Postanowienie SN z 25 kwietnia 2012, sygn. II CZ 165/11
Data orzeczenia
25 kwietnia 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Mirosław Bączyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 25 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Anna Owczarek
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie ze skargi J. S.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego
z dnia 14 września 2010r, wydanym
w sprawie z powództwa A. S. i G. S.
przeciwko J. S. i J. S.
o wydanie nieruchomości,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 kwietnia 2012 r.,
zażalenia pozwanej J. S.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 17 czerwca 2011 r.,
1. oddala zażalenie
2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego
adwokatowi M. Ł. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł
powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z
urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
J. S. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 14
września 2010 r. Jako podstawy skarżąca wskazywała na wykrycie nowych
okoliczności faktycznych i środków dowodowych, mogących mieć wpływ na wynik
sprawy, których nie mogła powołać w poprzednim postępowaniu, bowiem nie
została powiadomiona przez pełnomocnika o rozprawie apelacyjnej (art. 403 § 2
k.p.c.). Podnosiła też to, że zaskarżony wyrok został oparty na przerobionych
dokumentach (art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c). Nie wskazała jednak tych dokumentów i
tego, czy miały one wpływ na treść rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, skarżąca poza wskazaniem samych podstaw
wznowienia przewidzianych w przepisach k.p.c. nie wypełniła ich odpowiednią
treścią, co oznaczało konieczność odrzucenia skargi.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 czerwca 2011 r.
pełnomocnik skarżącej wnosił o jego uchylenie, wskazując na to, że istniały
odpowiednie podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2010 r., ponieważ skarżąca
„nie miała możliwości - wskutek niezawinionego przez nią uczestnictwa
w postępowaniu - powołania się na wyrok zaoczny” (z dnia 30 lipca 2009 r.).
Nie miała też możliwości powołania się na pokwitowanie z dnia 25 października
1984 r. Zdaniem skarżącej, oba te dokumenty „mogą mieć diametralny wpływ na
rozstrzygnięcie” w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu drugiej
instancji, utrzymującym w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji i nakazującym
pozwanym wydanie powodom określonych nieruchomości rolnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargą o wznowienie postępowania objęty był prawomocny wyrok Sądu
Apelacyjnego z dnia 14 września 2010 r., którym oddalono apelację m.in. pozwanej
J. S. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lutego 2010 r. Tym ostatnim
wyrokiem nakazano pozwanym (J. i J. S.) wydanie określonych w sentencji wyroku
nieruchomości rolnych powodom. Pozwani nie mieli bowiem odpowiedniego tytułu
3
prawnego do władania tymi nieruchomościami. W zażaleniu pełnomocnik
skarżącej wskazuje na to, że podtrzymuje skargę i wskazuje na jej podstawę
określoną w art. 403 § 2 k.p.c. Wskazane w ramach tej podstawy dwa dokumenty
nie mogą jednak być oceniane jako „wykrycie nowych okoliczności lub środków
dowodowych” w rozumieniu tego przepisu, ponieważ zaoczny wyrok Sądu
Okręgowego z dnia 30 lipca 2009 r. był już brany pod uwagę przy rozstrzyganiu
sporu windykacyjnego przez Sądy meriti (zob. np. uzasadnienie wyroku Sądu
Okręgowego z dnia 18 lutego 2010 r., s. 3, 6-7).
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako bezzasadne (art. 3941
§ 3
k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.).
O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto stosownie do art.
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c i §§ 6, 13 ust. 2 rozporządzenia MS w sprawie opłat za
czynności adwokackie (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
jw