sygn. III KK 74/12 24 sierpnia 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 24 sierpnia 2012, sygn. III KK 74/12

Data orzeczenia 24 sierpnia 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący Prezes SN Lech Paprzycki
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt III KK 74/12
POSTANOWIENIE
Dnia 24 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Lech Paprzycki
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 sierpnia 2012 r.,
sprawy M. K.
skazanego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 1 art. 64 § 1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 27 września 2011 r.,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego
z dnia 7 kwietnia 2011 r.,
p o s t a n o w i ł :
1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciąża skazanego M. K. kosztami sądowymi
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 27 września 2011 r., utrzymał w mocy
wyrok Sądu Rejonowego z dnia 7 kwietnia 2011 r., którym M. K. skazany
został za przestępstwo zakwalifikowane z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i
art. 64 § 1 k.k. na karę czterech miesięcy pozbawienia wolności.
Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego, kasację na korzyść
skazanego wniósł jego obrońca i zarzucając „rażące pogwałcenie naczelnej
zasady polskiego procesu karnego w postaci prawa do obrony, czyli art. 6
k.p.k. w zw. z art. 353 § 1 i 2 k.p.k., wynikające z braku możliwości
przygotowania się przez obrońcę oskarżonego do rozprawy apelacyjnej, jak i
osobistego na niej wstawiennictwa, co pomimo uprzedniego zawiadomienia
Sądu oraz prośby oskarżonego o nierozpoznawanie apelacji pod nieobecność
obrońcy, zostało przez Sąd zbagatelizowane, uniemożliwiając skuteczną
obronę praw oskarżonego” wniósł „by Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy
uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi
właściwemu”, a więc Sądowi Okręgowemu jako sądowi odwoławczemu.
Prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o oddalenie kasacji obrońcy
jako niezasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja obrońcy skazanego jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu
art. 535 § 3 k.p.k., i jako taka została oddalona, natomiast skazany, na
podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i 634 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., został
obciążony kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
W żadnym wypadku nie można podzielić poglądu obrońcy, że Sąd
odwoławczy dopuścił się w tej sprawie naruszenia przepisu art. 353 § 1 i 2
k.p.k., gdyż termin tam określony, jeżeli chodzi o wyznaczenie rozprawy
apelacyjnej, został zachowany, co jest nie tylko niewątpliwe, ale, w istocie,
bezsporne. W sytuacji procesowej ówcześnie nieprawomocnie skazanego w
tej sprawie M. K., korzystanie z pomocy obrońcy było jego uprawnieniem, a
udział obrońcy w rozprawie przed Sądem Okręgowym nie był obowiązkowy. Z
tego uprawnienia skazany skutecznie nie skorzystał, co jednak nie było
spowodowane jakimkolwiek uchybieniem po stronie Sądu. Tylko w wypadku
wypowiedzenia stosunku obrończego w warunkach określonych w art. 378
k.p.k., może zaistnieć konieczność przerwania rozprawy lub jej odroczenia, ale
tylko w sprawie, w której oskarżony (skazany nieprawomocnie) musi mieć
obrońcę.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.