego (sytuacji życiowej). Okoliczności te powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego (tak Sąd Najwyższy w postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1974 r., II CZ 223/73, Lex Polonica nr 322139).

Sąd nie obciążył powódki kosztami procesu należnymi pozwanemu z uwagi na charakter sprawy oraz okoliczność, że powódka co do zasady wygrała powództwo, w sytuacji, gdy pozwany w toku prowadzonego postępowania szkodowego odmówił wypłaty świadczenia. Natomiast stopień procentowego trwałego uszczerbku na zdrowiu został ustalony przez biegłego na 5%, a wskazać należy, że przed procesem ZUS ustalił stopień długotrwałego uszczerbku na zdrowiu na 8%. Ustalenie tego stopnia wymagało wiadomości specjalnych i sporządzenia opinii przez biegłego. Ponadto kwota zasądzona na rzecz powódki nie jest wysoka, co dodatkowo przemawia za tym, aby nie obciążać powódki kosztami niniejszego procesu w części nad te, które już poniosła. O powyższym Sąd orzekł w punkcie III wyroku.

W toku procesu Skarb Państwa tymczasowo poniósł wydatki w łącznej wysokości 1433,34 złotych tytułem wynagrodzenia biegłego za sporządzenie opinii w sprawie, w tym opinii uzupełniającej. Na podstawie postanowienia Sądu z dnia 23 października 2025 roku została wypłacona kwota 944,62 zł (k. 174), a na podstawie postanowienia z dnia 23 stycznia 2026 roku kwota 488,72 zł (k. 204). Uwzględniając treść art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz zasadę ponoszenia kosztów procesu w niniejszej sprawie, obie strony powinny zwrócić Skarbowi Państwa po połowie tej kwoty, tj. po 716,67 zł (1433,34 zł :2). Sąd nakazał pobrać taką kwotę od pozwanego, o czym orzekł w punkcie V wyroku, a nie obciążył powódki tymi wydatkami, które przejął na rachunek Skarbu Państwa z takim samym uzasadnieniem wskazanym przy nieobciążeniu powódki kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego.

Sędzia Anna Zagroda