Uzasadnienie z 29 maja 2026, sygn. I Ns 59/24

UZASADNIENIE

postanowienia częściowego z dnia 12 maja 2026r.

Wnioskodawca B. K.wniosła o ustalenie, iż w skład majątku wspólnego stron wchodzi:

a)  własność lokalu mieszkalnego położonego w Ś. przy (...), dla którego Sąd Rejonowy w Świnoujściu Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) o wartości 800.000zł;

b)  zakupione w trakcie wspólnoty majątkowej do wyłącznego korzystania przez wnioskodawcę: dochód uzyskany ze sprzedaży motocykla (...) w kwocie 15.000zł: dochód uzyskany ze sprzedaży myjki ciśnieniowej (...) nr rej. (...) w kwocie 10.000zł; dochód uzyskany ze sprzedaży podnośnika nr rej. (...) w kwocie 30.000zł; dochód uzyskany ze sprzedaży samochodu osobowego (...) nr rej. (...) w kwocie 9.800zł;

c)  ruchomości służące uczestniczce do prowadzonej działalności gospodarczej: fotel fryzjerski, nożyczki fryzjerskie, suszarki, grzebienie fryzjerskie o łącznej wartości 5.000zł

d)  ruchomości znajdujące się w lokalu mieszkalnym położonym w Ś. przy ul. (...): lodówka, pralka, płyta grzewcza, mikrofalówka, ekspres do kawy, naczynia, okap nad kuchenką – o łącznej wartości 12.000zł; meble kuchenne o wartości 6.000zł; sprzęt muzyczny: głośniki 6 sztuk, radio firmy (...) o łącznej wartości 6.000zł; telewizory: (...) 64 cala, (...) 45 cala, (...) 45 cala o łącznej wartości 20.000zł; dwa komputery stacjonarne i laptop firmy (...) o łącznej wartości 40.000zł; dwie konsole do gier (...) symbol (...) i (...)plus gry o łącznej wartości 5.000zł; DVD (...) o wartości 2.500zł; dwie rakiety do tenisa ziemnego firmy (...) o łącznej wartości 2.000zł; meble pokojowe: komoda pod telewizor, komplet wypoczynkowy (ekologiczna skóra dwa fotele, łóżko oraz dwie pufy), segment ścienny, szafa (...), drugi segment w pokoju dziecięcym, komoda, dwa fotele rozkładane do spania, dwie szafy na ubrania, komoda w przedpokoju, wanna narożna o łącznej wartości 12.000zł.

Nadto wniósł o dokonanie podziału powyższego majątku wspólnego stron w ten sposób, aby składniki opisane pod lit. a), c) i d) przyznać na wyłączną własność uczestniczce z obowiązkiem spłaty wnioskodawcy a składniki wymienione pod lit. b) przyznać na jego własność.

W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, iż strony zawarły związek małżeński rozwiązany wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2020r. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 1 grudnia 2018r. w sprawie o sygn. akt III RC 104/20 orzeczona została rozdzielność majątkowa stron. Uczestniczka mieszka w mieszkaniu przy ul. (...), w którym pozostaje całe jego wyposażenia. Korzysta również z rzeczy zakupionych do jej działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na wniosek uczestniczka postępowania co do zasady wyraziła zgodę na dokonanie podziału majątku poprzez przyznanie na jej wyłączną własność lokalu mieszkalnego, jednakże jako wartość tego składnika uczestnika wskazała kwotę 600.000zł. W zakresie wskazanych w lit. c) i d) ruchomości uczestniczka wniosła o ich przyznanie na wyłączną własności wnioskodawcy. Wskazała, iż do majątku wspólnego należą dodatkowe ruchomości: telewizor marki (...) 22 cale o wartości 500zł oraz dwie butelki alkoholu (...) o poj. 4,5l o łącznej wartości 1.000zł. Wnioskodawczyni zakwestionowała wartość ruchomości sprzedanych przez wnioskodawcę wskazują, iż motocykl ma wartość 40.000zł, myjka ciśnieniowa – 18.000zł, podnośnik – 70.000zł, samochód – 20.000zł. Podała dodatkowo, iż do majątku stron wchodzi również pawilon handlowy o powierzchni 40m o wartości 50.000zł. Uczestniczka wniosła również o rozliczenie nakładów poniesionych przez nią z majątku osobistego na majątek wspólny w postaci spłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania przy ul. (...) w łącznej wysokości 125.354zł, z tytułu zapłaconego czynszu za powyższy lokal w kwocie 54.862,89zł oraz z tytułu opłaconego podatku od nieruchomości w kwocie 815zł.

W piśmie z dnia 21 lutego 2025r. wnioskodawca wniósł o zasądzenie od uczestniczki na swoją rzecz kwoty 105.450zł tytułem przychodów uczestniczki z nieodpłatnego korzystania z całości lokalu położonego przy ul. (...) za okres od dnia 1 grudnia 2018r. do dnia 28 lutego 2025r. oraz po 1.406zł za każdy następny miesiąc kalendarzowy. Wnioskodawca wyraził zgodę na uwzględnienie w rozliczeniu kwoty 62.670zł tytułem połowy spłaconego przez uczestniczkę kredytu hipotecznego. Wnioskodawca zakwestionował twierdzenie uczestniczki jakoby do majątku wspólnego stron wchodził pawilon handlowy albo dochód z jego sprzedaży. Wskazał, że nie był to pawilon a niepołączony z gruntem kontener, który nabył on w dniu 20 września 2019r. za kwotę 2.000zł. Nie wszedł on zatem w skład majątku wspólnego a stanowi jego majątek osobisty. Wnioskodawca zakwestionował również żądanie uczestniczki zasądzenia na jej rzecz wydatków związanych z czynszem za lokal oraz podatkiem od nieruchomości.

Na rozprawie w dniu 27 marca 2025r. pełnomocnik uczestniczki zakwestionował żądanie wnioskodawcy zasądzenia na jego rzecz kwoty 105.450zł tytułem wynagrodzenia za korzystanie przez nią z całego lokalu. Wskazał, iż wnioskodawca sam, dobrowolnie opuścił lokal. Co do kwestii pawilonu pełnomocnik uczestniczki wskazał, iż wnioskodawca nabył go jeszcze w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

W dalszym toku postępowania strony doszły do porozumienia co do składników ruchomych oraz ich wartości, w szczególności zgodnie przyjęły, iż w skład ich majątku wspólnego w tym zakresie wchodzą: b) ruchomości:

- lodówka, płyta grzewcza, mikrofalówka, ekspres do kawy, naczynia, okap nad kuchenką, pralka, telewizory: (...) 64, (...) 45,(...)45, sprzęt muzyczny, DVD (...), 2 komputery stacjonarne, rakiety do tenisa, komoda pod TV, komplet wypoczynkowy (...)czerwony, segment, szafa narożna, segmencik dziecięcy plus szafa, dwa rozkładane fotele, wanna narożna, szafa w zabudowie, komoda w przedpokoju, przedmioty służące do wykonywania działalności gospodarczej: fotel, nożyczki fryzjerskie, suszarki, grzebienie fryzjerskie – o łącznej wartości 7.000zł;

- telewizor (...) 22 o wartości 330zł.

W dalszym toku postępowania strony zgodnie przyjęły, iż wartość lokalu mieszkalnego położonego przy (...) w Ś. jest taka jak oszacował ją biegły sądowy K. B. i wynosi 609.000zł.

Pismem z dnia 27 kwietnia 2026r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł aby tytułem rozliczenia nakładów poniesionych przez uczestniczkę na poczet spłaty kredytu hipotecznego zasądzić od niego kwotę 62.677zł obejmującą połowę rat uiszczonych przez wnioskodawczynię w okresie od ustania wspólności majątkowej małżeńskiej do stycznia 2025r. Wnioskodawca uzasadniał to ty, iż składając wniosek w niniejszej sprawie wniósł o przyznanie lokalu na własność uczestniczki a ona w piśmie procesowym z dnia 19 stycznia 2025r. propozycję tę przyjęła. Z tą chwilą kwestia lokalu przestała być kwestią sporną pomiędzy stronami. Od tego momentu uczestniczka miała już zagwarantowaną własność przedmiotowego lokalu a zatem brak jest podstaw aby po tej dacie wnioskodawcę obciążały spłaty kolejnych rat kredytu.

W piśmie z dnia 8 maja 2026r. pełnomocnik uczestniczki wniósł o rozliczenie nakładów poniesionych przez nią z majątku osobistego na majątek wspólny w postaci spłaty kredytu hipotecznego w łącznej kwocie 227.434,43zł i zasądzenie od wnioskodawcy na jej rzecz z tego tytułu kwoty 113.717,21zł.

Pełnomocnicy stron zgodnie wnieśli o wydanie w sprawie postanowienia częściowego obejmującego swoim zakresem rozstrzygnięcie co do niespornych składników majątku wspólnego, tj, lokalu mieszkalnego, ruchomości znajdujących się w tym lokalu lub znajdujących się już w posiadaniu wnioskodawcy (telewizor (...)) a także składników służących uczestniczce do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnieśli również o objęcie postanowieniem częściowych wszelkich roszczeń stron związanych z rozliczeniem żądań związanych z lokalem, w szczególności żądaniem uczestniczki rozliczenia nakładów poniesionych przez nią z majątku osobistego na majątek wspólny oraz żądania wnioskodawcy zasądzenia na jego rzecz od uczestniczki odszkodowania za korzystanie przez nią z całego lokalu. Spłata a rzecz wnioskodawcy miałaby nastąpić w terminie miesiąca lub dwóch miesięcy po uprawomocnieniu się końcowego orzeczenia wydanego w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:

B. K. i B. K. (1) pozostawali ze sobą w związku małżeńskim od dnia 3 września 1994r. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2020r. Sąd Okręgowy w Szczecinie rozwiązał poprzez rozwód małżeństwo stron. wcześniej, wyrokiem z dnia 19 lutego 2019r., prawomocnym z dniem 27 lutego 2020r. Sąd Rejonowy w Świnoujściu w sprawie o sygn. akt III RC 104/19 ustanowił rozdzielność majątkową z dniem 1 grudnia 2018r.

Dowód: Bezsporne a nadto wyrok SO w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2020r. k. 18 akt INs 456/21, wyrok SR w Świnoujściu z dnia 19 lutego 2020r. k. 17 akt INs 456/21.

W trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej strony nabyły własność lokalu mieszkalnego położonego w Ś. przy (...), dla którego Sąd Rejonowy w Świnoujściu Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) wraz z udziałem wynoszącym (...) w nieruchomości wspólnej ujętej w księdze wieczystej (...), o wartości 609.000zł.

Dowód: odpis księgi wieczystej (...) k.18-21, opinia biegłego sądowego K. B. k. 192-249

Strony nabyły również ruchomości stanowiące wyposażenie mieszkania oraz służące uczestniczce do prowadzenia przez nią działalności gospodarczej – salonu fryzjerskiego. Były to: - lodówka, płyta grzewcza, mikrofalówka, ekspres do kawy, naczynia, okap nad kuchenką, pralka, telewizory: (...)64, (...) 45, (...) 45, sprzęt muzyczny, DVD (...), 2 komputery stacjonarne, rakiety do tenisa, komoda pod TV, komplet wypoczynkowy (...) czerwony, segment, szafa narożna, segmencik dziecięcy plus szafa, dwa rozkładane fotele, wanna narożna, szafa w zabudowie, komoda w przedpokoju, przedmioty służące do wykonywania działalności gospodarczej: fotel, nożyczki fryzjerskie, suszarki, grzebienie fryzjerskie – o łącznej wartości 7.000zł; - telewizor (...) 22 o wartości 330zł. W mieszkaniu zamieszkuje wnioskodawczyni. Wszystkie ruchomości poza telewizorem marki (...) znajdują się w posiadaniu uczestniczki. Telewizor znajduje si w posiadaniu wnioskodawcy.

Dowód: bezsporne

Od grudnia 2019r. kredyt hipoteczny, który strony zaciągnęły na zakup lokalu przy ul. (...) w Ś., spłacała wyłącznie uczestniczka. Miesięczna rata wynosiła ok. 2.000zł. Uczestniczka uiszczała również całość opłat związanych z lokalem na rzecz administratora. Opłacała także podatek od nieruchomości.

Dowód: bezsporne, historia operacji k. 113-120, 292-293, 337-344, historia operacji k. 121-126, historia operacji, decyzje i potwierdzenia wpłat k. 127-136, 294-295

Wnioskodawca opuścił lokal przy ul. (...) w dniu 1 grudnia 2018r. W późniejszym okresie wnioskodawca jeszcze kilka razy był w mieszkaniu. W dniu 7 kwietnia 2019r. wnioskodawca dopuścił się kradzieży oraz stosował przemoc wobec uczestniczki a także wobec syna stron P. K., za co został skazany przez Sąd Rejonowy w Świnoujściu wyrokiem z dnia 2 marca 2021r.

Dowód: wyrok z dnia 2 marca 2021r., sygn. akt II K 279/20 k. 41-42 akt I Ns 456/21, wyjaśnienia wnioskodawcy k. 297v-298, wyjaśnienia uczestniczki k.298v-299.

Po tym incydencie uczestniczka nie pozwalała już wnioskodawcy wchodzić do mieszkania. Wnioskodawca sporządził pismo z dnia 8 stycznia 2020r., w którym wzywał uczestniczkę do dopuszczenia go do współposiadania lokalu przy ul. (...). W dniu 29 lipca 2021r. w lokalu stron miały miejsce dwie interwencje Policji związane z próbą dostania się wnioskodawcy do mieszkania stron.

Dowód: pismo z dnia 8 stycznia 2020r. k. 160, pismo z dnia 10 listopada 2025r. k. 286.

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek o wydanie postanowienia częściowego obejmującego swoim zakresem podział majątku wspólnego co do nieruchomości – lokalu mieszkalnego oraz ruchomości znajdujących się w posiadaniu stron a stanowiących wyposażenie lokalu oraz przedmioty wykorzystywane przez uczestniczkę w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej okazał się uzasadniony. Uzasadniony był także wniosek o ujęcie w postanowieniu częściowym rozliczenia roszczeń stron bezpośrednio związanych z lokalem, w szczególności nakładów poniesionych przez uczestniczkę na spłatę kredytu hipotecznego, podatek od nieruchomości, opłaty związane z utrzymaniem lokalu oraz odszkodowania za korzystanie przez uczestniczkę w lokalu ponad jej udział.

W niniejszej sprawie wiele okoliczności objętych zakresem postanowienia częściowego, było między stronami bezspornych. W szczególności strony były zgodne co do składników majątku wspólnego, ich wartości a także ich podziału. Nie budzącym wątpliwości w sprawie było również to, że wspólność majątkowa obowiązywała w małżeństwie stron od dnia 3 września 1994r. do dnia 1 grudnia 2018r. a udział w majątku wspólnym małżonków był równy.

W toku postępowania w tzw. sprawach działowych (o zniesienie współwłasności, dział spadku, podział majątku wspólnego) dopuszczalne jest wydawanie na zasadach ogólnych postanowień częściowych, jeżeli zostają spełnione przesłanki wskazane w art. 317 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., tj. do rozstrzygnięcia nadaje się tylko część żądania lub niektóre z żądań wniosku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 1983 r., III CRN 129/83, OSNC 1984, Nr 5, poz. 75, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2010 r., III CSK 178/09, niepubl.). Jedynym ograniczeniem jest aby przedmiotem takiego postanowienia częściowego było rozstrzygnięcie całkowite odnoszące się do danego żądania, tj. w wypadku pozytywnego rozstrzygnięcia o przyznaniu określonego składnika majątkowego równoległe orzeczenie o rozliczeniach z tego tytułu obejmujących należne spłaty lub dopłatach (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 1977 r., III CZP 40/77, OSNCP z 1978 r. Nr 2, poz. 24, uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 1984 r., III CZP 72/83, OSNC 1984, Nr 7, poz. 83).

W myśl art. 31 §1 k.r.o. z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W okolicznościach niniejszej sprawy bezsporne było, że małżonkowie K. w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nabyli: lokal mieszkalny położony w Ś. przy (...), dla którego Sąd Rejonowy w Świnoujściu Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) wraz z udziałem wynoszącym (...) w nieruchomości wspólnej ujętej w księdze wieczystej (...), o wartości 609.000zł; ruchomości: lodówkę, płytę grzewczą, mikrofalówkę, ekspres do kawy, naczynia, okap nad kuchenką, pralkę, telewizory: (...) 64, (...) 45, (...) 45, sprzęt muzyczny, DVD Samsung, 2 komputery stacjonarne, rakiety do tenisa, komodę pod TV, komplet wypoczynkowy (...) czerwony, segment, szafę narożną, segmencik dziecięcy plus szafą, dwa rozkładane fotele, wannę narożną, szafę w zabudowie, komodę w przedpokoju, przedmioty służące do wykonywania działalności gospodarczej: fotel, nożyczki fryzjerskie, suszarki, grzebienie fryzjerskie – o łącznej wartości 7.000zł; oraz telewizor (...) 22 o wartości 330zł.

Strony samodzielnie i zgodnie ustaliły wartość ruchomości. Z uwagi na fakt, iż ustalenie wartości nieruchomości objętej przedmiotowym postępowaniem wymagało wiadomości specjalistycznych, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości, który ustalił, że wartość rynkowa nieruchomości położonej przy ul. (...) w Ś. wynosi 609.000zł. Strony zgodziły się z wartością podaną przez biegłego.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.

Biorąc pod uwagę również zgodne stanowisko stron co do sposobu podziału majątku, które było także zgodne ze stanem faktycznego posiadania poszczególnych składników, Sąd w pkt 6 dokonał podziału majątku przyznając wszystkie składniki z wyjątkiem telewizora (...) na wyłączną własność uczestniczce B. K. (1). Własność telewizora (...) Sąd przyznał wnioskodawcy.

Sąd rozpoznał również wniosek uczestniczki o rozliczenie w niniejszym postępowaniu poniesionych przez nią nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny. Stosownie do treści art. 45 § 1 zd. 2 k.r.o. każdy z małżonków może żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Bezsporne w sprawie było, iż od grudnia 2019r. raty kredytu hipotecznego w banku (...) S.A. w W., zaciągniętego przez strony w celu nabycia nieruchomości przy ul. (...), uiszczała wyłącznie uczestniczka. W toku niniejszego postępowania uczestniczka spłaciła cały pozostający do spłaty kredyt. Łącznie uczestniczka od grudnia 2019r. uiściła z tego tytułu kwotę 227.434,43zł. Wnioskodawca nie kwestionował powyższego. Początkowo nie kwestionował również żądania rozliczenia tego nakładu poprzez obciążenie go połową spłacanych przez uczestniczkę rat. W toku postępowania stanowisko wnioskodawcy w tym zakresie uległo pewnej zmianie. Wnioskodawca stanął bowiem na stanowisku, iż skoro strony prawie od początku trwania niniejszego postępowania były zgodne co do tego, że lokal mieszkalny przy ul. (...) przypaść ma uczestniczce, to od momentu kiedy zaakceptowała ona propozycję takiego podziału – styczeń 2025r., obowiązek spłaty rat nie powinien już ciążyć na wnioskodawcy tylko na uczestniczce. W ocenie wnioskodawcy dalsze obciążanie go uiszczanymi na rzecz banku ratami w rzeczywistości prowadziłoby do finansowania przez niego składnika majątku uczestniczki. Z twierdzeniem takim nie sposób się jednak zgodzić. Małżonkowie K. wspólnie zawarli umowę kredytu hipotecznego na zakup mieszkania. Lokal ten nabyli w małżeństwie do ich majątku wspólnego i taki stan właścicielski przedmiotowej nieruchomości trwa nadal i będzie trwał do czasu uprawomocnienia się niniejszego postanowienia. Bezspornie spłata kredytu dokonana przez jednego z małżonków w opisanej wyżej sytuacji rodzi po jego stronie prawo żądania rozliczenia poniesionego przez niego nakładu z majątku osobistego na majątek wspólny w toku postępowania o podział majątku. To czy strony są zgodne co do tego komu ma przypaść lokal w wyniku postępowania czy, wobec sporu ostatecznie decyduje o tym Sąd, jest okolicznością nie mającą żadnego znaczenia. Stanowisko wnioskodawcy w tym przedmiocie nie ma żadnego umocowania w przepisach ani w orzecznictwie. Co więcej, gdyby kredyt nie został w całości spłacony do momentu dokonania przez Sąd podziału majątku, to i tak co do zasady małżonkowie byliby nadal solidarnymi dłużnikami banku. Temu z małżonków, który spłaciłby taki kredyt przysługiwałoby wobec drugiego małżonka roszczenie regresowe. Tym bardziej stanowisko wyrażone przez wnioskodawcę w tym zakresie jest dla Sądu niezrozumiałe. Konsekwencją powyższego było uwzględnienie przez Sąd żądania uczestniczki i ustalenie, że poniosła ona nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny w postaci spłaty kredytu hipotecznego w wysokości 227.434,43zł. O powyższym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.

Są uwzględnił również nakład poniesiony przez uczestniczkę na zapłatę podatku od nieruchomości za mieszkanie stron. Bezsporne było, iż od 2019 roku podatek ten uiszczała wyłącznie uczestniczka. Kwota uiszczona przez nią z tego tytułu w okresie od roku 2019 do 2025 roku wyniosła 924zł. Podatek od nieruchomości obciąża wszystkich współwłaścicieli. Skoro cały należny podatek uiściła uczestniczka, to przysługuje jej roszczenie o rozliczenie tego nakładu w niniejszym postępowaniu. O powyższym Sąd orzekł w pkt 3 sentencji postanowienia.

Uczestniczka wnosiła o uwzględnienie i rozliczenie jeszcze jednego nakładu. Niewątpliwie po opuszczeniu lokalu przez wnioskodawcę, zamieszkiwała w nim wyłącznie uczestniczka. Ona również uiszczała wszystkie opłaty związane z mieszkaniem. Uczestniczka wykazała, iż w okresie od sierpnia 2019r. do grudnia 2025r. uiściła kwotę 79.558,89zł, która obejmowała zarówno zaliczki na poczet nieruchomości wspólnej, na poczet funduszu remontowego jak i opłaty za wodę i centralne ogrzewanie. Zdaniem Sądu o ile należności związane z lokalem mieszkalnym nie dotyczące mediów mogą stanowić nakład, podlegający co do zasady rozliczeniu w postępowaniu o podział majątku wspólnego, o tyle opłaty za media już nie. Opłaty te winny obciążać jedynie tego z małżonków, który bezpośrednio zajmuje lokal. W niniejszym stanie faktycznym uczestniczka przedłożyła jedynie wyciągi z rachunku bankowego, które nie pozwalały określić jaka była wysokość opłat nie związanych bezpośrednio z korzystaniem z lokalu. Ze względu na powyższe Sąd oddalił żądanie uczestniczki i nie uwzględnił tego nakładu, o czym orzekł w pkt 4 sentencji postanowienia.

W toku niniejszego postępowania wnioskodawca wnosił o zasądzenie od uczestniczki na jego rzecz kwoty 105.450zł tytułem przychodów uczestniczki z nieodpłatnego korzystania z całości lokalu położonego przy ul. (...) za okres od dnia 1 grudnia 2018r. do dnia 28 lutego 2025r. oraz po 1.406zł za każdy następny miesiąc kalendarzowy.

Stosownie do treści art. 206 k.c. każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej i do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli – temu, którego prawo naruszono przysługuje ochrona własności, a więc na podstawie art. 224 k.c. i art. 225 k.c. może domagać się wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy. Art. 224 § 1 k.c. wskazuje, że samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest zobowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy, natomiast art. 224 § 2 k.c. obciąża go takim obowiązkiem od czasu gdy dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. Taki sam obowiązek ma posiadacz w złej wierze (art. 225 k.c.). Z art. 7 k.c. wynika domniemanie dobrej wiary. Stan dobrej wiary powinien istnieć przez cały czas korzystania z nieruchomości, możliwe jest przekształcenie dobrej wiary w złą (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 kwietnia 2018 r., sygn.. akt III CSK 322/17, LEX nr 2490601). W orzecznictwie wskazuje się też, że dopóki współwłaściciele korzystają ze wspólnej rzeczy zgodnie z ich wolą wyrażoną nawet w sposób konkludentny, dopóty ich współposiadanie i korzystanie z rzeczy nie narusza art. 206 k.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 2017 r., sygn. akt I CSK 109/17, LEX nr 2468917).

Z przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania dowodowego wynika, iż wnioskodawca samodzielnie i dobrowolnie opuścił mieszkanie przy ul. (...) w Ś. w dniu 1 grudnia 2018r. Od tego momentu wnioskodawca kilkakrotnie był w mieszkaniu, były to krótkotrwałe wizyty, związane najczęściej z zamiarem wzięcia przez wnioskodawcę jakichś swoich rzeczy. Wnioskodawca nie komunikował uczestniczce zamiaru powrotu do wspólnego zamieszkania w lokalu. Podczas jednej z takich wizyt, w dniu 7 kwietnia 2019r. doszło do przypadku kradzieży i stosowania przemocy przez wnioskodawcę wobec uczestniczki oraz syna stron. W tej sprawie toczyło się postępowanie karne zakończone uznaniem wnioskodawcy za winnego i nałożeniem na niego kary wyrokiem z dnia 2 marca 2021r. Jeszcze przed wydaniem w tej sprawie wyroku, w styczniu 2020r. wnioskodawca sporządził pismo, w którym wezwał uczestniczkę do dopuszczenie go do współposiadania przedmiotowego mieszkania. Wnioskodawca nie wykazał w toku postępowania dowodowego, że wezwanie to wysłał uczestniczce. Uczestniczka słuchana na rozprawie w dniu 9 grudnia 2025r. zeznała, iż dostawała od wnioskodawcy sms, że ma go wpuścić do mieszkania. Zeznała jednocześnie, że po incydencie z kwietnia 2019r. i agresywnym zachowaniu wnioskodawcy bała się go wpuścić do mieszkania. O wiadomości od wnioskodawcy, że wejdzie do domu ze ślusarzem poinformowała nawet Policję.

W ocenie Sądu, nie każde posiadanie rzeczy z wyłączeniem innego współwłaściciela jest bezprawne, a przez to rodzące roszczenia uzupełniające z art. 224 §2 lub art. 225 k.c. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały 7 sędziów z dnia 19 marca 2013 r. do naruszenia uprawnień z art. 206 k.c. nie dochodzi nie tylko wówczas, gdy współwłaściciele zawarli porozumienie określające inny od ustawowego sposób korzystania z rzeczy wspólnej (quoad usum) albo gdy zostało wydane w tym przedmiocie orzeczenie sądu ale także wówczas gdy jeden ze współwłaścicieli zrezygnuje z wykonywania tego uprawnienia na rzecz innego lub innych współwłaścicieli (por. uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt III CZP 88/12, opubl. OSNC 2013/9/103, por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2016 r., sygn.. akt II CSK 799/15, opubl. LEX nr 2124042, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2017 r., sygn.. akt I CSK 109/17, opubl. LEX nr 2468917).

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądy wnioskodawca dobrowolnie zrezygnował ze współposiadania lokalu należącego do stron. W sposób konkludentny wyraził zatem zgodę na to aby w lokalu zamieszkiwała wyłącznie uczestniczka. Wezwanie uczestniczki do dopuszczenia do współposiadania ze stycznia 2020r., w ocenie Sądu nie obaliło skutecznie dobrej wiary uczestniczki co do tego, że opuszczenie mieszkania przez wnioskodawcę miało trwały charakter. Wnioskodawca poza jednym pismem nie podjął żadnych innych kroków w celu powrotu do mieszkania. Ponadto, co ma bardzo istotne znaczenie dla oceny żądania wnioskodawcy, jego zachowanie wobec uczestniczki zasługuje na krytyczną ocenę. Za usprawiedliwione okolicznościami należy uznać to, że uczestniczka nie chciała wpuszczać wnioskodawcy do mieszkania, skoro nawet krótka jego wizyta skończyła się stosowaniem przemocy wobec niej oraz ich syna. Trudno oczekiwać w takiej sytuacji aby uczestniczka wyraziła zgodę na wspólne zamieszkiwanie z osobą agresywną, która podniosła na nią rękę. Argumentacja wnioskodawcy, że to on był ofiarą ataku byłej żony i syna a także, że opuścił wspólny lokal w obawie o swoje bezpieczeństwo, nie zasługuje na uwzględnienie. Przeczy jej zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności wyrok Sądu Rejonowego w Świnoujściu Wydziału Karnego z dnia 2 marca 2021r., od którego wnioskodawca się nie odwoływał.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd w pkt 5 postanowienia oddalił wniosek B. K..

Zgodnie z treścią art. 43 § 1 k.r.o. oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. W związku z powyższym zasadniczo każdy z małżonków powinien otrzymać składniki majątkowe o łącznej wartości równej połowie wartości całego majątku wspólnego byłych małżonków. Przy podziale majątku wspólnego na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne (art. 212 §1 k.c.). W niniejszej sprawie podział składników majątku wspólnego spowodował konieczność zawarcia na podstawie art. 46 k.r.o w zw. z art. 1035 k.c. i art. 212 k.c. rozstrzygnięcia w przedmiocie zasądzenia stosownej dopłaty. Co istotne, w sytuacji, gdy ustalone zostają dopłaty lub spłaty, Sąd oznacza termin i sposób ich uiszczenia, wysokość odsetek, a w razie potrzeby sposób ich zabezpieczenia (por. wytyczne Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1969 r., sygn. akt III CZP 12/69)

Łączna wartość podlegających podziałowi składników majątku wspólnego opisanych w pkt 1. sentencji niniejszego postanowienia wynosi 616.330zł. Wynika z tego, iż po podziale majątku wspólnego każde z byłych małżonków ma prawo do majątku o wartości 308.165zł lub jego równowartości. W wyniku proponowanego przez strony i uwzględnionego przez Są podziału majątek o wartości 616.000zł trafił do uczestniczki a do wnioskodawcy o wartości 330zł. Oznacza to, iż tytułem wyrównania wartości udziałów wnioskodawcy należy się spłata w wysokości 307.835zł.

Ponieważ rozliczeniu w niniejszej sprawie podlegały również nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny poczynione przez uczestniczkę Sąd pomniejszył spłatę należną wnioskodawcy. Uczestniczka poniosła łącznie nakłady w wysokości 228.358,43zł. Połowę tej kwoty powinien zwrócić uczestniczce wnioskodawca – kwota 114.179,22zł. Odejmując od spłaty należnej od uczestniczki w wysokości 307.835zł kwotę 114.179,22zł – połowa poniesionych przez nią nakładów, uzyskano kwotę 193.655,78zł, którą uczestniczka zobowiązana jest zapłacić wnioskodawcy tytułem wyrównania udziałów. Strony postępowania zaproponowały jedno lub dwumiesięczny termin dokonania spłaty, liczony od dnia uprawomocnienia się orzeczenia końcowego wydanego w niniejszej sprawie. Sąd stanowisko to uwzględnił i zakreślił uczestniczce dwumiesięczny termin na spłatę wnioskodawcy, orzekając o powyższym w pkt 6 sentencji postanowienia.

Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie zebranego materiału dowodowego, w szczególności dowodów z dokumentów, opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości K. B. oraz wyjaśnień stron. Przy czym podkreślenia wymaga fakt, iż fakty i okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia niniejszym postanowieniem częściowym, były między stronami bezsporne. Spór koncentrował się na ich prawnej ocenie, której dokonał Sąd orzekający.

Zarządzenia:

1.  (...)

2.  (...),

3.  (...)

Dnia 29 maja 2026 roku SSR Magdalena Sarzyńska