Wyrok SN z 29 sierpnia 2012, sygn. V KK 179/12
Data orzeczenia
29 sierpnia 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Henryk Gradzik
Podstawa prawna
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)
SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)
SSN Dorota Rysińska
Protokolant Barbara Kobrzyńska
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza,
w sprawie A. M.
w przedmiocie wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 29 sierpnia 2012 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na niekorzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego
z dnia 13 grudnia 2011 r., ,
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi
Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
A. M. został skazany prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego:
1) z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II K 458/07, za czyn z art. 178a § 1 k.k.
popełniony w dniu 8 lipca 2007 r., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z
warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lata, której wykonanie zarządzono
prawomocnym postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r.;
2) z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II K 389/10, za czyn z art. 280 § 1 k.k. i
276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 29 lipca 2009 r.,
na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności;
3) z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt II K 1014/09, za czyn z art. 280 § 1 k.k. i
157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w z art. 64 § 2 k.k., na karę 2 lat i 6 miesięcy
pozbawienia wolności.
Wyrokiem łącznym z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II K 488/11, Sąd Rejonowy
z wyroków opisanych w pkt 1 i 3 wymierzył karę łączną 2 lat i 2 miesięcy
pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okresy odbytych kar z tych wyroków,
umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym wyroku
wskazanego w pkt 2, określił, że poszczególne wyroki w zakresie nieobjętym
wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu i zwolnił skazanego od
kosztów sądowych.
Wyrok uprawomocnił się w dniu 22 grudnia 2011 r.
Kasację od całości wyroku łącznego na niekorzyść skazanego złożył w dniu 11
maja 2012 r. Prokurator Generalny, zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na
treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, to jest art. 86 § 1
k.k., polegające na wymierzeniu A. M. kary łącznej 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia
wolności, to jest w rozmiarze niższym od najwyższej jednostkowej kary
pozbawienia wolności podlegającej łączeniu, która orzeczona została wyrokiem
Sądu Rejonowego sygn. akt II K 1014/09, w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy
pozbawienia wolności” po czym wniósł o uchylenie tego wyroku i przekazanie
sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest w pełni zasadna. Z przepisu art. 86 § 1 k.k. jasno wynika, że kara
łączna pozbawienia wolności nie może być niższa od najwyższej z jednostkowych
kar podlegających połączeniu. Kara taka, wymierzona wyrokiem opisanym w pkt 3,
wynosiła 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Dlatego orzeczenie kary łącznej
poniżej tej sankcji, stanowiącej dolną granicę możliwej do wymierzenia kary,
nastąpiło z rażącym naruszeniem wskazanego przepisu, które miało oczywisty,
istotny wpływ na treść wyroku.
Wyrok ten nie mógł się więc ostać.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy ustrzeże się stwierdzonego
uchybienia.. jasno wynika, że kara
łączna pozbawienia wolności nie może być niższa od najwyższej z jednostkowych
kar podlegających połączeniu. Kara taka, wymierzona wyrokiem opisanym w pkt 3,
wynosiła 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Dlatego orzeczenie kary łącznej
poniżej tej sankcji, stanowiącej dolną granicę możliwej do wymierzenia kary,
nastąpiło z rażącym naruszeniem wskazanego przepisu, które miało oczywisty,
istotny wpływ na treść wyroku.
Wyrok ten nie mógł się więc ostać.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy ustrzeże się stwierdzonego
uchybienia.