sygn. IV CZ 37/12 6 czerwca 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 6 czerwca 2012, sygn. IV CZ 37/12

Data orzeczenia 6 czerwca 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Mirosława Wysocka
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt IV CZ 37/12
POSTANOWIENIE
Dnia 6 czerwca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Antoni Górski (sprawozdawca)
SSN Kazimierz Zawada
ze skargi powoda
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego
z dnia 12 maja 2011 r., w sprawie z powództwa J. O.
przeciwko PGE Dystrybucja Spółce Akcyjnej
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 6 czerwca 2012 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 8 listopada 2011 r.,
oddala zażalenie; przyznaje adw. A. A. z kasy Sądu
Apelacyjnego kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) zł kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, powiększoną o stawkę
VAT.
Uzasadnienie
2
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny
odrzucił wniesioną przez J. O. skargę o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego . w sprawie o sygn. akt V … . Sąd
uznał, że skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi. Ponadto wskazano,
że skarga nie została oparta na ustawowej przyczynie wznowienia, gdyż nie jest nią
zarzut nienależytego wykonywania obowiązków przez pełnomocnika procesowego.
W zażaleniu skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na etapie badania dopuszczalności skargi sąd ocenia, czy skarga jest oparta
na ustawowej podstawie. Sąd musi mieć możliwość porównania podstawy
przytoczonej w skardze z wzorcem ustawowym i ustalenia, czy podane przez
skarżącego twierdzenia podpadają pod którąkolwiek z podstaw wskazanych
w ustawie. Ocena ta nie może odnosić się do ustalenia, czy twierdzenia skarżącego
są prawdziwe i czy uzasadniają wznowienie postępowania. Ponadto ocenie sądu
podlega terminowość wniesienia skargi. Stosownie do art. 407 § 1 k.p.c.
trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie liczy się od dnia, w którym
strona dowiedziała się o podstawie wznowienia
W przedmiotowej sprawie skarga o wznowienie postępowania wniesiona
została w dniu 6 października 2011 r. Zarządzeniem z dnia 19 października
skarżący został wezwany do uzupełnienia jej braków formalnych przez
uzasadnienie podstawy wznowienia. W odpowiedzi powód stwierdził, że podstawą
wznowienia nie jest art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz art. 401 pkt 2 k.p.c., tj. nienależyte
reprezentowanie przez pełnomocnika (k. – 9). W zażaleniu skarżący stwierdza
jednak, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego do usunięcia braków
formalnych skargi powołane zostały obie podstawy, tj. zarówno at. 401 pkt 2 k.p.c.,
jak i art. 403 § 1 k.p.c., w związku z czym Sąd, w ocenie skarżącego, nie rozpatrzył
kwestii związanych ze skutecznością wniesienia skargi z uwzględnieniem
rzeczywistego stanowiska strony w tym przedmiocie.
Należy zwrócić uwagę, że podstawą odrzucenia skargi było w pierwszej
kolejności stwierdzenie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
3
Argumentacja Sądu w tym zakresie jest spójna i przekonująca, zaś skarżący nie
odniósł się do tego zagadnienia. Przesądzenie, że Sąd Apelacyjny w postanowieniu
z dnia 8 listopada 2011 r. trafnie przyjął, iż w sprawie o wznowienie postępowania
upłynął termin trzech miesięcy określony w art. 407 § 1 k.p.c., zwalnia Sąd
Najwyższy z konieczności analizowania pozostałych zarzutów.
Z przedstawionych względów należało zatem oddalić zażalenie jako
nieuzasadnione (art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.).
Postanowienie o kosztach uzasadnia § 19 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.).
jw