Wyrok z 29 października 2024, sygn. IV Ka 1355/24

Sprawca, który sam doprowadza pokrzywdzoną do stanu bezbronności poprzez podanie jej substancji chemicznej, a następnie dopuszcza się obcowania płciowego lub innej czynności seksualnej, nie może odpowiadać na podstawie art. 198 kk, a wyłącznie na podstawie art. 197 kk (odpowiedniego paragrafu, w zależności od przebiegu zdarzenia). Nie wykorzystuje on bowiem stanu bezradności ani zakłócenia czynności psychicznych pokrzywdzonej, lecz sam ten stan powoduje, używając jako narzędzia podstępnie podanej substancji. Zatrucie innej osoby pozbawiające ją możliwości normalnego funkcjonowania (decydowania) poprzez podanie jej szkodliwej substancji jest zarówno podstępem, jak i jedną z form przemocy w rozumieniu art. 115 § 3 kk i wszystkich przepisów kodeksu, które o przemocy mówią. Nie sposób przecież twierdzić, że np. zabójstwo poprzez podanie trucizny jest w rozumieniu kodeksu karnego czynem bez użycia przemocy, z argumentacją, że fizyczna przemoc nie miała miejsca.
2. Podczas obcowania płciowego zazwyczaj mają miejsce również powiązane z nim inne czynności uznawane za seksualne. Jeżeli doszło do obcowania, czynności takich nie sposób wyodrębniać i nie kwalifikuje się ich z osobnego przepisu. Stają się one wtedy czynnościami współukaranymi. Art. 197 § 2 kk przewiduje złagodzoną formę czynu przeciwko wolności seksualnej, ale stosowany jest tylko wtedy, gdy dalej idące obcowanie płciowe nie miało miejsca.