sygn. I C 1234/22 11 czerwca 2025 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim

Wyrok z 11 czerwca 2025, sygn. I C 1234/22

Data orzeczenia 11 czerwca 2025
Sąd Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
Wydział I Wydział Cywilny
Przewodniczący Sędzia Dorota Krawczyk
Tagi
#Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim #I Wydział Cywilny #wyrok

Sygn. akt IC 1234/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 czerwca 2025 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział I Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia SO Dorota Krawczyk

Protokolant:

Agata Warzyńska

po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie

sprawy z powództwa P. S., B. S.

przeciwko K. G. (1) prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą (...) .H.U. (...)

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego K. G. (1) prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) .H.U. (...) łącznie rzecz powodów P. S. i B. S. kwotę 10.586,45zł (dziesięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt sześć złotych 45/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19.07.2022 roku do dnia zapłaty;

2.  oddala powództwo w pozostałej części;

3.  nakazuje ściągnąć od pozwanego K. G. (1) prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) .H.U. (...) na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim kwotę 594,49zł (pięćset dziewięćdziesiąt cztery złote 49/100) tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa od uwzględnionej części powództwa;

4.  nakazuje ściągnąć solidarnie od powodów P. S. i B. S. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim kwotę 4.016,80zł (cztery tysiące szesnaście złotych 80/100) tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa od oddalonej części powództwa;

5.  zasądza solidarnie od powodów P. S. i B. S. na rzecz pozwanego K. G. (1) prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) .H.U. (...) kwotę 3.777,64 zł (trzy tysiące siedemset siedemdziesiąt siedem złotych 64/100) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 1234/22

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 3 czerwca 2022 roku skierowanym przeciwko pozwanemu K. G. (1) prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (...) (...) G. K. w T. M.. powodowie P. S. oraz B. S. wnosili o zasądzenie od pozwanego P.H.U (...) - K. G. (1) na ich rzecz w sposób solidarny kwoty 103.478,68 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, płatne od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów solidarne kosztów sądowych, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powodowie podnosili, że między stronami doszło do zawarcia umowy w przedmiocie wykonania częściowego remontu w budynku stanowiącym ich własność, położonym w m. (...) Pozwany miał wykonać roboty wykończeniowe na poddaszu, których zakres obejmował wykonanie: rozbiórki stropu w miejscu planowanych do wykonania schodów, obudowy gipsowo-kartonowej poddasza, ścianek działowych gipsowo-kartonowych, łazienki, tynków dekoracyjnych, tapetowania oraz posadzek z paneli podłogowych. Po wykonaniu robót powodowie zapłacili pozwanemu kwotę 62.640,00 zł, zgłaszając jednocześnie pozwanemu szereg zastrzeżeń co do jakości wykonania prac wykończeniowych i domagając się ich napraw, z czego pozwany w ich ocenie nie wywiązał się (k. 3-7).

Nakazem zapłaty z dnia 15 lipca 2022 roku wydanym w postępowaniu upominawczym sygn. Akt I Nc 79/22 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. nakazał pozwanemu K. G. (1) prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą (...) .H.U. (...), aby zapłacił solidarnie P. S. i B. S. kwotę 103.478,68 z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.06.2022 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 8.808,00zł tytułem zwrotu kosztów procesu w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu, albo wniósł w tymże terminie sprzeciw (k. 86).

W odpowiedzi na wydany nakaz zapłaty pozwany wniósł sprzeciw zaskarżając go w całości. Pozwany zaprzeczył wszelkim twierdzeniom powodów poza tymi wyraźnie przyznanymi oraz wniósł o oddalenie powództwa w całości. Dodatkowo pozwany domagał się zasądzenia od powodów solidarnie na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powodowie P. S. i B. S. zawarli z pozwanym K. G. (1) prowadzącym działalność gospodarczą pod firma (...) z siedzibą w T. M.. umowę o wyremontowanie poddasza budynku mieszkalnego w miejscowości (...). Umowa została zawarta w formie ustnej.

(...) budowalne niezbędne do wykonania prac miały zostać zakupione przez powodów.

/dowód: zeznania stron: powodów P. S. k. 186-188 i k. 379 verte oraz powódki B. S. k. 188 i k. 379 verte, zeznania pozwanego K. G. (1) k. 188-189 i k. 379 verte,

Remontowany budynek jest budynkiem starym, wybudowanym jeszcze przez dziadka powoda. Tata powoda powiększył dom o kotłownię, łazienkę i kuchnię na dole. Nad budynkiem znajdował się nieużytkowy strych. W 2018-2019 roku w budynku powodowie postanowili zmienić eternitowy dach. W tym celu powodowie zlecili sporządzenie firmie wykonanie projektu. W czasie prac związanych z wymianą dachu - cały strych, elewacja dachu była zdjęta. Zostały nadbudowane nowe szczyty, a dach został przykryty blachą. Dodatkowo w tym czasie również murarze budowali ściany, a prace były wykonywane, w oparciu o umowę ustną, przez firmę (...). Dach budynku był ocieplony pianą, ścianki działowe postawione, zrobione wylewki , a tynki położone starą metodą.

Z pozwanym powodowie poznali się przez szwagra pozwanego. W czasie rozmów dowiedzieli się, że pozwany zajmuje się tzw. „wykończeniówką” i umówili się z pozwanym na oględziny budynku do wykończenia. W grudniu 2020 roku pozwany przyjechał do remontowanej nieruchomości , gdzie po obejrzeniu zakresu prac, sporządził kosztorys.

W dniu 05.07.2021 roku pozwany przesłał wstępny kosztorys wykończenia poddasza obejmujący następujące prace: kompleksowo łazienki, sufity k/g poddasze, zabudowy k/g pod karnisze, zmiany w instalacji elektrycznej, montaż osprzętu elektrycznego i oświetlenia, szpachlowanie z gruntowaniem, malowanie, prace wyburzeniowe wraz ze stropem, montaż konstrukcji do stworzenia nowej klatki schodowej, ścianki g/k klatka schodowa, zabudowy gips kartonowe na ścianach, prace naprawcze po zamontowaniu drzwi z ukrytą ościeżnicą 5 sztuk, tynki dekoracyjne, tapety dekoracyjne, znoszenie gruzu.

Powód P. S. zaakceptował ten kosztorys mailowo. Powód kupił materiały.

W lipcu 2021 roku prace zostały rozpoczęte.

Przed rozpoczęciem remontu przez pozwanego dach był ocieplony pianą, ścianki działowe były postawione, były tynki kładzione starą metodą. P. S. wynajął ekipę, która zrobiła wylewki przed rozpoczęciem remontu przez pozwanego.

Przed rozpoczęciem remontu przez pozwanego powód nie sprawdzał ścian poziomicą.

Pozwany wspominał, że tynki nie są najlepszej jakości.

W trakcie remontu powód zaglądał kilka razy dziennie do remontowanych pomieszczeń.

Powód nie zgłaszał na bieżąco uwag pozwanemu, że coś mu się nie podoba.

/dowód: zeznania powoda P. S. k. 186-188 i k. 379 verte, zeznania pozwanego K. G. (1) k. 188-189 i k. 379 verte, mail k. 59, faktury za materiały budowlane k. 64-84/

Pozwany swoją działalność prowadzi od 20 lat. W ramach swych obowiązków pozwany nadzoruje wszystkie wykonywane u klienta prace, jak również wykonuje sam roboty. Firma pozwanego posiada niezbędne maszyny i urządzenia: jest wyposażona w poziomice laserowe i nielaserowe. Pozwany zatrudnia w firmie 4 osoby. Pozwany nie posiada wykształcenia budowlanego, a swoje doświadczenie w zawodzie zdobywał pracując z ojcem na budowie, a po 4 latach założył swoją firmę.

Przed rozpoczęciem prac pozwany ocenił, że wykonane wylewki i tynki są w złym stanie. Powód jednak stwierdził, że tynki były wykonane, że nie będą ich „ruszać”, tylko trzeba je wyszpachlować, zrobić gładź.

Pozwany nie widział kartki z wypisanymi wadami okazanej na rozprawie.

Pozwany umówił się z powodem na poprawki, które przedstawił powód: 1 ścianka między pokojem syna i córki, nie było pionu. To nie była ściana, którą stawiał pozwany. Poprawiał 1 płytkę w drzwiach w łazience w ościeżu. Dla pozwanego było dobrze, ale powodowie stwierdzili, że nie to wymienił płytkę. Kawałek ściany w pokoju nad łóżkiem córki poprawiał. Tam do dzisiaj brakuje parę cm do pionu. Powódka prosiła, aby nad łóżkiem wyrównać, bo nieładnie wygląda. To było ok. m2, gdzie też robiliśmy gładź.

Po pierwszej informacji od powodów, że są wady, pozwany trzykrotnie był u powodów i naprawiał.

Po którejś poprawce pozwany stwierdził, że nie będę jeździł robić kolejnych poprawek, bo „końca nie będzie”.

/dowód: zeznania pozwanego K. G. (1) k. 188-189 i k. 379 verte, kartka k.183/

Ł. J. i K. W. wykonywali prace wykończeniowe w budynku powodów. Było kładzenie gładzi, malowanie, łazienki – płytki. K. G. (1) kładł płytki. Pracownicy robili gładzie, malowanie, tynki ozdobne. W zakresie prac nie było równania ścian. Tynki były krzywe. Pozwany informował powoda, że pionów nie ma. Gładzie się kładzie po to, aby ściana była gładka. Były obsadzone drzwi przez firmę pozwanego. Po ścianie stawiali drzwi, potem było równane gładzią. Drzwi były pionowane, ale ściana nie była równana do pionu. Stawiali jedną ściankę, aby zrobić sypialnię. Wykuwali otwór do klatki schodowej. Kładli tapety.

W trakcie prac remontowych powodowie zgłaszali jedynie drobne zastrzeżenia np. niedomalowanie. Pozwany poprawiał jakąś krzywiznę na ścianie.

/dowód: zeznania świadków Ł. J. k. 184 verte, K. W. k. 184 verte-185/

Powodowie mieszkali w remontowanym domu na parterze w czasie remontu. Mieszkali tam cały czas. Mijali się ze stroną pozwaną codziennie. Remont trwał od czerwca - lipca, przed wszystkimi świętymi zakończono remont. Powód nie mówił, że jest niezadowolony z remontu.

/dowód: zeznania świadka A. S. (1) k. 185/

Po remoncie góry, pokój na dole byłe remontowany. Tam były powiększane drzwi i nakładane gładzie. Wcześniej wejście było półokrągłe, potem były kąty proste.

Powódka mówiła, że nie podoba jej się, że na ścianach na górze widoczne są kropki. Przy futrynach są pęknięcia.

/dowód: zeznania świadka A. S. (2) k. 185 verte-186/

W łazience A. J. (1) zauważył różne szerokości fugi, płytki w niektórych miejscach nie miały równej płaszczyzny, były widoczne niedoszpachlowania, niedomalowania. Miejscami przy ościeżach okien i drzwi były niestarannie docięte płytki.

/dowód: zeznania świadka A. J. (1) k. 187 verte-188/

Całkowity koszt usługi (samej robocizny) pozwanego wyniósł 62.640 zł bez podatku. Pozwany 10 listopada 2021 roku wystawił fakturę Nr (...) za remont poddasza na kwotę 67.651,20zł (w tym 5.011zł podatku). Powodowie zapłacili fakturę.

/dowód: faktura k. 57/

Pismem z dnia 17 marca 2022 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty na ich rzecz kwoty w wysokości 90.420,92 zł tytułem wadliwie wykonanego remontu budynku mieszkalnego w miejscowości (...). Wskazana w wezwaniu kwota obejmowała kwotę 40.420,92 zł, stanowiącą sumę kosztów doprowadzenia dzieła do stanu zgodnego z umową oraz kwotę 50.000 zł, będącą sumą kosztów związanych z zakupem nowych materiałów niezbędnych do naprawienia wad.

Ponadto z uwagi na poczynione przez pozwanego nieprawidłowości, powodowie obniżyli cenę wykonanie usługi z kwoty 62.640zł do kwoty 22.219,08 zł, tj. o kwotę 40.420,92 zł.

Na wywiązanie się ze zobowiązania powodowie zakreślili pozwanemu termin 7 dni od doręczenia pisma. Pismo było dwukrotnie awizowane i nie zostało odebrane przez pozwanego, drugie awizo było 29.03.2022 roku, w dniu 05.04.2022 roku upłynął termin odbioru. Przesyłkę zwrócono powodowi.

/dowód: wezwanie do doręczenia k. 11-12 wraz z dowodem nadana k. 13/

Z uwagi na to, że pozwany nie odniósł się do wezwania, powodowie pismem z dnia 9 września 2022 roku poinformowali pozwanego o wystąpieniu w wyremontowanym przez pozwanego mieszkaniu dalszych wad.

/dowód: pismo z dnia 9 września 2022 roku k. 155 wraz z dowodem nadania i doręczenia k. 156 i wykazem wad k. 157 oraz oferta cenowa pozwanego na remont salonu k. 158, zdjęcia k. 159/

Pozwany wykonał roboty wykończeniowe na poddaszu w budynku mieszkalnym powodów w (...), z dwoma istotnymi, usuwalnymi wadami, a mianowicie nieprawidłowy montaż drewnianego wyłazu strychowego z drabiną włazową oraz przeciekającą posadzką tarasową, które to wady obniżają wartość wykonanych robót o równowartość kosztu ich usunięcia. Koszt naprawy oszacowany w cenach aktualnych wynosi kwotę 9. 402,11 zł brutto, tj. z 8% podatkiem od towarów i usług, w tym wartość materiałów niezbędnych do naprawienia wad została w wg. zamówionej przez powodów prywatnej ekspertyzy oszacowana na 3.103,43 zł brutto.

Podłoże pod posadzki wewnętrzne na poddaszu zostało na wniosek pozwanego do-prowadzone do stanu równości i spełniało wymagania techniczne, które umożliwiły ułożenie posadzek ceramicznych i z paneli podłogowych, do których powodowie nie wnosili zastrzeżeń.

Jeśli ściany miały odchyłki od wymaganych standardów (pionowości i równości), to roboty wykończeniowe polegające na położeniu na nich gładzi gipsowych nie mogły zniwelować tych uchybień.

Stan techniczny i sposób wykonania konstrukcji nadbudowy poddasza, zrealizowanej przed przystąpieniem do robót wykończeniowych przez pozwanego nie był sprawdzony pod względem zgodności z normami technicznymi i warunkami wykonania robót konstrukcyjnych. Błędy wykonania robót wykończeniowych z pominięciem oceny sposobu wykonania konstrukcji nadbudowy zostały ocenione przy uwzględnieniu braku możliwości ustalenia jaki był stan wyjściowy przed zleceniem pozwanemu robót. Dotyczy to zarówno wpływu na jakość wykonywanych przez pozwanego robót nie tylko ścian konstrukcyjnych nadbudowy, ale również więźby dachowej oraz stabilności i ortogonalności wszystkich elementów konstrukcyjnych, które mają wpływ na jakość robót wykończeniowych.

Dodatkowo trzeba uwzględnić, że konstrukcja budynku może się w pewnym zakresie odkształcać ze względu na naturalne ugięcia stropów oraz odkształcenia więźby dachowej pod wpływem obciążeń środowiskowych: wiatru, śniegu i zmiennych temperatur.

Wykonane przez pozwanego wykończenie należy do ponadstandardowych tzn. lepszych. Samo wykonanie prac w oparciu o wykonany przez pracownie zajmującą się wystrojem wnętrz projekt nie było perfekcyjne i oczekiwany był efekt lepszego wykończenia niż w standardowym wykończeniu domu jednorodzinnego. Jeżeli jednak strony w umowie nie zaznaczyły wyraźnie wygórowanych oczekiwań, że żądają ponad standardowego wykończenia, to nie można później żądać od wykonawcy, że go nie osiągnął. Część elementów została wykonana poprawnie jak płytki i posadzki, a inna z błędami, istotnymi, mniej istotnymi i usuwalnymi. Mimo, że ściana nie spełnia norm technicznych, to nie jest to wada istotna, bo odchyłka od normy jest niewielka i jest niewidoczna w zwykłych warunkach użytkowania, a jedynie po użyciu urządzeń pomiarowych. Burzenie tej ściany i burzenie przy okazji wystroju wewnętrznego z przyczyn ekonomicznych i użytkowych nie jest racjonalne.

Koszt naprawy tej wadliwie wykonanej ściany (wada nieistotna i niewidoczna) wynosi z podatkiem Vat 1.184,34zł (brutto).

Wykonawca robót wykończeniowych wykonywał roboty po innych firmach, a efekt prac po innych firmach nie został odebrany. W przypadku poddasza pewne elementy tj. np. izolacja są zasłonięte i nie jest możliwe stwierdzenie jak to wpłynęło na roboty wykończeniowe. Roboty zostały wykonane na poddaszu, które ulega ruchom, w wyniku działania wiatru, śniegu ciepła, więźby dachowej, dlatego do oceny wadliwości prac wykończeniowych należy podchodzić ostrożnie.

Pozwany wykonując prace remontowe u powodów w znacznej części osiągnął efekt, który był narzucony przez wizualizację. Budynek, w którym pozwany przeprowadzał prace remontowe jest użytkowany i mieszka w mim kilkoosobowa rodzina. W mieszkaniu są dobrze wykonane roboty, mieszkanie jest estetyczne i zadbane. Dosyć dobrze są wykonane roboty na górze przy błędzie drabiny, której wykonawca nie powinien montować w tym miejscu, przy czym dopiero w trakcie użytkowania ujawniły się ograniczenia konstrukcyjne: nie rozwierała się do wartości, którą powinna osiągnąć, co wynikało z warunków technicznych więźby dachowej, której pozwany nie wykonywał. Pozwany powinien odstąpić od wykonania montażu tej drabiny, kiedy przekonał się, że nie da się jej dobrze zamontować.

/dowód: opinia biegłego w dziedzinie budownictwa i (...) k. 245 wraz z protokołem z wizji lokalnej budynku k. 271-272, dokumentacja fotograficzna k 273-278, kosztorys k. 279- 286 wraz z opinią uzupełniającą k. 305-307 oraz k. 361-362, opinia ustna biegłego K. G. (2) k. 343-344, opinia uzupełniająca biegłego w dziedzinie budownictwa K. G. (2) k. 361-367/

Wykonawca robot budowalnych nie powinien przyjmować do realizacji remontu jeśli uzna, że efekt prac naprawczych może nie przynieść oczekiwanych przez zamawiającego skutków i oczekiwań. Brak w przedmiotowej sprawie zawartej przez strony umowy sporządzonej na piśmie określającej oczekiwania co do jakości i zakresu wykonywanych robót remontowych jest źródłem niedomówień i konfliktów.

Podstawową zasadą jest również przekazanie przez zamawiającego i przyjęcie przez wykonawcę frontu robót.

Wykonanie robót na nieprzygotowanym podłożu skutkuje „odbiciem" nierówności na następnych warstwach i obciąża wykonawcę.

W tym przypadku wykonawca powinien jednoznacznie odmówić wykonania robót bez uprzedniego przygotowania ścian poprzez wyrównanie tynkiem cementowo-wapiennym, gipsowym lub płytą kartonowo gipsową. Gładzie gipsowe służą do ostatecznego wygładzania mineralnych powierzchni. Nakłada się ich cienką warstwę ok 2-3 mm. Gładź służy do wygładzania, a nie do wyrównania.

Polskie Normy dopuszczają odchyłki od przyjętej normy.

- dla ścian ;

Dopuszczalne odchyłki wykonania murów zawarte są w normie. Są one bardzo łagodne. Na przykład odchylenie w pionie ściany na jednej kondygnacji nie powinno być większe niż ± 20 mm. Odchyłki w poziomie nie powinny być większa niż ±10 mm na każdym metrze i nie większe niż ±50 mm na 10 metrach.

- dla tynków ;

Według norm budowlanych dopuszczalna odchyłka wynosi 2mm na jej długości choć staramy się aby była jak najmniejsza.

- dla posadzek;

Te odchylenia, zgodnie z normą (...), mogą sięgać do 15 mm na całej długości i szerokości posadzki, jeśli nie znajdują się na niej zaplanowane spadki.

(...) opinia techniczna sporządzona przez A. J. (2), załączona do pozwu, nie odnosi się do normowych dopuszczalnych odchyłek. Nadto zdjęcia zostały wykonane ze zbyt małej odległości co fałszuje wrażenie estetyczne całości pomieszczenia.

/dowód: opinia biegłego w dziedzinie budownictwa w specjalności konstrukcyjno-budowlanej mostowej i drogowej W. J. k. 213-216/

Sąd dokonał następującej oceny materiału dowodowego:

Powodowie zlecili mgr inż. A. J. (2) sporządzenie prywatnej opinii technicznej, który w dniu 30 listopada 2021 roku na terenie remontowej nieruchomości przeprowadził oględziny i sporządził swoją prywatną opinię (opinia techniczna k. 15-38), którą Sąd pominął, bowiem A. J. (1) sporządził dokument prywatny – opinię techniczną, a zgodnie z treścią art. 245 KPC Dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.

Jak wynika z opinii biegłego sądowego z listy SO w Piotrkowie Tryb. w dziedzinie budownictwa w specjalności konstrukcyjno-budowlanej mostowej i drogowej W. J. prywatna opinia techniczna sporządzona przez A. J. (2) (zbieżność nazwisk), załączona do pozwu, „nie odnosi się do normowych dopuszczalnych odchyłek. Nadto zdjęcia zostały wykonane ze zbyt małej odległości co fałszuje wrażenie estetyczne całości pomieszczenia.” Wnioski zawarte w tej opinii prywatnej są sprzeczne z ustaleniami i wnioskami biegłego sądowego z zakresu budownictwa K. G. (2), która jest jasna, pełna, wnioski zostały uzasadnione, biegły w opiniach uzupełniających odparł zarzuty strony powodowej. Ponadto zgodnie z art. 278 § 1 KPC W wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii.

Z tych samych powodów Sąd pominął zeznania świadka A. J. (1) w zakresie dokonującym oceny prac remontowych wykonanych przez pozwanego, który sporządził opinię techniczną załączoną do pozwu, bowiem świadek zeznaje co do faktów, a ocenę prawidłowości wykonanych robót może zrobić jedynie biegły sądowy mający fachową wiedzę w zakresie budownictwa.

Z tych samych powodów Sąd pominął zeznania świadka M. G., który to świadek jako wykonawca remontu salonu na dole budynku (pozwany robił remont poddasza) skrytykował prace remontowe wykonane przez pozwanego, wskazał, że zostały wykonane wadliwie, przy czym nie wiedział kto wykonywał tynki, nie znał zakresu prac zleconych pozwanemu, a przede wszystkim nie jest biegłym sądowym, a tylko biegły sądowy jako osoba posiadająca wiedzę specjalistyczną może wypowiadać się na okoliczności wadliwości wykonanych przez pozwanego prac.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.

Nie ma sporu co do tego, że strony zawarły ustną umowę o dzieło.

Zgodnie z treścią art. 627 KC Przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.

W analizowanej sprawie pozwany przyjął do wykonania i wykonał dzieło w postaci remontu poddasza, a mianowicie: kompleksowo łazienki, sufity k/g poddasze, zabudowy k/g pod karnisze, zmiany w instalacji elektrycznej, montaż osprzętu elektrycznego i oświetlenia, szpachlowanie z gruntowaniem, malowanie, prace wyburzeniowe wraz ze stropem, montaż konstrukcji do stworzenia nowej klatki schodowej, ścianki g/k klatka schodowa, zabudowy gips kartonowe na ścianach, prace naprawcze po zamontowaniu drzwi z ukrytą ościeżnicą 5 sztuk, tynki dekoracyjne, tapety dekoracyjne, znoszenie gruzu. Powód kupił materiały, pozwany wykonał ww. prace remontowe i wykończeniowe, zakończył w październiku 2021 roku i 10 listopada 2021 roku wystawił fakturę, a powodowie zapłacili umówioną cenę.

Pismem z dnia 17 marca 2022 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty na ich rzecz kwoty w wysokości 90.420,92 zł tytułem wadliwie wykonanego remontu budynku mieszkalnego w miejscowości (...). Wskazana w wezwaniu kwota obejmowała kwotę 40.420,92 zł, stanowiącą sumę kosztów doprowadzenia dzieła do stanu zgodnego z umową oraz kwotę 50.000 zł, będącą sumą kosztów związanych z zakupem nowych materiałów niezbędnych do naprawienia wad.

Ponadto z uwagi na poczynione przez pozwanego nieprawidłowości, powodowie obniżyli cenę wykonanie usługi z kwoty 62.640zł do kwoty 22.219,08 zł, tj. o kwotę 40.420,92 zł.

Na wywiązanie się ze zobowiązania powodowie zakreślili pozwanemu termin 7 dni od doręczenia pisma. Pismo było dwukrotnie awizowane i nie zostało odebrane przez pozwanego, drugie awizo było 29.03.2022 roku, w dniu 05.04.2022 roku upłynął termin odbioru. Przesyłkę zwrócono powodowi.

Zgodnie z art. 638 KC

§ 1. Do odpowiedzialności za wady dzieła stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi przy sprzedaży. Odpowiedzialność przyjmującego zamówienie jest wyłączona, jeżeli wada dzieła powstała z przyczyny tkwiącej w materiale dostarczonym przez zamawiającego.

Obecnie zarówno samo pojęcie wady fizycznej, jak i wady prawnej należy konstruować przy odpowiednim wykorzystaniu art. 556 1 i 556 3 KC. Odwołując się do powołanych przepisów, należy zatem przyjmować, że wada fizyczna dzieła polega na jego niezgodności z umową. Dla ułatwienia KC wskazuje, że w szczególności może się to zdarzyć, jeżeli dzieło: 1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub z przeznaczenia; 2) nie ma właściwości, o których istnieniu przyjmujący zamówienie zapewnił zamawiającego, w tym przedstawiając próbkę lub wzór; 3) nie nadaje się do celu, o którym zamawiający poinformował przyjmującego zamówienie przy zawarciu umowy, a ten nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia; 4) została zamawiającemu wydana w stanie niezupełnym.

Jeśli chodzi o uprawnienia zamawiającego w ramach rękojmi, to może on żądać obniżenia wynagrodzenia lub odstąpić od umowy. Są to uprawnienia kształtujące. Należy zwrócić uwagę na fakt, że wspomniane uprawnienia mogą zostać unicestwione przez kontruprawnienie przyjmującego zamówienie, które stwarza mu możliwość niezwłocznego i bez nadmiernych niedogodności dla zamawiającego usunięcie wady, oraz – jak się wydaje – możliwość jego wymiany, co w tym przypadku należałoby rozumieć jako stworzenie go na nowo (zob. art. 560 KC).

Niezależnie od wymienionych wyżej uprawnień, zamawiającemu służą roszczenia, może ona żądać stworzenia na nowo dzieła (wymiany) albo usunięcia wady. Przy czym przyjmujący zamówienie jest obowiązany zadośćuczynić zgłoszonemu żądaniu w rozsądnym czasie bez nadmiernych niedogodności dla zamawiającego. Wspomniane uprawnienia nie mają charakteru bezwzględnego; wybór zamawiającego, co oczywiste, ogranicza się do rozwiązania, któremu przyjmujący mógłby podołać (wyklucza więc świadczenie niemożliwe). Natomiast w sytuacji, gdy w okolicznościach sprawy można by zrealizować każde ze wskazanych rozwiązań, wybór zamawiającego może być bezskuteczny. Stanie się tak wtedy, gdy sposób, na który zdecydował się zamawiający w porównaniu z drugim możliwym sposobem doprowadzenia do zgodności z umową, wymagałoby od zobowiązanego nadmiernych kosztów. Należy uwzględnić ponadto, że jeżeli dzieło zamówił przedsiębiorca, to zamawiający (niekoniecznie przedsiębiorca) może odmówić wymiany rzeczy wadliwej na wolną od wad lub usunięcia wady także wtedy, gdy koszty zadośćuczynienia temu obowiązkowi przewyższają ustalone w umowie wynagrodzenie. W takim przypadku zamawiającemu pozostanie zatem skorzystać z odstąpienia od umowy (jeżeli wada nie jest nieistotna) lub też zażądać obniżenia wynagrodzenia.

Przepisy o rękojmi za wady rzeczy sprzedanej wprowadzają szczególny reżim odpowiedzialności za nienależyte wykonanie zobowiązania.

W razie wystąpienia wady rzeczy sprzedanej kupujący może – wedle własnego wyboru – dochodzić roszczeń z tytułu rękojmi lub gwarancji bądź też roszczeń wynikających z ogólnych zasad kontraktowej (art. 471 i n. KC) lub deliktowej (art. 415 i n. KC) odpowiedzialności odszkodowawczej (A. Brzozowski, w: Pietrzykowski, Komentarz, t. II, 2021, art. 556, Nb 2; wyr. SN z 25.8.2004 r., IV CK 601/03, Legalis).

Zgodnie z art. 471 KC Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

W orzecznictwie wskazuje się, że zarówno roszczenie z rękojmi, jak i roszczenie oparte na art. 471 kc są uprawnieniami wynikającymi z nienależytego wykonania tej samej umowy, przy czym roszczenie z rękojmi ma charakter szczególny w odniesieniu do roszczenia odszkodowawczego, jako takiego. Charakter ten wynika między innymi z krótszego terminu na zgłoszenie tego roszczenia, co pozostaje bez wpływu na możliwość zachowania terminu roszczenia odszkodowawczego (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 maja 2015 r., I ACa 1669/14). O zbiegu roszczeń i wyborze co do sposobu dochodzenia roszczeń przyznanych uprawnionemu wypowiedział się również Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 17 lutego 2015 r., potwierdzając to uprawnienie (I ACa 749/14).

Nienależytym wykonaniem zobowiązania jest każda sytuacja, w której świadczenie zostało spełnione, ale zachodzi rozbieżność między stanem rzeczywistym spełnieniem świadczenia a treścią zobowiązania – tym, jak świadczenie należało spełnić. Przykładami nienależytego wykonania zobowiązania (zob. T. Pajor, Odpowiedzialność dłużnika, s. 112 i n.; F. Zoll, w: System PrPryw, t. 6, 2018, s. 1196) mogą być spełnienie świadczenia w niewłaściwy sposób czy też świadczenia o nieodpowiedniej jakości.

Jak wynika z opinii biegłego pozwany wykonując roboty wykończeniowe na poddaszu w budynku mieszkalnym powodów w (...), popełnił dwie istotne, usuwalne wady polegające na nieprawidłowym montażu drewnianego wyłazu strychowego z drabiną włazową oraz na przeciekającej posadzce tarasowej, które to wady obniżają wartość wykonanych robót o równowartość kosztu ich usunięcia. Koszt naprawy oszacowany w cenach aktualnych na kwotę 9. 402,11 zł brutto, tj. z 8% podatkiem od towarów i usług, w tym wartość materiałów niezbędnych do naprawienia wad została w wg. zamówionej przez powodów prywatnej ekspertyzy oszacowana na 3.103,43 zł brutto. Ściana nie spełnia norm technicznych, to nie jest to wada istotna, bo odchyłka od normy jest niewielka i jest niewidoczna w zwykłych warunkach użytkowania, a jedynie po użyciu urządzeń pomiarowych. Burzenie tej ściany i burzenie przy okazji wystroju wewnętrznego z przyczyn ekonomicznych i użytkowych nie jest racjonalne. Koszt naprawy tej wadliwie wykonanej ściany wynosi z podatkiem Vat 1.184,34zł (brutto).

Podłoże pod posadzki wewnętrzne na poddaszu zostało doprowadzone do stanu równości i spełniało wymagania techniczne, które umożliwiły ułożenie posadzek ceramicznych i z paneli podłogowych, do których powodowie nie wnosili zastrzeżeń.

Jeśli ściany miały odchyłki od wymaganych standardów (pionowości i równości), to roboty wykończeniowe polegające na położeniu na nich gładzi gipsowych nie mogły zniwelować tych uchybień.

Stan techniczny i sposób wykonania konstrukcji nadbudowy poddasza, zrealizowanej przed przystąpieniem do robót wykończeniowych przez pozwanego nie był sprawdzony pod względem zgodności z normami technicznymi i warunkami wykonania robót konstrukcyjnych. Błędy wykonania robót wykończeniowych z pominięciem oceny sposobu wykonania konstrukcji nadbudowy zostały ocenione przy uwzględnieniu braku możliwości ustalenia jaki był stan wyjściowy przed zleceniem pozwanemu robót. Dotyczy to zarówno wpływu na jakość wykonywanych przez pozwanego robót nie tylko ścian konstrukcyjnych nadbudowy, ale również więźby dachowej oraz stabilności i ortogonalności wszystkich elementów konstrukcyjnych, które mają wpływ na jakość robót wykończeniowych.

Dodatkowo trzeba uwzględnić, że konstrukcja budynku może się w pewnym zakresie odkształcać ze względu na naturalne ugięcia stropów oraz odkształcenia więźby dachowej pod wpływem obciążeń środowiskowych: wiatru, śniegu i zmiennych temperatur.

Wykonane przez pozwanego wykończenie należy do ponadstandardowych tzn. lepszych. Samo wykonanie prac w oparciu o wykonany przez pracownie zajmującą się wystrojem wnętrz projekt nie było perfekcyjne i oczekiwany był efekt lepszego wykończenia niż w standardowym wykończeniu domu jednorodzinnego. Jeżeli jednak strony w umowie nie zaznaczyły wyraźnie wygórowanych oczekiwań, że żądają ponad standardowego wykończenia, to nie można później żądać od wykonawcy, że go nie osiągnął.

Wykonawca robót wykończeniowych wykonywał roboty po innych firmach, a efekt prac po innych firmach nie został odebrany. W przypadku poddasza pewne elementy tj. np. izolacja są zasłonięte i nie jest możliwe stwierdzenie jak to wpłynęło na roboty wykończeniowe. Roboty zostały wykonane na poddaszu, które ulega ruchom, w wyniku działania wiatru, śniegu ciepła, więźby dachowej, dlatego do oceny wadliwości prac wykończeniowych należy podchodzić ostrożnie.

Zgodnie z opinią biegłego pozwany wykonując prace remontowe u powodów w znacznej części osiągnął efekt, który był narzucony przez wizualizację.

Mając powyższe ustalenia i rozważania na uwadze, podzielając w całości opinię biegłego ds. budownictwa, Sąd zasądził od pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę 10.586,45zł (9.402,11zł +1.184,34zł = 10.586,45zł) z odsetkami od dnia następnego po doręczeniu odpisu pozwu tj. od 19.07.2022 roku (k. 90 w dniu 18.07.2022 roku doręczono pozwanemu nakaz zapłaty z odpisem pozwu) z tytułu obniżenia ceny.

Na podstawie art. 481 KC Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda ustawowe odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia następnego po dacie doręczenia odpisu nakazu zapłaty tj. od dnia 19 lipca 2022 roku.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem judykatury, art. 471 kc ma bez wątpienia zastosowanie do wszystkich rodzajów umów, w tym umów rezultatu (umowa o dzieło). Natomiast to, że dana umowa jest umową rezultatu, nie zwalnia dłużnika w żadnej mierze z obowiązku zachowania należytej staranności wymaganej w stosunkach danego rodzaju, zwłaszcza że działa on jako podmiot profesjonalny, o czym dobitnie świadczy analiza przepisów art. 355 § 1 i 2 kc w zw. z art. 627 i n. kc. Obowiązek osiągnięcia zamierzonego efektu stanowi więc w grupie umów rezultatu jedynie dodatkowe obciążenie w stosunku do dłużnika (B. K., Kilka mitów..., s. 309-328).

Powodowie ponieśli szkodę w kwocie 10.586,45zł, która to kwota jest potrzebna do usunięcia wskazanych przez biegłego sądowego z zakresu budownictwa wad i na podstawie art. 471 KC (jako alternatywnej podstawy prawnej żądania) też należałoby zasądzić identyczną kwotę.

W pozostałym zakresie żądanie było niezasadne z uwagi na jego niewykazanie, dlatego Sąd w pozostałym zakresie żądanie oddalił.

Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu był przepis artykułu 100 k.p.c., zgodnie z treścią którego w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone.

Zgodnie z treścią art. 83 ust 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd orzeka o poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkach, stosując odpowiednio przepisy art. 113.

Zgodnie z treścią art. 113. 1. w/w ustawy kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu.

2. Koszty nieobciążające przeciwnika sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji nakazuje ściągnąć z roszczenia zasądzonego na rzecz:

1) strony, której czynność spowodowała ich powstanie;

2) strony zastąpionej przez kuratora lub

3) osoby, na której rzecz prokurator wytoczył powództwo lub zgłosił wniosek o wszczęcie postępowania.

Pozwany przegrał sprawę w 10,23% i w takiej części pozwany powinien ponieść koszty procesu, dlatego Sąd nakazał ściągnąć od pozwanego K. G. (1) prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) .H.U. (...) na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim kwotę 594,49zł (5.811,29zł x 10,23%=594,49zł) tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa od uwzględnionej części powództwa oraz nakazał ściągnąć solidarnie od powodów P. S. i B. S. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim kwotę 4.016,80zł tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa od oddalonej części powództwa.

Wszystkie koszty w sprawie wyniosły 21.836,29zł (opłata od pozwu 5174zł + wynagrodzenie biegłych 5.811,29zł + wynagrodzenie pełn. Powodów z opłatą od pełnomocnictwa 5.434zł + wynagrodzenie pełn. pozwanego z opłatą od pełnomocnictwa 5.417zł = 21.836,29zł) z czego pozwany powinien ponieść 10,23% tj. 2.233,85zł, a poniósł już 6.011,49zł (5417zł + 594,49zł = 6.011,49zł) to powód zobowiązany jest zwrócić pozwanemu koszty procesu w kwocie 3.777,64 zł i taką kwotę Sąd zasądził solidarnie od powodów na rzecz pozwanego.

Sędzia SO Dorota Krawczyk

(...)