Wyrok z 8 lipca 2025, sygn. I C 2225/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 lipca 2025 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny

w składzie: Przewodniczący: sędzia Juliusz Ciejek

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Kosowska

po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. w Olsztynie

na rozprawie

sprawy z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.

przeciwko A. K. i B. K.

o zapłatę

I.  umarza postępowanie w zakresie żądania zapłaty kwoty 12.307 zł 48 gr,

II.  w pozostałym zakresie powództwo oddala,

III.  zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 10.834 (dziesięć tysięcy osiemset trzydzieści cztery) zł tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 2225/23

UZASADNIENIE

Pozwem wniesionym w dniu 20.12.2023 przeciwko B. K. i A. K. powód Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., wniósł o:

1. zasądzenie in solidum od pozwanych na rzecz powoda kwoty 500.000,01 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 26.05.2023 r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu nominalnej wartości kapitału udostępnionego pozwanemu na podstawie umowy kredytu nr (...) (...) z dnia 16.06.2008 r. z zastrzeżeniem, że zapłata należności przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego do wysokości dokonanej zapłaty,

2. zmianę wysokości świadczenia nienależnego, którego zwrot przysługuje powodowi od pozwanych w związku z wypłaceniem kapitału na podstawie umowy kredytu (ukształtowanie) poprzez dokonanie sądowej waloryzacji należnej powodowi kwoty w ten sposób, że oprócz roszczenia o zwrot środków wypłaconych przy uruchomieniu kredytu w ich nominalnej wysokości powodowi przysługuje dodatkowe świadczenie w postaci kwoty 93.812,30 zł wynikające z istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza,

3. zasądzenie od pozwanych in solidum na rzecz powoda kwoty 93.812,30 zł stanowiącej dodatkową kwotę, o którą należy zwaloryzować roszczenie o zwrot kapitału oddanego pozwanemu do dyspozycji na mocy umowy kredytu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia pozwanemu odpisu pozwu do dnia zapłaty z zastrzeżeniem, że zapłata należności przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego do wysokości dokonanej zapłaty.

Ponadto, powód wniósł o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych, z uwzględnieniem uiszczonych opłat skarbowych od złożonych dokumentów pełnomocnictw.

W uzasadnieniu powód wskazał, że strony zawarły w dniu 16.06.2008 r. umowę kredytu hipotecznego. Kredyt w kwocie 500.000,01 zł został pozwanym udostępniony i przez nich wykorzystany. Umowa kredytu była przez strony wykonywana w niezakłócony sposób i zgodnie z jej treścią przez wiele lat. Pozwani wystąpili z powództwem, które opierali na twierdzeniach o rzekomej abuzywności postanowień umowy kredytu dotyczących jego indeksacji oraz zasad rozliczenia dokonywanych przez nich spłat, które może prowadzić do uznania umowy kredytu za nieważną. Roszczenie powoda ma charakter roszczenia restytucyjnego, związanego z koniecznością zwrotu przez strony wzajemnych świadczeń. Wskazał, że jego roszczenie nie jest przedawnione. Obowiązek zwrotu przez kredytobiorcę kwoty udostępnionego kapitału znajduje uzasadnienie w przepisach art. 405 k.c. w zw. z art. 410 k.c. Wskazał, że zwrot przez kredytobiorcę sumy nominalnej otrzymanego w dacie zawarcia umowy kredytu kapitału kredytu, po kilkunastu latach nie będzie odpowiadać zasadzie ekwiwalentności. Powinna istnieć ekwiwalentność zwracanych świadczeń na dzień dokonania zwrotu, gdyż w przeciwnym razie doszłoby do niesłusznego wzbogacenia jednej ze stron. Powód wskazał, że właściwym miernikiem, według którego może być dokonana waloryzacja w niniejszej sprawie, jest wzrost wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych (wskaźnik inflacji).

(pozew k. 4-12)

Powód pismem z dnia 05.02.2024 r. cofnął powództwo w części tj. ze zrzeczeniem się roszczenia w zakresie:

- roszczenia wskazanego w pkt 2 petitum pozwu,

- roszczenia wskazanego w pkt 3 petitum pozwu.

(pismo powoda – k. 67)

Sąd postanowieniem z dnia 17.02.2024 r. na podstawie art. 355 w zw. z art. 203 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie w sprawie w części obejmującej żądanie zmiany wysokości świadczenia (pkt 2 żądania pozwu.

(postanowienie Sądu z dnia 17.02.2024 r. – k. 69, postanowienie o sprostowaniu postanowienia – k. 121)

Pozwani w odpowiedzi na pozew złożyli zarzut potrącenia. Na podstawie art. 499 k.c. dokonali potrącenia ich wierzytelności w kwocie:

a.  66.195,65 CHF (wg kursu z dnia 13.02.2024 r. 301.984,55 zł) i 118.187,13 zł (suma wpłat tytułem rat kapitałowo-odsetkowych),

b.  39.158 zł i 1.416 zł (ubezpieczenie niskiego wkładu własnego, ubezpieczenie pomostowe),

c.  600 zł (opłata za wizytację)

d.  26.346,85 zł (ubezpieczenie na życie)

- łącznie 487.692,54 zł jako sumy ich wpłat w wykonaniu nieważnej umowy o kredyt hipoteczny nr (...) (...) w okresie od dnia jej zawarcia do dnia ustalenia przez Sąd Apelacyjny w B.w sprawie o sygn. akt (...), że ww. umowa jest nieważna – z wierzytelnością powoda z tytułu zwrotu kwoty wypłaconego kredytu na kwotę 500.000,01 zł.

Ponadto, wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Zaprzeczyli, że nie zgłaszali powodowi gotowości do rozliczenia kapitału oraz że pozostają dłużnikami powoda co do kwoty 500.000 zł. Oświadczyli, że byli i są gotowi do rozliczenia wypłaconego im kapitału i w tym zakresie zgłosili zamiar ugodowego zakończenia sporu w tym zakresie.

(odpowiedź na pozew – k. 83-84)

Pismem z dnia 16.04.2024 r. powód oświadczył, że uznaje zgłoszony zarzut potrącenia wyłącznie co do kwoty 66.195,65 CHF oraz 118.187,13 zł i cofnął częściowo powództwo w zakresie kwoty 420.171,68 zł (stanowiącej sumę kwot 118.187,13 zł oraz 66.195,65 CHF, która po przeliczeniu na PLN przy zastosowaniu kursu z dnia 13.02.2024 r. wynosi 301.984,55 zł) – pkt 1 petitum pozwu bez zrzeczenia się roszczenia i wobec zapłaty (poprzez potrącenie) tytułem zwrotu kapitału udostępnionego pozwanemu – pozew wniesiony w niniejszej sprawie dnia 20.12.2023 r., wnosząc o umorzenie przedmiotowego postępowania w tym zakresie.

Jednocześnie powód wskazał, że nie uznaje podniesionego zarzutu potrącenia w pozostałym zakresie, a w konsekwencji podtrzymuje powództwo i wniósł o zasądzenie in solidum od pozwanych na rzecz powoda kwoty 79.828,33 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 26.05.2023 r. do dnia zapłaty.

(pismo powoda- k. 110-111v)

Postanowieniem z dnia 24.04.2024 r. Sąd na podstawie art. 355 w zw. z art. 203 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie w sprawie w części obejmującej żądanie zapłaty kwoty 93.812,30 zł (pkt 3 żądania pozwy) i zapłaty kwoty 420.171,68 zł (ujętej w pkt 1 żądania pozwu), wobec skutecznego cofnięcia pozwu w tym zakresie.

(postanowienie z dnia 24.04.2024 r. – k. 113)

Na rozprawie w dniu 08.07.2025 r. powód oświadczył, że cofa powództwo o zapłatę kwoty 12.307,47 zł wraz z zrzeczeniem się roszczenia wobec uiszczenia tej kwoty przez pozwanych oraz kwoty 1 grosz ze zrzeczeniem się roszczenia.

(protokół rozprawy – k. 151)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 16.06.2008 r. pozwani zawarli z powódką umowę kredytu hipotecznego nr (...) (...). Kredyt przeznaczony był na budowę domu metodą gospodarczą, zakup domu w budowie, refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe (§ 2 ust. 3 umowy). Zgodnie z § 2 ust. 1 umowy Bank udzielił kredytobiorcom kredytu w kwocie 500.000 zł. W § 2 ust. 2 wskazano, że kredyt jest indeksowany kursem (...), po przeliczeniu wypłaconej kwoty zgodnie z kursem kupna (...) według Tabeli Kursów Walut Obcych obowiązujących w Banku w dniu uruchomienia kredytu lub transzy. Spłata kredytu miała być dokonywana w 480 ratach miesięcznych, w tym liczba miesięcy karencji 7 (§ 2 ust. 6 umowy).

Wypłata kredytu nastąpić miała w transzach bezpośrednio na rachunek bankowy kredytobiorcy, zbywcy kredytowanej nieruchomości lub wskazany w dyspozycji wypłaty przez kredytobiorców (§ 3 ust. 1 i 2 umowy).

Prowizja za udzielenie kredytu została określona na kwotę 0,00 zł (§ 4 ust. 1 umowy).

Oprocentowanie kredytu było zmienne i wynosiło 3.9850 % w stosunku rocznym, co stanowiło sumę stopy referencyjnej LIBOR 3M ( (...)) obowiązującej w dniu sporządzenia umowy oraz marży w wysokości 1.1000 p.p., stałej w całym okresie kredytowania (§ 6 ust. 1 i 3 umowy).

Stosownie do § 7 ust. 1 umowy kredytu kredytobiorcy zobowiązali się do spłaty kwoty kredytu w (...), ustalonej zgodnie z § 2 w złotych polskich z zastosowaniem kursu sprzedaży (...) obowiązującego w dniu płatności raty kredytu, zgodnie z Tabelą Kursów Walut Obcych Banku.

Spłata rat miała następować przez bezpośrednie potrącanie przez Bank należnych mu kwot z rachunku kredytobiorców w Banku (...) (§ 7 ust 3 umowy).

Warunkiem zawarcia umowy kredytu było ubezpieczenie kredytowanej nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych, ubezpieczenie na życie kredytobiorcy, ubezpieczenie kredytu do czasu wpisu hipoteki, ubezpieczenie niskiego wkładu (§ 3, § 5, § 9 umowy).

(dowód: umowa kredytu – k. 29-34v)

Kredyt został wypłacony kredytobiorcom w kwocie 500.000,01 zł.

(dowód: dyspozycja wypłaty środków z kredytu/pożyczki – k. 36-42, zaświadczenie – k. 96)

W okresie od 20.06.2008 r. do dnia 31.12.2023 r. na rzecz powoda zostały dokonane spłaty z tytułu rat kredytu w łącznej kwocie 66.195,65 CHF i 118.187,13 zł. Ponadto, pozwani uiścili na rzecz powoda kwoty:

- 39.158 zł tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego,

- 1.416 zł tytułem ubezpieczenia pomostowego,

- 600 zł tytułem opłaty za wizytację,

- 26.346,85 zł tytułem ubezpieczenie na życie.

(dowód: zaświadczenie – k. 97, okoliczność bezsporna)

Pozwani wnieśli do Sądu Okręgowego w O. pozew z dnia 22.07.2020 r. przeciwko powodowi w niniejszym sporze, w którym żądali ustalenia, że nie istnieje stosunek prawny między stronami na podstawie umowy o kredyt hipoteczny nr (...) (...) zawartej w dniu 13.06.2008 r.

Wyrokiem z dnia 27.04.2021 r. Sąd Okręgowy w O., I Wydział Cywilny w sprawie (sygn. akt (...)) oddalił powództwo.

Od powyższego wyroku obie strony wywiodły apelację, na skutek których Sąd Apelacyjny w B. I Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 29.07.2022 r. (sygn. akt(...)) zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że ustalił, że nie istnieje stosunek prawny nawiązany między stronami na postawie umowy o kredyt hipoteczny nr (...) (...) zawartej 13 czerwca 2008 r.

(dowód: pozew – k. 44-49, wezwanie do spełnienia świadczenia – k. 51- 60, okoliczność bezsporna)

Powód pismem z dnia 19.04.2023 r. wezwał pozwanych do zapłaty kwoty 797.588,90 zł tytułem:

- kwota 500.000 zł odpowiadająca wysokości udostępnionego przez Bank w PLN kapitału na podstawie umowy,

- kwota 297.599,80 zł stanowiąca równowartość korzyści majątkowej uzyskanej przez pozwanych w związku z korzystaniem z kapitału udostępnionego przez bank na podstawie umowy w okresie od uruchomienia kredytu do 29.07.2022 r. włącznie.

Powód wyznaczył termin 30 dni od dnia doręczenia wezwania na spełnienie świadczenia. Pozwani odebrali pismo w dniu 25.04.2023 r.

(dowód: pisma powoda z dnia 19.04.2023 r. wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 51-60)

Pismem z dnia 29.01.2024 r. pozwani wezwali powoda do zapłaty kwot:

a.66.195,65 CHF (wg kursu z dnia 13.02.2024 r. 301.984,55 zł) i 118.187,13 zł (suma wpłat tytułem rat kapitałowo-odsetkowych),

b.39.158 zł i 1.416 zł (ubezpieczenie niskiego wkładu własnego, ubezpieczenie pomostowe),

c.600 zł (opłata za wizytację)

d.26.346,85 zł (ubezpieczenie na życie)

- wpłaconych w wykonaniu nieważnej umowy o kredyt hipoteczny nr (...) (...) z dnia 16.06.2008 r. w okresie od dnia jej zawarcia do dnia ustalenia przez Sąd Apelacyjny wB. w sprawie o sygn. akt (...) że ww. umowa jest nieważna

Wyznaczyli powodowi termin na zapłatę 7 dni od dnia otrzymania pisma. Pozwany odebrał wezwanie w dniu 05.02.2024 r.

(dowód: pismo pozwanych z dnia 29.01.2024 r. wraz z potwierdzeniem nadania i doręczenia – k. 87-91)

Pismem z dnia 16.02.2024 r. pozwani złożyli powódce oświadczenie o potrąceniu. Na podstawie art. 499 k.c. dokonali potrącenia ich wierzytelności w kwocie:

a.66.195,65 CHF (wg kursu z dnia 13.02.2024 r. 301.984,55 zł) i 118.187,13 zł (suma wpłat tytułem rat kapitałowo-odsetkowych),

b.39.158 zł i 1.416 zł (ubezpieczenie niskiego wkładu własnego, ubezpieczenie pomostowe),

c.600 zł (opłata za wizytację)

d.26.346,85 zł (ubezpieczenie na życie)

- łącznie 487.692,54 zł jako sumy ich wpłat w wykonaniu nieważnej umowy o kredyt hipoteczny nr (...) (...) w okresie od dnia jej zawarcia do dnia ustalenia przez Sąd Apelacyjny w B. w sprawie o sygn. akt(...), że ww. umowa jest nieważna – z wierzytelnością powoda z tytułu zwrotu kwoty wypłaconego kredytu na kwotę 500.000,01 zł.

Pozwany powyższe oświadczenie odebrał w dniu 26.02.2024 r.

(dowód: pismo powódki z dnia 16.02.2024 r. wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru – k. 92-95)

Pozwani w dniu 03.06.2025 r. uiścili na rzecz powoda kwotę 12.307,47 zł tytułem rozliczenia kwoty udostępnionego kapitału.

(dowód: potwierdzenie przelewu – k. 147)

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie powoda o zapłatę z tytułu udostępnionego kapitału podlegało oddaleniu w całości. Z uwagi na fakt, że umowa kredytu łącząca strony jest nieważna, strony powinny zwrócić sobie uzyskaną bezprawnie korzyść. Strony dokonały rozliczenia pomiędzy sobą należności z tytułu udostępnionego kapitału oraz dokonanych spłat, co ostatecznie doprowadziło do wygaśnięcia wierzytelności powoda. Sąd umorzył postępowanie o zapłatę kwoty 12.307,48 zł z uwagi na cofnięcie pozwu w tym zakresie przez powoda.

Sąd dokonał ustaleń faktycznych w sprawie w oparciu o załączone do akt i niekwestionowane przez strony dokumenty. W niniejszej sprawie okoliczności faktyczne nie były sporne, a jedynie występował spór co do prawa – czy i w jakiej kwocie przysługuje powodowi roszczenie o zwrot udostępnionego kapitału, czy złożone oświadczenia o potrąceniu były skuteczne oraz czy należne są powodowi jakiekolwiek odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty żądanej tytułem udostępnionego kapitału.

Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego stron o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron. W świetle prawomocnego rozstrzygnięcia o nieistnieniu stosunku prawnego wynikającego w umowy o kredyt (...) (...) wnioskowany dowód miał zostać przeprowadzony na fakty bezsporne. W tej sprawie Sąd uznał, że zgromadzone w sprawie dowody, w pełni pozwalają na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, zaś wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron potraktował, z uwagi na powyższe, jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy.

Powód, uwzględniając dokonane wcześniej cofnięcia pozwu, domagał się zapłaty kwoty 79.828,33 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26.05.2023 r. do dnia zapłaty, tytułem zwrotu wypłaconego kapitału. Pozwani uiścili na rzecz powoda w dniu 03.06.2025 r. kwotę 12.307,47 zł tytułem rozliczenia udostępnionego kapitału. Powód na rozprawie w dniu 08.07.2025 r. cofnął pozew o zapłatę kwoty 12.307,48 zł wraz z zrzeczeniem się roszczenia. W ocenie Sądu czynności powoda nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, z prawem ani nie zmierza do obejścia prawa, a więc dopuszczalna. Wobec skutecznego cofnięcia pozwu w części przez powoda, Sąd na podstawie art. 355 w zw. z art. 203 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie co do żądania zapłaty kwoty 12.307,48 zł, o czym orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Ostatecznie powód domagał się zasądzenia od pozwanych kwoty 67.520,85 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 26.05.2023 r. do dnia zapłaty oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 12.307,48 zł od dnia 26.05.2023 r. do 03.06.2025 r. Powód żądanie opierał na tym, że w wyniku postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Okręgowym w O. ((...)), a następnie Sądem Apelacyjnym w W. ((...)) ustalono, iż nie istnieje stosunek prawny między stronami na podstawie umowy o kredyt hipoteczny. Sąd orzekający w niniejszej sprawie na podstawie art. 365 i 366 k.p.c. jest związany prawomocnym wyrokiem wydanym przez Sąd Okręgowy w O. i Sąd Apelacyjny w B. w zakresie ustalenia nieistnienia stosunku prawnego umowy kredytu.

Bezsporne w niniejszej sprawie było to, że umowa kredytu hipotecznego nr (...) (...) jest nieważna. Powyższa okoliczność została prawomocnie przesądzona przez Sąd powszechny. Wobec czego rozliczenie stron następuje w oparciu o przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu - regulujące zwrot uzyskanej korzyści, co prowadzi do konieczności zbilansowania wzajemnych świadczeń. Pozwani w dniu 26.02.2024 r. złożyli powodowi oświadczenia o potrąceniu uiszczonych przez nich rat oraz innych kosztów tj. składek z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu, pomostowego, na życie oraz opłaty za wizytacje z wierzytelnością powoda z tytułu udostępnionego kapitału. Zgodnie z art. 498 § 1 k.c. „Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.”. Jak wynika z powyższego przepisu mogą zostać potrącone wierzytelności jeżeli przedmiotem ich są pieniądze – warunek spełniony w niniejszym stanie faktycznym. Potrącenie wierzytelności jest uzależnione od złożenia odpowiedniego oświadczenia drugiej stronie. Pozwani złożyli takie oświadczenie. Powód uznał potrącenie za skuteczne, jednak nie w pełnej wysokości. W ocenie powoda nastąpiło umorzenie wzajemnych wierzytelności stron jedynie co do udostępnionego kapitału w części tj. co do kwoty 420.171,68 zł z wierzytelnością powodów z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych w kwocie 66.195,65 CHF (301.984,55 zł) i 118.187,13 zł. W ocenie powoda pozwanie nie mogli dokonać skutecznego potrącenia pozostałej kwoty tj. 67.520,85 zł uiszczonych z tytułu składek z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu, pomostowego, na życie oraz opłaty za wizytacje.

Wskazać należy, że z chwilą ustalenia nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu również odpadła podstawa prawna do innych świadczeń wynikających z umowy. W takiej sytuacji powodowie nie byli zobowiązani do uiszczania opłat czy składek na ubezpieczenie. W tym zakresie świadczyli na rzecz powoda bez podstawy prawnej. Powód zaś twierdził, że uiszczone kwot z ww. tytułów były należne.

W ocenie Sądu postanowienie umowne dotyczące opłaty za wizytację jak również ubezpieczenia niskiego wkładu, na życie czy pomostowe nie zostały indywidualnie ustalone z powodami oraz nie mieli oni żadnego realnego wpływu na ich treść. Fakt, że powodowie nie zaproponowali alternatywnej formy zabezpieczenia nie zmienia charakteru tych postanowień umownych. Z całą pewnością, pozwany uzależniał udzielenie kredytu od przyjęcia postanowienia dotyczącego ubezpieczenia oraz opłat. Jeżeli powodowie nie podpisaliby umowy z tymi postanowieniami, nie doszłoby do zawarcia umowy w ogóle. Uznać więc należy, że było to postanowienie narzucone jednostronnie przez pozwanego jako silniejszą stronę umowy. Powodowie nie zostali zapoznani z warunkami umów ubezpieczenia, jak również z jej treścią a jednak to powodowie mieli uiszczać składki z tego tytułu, a nie bank. Treść postanowienia umownego odnoszącego się do ubezpieczenia było zdawkowe oraz ogólne – nie pozwalało na uzyskanie pełnej informacji o celu tego zabezpieczenia oraz prawach i obowiązkach stron z niego wynikającego. Natomiast korzyści związane z zawarciem ubezpieczenia były skierowane wyłącznie do pozwanego. Pozwany przerzucił na powodów wszelkie koszty wynikające z zawartych ubezpieczeń, mimo że zabezpieczało ono wyłącznie bank. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że omawiane postanowienia były sprzeczne z dobrymi obyczajami jak również naruszały w sposób rażący interes powodów. Zawarte umowy ubezpieczenia oraz uiszczona opłata za wizytację były nierozłącznym elementem umowy kredytu i jego niezbędnym warunkiem postawionym przez bank. Z tego względu w ocenie Sądu kwoty uiszczone z wyżej wskazanych tytułów były nienależne i wraz z ustaleniem nieistnienia stosunku prawnego kredytu pozwanym należy się ich zwrot.

Wobec powyższego złożone przez pozwanych oświadczenie o potrąceniu łącznie kwoty 67.520,85 zł z tytułu uiszczonych z tytułu składek z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu, pomostowego, na życie oraz opłaty za wizytacje było skuteczne. Tym samym uległy umorzeniu wzajemne wierzytelności stron do kwoty 67.520,85 zł i wierzytelność ostatecznie dochodzona w niniejszym postępowaniu wygasła.

Pełnomocnik powoda nie cofnął w istocie pozwu w tym zakresie, choć mógł to uczynić na piśmie po podniesieniu zarzutu potrącenia przez pozwanych czy też na rozprawie. Z uwagi na powyższe, wobec braku spełnienia przesłanek z art. 410 § 2 k.c. w zw. z art. 405 k.c., Sąd oddalił powództwo o zapłatę kwoty 67.520,85 zł tytułem zwrotu kapitału udostępnionego pozwanym z uwagi na wygaśnięcie tego roszczenia na skutek jego spełnienia, o czym orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku.

Powód żądał zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 12.307,48 zł od dnia 26.05.2023 r. do 03.06.2025 r. i to żądanie zostało również oddalone w całości.

W dniu 19.06.2025 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie (...) zgodnie, z którym „ Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Rady (...) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że: stoi on na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którym w przypadku gdy warunek umowy kredytu uznany za nieuczciwy prowadzi do nieważności tej umowy, przedsiębiorca ma prawo żądać od konsumenta zwrotu całej nominalnej kwoty udzielonego kredytu, niezależnie od kwoty spłat dokonanych przez konsumenta w wykonaniu tej umowy i niezależnie od pozostałej do spłaty kwoty.”. W konsekwencji powyższego orzeczenia, skoro powód nie może domagać się zwrotu całej nominalnej kwoty udzielonego kredytu, to również nie może domagać się odsetek ustawowych za opóźnienie od takiego roszczenia.

Co więcej środki pozwanych przez cały okres trwania niniejszego postępowania znajdowały się w posiadaniu powoda. Powód mógł złożyć oświadczenie o potrąceniu pozwanym i uzyskać zaspokojenie wierzytelności.

Powyższe skutkowało oddaleniem powództwa. Z tych przyczyn, wobec niespełnienia przesłanek z art. 481 § 1 k.c. orzeczono jak w punkcie II sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. poprzez obciążanie powoda obowiązkiem ich zwrotu na rzecz pozwanych w całości. Powód przegrał proces w całości.

Postępowanie zostało umorzone w znacznej części na skutek cofnięcia przez powoda pozwu. Jednak w tym zakresie należy traktować stronę powodową jak stronę przegrywającą. Powód posiadał środki pozwanych i mógł dokonać potrącenia wzajemnych wierzytelności bez wytaczania niniejszego powództwa.

Koszty procesu po stronie pozwanych obejmowały wynagrodzenie pełnomocnika (radcy prawnego) w stawce wynikającej z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (10.800 zł) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (34 zł).

O odsetkach od zasądzonych kosztów procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

Z tego względu Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanych kwotę 10.834 zł, o czym orzekł jak w punkcie III sentencji wyroku.