Wyrok SN z 21 października 2010, sygn. V KK 272/10
Data orzeczenia
21 października 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Tomasz Grzegorczyk
Tagi
Podstawa prawna
W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 października 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący)
SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca)
SSN Jacek Sobczak
Protokolant: Anna Kowal
w sprawie M.S.
skazanego z art. 178a § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu odbytym w trybie art. 535 § 5
k.p.k., w dniu 21 października 2010 r.,
kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich
od wyroku Sądu Rejonowego w W.
z dnia 22 lipca 2007 r., sygn. akt […]
uchyla wyrok w zaskarżonej części orzekającej o przepadku (pkt 6).
2
U Z A S A D N I E N I E
Sąd Rejonowy w W., uwzględniając wniosek M.S. w przedmiocie
dobrowolnego poddania się karze, wyrokiem z dnia 23 lipca 2007r. uznał go za
winnego tego, że w dniu 22 lipca 2007 r. w G.M. kierował samochodem
osobowym marki Seat Toledo o numerze rejestracyjnym […], będąc w stanie
nietrzeźwości, to jest przestępstwa określonego art. 178a § 1 k.k. Na tej
podstawie wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności z warunkowym
zawieszeniem wykonania na okres próby 3 lat, orzekł ponadto karę grzywny, jak
również środki karne, a na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzekł, w punkcie 6
wyroku, przepadek na rzecz Skarbu Państwa wskazanego w przypisanym czynie
samochodu (numer nadwozia […]), jako służącego do popełnienia przestępstwa.
Wyrok ten uprawomocnił się wobec jego niezaskarżenia.
Obecnie od wyroku tego kasację wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich.
W skardze, wniesionej na korzyść M.S., zarzucił wyrokowi „rażące naruszenie
prawa materialnego, mające istotny wpływ na jego treść, to jest art. 44 § 2 k.k.,
polegające na orzeczeniu przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodu
rzeczowego w postaci samochodu Seat Toledo, jako służącego do popełnienia
przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., podczas gdy pojazd mechaniczny stanowi
przedmiot czynności wykonawczej przestępstwa określonego w art. 178a § 1
k.k., a więc nie należy do kategorii przedmiotów, które służą lub są
przeznaczone, w rozumieniu art. 44 § 2 k.k., do popełnienia tego przestępstwa”.
Na tej podstawie Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym.
Uzasadniając podniesiony zarzut kasacyjny, skarżący odwołał się do
poglądu wyrażonego w uchwale składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30
października 2008 r., I KZP 20/08 (OSNKW 2008, z. 11, poz. 88), a także do
obszernej, wieloaspektowej argumentacji tego stanowiska. Wykazano w niej w
sposób jasny, że pojazd mechaniczny nie należy do kategorii przedmiotów,
3
które służą lub są przeznaczone, w rozumieniu art. 44 § 2 k.k., do popełnienia
przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. a orzekający w niniejszej sprawie
skład Sądu Najwyższego w pełni to stanowisko aprobuje, uznając za niecelowe
powielanie wspomnianej argumentacji. Wystarczy tylko w tym miejscu
zauważyć, że przytaczany pogląd zyskał akceptację w kolejnych judykatach
Sądu Najwyższego (zob. m.in. wyrok z dnia 12 maja 2009 r., IV K.K. 110/09,
lex 507953) i podkreślić, iż nawet dostrzeżenie faktu uznania w doktrynie za
kontrowersyjny zawartego w cytowanej uchwale zapatrywania, że pojazd
mechaniczny należy traktować jako przedmiot czynności wykonawczej
przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. (zob. R.A. Stefański, glosa,
Prok.iPr. 2009, Nr 3, s. 141 in.) i tak nie może zmienić oceny, że w każdym
razie, z powodów szczegółowo wyłuszczonych w przywołanej uchwale, pojazdu
tego nie można zaklasyfikować jako przedmiotu służącego lub przeznaczonego
do popełnienia wymienionego przestępstwa, ani też jako innego, podlegającego
przepadkowi zarówno na podstawie art. 44 § 2 k.k., jak też na innych,
wskazanych w art. 44 - § 1 lub § 6 k.k. podstawach.
W tym świetle, rażące uchybienie przez Sąd Rejonowy przepisowi prawa
materialnego, wskazanego w zarzucie skargi, było ewidentne, bowiem właśnie
do kategorii przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa – co wynika
wprost z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia – zaliczono samochód, którym
kierował M.S. w stanie nietrzeźwości, popełniając przypisane mu przestępstwo z
art. 178a § 1 k.k. Jest też bezsporne, że uchybienie to miało oczywisty wpływ na
treść wyroku w zaskarżonej części.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy stwierdził pełne podstawy do
uwzględnienia kasacji w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k. i do uchylenia
zaskarżonego wyroku w części orzekającej przepadek pojazdu, nie widząc w
związku z tym potrzeby – wobec wyeliminowania, w ten sposób, orzeczenia
zapadłego z oczywistą obrazą prawa materialnego – wydawania jakiegokolwiek
rozstrzygnięcia następczego.
4
/tp/