Postanowienie SN z 16 maja 2012, sygn. III CZ 23/12
Data orzeczenia
16 maja 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Dariusz Zawistowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 maja 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Maria Szulc
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa Naczelnika Urzędu Skarbowego
w M.
przy uczestnictwie M. C.
o wpis w księdze wieczystej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 maja 2012 r.,
zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 7 grudnia 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił
skargę kasacyjną M. C., w sprawie z wniosku Skarbu Państwa Naczelnika Urzędu
Skarbowego w M., o wpis w księdze wieczystej. Sąd uznał, że skarga nie
odpowiada wymogom formalnym, albowiem nie zawiera uzasadnienia wniosku o
przyjęcie skargi do rozpoznania.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy M. C. wniósł o
jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984
§ 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Jeżeli skarga nie spełnia tego
wymagania, przewodniczący w sądzie drugiej instancji wzywa skarżącego do
usunięcia braków w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi.
W rozważanej sprawie Sąd Okręgowy prawidłowo wezwał skarżącą do
uzupełnienia braku pismem z dnia 22 listopada 2011 r. Następnie jednak błędnie
uznał, że pismo skarżącej z dnia 28 listopada 2011 r. nie zawiera uzupełnienia
braku formalnego. Tymczasem trzeba zauważyć, że część merytoryczna pisma
odnosi się wyłącznie do wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W piśmie znajduje się graficznie wyodrębniony wywód zatytułowany
„uzasadnienie”, a zakończony sformułowaniem, że „skarga kasacyjna jest
uzasadniona”. Można zatem przyjąć, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania jest oparty na podstawie z art. 3989
§ 1 pkt 4 k.p.c., i zawiera
uzasadnienie.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
md