Wyrok z 13 marca 2026, sygn. II K 144/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 marca 2026 roku

Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Beata Malinowska

Protokolant: sekr. Sąd. Monika Cukrowska

w obecności Prokuratora: -

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13.03.2026 r sprawy karnej w trybie przyspieszonym:

E. H. s. E. i R. zd. W., ur. (...) w H., obywatelstwa polskiego, pesel: (...), karanego

oskarżonego o to, że:

w dniu 13.03.2026 roku ok godz: 8:56 w miejscowości N. (...), woj. kuj.-pom., pow. (...), gm. M., kierował po drodze publicznej w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki Z. (...) o numerze rej (...), nie stosując się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w T. sygn. II K 255/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku obowiązującego w okresie od 3.05.2025 r do 4.05.2026r.

tj. o czyn z art. 244 kk

orzeka:

1.  oskarżonego E. H. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu we wniosku o rozpoznanie sprawy w postępowaniu przyspieszonym, tj. występku z art. 244 kk i za to na podstawie art. 244 kk i po zastosowaniu art. 37a § 1 kk skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym.

2.  na podstawie art. 42 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego E. H. dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

3.  na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego E. H. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł (dziesięciu tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...);

4.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty oraz obciąża go wydatkami postępowania w kwocie 40 zł (czterdzieści złotych).

(zakres pisemnego uzasadnienia ograniczono na podstawie art. 422 § 2 KPK z uwagi na to, że wniosek o pisemne uzasadnienie dotyczy wyłącznie rozstrzygnięcia o karze i innych środkach)

UZASADNIENIE

Sąd uznał oskarżonego E. H. za winnego tego ,że w dniu 13 marca 2026 roku ok. godz. 8.56 w miejscowości N. (...) woj. kuj-pom., pow. (...), gm. M. , kierował po drodze publicznej w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki Z. (...) o numerach rejestracyjnych (...) , nie stosując się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w T. sygn.. akt II K 255/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku , obowiązującego w okresie od 3 maja 2025r. do 4 maja 2026r.

, tj. przestępstwa z art. 244 kk .

Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara ( po zastosowaniu art. 37a par. 1 kk) 10 miesięcy ograniczenia wolności , polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej , kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu. Spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno-wychowawczą. Należy bowiem zauważyć ,że zachowanie oskarżonego wykazuje rażące lekceważenie dla orzeczeń sądu . Należy też jednak zauważyć ,że z powodu orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów oskarżony utraci dotychczasową pracę a zatem należało wobec niego orzec karę ograniczenia wolności . Wobec powyższego Sąd orzekł także wobec oskarżonego : na mocy art. 42 par. 3 kk środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz na mocy art.43 a par. 2 kk świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...).

Wymierzając oskarżonemu powołaną wyżej karę i środki karne Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim okoliczności popełnienia tego przestępstwa. Oskarżony zdając sobie sprawę z tego ,że zapadł wobec niego prawomocny wyrok orzekający środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, ponownie kierował w dniu 13 marca 2026r. pojazdem mechanicznym. Swoim zachowaniem wykazał , w ocenie Sądu , rażące lekceważenie porządku prawnego.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 627 kpk oraz art. 2 ust.1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego oraz wysokość osiąganych przez niego dochodów.