Wyrok z 17 marca 2026, sygn. I C 371/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 marca 2026 roku

Sąd Rejonowy w Radomiu I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia Anna Zagroda

Protokolant: sekretarz sądowy J. (...)

po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 roku w J.

na rozprawie sprawy

z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A.

przeciwko Towarzystwo (...) Spółce akcyjnej z siedzibą w M.

o odszkodowanie

I.

zasądza od Towarzystwo (...) Spółki akcyjnej z siedzibą w M. na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A. kwotę 5476,88 zł (pięć tysięcy czterysta siedemdziesiąt sześć złotych osiemdziesiąt osiem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 listopada 2024 roku do dnia zapłaty;

II.

zasądza od Towarzystwo (...) Spółki akcyjnej z siedzibą w M. na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A. kwotę 2217 zł (dwa tysiące dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sędzia Anna Zagroda

Sygn. akt I C 371/25 upr

UZASADNIENIE

Pozwem złożonym w dniu 19 marca 2025 roku (data nadania w placówce pocztowej operatora publicznego) (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o zasądzenie na jej rzecz od Towarzystwa (...) Spółki akcyjnej z siedzibą w D. kwoty 5476,88 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 listopada 2024 roku do dnia zapłaty. Powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za okres od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dniu 27 października 2024 roku doszło do kolizji drogowej, w której uległ uszkodzeniu pojazd marki L. o nr rej. (...), będący własnością N. G.. Pojazd ten był objęty ubezpieczeniem AC w pozwanym towarzystwem, w wariancie serwisowym, suma ubezpieczenia była w kwocie brutto. Szkoda została zgłoszona w dniu 28 października 2024 roku. Po zdarzeniu uszkodzony pojazd został oddany do naprawy w warsztacie naprawczym powoda, który jest autoryzowanym serwisem blacharsko-lakierniczym marki L.. Poszkodowany przelał na rzecz strony powodowej wierzytelność przysługującą mu przeciwko ubezpieczycielowi z tytułu przedmiotowej szkody. Uszkodzony pojazd został naprawiony, powód wystawił fakturę (...) nr (...), w której to wyszczególnił wszystkie koszty związane z naprawą pojazdu. Ubezpieczyciel przyjął odpowiedzialność za zgłoszone roszczenie oraz przeprowadził postępowanie likwidacyjne zarejestrowane pod nr (...). Pozwany nie kwestionował zakresu naprawy dokonanej przez powoda, ale zakwestionował wysokość faktury w części dotyczącej stawki za roboczogodzinę prac blacharsko-lakierniczych zastosowanej w wysokości 330 złotych netto, uznając za uzasadnioną stawkę w wysokości 195 zł netto (pozew k. 4-9, pełnomocnictwo k. 11).

W dniu 31 marca 2025 roku referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu (nakaz zapłaty k. 61).

W złożonym w dniu 22 kwietnia 2025 roku sprzeciwie od nakazu zapłaty (data nadania pocztowego), pozwany Towarzystwo (...) Spółka akcyjna z siedzibą w D., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, zaskarżył nakaz zapłaty w całości, wniósł o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwany zakwestionował powództwo co do wysokości, w tym stawkę w kwocie 330 zł netto za roboczogodzinę przyjętą przez powoda. Wskazał, że stawka ta nie jest średnią stawką rynkową, jest znacznie zawyżona. Zdaniem pozwanego, odpowiedzialność ubezpieczyciela nie rozciąga się na niecelowe i nieuzasadnione ekonomicznie koszty naprawy, a w szczególności zawyżoną stawkę za roboczogodzinę, niezgodną z postanowieniami ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco. Zaprzeczył, aby ustalona przez pozwanego w toku postępowania likwidacyjnego stawka za 1 rbg w wysokości 195 zł netto była niezgodna z umową ubezpieczeniową AC. Pozwany zakwestionował roszczenie odsetkowe od kwoty dochodzonej pozwem, w tym datę początkową ich naliczenia (sprzeciw od nakazu zapłaty k. 66-68v, pełnomocnictwo k. 91).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 27 października 2024 roku doszło do kolizji drogowej, w której uległ uszkodzeniu pojazd marki (...). (...) o nr rej. (...) należący do N. G. (okoliczność bezsporna).

N. G. zawarł umowę ubezpieczenia AC z Towarzystwem (...) Spółką akcyjną z siedzibą w D. dotyczącą samochodu osobowego marki L. (...) o nr rej. (...), potwierdzoną polisą o numerze (...). Ubezpieczenie obejmowało okres od 8 kwietnia 2024 roku. Integralną część zawartej umowy stanowiły Ogólne Warunki Ubezpieczenia (...) ((...)). Potwierdzeniem zawarcia umowy była polisa numer (...) (okoliczność bezsporna - polisa nr (...) k. 19-19v, ogólne warunki umowy K. (...) (2) ((...)) k. 20v-21v, 73-75).

Stosownie do §14 ust.2 ogólnych warunków ubezpieczenia, wysokość odszkodowania ustalana jest przez D. w kwocie brutto (z VAT) na podstawie wystawionych przez warsztat faktur VAT za naprawę pojazdu (obejmujących koszty robocizny, części zamiennych, materiałów (w tym lakierniczych), uwzględniających uzgodnione wcześniej z D. koszty oraz sposób i zakres naprawy. D. uznaje koszty naprawy, wynikające z przedstawionych faktur VAT do poziomu:

1)

cen części oryginalnych i materiałów (w tym lakierniczych), podanych w aktualnych polskich wydaniach systemu K., I. lub DAT, opartych na danych producenta/importera pojazdu, z zastrzeżeniem zapisu ust. 3-6,

2)

kosztów robocizny, ustalonych w oparciu o naprawcze normy czasowe, określone przez producenta pojazdu i ujęte w systemie K., I. lub DAT z zastosowaniem stawki za 1 roboczogodzinę, której wysokość zależy od warsztatu naprawiającego pojazd:

a)

w przypadku, gdy naprawa pojazdu nastąpiła w innym warsztacie niż warsztat rekomendowany, stosuje się stawkę 1 roboczogodzinę na poziomie średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane (...) albo warsztaty rekomendowane nie (...), odpowiednio do kategorii warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie województwa, w którym znajduje się warsztat,

b)

w razie naprawy pojazdu w warsztacie rekomendowanym (...) pokrywa koszty robocizny z zastosowaniem stawki za 1 roboczogodzinę według umowy z tym warsztatem.

Zgodnie z §2 pkt 18 ogólnych warunków ubezpieczenia, warsztatem rekomendowanym jest warsztat naprawczy na terenie RP posiadający umowę o współpracy z (...). Aktualna lista warsztatów rekomendowanych znajduje się na stronie internetowej (...) www.warta.pl. (okoliczności bezsporne - ogólne warunki umowy Autocasco (...) ((...)) k. 20v-21v i 73-75).

Towarzystwo (...) Spółka akcyjna z siedzibą
w D. nie posiada zawartych umów z warsztatami marki L. na terytorium województwa (...) oraz (...) (okoliczność bezsporna, potwierdzona: na stronie internetowej www.warta.pl/pomoc-i-obsluga/znajdz-warsztat/).

(...) została zgłoszona do ubezpieczyciela Towarzystwa (...) Spółki akcyjnej z siedzibą w D. w dniu 28 października 2024 roku (okoliczność bezsporna).

N. G. mający miejsce zamieszkania w U. zlecił w dniu 28 października 2024 roku (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. naprawę uszkodzonego pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...), gdzie obowiązywała stawka w kwocie 330 złotych netto za roboczogodzinę prac naprawczych (okoliczność bezsporna - umowy zlecenia naprawy pojazdu k. 22-23).

Tego samego dnia N. G. zawarł (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. umowę o przelewu wierzytelności z polisy AC przysługującej mu z tytułu odszkodowania w związku z naprawą pojazdu marki L. (...) o numerze rejestracyjnym (...), w celu pokrycia m. in. kosztów naprawy tego pojazdu powstałej na skutek zdarzenia z dnia 27 października 2024 roku (okoliczność bezsporna - umowa cesji wraz z pełnomocnictwem k. 53-55).

Ubezpieczyciel po przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie likwidacji szkody nr (...) sporządził kalkulację naprawy samochodu marki L. (...) o nr rej. (...), według której koszt naprawy został ustalony na kwotę 4552,50 zł przy stawce 74,90 zł netto za roboczogodzinę prac (okoliczność bezsporna - decyzja ubezpieczyciela z dnia 30 października 2024 roku k. 33, kalkulacja naprawy nr (...) k.79-81v).

Po wykonaniu naprawy pojazdu marki L. (...) o numerze rejestracyjnym (...), w dniu 20 grudnia 2024 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. wystawiła N. G. fakturę numer (...) na kwotę (...),47 złotych brutto, z uwzględnieniem stawki za prace naprawcze w kwocie 330 złotych netto (okoliczność bezsporna - kalkulacja naprawy k. 28-31v, faktura numer (...) k.32-32v).

Decyzją z dnia 17 lutego 2025 roku Towarzystwo (...)
(...) Spółka akcyjna z siedzibą w D. łącznie odszkodowanie w kwocie 37388,10 zł przy stawce 195 zł netto za roboczogodzinę prac (okoliczność bezsporna - decyzja k. 34-34v).

Wobec treści powyższej decyzji, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., złożyła w piśmie z dnia 19 lutego 2025 roku reklamację do Ubezpieczyciela wnosząc o dopłatę odszkodowania w kwocie 6319,37 zł (okoliczność bezsporna - odwołanie od decyzji k. 40-50v).

W odpowiedzi na reklamację ubezpieczyciel decyzją z dnia 6 marca 2025 roku przyznał (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. dalszą kwotę 842,06 zł, w pozostałej część odmówił wypłaty. Wskazał, że została uznana stawka za rbg kwota w wysokości 195 zł netto na podstawie OWU AC, przy czym 1 rbg została zweryfikowana do poziomu średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane (...) odpowiednio do kategorii warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie województwa, w którym znajduje się ten warsztat (okoliczność bezsporna - decyzja z dnia 6 marca 2025 roku k. 35).

Na terenie miasta U. znajduje się jeden salon samochodowy marki L., lecz nie posiada on warsztatu blacharsko-lakierniczego. Najbliższy autoryzowany serwis blacharsko-lakierniczy marki L. znajduje się w P. lub w D.. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. jest jedynym autoryzowanym serwisem marki L. w tym mieście. (okoliczność bezsporna, potwierdzona: na stronie internetowej radom.(...)-zkmotors.pl/#oferty-i-uslugi oraz www.(...).pl/pl/fastlane/dealer-locator.html).

W drugiej połowie 2024 roku stawki za roboczogodzinę w jedynym autoryzowanym warsztacie blacharsko-lakierniczym marki L. w województwie (...), tj. w (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., stosowane były w wysokości 330 zł netto za naprawę pojazdu, na którą miały wpływ: posiadanie własnej blacharnio-lakierni, wyposażenie warsztatu blacharsko-lakierniczego w odpowiednie narzędzia umożliwiających uzyskanie autoryzacji do napraw pojazdów marki L., przeszkolenie kadry pracowniczej, stałe doskonalenie wiedzy technicznej na temat tych napraw poprzez L.. W przypadku zawartej pomiędzy serwisem a ubezpieczycielem umowy ubezpieczenia, stawka za roboczogodzinę była niższa. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na wszystkie wykonywane przez nich naprawy udzielała dwuletniej gwarancji. W momencie wykonywania naprawy pojazd marki L. (...) o nr rej. (...) posiadał aktywną 3-letnią gwarancję na powłokę lakierniczą i 12 letnią gwarancję producenta marki L. na preformację nadwozia. Jeżeli doszłoby do naprawy pojazdu niezgodnie z technologią marki L., wówczas gwarancja producenta zostałaby odrzucona. Naprawa pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...) mogła zostać dokonana poza warsztatem autoryzowanym, natomiast właściciel samochodu musiałby udowodnić, że nastąpiła ona zgodnie z technologią L. (dowód: zeznania świadka N. P. k. 119-119v).

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. w styczniu 2025 roku zmieniła firmę na (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. (okoliczność bezsporna – dane z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego k. 13-17v).

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. posiada certyfikat jakości Polskiej Izby Motoryzacji, która ustaliła stawkę za roboczogodzinę pracy blacharsko- lakierniczej serwisu dla pojazdów L. obsługiwanych w ścieżce serwisowej M. w wysokości 395 złotych netto (dowód: certyfikat (...) k. 43, raport: Analiza wyliczenia kosztu roboczogodziny wraz z metodą obliczeniową oraz określenie stawki za serwisowe prace naprawcze k. 44-50v).

G. stosowane w 2024 roku przez autoryzowane serwisy blacharsko-lakiernicze innych marek niż L. działające na terenie województwa (...) posiadające autoryzację oraz własne zaplecze blacharsko-lakiernicze wynosiły bez umowy z firmami ubezpieczeniowymi:

- K., (...), W., K. w P. – stawka 250 zł/rbg netto dla marki K.,

- J. (...), (...) – stawka 264 zł/rbg netto,

- (...) S. U., (...) F. – stawka 264 zł/rbg netto,

- Folwark Samochodowy, (...) T., M. – stawka 220 zł/rbg netto,

(...) Sp. z o.o. Centrum (...) P., Z., K. (...) (1), F., Z. (...), A., Ł., N. – stawka 210 zł/rbg netto,

- K., (...) – stawka 200 zł/rbg netto.

G. za roboczogodzinę netto stosowane przez warsztaty rekomendowane przez Towarzystwa (...) Spółki akcyjnej z siedzibą w D. na poziomie premium wynosiły:

- (...) MR (...) (...) 195 zł,

(...) K. – 210 zł,

(...) – 210 zł,

(...) – 210 zł,

(...) P. – 180 zł,

(...) – 173 zł,

- G. R. (...) – 188 zł

(dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej S. G. sporządzona w sprawie V GC 491/25 Sądu Rejonowego w Kielcach k. 114-118).

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. (poprzednio (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.) nie miała zawartej umowy z Towarzystwem (...) Spółki akcyjnej z siedzibą w D. i nie była warsztatem rekomendowanym (okoliczność bezsporna).

Stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, w tym znajdujące się w aktach szkody, których zarówno autentyczność, jak i prawdziwość w zakresie twierdzeń w nich zawartych nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

Wysokość stawek za prace blacharsko – mechaniczne i lakiernicze
w autoryzowanych serwisach (...) klasy premium w województwie (...) została ustalona na podstawie złożonej przez pozwanego opinii biegłego sądowego S. G. sporządzonej w sprawie V GC 491/25 Sądu Rejonowego w Kielcach. Dowód ten został przeprowadzony w trybie art. 278 ¹ kpc.

Sąd uznał zeznania świadka N. P. za wiarygodne i oparł się na ich ustalając stan faktyczny. Świadek jest pracownikiem powoda i posiadał wiedzę w zakresie ustalenia przez powoda stawki w kwocie 330 zł netto za roboczogodzinę prac naprawczych, czy udzielania gwarancji na naprawę pojazdu lub jej utraty. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wiarygodności tych zeznań, ponadto żadna ze stron jej nie podważała.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 805 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu majątkowym określonego odszkodowania za szkodę powstałą w skutek przewidzianego w umowie wypadku.

W świetle art. 809 § 1 k.c. ubezpieczyciel obowiązany jest potwierdzić zawarcie umowy dokumentem ubezpieczenia. Dokument ten służy celom dowodowym. W swej treści zawiera istotne postanowienia umowy ubezpieczenia oraz inne elementy, w zależności od praktyki przyjętej u ubezpieczyciela. W przypadku ubezpieczeń obowiązkowych treść dokumentu ubezpieczenia regulują szczegółowo przepisy. Strony umowy ubezpieczenia zawierając umowę określają wysokość sumy ubezpieczenia. Jeśli strony nie umówiły się inaczej, stanowi ona górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela – art. 824 § 1 k.c. Odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia majątkowego nie może być wyższe od wielkości szkody poniesionej w ubezpieczonym mieniu – 824 ¹ § 1 k.c.

Umowa ubezpieczenia – w tym ubezpieczenia (...) – jest umową adhezyjną, co oznacza, że zawarcie umowy następuje przez przystąpienie do zaproponowanych przez jedną stronę warunków, ustalonych we wzorcu umownym opracowanym przez ubezpieczyciela (ogólne warunki ubezpieczenia). Szczegółowe postanowienia dotyczące konkretnego ubezpieczenia są zatem ustalane w ogólnych warunkach ubezpieczeń.

Pozwany nie kwestionował co do zasady swojej odpowiedzialność odszkodowawczej w sprawie, zakresu naprawy, zawarcia umowy dobrowolnego ubezpieczenia autocasco, legitymacji procesowej powoda oraz rodzaju szkody (szkoda częściowa). Przedmiotem sporu pozostawała jedynie wysokość stawki za roboczogodzinę (rbg) prac naprawczych. Pozwany przyznał odszkodowanie przyjmując stawkę 195 zł netto za roboczogodzinę, zaś powód wystawił fakturę z uwzględnieniem stawki 330 zł netto.

Sposób ustalania wysokości świadczenia oraz wypłaty odszkodowania uregulowany był w „Ogólnych warunkach ubezpieczenia Autocasco (...) ((...))” (dalej OWU), które stanowiły podstawę wzajemnych praw i obowiązków stron umowy, tj. poszkodowanego oraz pozwanego. Okolicznością bezsporną było to, że powód nie był warsztatem rekomendowanym zgodnie z definicją zawartą w §2 pkt 18 OWU, zatem miał zastosowanie §14 ust. 2 OWU pkt 2 a – z zastosowaniem stawki za 1 roboczogodzinę, której wysokość zależała od warsztatu naprawiającego pojazd, przy czym, w przypadku gdy naprawa pojazdu nastąpiła w innym warsztacie niż warsztat rekomendowany, stosuje się stawkę 1 roboczogodzinę na poziomie średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane (...) albo warsztaty rekomendowane nie (...), odpowiednio do kategorii warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie województwa, w którym znajduje się warsztat.

Okolicznością bezsporną było to, że na terenie województwa (...) nie było w drugiej połowie 2024 roku warsztatu rekomendowanego (...) marki L. i był tylko jeden na tym terenie warsztat (...) marki L., którym był powód. §14 ust. 2 pkt 2 litera a) OWU wskazuje na warsztat odpowiedni do kategorii warsztatu wykonującego naprawę, co nie oznacza, że wystarczającym do uznania tej samej kategorii jest przyjęcie warsztatu premium, ale innej marki. Kategoria oznacza posiadanie cech wspólnych. Warsztatu rekomendowanego (...) marki L. nie było na terenie województwa (...) ani nie było również warsztatu rekomendowanego nie (...) marki L.. Nie jest zasadne przyjmowanie stawek rbg z warsztatów rekomendowanych (...) i rekomendowanych nie (...) innych marek, nawet jeżeli zostałoby przyjęte kryterium naprawy pojazdów premium. Wskazać należy, że w każdym z powyższych przypadków jest brany pod uwagę tylko warsztat, który ma zawartą umowę o współpracy z pozwanym.

Istotnym jest, że treść umowy powinna określać co najmniej sposób ustalenia świadczenia odszkodowawczego w taki sposób, ażeby w chwili zajścia wypadku objętego ubezpieczeniem możliwe było obiektywne zweryfikowanie wysokości odszkodowania bez odwoływania się do swobodnego uznania jednej ze stron, a w szczególności swobodnego uznania strony zobowiązanej do świadczenia. W przedmiotowej sprawie postanowienia ogólnych warunków umów nie spełniają wskazanego wyżej kryterium. Ogólnikowo sformułowane postanowienia zawarte w § 14 ust. 2 pkt 2 a) OWU, mówiące o ustalaniu stawki roboczogodziny, nie dają żadnej podstawy do wskazania sposobu obliczania takiej stawki, który dałby się ująć w ramy obiektywnie weryfikowalnej metodologii ustalania stawki za roboczogodzinę będącej podstawą kalkulacji odszkodowania, nie wskazując np. liczby zakładów naprawczych, którą należy wziąć pod uwagę w wyliczeniach, przy czym oczywistym jest, że uwzględnienie wszystkich zakładów naprawczych danej kategorii nie zawsze będzie możliwe, bowiem nie wszystkie z nich spełniają kryteria naprawy dla pojazdów danej marki i klasy. Takie nieprecyzyjne zapisy nie mogą być zatem podstawą do jednostronnych i arbitralnych ustaleń pozwanego zmierzających
do wyliczenia odszkodowania ubezpieczeniowego. Takie ich rozumienie powodowałoby bowiem, że de facto od woli strony stosunku zobowiązaniowego, w tym przypadku wyłącznie ubezpieczyciela, zależałaby wysokość umówionego świadczenia, w tym przypadku należnego odszkodowania. Taka interpretacja byłaby sprzeczna zarówno z treścią art. 807§1 k.c. w zw. z art. 805 k.c., jak i z treścią art. 353 ¹ k.c. jako sprzeczna z właściwością (naturą) stosunku zobowiązaniowego. Nie ulega wątpliwości, że strony dobrowolnego ubezpieczenia majątkowego mogą ustalić umownie sposób kalkulacji świadczenia odszkodowawczego, które zgodnie z takimi ustaleniami może nie pokrywać całości uszczerbku majątkowego ubezpieczonego. Uzgodnienie stawki za roboczogodzinę także jest poddane woli stron. Jednakże dopóki ubezpieczyciel jako profesjonalny podmiot nie określi takiego sposobu na tyle precyzyjnie, że możliwa będzie jednoznaczna weryfikacja takiej stawki w oparciu o obiektywne kryteria, postanowienia umów ubezpieczeniowych nie mogą być w tym zakresie interpretowane na niekorzyść ubezpieczonego. Podgląd ten jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie (Sąd Apelacyjny w Łodzi w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 lutego 1996 roku, sygn. akt I ACr 37/96 oraz Sąd Apelacyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 09 lipca 1997 roku, sygn. akt I ACa 181/97). W orzecznictwie funkcjonuje zaś zastrzeżenie, że ubezpieczyciel jako profesjonalista oraz autor ogólnych warunków ubezpieczenia ma obowiązek sformułować je precyzyjnie. Byłoby bowiem sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, by niekorzystne konsekwencje wadliwej i niedbałej redakcji postanowień OWU obciążały ubezpieczających (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 2 września1998 r., III CKN 605/97, niepubl.).

Skoro pozwany nie doprecyzował w ogólnych warunkach umowy jednoznacznego sposobu wyliczenia stawki za jedną roboczogodzinę, to należy przyjąć, że ubezpieczony dokonał naprawy ubezpieczonego pojazdu korzystając z usług warsztatu naprawczego funkcjonującego na lokalnym rynku posiadającego jednocześnie autoryzację producenta pojazdu uszkodzonego, to o wysokości odszkodowania powinna przesądzać stawka stosowana przez ten warsztat, jeżeli mieści się ona w przedziale cen rynkowych na danym obszarze, w tym ustalonym zgodnie z umową. Taki pogląd podyktowany jest nie tylko przywołanymi wyżej argumentami, ale także faktem, iż w przypadku stawek za roboczogodzinę na rynku danych usług istnieje ich pewien przedział i niemożliwym jest arbitralne ustalenie jednej uśrednionej stawki. W obecnej sytuacji rynkowej opartej na wolności prowadzenia działalności gospodarczej wysokość tak ustalonej stawki byłaby zawsze uzależniona od metodologii przyjętej do jej wyznaczenia i dopóki metodologia taka nie znajdowałaby podstaw w postanowieniach umownych lub powszechnie obowiązujących przepisach prawa, jej stosowanie zawsze należałoby ocenić jako dowolne. Znaczącym jest również fakt, że uszkodzony pojazd posiadał gwarancję producenta, która w przypadku naprawy niezgodnej z technologią L., nie obowiązywałaby.

Z opinii biegłego sądowego S. G., który również brał pod uwagę stawki obowiązujące u powoda, wynika, że stawki stosowane przez autoryzowane serwisy blacharsko-lakiernicze działające na terenie województwa (...) posiadające autoryzację oraz własne zaplecze blacharsko-lakiernicze mieściły się w zakresie od 160 zł do 395 zł netto za rbg. W przypadku braku umów o współpracy z ubezpieczycielami stawki te mieściły się w przedziale od 200 zł do 395 zł netto za rbg. W przypadku serwisów wykonujących naprawy tzw. marek premium (K., F., L.) stawki te oscylowały w przedziale od 226 netto do 395 zł netto. Przy czym jedyna autoryzowana stacja obsługi pojazdów marki L. w P. (powód) stosowała stawki w kwocie 395 złotych netto za godzinę prac blacharsko – mechanicznych i lakierniczych w przypadku braku umowy z firmami ubezpieczeniowymi, która została określona na podstawie certyfikatu (...). Zatem zastosowana w rozpoznawanej sprawie przez powoda stawka była niższa od stawki rekomendowanej przez Polską Izbę Motoryzacji i mieściła się w graniach stawek stosowanych przez serwisy blacharsko-lakiernicze na terenie województwa (...). Jednakże skoro na terenie województwa (...) nie znajdował się inny autoryzowany serwis naprawy pojazdów marki L., zaś stawka za roboczogodzinę wskazana w fakturze nie odbiegała od stawek wskazanych przez biegłego, to nie było żadnych uzasadnionych podstaw do przyjęcia stawki ustalonej przez pozwanego w toku postępowania likwidacyjnego.

W tej sytuacji uwzględnić należało w kosztach naprawy przedmiotowego pojazdu stawkę zastosowaną przez powoda, a wynikającą z wystawionej przez niego faktury nr (...) w kwocie 330 złotych netto za roboczogodzinę, albowiem stawka w takiej wysokości była stosowane na terenie województwa (...) przez jedyną autoryzowaną stację obsługi pojazdów.

Mając na względzie powyższe, należne poszkodowanemu odszkodowanie powinno wynosić kwotę 43707,47 zł. Skoro na etapie postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel tytułem odszkodowania wypłacił już z tego tytułu łącznie kwotę 38230,59 zł brutto (4552,50 zł +32835,60zł +842,49 zł), to tytułem odszkodowania powodowi przysługiwała różnica pomiędzy tymi dwoma wartościami, czyli 5476,88 zł, o czym Sąd orzekł w punkcie I wyroku.

Powód żądał odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 28 listopada 2024 roku do dnia zapłaty. Zgodnie z §21 OWU – odszkodowanie podlegało wypłaceniu w terminie 30 dni licząc od dnia zgłoszenia szkody. Szkoda została zgłoszona w dniu 28 października 2024 roku, termin 30 dni upłynął z dniem 27 listopada 2024 roku, zatem odsetki należne były od dnia następnego i tak zostały zasądzone zgodnie z żądaniem pozwu, tj. od dnia 28 listopada 2024 roku do dnia zapłaty.

O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku, zgodnie
z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sprawy, na podstawie art. 98 k.p.c. i art. 108 kpc. Powód wygrał proces w całości, dlatego należy mu jest zwrot kosztów procesu w pełnej wysokości, tj. w kwocie 2217 zł, na które składały się:

- 400 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu,

- 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,

- 1800 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika w osobie adwokata zgodnie z §2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Wobec powyższego Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2217 zł tytułem kosztów procesu. Na podstawie art. 98§1 ¹ k.p.c. od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od daty uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sędzia Anna Zagroda