Wyrok z 9 kwietnia 2026, sygn. I C 439/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 kwietnia 2026 roku

Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:	Sędzia Marek Osowicki
Protokolant:	sekretarz sądowy B. B.

po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 roku w Z.

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.

przeciwko Towarzystwu (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą
w K.

o zapłatę

1.  oddala powództwo,

2.  zasądza od powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz pozwanego Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. kwotę 917zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 439/25 upr

UZASADNIENIE

Pełnomocnik powoda (...) Sp. z o.o. w W. wniósł przeciwko Towarzystwu U. (...) S.A. w K. o zapłatę kwoty 1952,75 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 23.05.2025 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że 20.05.2025 r. doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód marki H. nr rej (...) należący do Powiatowej S. E. (1) z/s w Z.. Pokrycie kosztów naprawy nastąpiło z ubezpieczenia AC poszkodowanego. Strona pozwana w toku postępowania likwidacyjnego dokonała weryfikacji kosztorysu i faktury VAT i wypłaciła stronie powodowej bezsporną kwotę odszkodowania z tytułu naprawy pojazdu uszkodzonego w łącznej wysokości 5965,17 zł brutto. Poszkodowany miał zawartą umowę ubezpieczenia Autocasco z pozwanym w wariancie SERWIS, w związku z czym rozliczenie nastąpiło na podstawie faktury dokumentującej naprawę pojazdu wystawionej przez zakład dokonujący naprawy, zgodnie z postanowieniami ogólnych warunków ubezpieczenia Autocasco. Stronie pozwanej pozostała do zapłaty niedopłata z tytułu naprawy uszkodzonego pojazdu w wysokości 1952,75 zł brutto.

Pełnomocnik pozwanego w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazał, iż kwestią sporną jest stawka roboczogodziny RGB zweryfikowana dla serwisu (...) Sp. z o.o. za prace balacharsko-lakiernicze. Strona powodowa przyjmuje jako zasadne stawki 248 zł a pozwana w toku postępowania likwidacyjnego uznała, że zasadne stawki to 122 zł . Zgodnie z § 15 ust. 2 pkt. 2 OWU naprawa pojazdu nastąpił w innym warsztacie niż warsztat rekomendowany i stosuje się stawkę za 1 roboczogodzinę na poziomie średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane ASO albo warsztaty rekomendowane nie ASO . Zgodnie z § 2 ust. 18 OWU warsztat rekomendowany to warsztat naprawczy na ternie RP posiadający umowę o współpracy z (...), aktualna lista warsztatów rekomendowanych znajduje się na stronie internetowej (...) www.hdi.pl . (...) ocenie pozwanego stawka została ustalona prawidłowo, zgodnie z umową ubezpieczenia.

Uzasadnienie faktyczne:

W dniu 20.05.2025 r. doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód marki H. (...) nr rej (...) należący do Powiatowej S. E. (1) z/s w Z., objęty ochroną ubezpieczeniową AC strony pozwanej.

(niesporne).

Towarzystwu U. (...) S.A. w K. ponosi odpowiedzialność w przedmiotowej sprawie, wynikającą z zwartej umowy ubezpieczenia (...) (AC) Polisa nr (...) z 23.04.2025 r. gdzie wyraźnie wskazano na brak procentowego pomniejszenia wartości części przy ustalaniu odszkodowania AC.

(dowód: polisa k. 9).

(...) Sp. z o.o. w W. wystawiła Powiatowej S. E. (1) z/s w Z., w oparciu o kalkulację naprawy uszkodzonego samochodu z 22.05.2025 r. , fakturę VAT nr (...) z 5.06.2025 r. na kwotę 7917,92 zł., przyjmując stawkę rbg w wysokości 248 zł netto.

(dowód: kalkulacja powoda k. 10-1, faktura k. 15).

Towarzystwu (...) S.A. w K. dokonało analizy średnich stawek warsztatu nie-ASO z polisy AC dla województwa (...) w roku 2025 ustalając stawkę na 122 zł/rbg netto na podstawie wykazu warsztatów nie-ASO.

(dowód: analiza i wykaz nie-ASO k.53).

Strona pozwana dokonała weryfikacji wystawionej faktury w zakresie kosztów robocizny blacharskiej i lakierniczej i ustaliła kwotę pełnego odszkodowania na 5965,17 zł .

(dowód: k. 20).

Poszkodowana Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna z/s w Z. (...).06.2025 r. zawarła z powodem (...) Sp. z o.o. w W. umowę przelewu wierzytelności wobec pozwanego towarzystwa z tytułu kosztów naprawy uszkodzonego auta po weryfikacji, w pojeździe H. (...) nr rej. (...), w kwocie 1952,75 zł .

(dowód: umowa przelewu wierzytelności k.18).

Warsztat (...) Sp. z o.o. w W. posiada certyfikat ze znakiem jakości (...), Polskiej Izby Motoryzacji i (...) Polska.

(dowód: certyfikaty k. 12-14).

Biegły sądowy z zakresu techniki motoryzacyjnej i ruchu drogowego w opinii z 19.12.2025 r., iż zastosowana przez powodową spółkę na fakturze Vat stawka za prace blacharsko-lakiernicze w wysokości 248 zł netto odpowiada rzeczywistej stawce rynkowej, mieści się w zakresie stawek rynkowych występujących dla regionu województwa (...), właściwej dla warsztatów autoryzowanych o porównywalnym standardzie technicznym i jakościowym, choć nie odpowiada stawce średniej, która według biegłego wynosi 234,52 zł bez VAT.

(dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej i ruchu drogowego k. 72-115).

Uzasadnienie prawne:

Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 805 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Treść § 2 pkt 1 cytowanego przepisu stanowi, iż świadczenie zakładu ubezpieczeń polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu majątkowym – określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.

Legitymacja czynna powoda wynika z art. 821 k.c. oraz z art. 509 § 1 i 2 k.c., jako że wierzytelność przysługująca poszkodowanemu została przelana na rzecz powoda.

Wynikająca z umowy cesji oznaczona wierzytelność zostaje przeniesiona na cesjonariusza dopiero z chwilą jej powstania, zatem skutek rozporządzający nie następuje w chwili zawarcia umowy cesji (wyrok SN z dnia 9 sierpnia 2005 r., IV CK 157/05, LEX nr 346081; wyż. wskazana uchwała SN z dnia 19 września 1997 r., III CZP 45/97; wyrok SN z dnia 26 września 2002 r., III CKN 346/01, niepubl.).

Podkreślić przy tym należy, że przelew wierzytelności z tytułu szkody komunikacyjnej – dokonany w niniejszej sprawie – spowodował nie tylko sukcesję samej wierzytelności, lecz obejmuje również inne elementy składające się na sytuację wierzyciela. Celem i skutkiem przelewu wierzytelności jest bowiem przejście na nabywcę ogółu uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki go wiązał z dłużnikiem. W konsekwencji stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, zmienia się natomiast osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2006 roku, IV CSK 232/06, Lex nr 369189). Zgodnie bowiem z treścią art. 509 § 2 k.c. wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, czyli przedmiotem przelewu wierzytelności nie jest jedynie sama możność żądania od dłużnika, by ten spełnił świadczenie. Ponadto przelew powoduje nie tylko sukcesję samej wierzytelności, lecz również obejmuje inne elementy składające się na sytuację wierzyciela (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 roku, IV CSK 224/06, Lex nr 462931). Nie budzi również wątpliwości, że dopuszczalna jest cesja wierzytelności przyszłej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2011 roku, IV CSK 422/10, „Monitor Prawa Bankowego ” 2012/11/33-37). Należy nadto podzielić stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 28 listopada 2006 roku, IV CSK 224/06, zgodnie z którym „z braku odmiennego zastrzeżenia stron, na podstawie art. 509 § 2 k.c., przechodzą z cedenta na cesjonariusza np. roszczenie o zaległe odsetki, roszczenie o odszkodowanie za nienależyte wykonanie zobowiązania, roszczenie o zapłatę kar umownych, roszczenie o uzyskanie surogatów przedmiotu świadczenia (art. 477 § 2 k.c.), roszczenie o udzielenie przez dłużnika informacji o przedmiocie świadczenia (art. 546 i art. 354 § 1 k.c.), uprawnienie wierzyciela do wyboru świadczenia w zobowiązaniu przemiennym, uprawnienie wierzyciela do wezwania dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.) lub możność zaskarżenia czynności zdziałanych z pokrzywdzeniem wierzyciela, roszczenie z tytułu poręczenia i inne.” Przelew wierzytelności powoduje zatem nie tylko sukcesję samej wierzytelności, lecz również obejmuje inne elementy składające się na sytuację wierzyciela.

W niniejszej sprawie sam fakt odpowiedzialności pozwanego za szkodę nie był kwestią sporną. Powodowa spółka wykazała też odpowiednimi dokumentami swoją legitymację czynną.

W niniejszej sprawie powodowa firma wywodziła swoje roszczenia z umowy przelewu wierzytelności z 4.06.2025 roku, zawartej z poszkodowanym P. E. z/s w Z. – właścicielem samochodu osobowego marki H..

Przedmiotem umowy cesji była wierzytelność w wysokości 1952,75 zł z tytułu naprawy uszkodzonego samochodu, która nie została uwzględniona przez pozwanego podczas weryfikacji kalkulacji i faktury VAT za naprawę auta nr (...) z 5.06.2025 r.

W przedmiotowej sprawie stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z zaoferowanych przez obie strony postępowania i dokumentów, albowiem zarówno ich treść, jak i forma nie były przez którąkolwiek stronę kwestionowane. Również Sąd nie znalazł podstaw, aby dowodom tym odmówić wiarygodności.

W przedmiotowej sprawie bezspornym między stronami był fakt zaistnienia zdarzenia komunikacyjnego w dniu 20.05.2025 r.

Zatem istotą sporu w niniejszej sprawie była wysokość dochodzonego roszczenia z tytułu odszkodowania, a konkretnie wartość stawki za roboczogodzinę z tytułu prac blacharsko – lakierniczych albowiem pozwany zakwestionował jej wysokość w toku postępowania likwidacyjnego.

W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że poszkodowany naprawił przedmiotowy pojazd, z tytułu czego wystawiono fakturę VAT nr (...) z 5.06.2025 r. na kwotę 7917,92 zł.

Ubezpieczenie autocasco jest ubezpieczeniem dobrowolnym, a zatem strony umowy ubezpieczenia mogą w granicach wyznaczonych treścią normy wynikającej z art. 805 k.c. uzgodnić sposób obliczania wysokości odszkodowania (vide: Wyrok SA w Gdańsku z 7.03.2022 r., V ACa 752/21, LEX nr 3368494). Warunki umowy autocasco (AC) określane są w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia (OWU) każdego towarzystwa. Wszystkie postanowienia ogólnych warunków ubezpieczenia regulują prawa i obowiązki stron umowy ubezpieczenia AC.

W zakresie ubezpieczeń umownych sposób ustalenia szkody określają z reguły ogólne warunki ubezpieczenia (por. SN w postanowieniu z 22 lipca 2005 r., III CZP 49/05). Dla odpowiedzialności ubezpieczeniowej, która nie jest odpowiedzialnością z czynu niedozwolonego, istotna jest treść umowy ubezpieczeniowej oraz treść uzupełniających ją ogólnych warunków ubezpieczenia (art. 805 § 1 k.c. oraz art. 15, art. 16 i 17 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej; Dz. U. z 2023 r. poz. 656 ze zm., por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2004 r., V CK 100/03). W przypadku dobrowolnego ubezpieczenia autocasco bardzo istotnego znaczenia nabierają zatem ogólne warunki ubezpieczenia mające zastosowania do zawartej umowy ubezpieczenia. Tym samym, również i przedmiotowe postępowanie, w ocenie Sądu pierwszej instancji, nie mogło być oderwane od warunków zawartej między stronami umowy dobrowolnego ubezpieczenia Auto Casco oraz mających do niej zastosowanie OWU.

Nie budzi więc wątpliwości, że o zakresie odpowiedzialności ubezpieczyciela decyduje treść umowy ubezpieczenia oraz ogólnych warunków ubezpieczenia, stanowiących ustalony przez ubezpieczyciela wzorzec umowny, wiążący drugą stronę (art. 384 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 15 ust. 4 ustawy z 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej).

Umowa ubezpieczenia jak i stanowiące jej integralną część ogólne warunki umów podlegają wykładni według reguł określonych w art. 65 § 2 k.c.

Strony umowy ubezpieczenia mogą więc, w granicach wyznaczonych treścią normy wynikającej z art. 805 k.c., uzgodnić, zaistnienie jakiego zdarzenia będzie rodziło po stronie ubezpieczyciela obowiązek wypłaty odszkodowania.

W świetle ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych żadnych wątpliwości nie budziło, że pozwanego i poszkodowanego łączyła umowy ubezpieczenia (...) (AC) Polisa nr (...) z 23.04.2025 r., samochodu osobowego marki H. (...) o numerze rejestracyjnym (...), w okresie od 5.05.2025 r. do 4.05.2026 r.

Zaakcentowania przy tym wymaga, że ubezpieczonemu znane były postanowienia tej umowy, w tym stanowiące integralną jej cześć Ogólne Warunki Ubezpieczenia., bowiem w treści polisy (k.53) znajduje się oświadczenie, że przed zawarciem niniejszej umowy ubezpieczenia, ubezpieczony i zapoznał się z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia dobrowolnego mającymi do niej zastosowanie, obowiązującymi na dzień składania wniosku ubezpieczeniowego oraz że akceptuje ich treść. Ogólne warunki ubezpieczenia: K. OC (...) [(...)], (...) [(...)], R. ((...)) [(...)].

Z zaakceptowanych przez obie strony Ogólnych Warunków Ubezpieczenia AC jednoznacznie, że określona w umowie AC H., stosownie do brzmienia § 15 ust. 1. W przypadku szkody częściowej, tj. w razie uszkodzenia pojazdu w stopniu niekwalifikującym szkody jako szkody całkowitej, (...) ustala wysokość odszkodowania, które obejmuje koszty naprawy uszkodzeń pojazdu związanych ze zdarzeniem objętym ochroną ubezpieczeniową. 2. Wysokość odszkodowania ustalana jest przez K. w kwocie brutto (z VAT) na podstawie wystawionych przez warsztat faktur VAT za naprawę pojazdu (obejmujących koszty robocizny, części zamiennych, materiałów (w tym lakierniczych)), uwzględniających uzgodnione wcześniej z (...) koszty oraz sposób i zakres naprawy. (...) uznaje koszty naprawy, wynikające z przedstawionych faktur VAT do poziomu:

1) cen części oryginalnych i materiałów (w tym lakierniczych), podanych w aktualnych polskich wydaniach systemu R., X. lub DAT, opartych na danych producenta/importera pojazdu, z zastrzeżeniem zapisów ust. 3-8,

2) kosztów robocizny, ustalonych w oparciu o naprawcze normy czasowe, określone przez producenta pojazdu i ujęte w systemie R., X. lub DAT z zastosowaniem stawki za

1 roboczogodzinę, której wysokość zależy od zniesienia w umowie ubezpieczenia procentowego pomniejszenia wartości części (zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 1).

W przypadku gdy w umowie:

a) zniesiono procentowe pomniejszenie wartości części i naprawa pojazdu nastąpiła w innym

warsztacie niż warsztat rekomendowany, stosuje się stawkę za 1 roboczogodzinę na poziomie

średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane ASO

albo warsztaty rekomendowane nie ASO, odpowiednio do kategorii warsztatu wykonującego

naprawę, działające na terenie województwa, w którym znajduje się ten warsztat,

b) nie zostało zniesione procentowe pomniejszenie wartości części i naprawa pojazdu nastąpiła w innym warsztacie niż warsztat rekomendowany, stosuje się stawkę za 1 roboczogodzinę na poziomie średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane nie ASO, działające na terenie województwa, w którym znajduje się ten warsztat,

c) zniesiono lub nie zostało zniesione procentowe pomniejszenie wartości części, a naprawa

pojazdu nastąpiła w warsztacie rekomendowanym, K. pokrywa koszty robocizny

z zastosowaniem stawki za 1 roboczogodzinę według umowy z tym warsztatem.

Warunkiem uznania faktur jest przedstawienie naprawionego pojazdu na żądanie K.

w celu dokonania przez K. oględzin.

W umowie polisy nr (...) w informacjach dodatkowych wyraźnie wskazano na brak procentowego pomniejszenia wartości części przy ustalaniu odszkodowania AC.

Zgodnie z powołaną umową (jak również zapisami ogólnych warunków ubezpieczenia) pozwany zobowiązał się udzielać ochrony ubezpieczeniowej w zakresie szkód powstałych w stanowiącym własność powoda pojeździe opisanym w polisie, polegających na uszkodzeniu, zniszczeniu lub utraty pojazdu wraz z wyposażeniem wskutek zajścia wypadku ubezpieczeniowego. Pozwany nie wskazywał przy tym, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wyłączające co do zasady jego odpowiedzialność.

Tym samym niewątpliwym w okolicznościach sprawy niniejszej było, iż szkoda w pojeździe powoda powstała na skutek zdarzenia warunkującego odpowiedzialność pozwanego jako ubezpieczyciela.

Co do zasady pozwany swojej odpowiedzialności w powyższym zakresie nie kwestionował. Sporną pomiędzy stronami była w istocie jedynie wysokość należnego powodowi w związku z tym odszkodowania, sprowadzająca się w istocie do prawidłowości przyjmowanych przez strony sposobów wyliczeń wartości roboczogodziny za prace blacharsko-lakiernicze.

Zatem żądanie zgłoszone w pozwie należało oceniać w kontekście zapisów powyższej umowy i stanowiących jej integralną część ogólnych warunków ubezpieczenia w zakresie ustalania przez ubezpieczyciela wysokości odszkodowania.

Wskazać należy, że źródłem ochrony ubezpieczeniowej jest zawsze umowa (Ustawa z 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1526).

Wedle treści § 15 ust. 2 pkt. 2 lit. b OWU, (...) uznaje koszty naprawy, wynikające z przedstawionych faktur VAT do poziomu gdy nie zostało zniesione procentowe pomniejszenie wartości części i naprawa pojazdu nastąpiła w innym warsztacie niż warsztat rekomendowany, stosuje się stawkę za 1 roboczogodzinę na poziomie średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane nie ASO, działające na terenie województwa, w którym znajduje się ten warsztat.

W przedmiotowej sprawie polisa wiążąca strony wyraźnie wskazywała na brak procentowego pomniejszenia wartości części przy ustalaniu odszkodowania AC.

Zgodnie do § 2 pkt. 18. warsztat rekomendowany to – warsztat naprawczy na terenie RP posiadający umowę o współpracy z WARTĄ, a aktualna lista warsztatów rekomendowanych znajduje się na stronie internetowej (...) www.warta.pl.

Powyższe zapisy umowy i OWU, w ocenie sądu są jasne i zrozumiałe. Zatem ubezpieczony miał świadomość, gdy decydował się wedle własnego wyboru na brak procentowego pomniejszenia wartości części przy ustalaniu odszkodowania AC oraz na naprawę szkody w nierekomendowanym przez pozwane towarzystwo ubezpieczeń warsztacie, że ubezpieczyciel będzie stosował stawkę za 1 roboczogodzinę, na poziomie średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane nie-(...).

Powodowa spółka nie kwestionowała wyliczenia średniej arytmetycznej stawek stosowanych przez warsztaty rekomendowane przez ubezpieczyciela nie-(...).

Pozwana K. dokonując wypłaty odszkodowania na podstawie przedłożonej przez powodową spółkę faktury VAT nr (...) z 5.06.2025 r. zgodnie z umową i obliczając wysokość odszkodowania stosownie do § 15 ust. 2 pkt. 2 lit. b OWU, w sposób należyty wykonała swoje zobowiązanie, wobec czego nie mogło być mowy o naruszeniu art. 805 k.c. czy też art. 471 k.c.

Mając na uwadze powyższe sąd oddalił powództwo w całości.

O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 98 § 1, 1 ¹ i 3 k.p.c., który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie podlega doręczeniu z urzędu - za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W przedmiotowej sprawie strona powodowa jest stroną przegrywająca proces, zatem powinna ona zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

W przedmiotowej sprawie pozwany reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Zatem koszty procesu obejmują opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz koszty zastępstwa procesowego profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 900 złotych, zgodnie z treścią § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 roku (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1800) tj. z 24 sierpnia 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964).

Z.

1. odnotować w kontrolce uzasadnień,

2. odpis wyroku z uzasadnieniem po scaleniu, doręczyć :

- pełnomocnikom stron za pośrednictwem portalu informacyjnego

3. przedłożyć z apelacją, najdalej za 21 dni od wykonania

Człuchów,4 maja 2026 r.