Wyrok z 21 marca 2024, sygn. XXI U 1696/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 marca 2024 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący:	Sędzia SO Rafał Młyński
Protokolant:	sekretarz sądowy Agata Antosik

po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2024 r. w Warszawie

na rozprawie sprawy (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w W.

z udziałem (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.

i Y. A.

na skutek odwołania (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W.

z 10 października 2022 r., (...)

o podleganie ubezpieczeniom społecznym

I.  zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że Y. A. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym u płatnika składek (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. w okresie od 2 grudnia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. z tytułu umowy zlecenia zawartej z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.;

II.  zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

III.  zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Rafał Młyński

UZASADNIENIE

Zaskarżona decyzja

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. decyzją
z 10 października 2022 r. nr (...) stwierdził, że Y. A. z tytułu zawartej umowy zlecenia z (...) sp. z o.o. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym u płatnika składek (...) sp. z o.o. w okresie od 2 grudnia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że zawarcie przez (...) sp. z o.o. umów zlecenia z ubezpieczonym, który jest pracownikiem (...) sp. z o.o., miało na celu obniżenie kosztów opłacania składek na ubezpieczenia społeczne poprzez stworzenie drugiego pozornego tytułu do ubezpieczeń. Organ zwrócił uwagę na powiązania osobowe i organizacyjne obu spółek.

(decyzja w aktach rentowych)

Stanowiska stron

(...) sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła odwołanie od decyzji, zaskarżając ją w całości oraz wnosząc o jej zmianę poprzez ustalenie, że Y. A. z tytułu zawartej umowy zlecenia z (...) nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym u odwołującej się (...) sp. z o.o. w okresie od 2 grudnia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. Ponadto płatnik składek wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Odwołująca się spółka zarzuciła organowi rentowemu błędne ustalenie, że płatnikiem składek z tytułu zawartej przez ubezpieczonego Y. A. umowy zlecenia z (...) sp. z o.o. ma być pracodawca (...) sp. z o.o. W tym zakresie odwołujący podniósł, że (...) sp. z o.o. i (...) sp. z o.o. to odrębne i niezależne podmioty, realizujące działalność o innym charakterze tj. (...) sp. z o.o. to firma techniczno-handlowa, natomiast (...) sp. z o.o. to spółka produkcyjno-serwisowa. Odwołujący wyjaśnił również odrębności w ramach zadań wykonywanych przez ubezpieczonego w ramach zatrudnienia w (...) sp. z o.o. oraz w ramach umowy zlecenia realizował dla (...) sp. z o.o. Beneficjentem czynności realizowanych w ramach umowy zlecenia był (...), a nie pracodawca (...) sp. z o.o.

(odwołanie k. 3 i nast.)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Ponadto wniósł o zasądzenie od odwołującej się na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

(odpowiedź na odwołanie k. 83 i nast. akt sprawy)

Postanowieniem z 28 grudnia 2022 r. Sąd Okręgowy zawiadomił (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. o toczącym się postępowaniu oraz możliwości przystąpienia do sprawy w charakterze zainteresowanego. (...) sp. z o.o. przystąpiła do sprawy w charakterze zainteresowanej i przyłączyła się do stanowiska odwołującej się (...) sp. z o.o.

(postanowienie k. 96, pismo k. 126)

Ustalenia faktyczne

(...) sp. z o.o. z siedzibą w W. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego 8 kwietnia 2002 r. pod numerem KRS (...). Wspólnikami spółki są A. S., który jest jednocześnie prezesem zarządu i J. S., która jest wiceprezesem spółki. Prokurentami spółki są M. S. i J. W.. Przedmiotem działalności spółki jest m.in. sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana, produkcja aparatury rozdzielczej i sterowniczej energii elektrycznej, naprawa i konserwacja maszyn, sprzedaż hurtowa pozostałych maszyn i urządzeń, pozostała działalność wydawnicza, działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki, wynajmem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w mediach elektronicznych (Internet), działalność związana z organizacją tragów, wystaw i kongresów.

(fakty bezsporne – KRS)

(...) sp. z o.o. z siedzibą w W., została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego 15 listopada 2002 r. pod numerem KRS (...). Wspólnikami spółki są A. S., który jest też prezesem zarządu i M. S., który jest wiceprezesem zarządu. Prokurentem jest J. W.. Przedmiotem działalności jest produkcja pozostałych gotowych wyrobów metalowych gdzie indziej niesklasyfikowanych, produkcja elementów elektronicznych, produkcja sprzętu (tele)komunikacyjnego, produkcja pozostałych elektronicznych i elektrycznych przewodów i kabli, produkcja przemysłowych urządzeń chłodniczych i wentylacyjnych, produkcja maszyn do obróbki metalu, produkcja maszyn dla metalurgii, naprawa i konserwacja maszyn, naprawa i konserwacja maszyn, naprawa i konserwacja urządzeń elektrycznych, pozostałą działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych.

(fakty bezsporne - KRS)

(...) sp. z o.o. specjalizuje się w kompleksowych dostawach podzespołów do energoelektroniki, elektrotechniki, automatyki, elektroniki oraz energetyki. Spółka zajmuje się nie tylko działalnością handlową, ale również doradczą, usługową i produkcyjną. Komponentów nie produkuje w kraju, ale importuje je w większości z krajów wysoko uprzemysłowionych jak Niemcy, Stany Zjednoczone, Japonia. Spółka reprezentuje ponad 300 członków czołowych producentów podzespołów czynnych i biernych, modułów pomiarowych i zasilających, wentylatorów radiotorów, elementów indukcyjnych, elementów klimatyki szaf, kabli, złączy, materiałów izolacyjnych. Spółka działa szeroko, głównym rynkiem jest Polska, około 25% to eksport. Spółka prowadzi eksport podzespołów i urządzeń praktycznych na cały świat. Najczęściej są to rynki Europy oraz USA, Kanady i Dalekiego Wschodu. Spółka otrzymała wiele nagród i wyróżnień oraz Certyfikat Wiarygodnego Partnera w Biznesie wydany przez (...) Izbę Gospodarczą. (...) ma ponad 20 tysięcy kontrahentów. (...) sp. z o.o. zatrudniała ok. 100 pracowników.

(ulotka k. 56, zeznania świadka M. Z. k. 289v. i nast., J. W. k. 290. i nast. oraz 293v. i nast. i 296 v. i nast., k. 303v. i nast., przesłuchanie prezesa zarządu odwołującej się i zainteresowanej spółki (...) k. 291 i nast., k. 299v. i nast., 305 i nas., przesłuchanie przedstawiciela zainteresowanej spółki (...) i nast., k 306 i nast.)

(...) sp. z o.o. zajmuje się działalnością serwisową, projektową, produkcyjną oraz doradczą. Głównym celem spółki jest pomoc w rozwiązywaniu problemów technicznych klientów. Powstała po 10 latach funkcjonowania spółki (...) sp. z o.o. jako odpowiedź na zapotrzebowanie klientów, potrzeby rynku związane z montażem, serwisem, uruchomieniem urządzeń. Spółka specjalizuje się w dystrybucji, serwisu, naprawy oraz modernizacji urządzeń i wyposażenia do grzejnictwa indukcyjnego, zajmuje się także produkcją i regeneracją wzbudników indukcyjnych, projektowaniem i montażem szaf sterowniczych, projektowaniem i wykonywaniem funkcjonalnych bloków mocy, serwisem urządzeń techniki napędowej, remontem i modernizacją maszyn, serwisem urządzeń przemysłowych. Zajmuje się też dystrybucją, naprawą i modernizacją urządzeń: nagrzewnic indukcyjnych średniej częstotliwości do grzania skrośnego prętów, rur, blach stalowych i metali kolorowych, agregatów do hartowania indukcyjnego z zastosowaniem średniej i wysokiej częstotliwości; urządzeń do automatycznego podawania bloczków do nagrzewnic; wzbudników do nagrzewnic i urządzeń hartowniczych, transformatorów, dławików, przemienników częstotliwości do grzania indukcyjnego; układów chłodzenia wodnego. Spółka jest autoryzowanym serwisem prostowników do galwanizerni typu F. firmy (...). (...) ma często takie zlecenia, gdzie potrzebne jest zaprojektowanie i wykonanie urządzenia. (...) ma swój majątek: komputery, samochody, maszyny do produkcji, nieruchomość pod budowę magazynu. (...) zatrudniała ok. 30 pracowników, zaś obecnie zatrudnia około 60 pracowników.

(ulotka k. 57, zeznania świadka J. W. j.w. M. Z. j.w., przesłuchanie prezesa zarządu odwołującej się i zainteresowanej spółki (...) j.w., przesłuchanie przedstawiciela zainteresowanej spółki (...) j.w.)

Spółki (...) (odwołujący płatnik składek) i (...) (zainteresowana spółka) posiadają inne numery: KRS, NIP i REGON. Spółki nie są powiązane kapitałowo. Kapitał zakładkowy odwołującej się wynosi (...) zł, zaś zainteresowanej spółki (...) zł.

Spółki posiadają różne struktury organizacyjne, w których wyodrębnione są całkowicie inne działy związane z różnym rodzajem prowadzonych przez spółki działalności. (...) sp. z o.o. posiada dział techniczno-handlowy, dział eksportu, dział logistyki, dział operacyjny, zaś (...) sp. z o.o. posiada dział operacyjny, dział montażu urządzeń, systemów zasilania, dział grzejnictwa indukcyjnego, warsztat mechaniczny, dział serwisu. (...) sp. z o.o. związana jest z montażem, serwisem i produkcją gotowych urządzeń. Spółki prowadzą działalność w różnym zakresie terytorialnym. (...) sp. z o.o. oferuje i sprzedaje swoje produkty zarówno w Polsce, jak i na świecie: w 2017 roku – w 43 państwach, w 2018 roku – w 45 państwach, w 2019 roku – w 55 państwach. (...) sp. z o.o. prowadzi działalność produkcyjną i serwisową przeważnie w Polsce. Spółki mają innych odbiorców i innych dostawców. (...) może kupować komponenty nie tylko w (...). (...) współpracuje z około 50 firmami. (...)ma ponad 20 tysięcy kontrahentów.

(...) sp. z o.o. posiada 55.000 klientów, zaś zainteresowana spółka posiada 6000 klientów. Współpraca spółek odbywa się na poziomie biznesowym. Spółki nigdy nie uczestniczą wspólnie w przetargach, nie zawierają między sobą umów pożyczek. (...) może kupować komponenty od kogo chce na rynku. (...) sp. z o.o. ma wyłączność na pewne komponenty, które oferuje na rynku. (...) kupuje część komponentów w (...) natomiast (...) sp. z o.o. kupuje część usług w (...) sp. z o.o. Udział zakupu usług przez (...) sp. z o.o. w (...) sp. z o.o. są w zależności od momentu kształtuje się na poziomie od 1 do około 2-3%. Natomiast (...) sp. z o.o. kupuje od (...) sp. z o.o. gotowe podzespoły w zależności od momentu na poziomie około 30%. Każda ze spółek ma swój własny majątek.

(zeznania świadka J. W. j.w., M. Z. j.w., przesłuchanie prezesa zarządu odwołującej się i zainteresowanej spółki (...) j.w., przesłuchanie przedstawiciela zainteresowanej spółki (...) j.w.)

Spółki są zlokalizowane w różnych budynkach: (...) w budynku przy ul. (...), (...) w budynku przy ul. (...) budynek (...). Obie spółki posiadają własne zaplecze logistyczne i organizacyjne. (...) sp. z o.o. korzysta dodatkowo z powierzchni magazynowej (...) sp. z o.o. W magazynie odwołującej się spółki są również zlokalizowane produkty innych firm.

(informacje z KRS spółek, ulotki z mapą dojazdu k. 56 i nast, struktura organizacyjna odwołującego płatnika składek i zainteresowanej spółki k. 58, zeznania świadka J. W. k. j.w., zeznania świadka M. Z. j.w., przesłuchanie prezesa zarządu odwołującej się i zainteresowanej spółki (...) j.w., przesłuchanie przedstawiciela zainteresowanej spółki (...) j.w.)

Obie spółki łączą umowy, które dotyczą: najmu powierzchni magazynowej/biura – (...) nie ma własnych budynków, korzysta z powierzchni wynajmowanych przez (...) sp. z o.o. W budynku prowadzi działalność biurową, produkcyjno-montażową oraz magazynową, przy czym (...) sp. z o.o. wynajmuje powierzchnie magazynowe także innym, niepowiązanym podmiotom; najmu sprzętu komputerowego – (...) sp. z o.o. najmuje część wykorzystywanego do własnej działalności gospodarczej sprzętu komputerowego od (...) sp. z o.o., przy czym udział najmowanego sprzętu w sprzęcie ogólnie wykorzystywanym przez (...) jest marginalny, albowiem posiada na własność własne zaplecze sprzętowe, w skład, którego wchodzi także sprzęt komputerowy; najmu budynku biurowego – (...) najmuje od (...) sp. z o.o. budynek, który jest głównym miejscem prowadzenia działalności (...); najmu mieszkań – (...) najmuje od (...) sp. z o.o. składek lokale mieszkalne, które są wykorzystywane przez pracowników (...). (...) sp. z o.o. wynajmuje mieszkania również innym, niepowiązanym podmiotom. Obecnie (...) na własnej działce prowadzi inwestycją – budowę własnego budynku magazynowo-produkcyjno-biurowego.

(zeznania świadka J. W. j.w., M. Z. j.w, przesłuchanie prezesa zarządu odwołującej się i zainteresowanej spółki (...) j.w., przedstawiciela zainteresowanej spółki (...) j.w.)

Działalność obu spółek wspomagana jest różnym oprogramowaniem tj. (...) sp. z o.o. działa na oprogramowaniu S.. (...), natomiast (...) sp. z o.o. na systemie C.. Obie spółki mają wspólną sieć, jednak osobne serwery i osobne systemy informatyczne. Sieć nadzoruje spółka (...).

(zeznania świadka J. W. j.w.)

A. Y. zawarł z (...) sp. z o.o. umowę o pracę od 23 października 2019 r. do 17 października 2020 r.– w pełnym etacie, na stanowisku specjalisty ds. eksportu, za wynagrodzeniem (...)zł brutto. 20 grudnia 2021 r. Strony zawarły kolejną umowę o pracę, ale na czas nieokreślony oraz za wynagrodzeniem (...)zł brutto. Pozostałe warunki zostały bez zmian.

A. Y. zajmował się sprzedażą komponentów elektronicznych w krajach arabskich. Swoją pracę wykonywał w pełnym wymiarem rozpoczynając ją między 8 a 10.

(zezwolenia na pracę k. 70 i nast., umowy k. 63 i nast., zeznania świadka M. Z. j.w., zeznania świadka J. W. j.w., zeznania ubezpieczonego A. Y. k. 324v. i nast., zeznania prezesa odwołującej się i zainteresowanej spółki (...) j.w.)

A. Y. w trakcie zatrudnienia w (...) sp. z o.o. zawarł 2 grudnia 2019 r. umowę zlecenia z (...) sp. z o.o. od 2 grudnia 2019 r. do 25 listopada 2020 r., której przedmiotem było wykonywanie czynności związanych z przygotowaniem ofert sprzedaży, negocjacje cen, tworzenie i aktualizacja bazy potencjalnych klientów. Za wykonane zlecenie zleceniobiorcy przysługiwało wynagrodzenie brutto nie niższej niż 800 zł miesięcznie. Zleceniobiorca swoje czynności wykonywał w czasie minimum 40 godzin miesięcznie - do wysokości kwoty wynikającej z iloczynu godzin i stawki zleceniodawca mógł doliczyć dodatkowe wynagrodzenie jeśli czynności zostały wykonane przed terminem i nie zostały stwierdzone żadne uchybienia.

A. Y. w ramach umowy zlecenia zainteresowaną kontaktował się z podmiotami z rynku (...). Swoje czynności wykonywane w ramach zlecenia raportował. Zajmował się sprzedażą i eksportem pełnych kompletnych maszyn wykonujących czynności ogrzewania indukcyjnego. Zadania w ramach umowy zlecenia wykonywał zwykle przed rozpoczęciem pracy dla swojego pracodawcy.

Grupy klientów zarówno płatnika jak i zainteresowanej są odmienne. (...) dostarcza jedynie stosunkowo niewielkie elementy elektroniczne, natomiast (...) oferował zarówno maszyny jak i usługi zakresie utrzymania i konserwacji dostarczonych maszyn. Dlatego oferta obu firm była zupełnie inna. Nigdy nie zgłaszał, że chce podlegać ubezpieczeniom w ramach umowy zlecenia.

(umowa zlecenia k.65 i nast., załączniki do umowy zlecenia i rachunki k. 242 i nast., zeznania ubezpieczonego A. Y. j.w., zeznania świadka J. W. j.w., zeznania prezesa odwołującej się i zainteresowanej spółki (...) j.w., zeznania przedstawiciela zainteresowanej (...) sp. z o.o. M. S. j.w.)

A. Y. odróżniał wykonywane przez siebie zadania, pomiędzy te, które wykonywał w ramach obowiązków służbowych ze stosunku pracy dla(...), a te, które dotyczyły zlecenie dla (...).

(zeznania ubezpieczonego A. Y. j.w.)

Z tytułu zawartej umowy o pracę ubezpieczony został zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. Z tytułu zawartej umowy zlecenia zgłoszony jest jedynie do ubezpieczenia zdrowotnego.

(fakty bezsporne)

Powyższy fakty Sąd Okręgowy ustalił na podstawie wskazanych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, aktach rentowych ZUS i aktach kontroli. Dokumenty te nie były kwestionowane przez strony procesu, a sąd nie znalazł podstaw by wiarygodność tych dokumentów podważać z urzędu. Ponadto podstawą ustaleń faktycznych w sprawie były zeznania świadków: J. W. i M. Z. oraz zeznających w charakterze strony prezesa odwołującej się spółki i zainteresowanej spółki (...), a także przedstawiciela zainteresowanej spółki (...), a także samego ubezpieczonego A. Y.. Zeznania wskazanych osób Sąd uznał za spójne i wzajemnie uzupełniające się, wobec czego oceniono je jako wiarygodny materiał dowodowy. Przesłuchane osoby przedstawiły spójny obraz funkcjonowania spółek, ich wzajemnych relacji oraz powiązań biznesowych. Sąd stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy jest wystarczający do merytorycznego rozpoznania sprawy. Świadkowie strony oraz ubezpieczony wyczerpująco opisali jak wyglądała praca ubezpieczonego.

Sąd postanowił pominąć dowód o przeprowadzenie oględzin pomieszczeń biurowych i magazynowych spółek jako nieprzydatny do rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd Okręgowy w Warszawie zważył, co następuje:

odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych w zaskarżonej decyzji wskazał, że ubezpieczony zatrudniony na umowę o pracę w (...) sp. z o.o. (odwołujący się płatnik składek) zawarł jednocześnie umowę zlecenia z (...) sp. z o.o. (zainteresowana spółka). Zdaniem organu rentowego umowa zlecenia zawarta z (...) miała na celu obejścia przepisów ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w rozumieniu przepisów art. 58 § 1 i 2 k.c., a przedmiot umowy został rozdzielony w sposób umożliwiający opłacanie wyłącznie składek na ubezpieczenie zdrowotne od przychodów uzyskanych z tytułu zawartej umowy zlecenia z (...) sp. z o.o. O pozorności umowy zlecenia zdaniem ZUS świadczą przede wszystkim powiązania osobowe obu spółek.

Przedmiotem sporu było zatem ustalenie czy umowa zlecenia łącząca ubezpieczonego z zainteresowaną spółką była pozorna. Dodatkowo w przypadku stwierdzenia ważności umowy cywilnoprawnej ocenić należało czy zawarta przez ubezpieczonego z zainteresowaną spółką umowa zlecenia była faktycznie wykonywana na rzecz tej właśnie spółki, czy na rzecz odwołującego się płatnika składek. W konsekwencji ustalić należało, czy odwołujący się płatnik składek zobowiązany był do uwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne przychodu ubezpieczonego uzyskiwanego z tytułu umowy zlecenia zawartej z (...) sp. z o.o. w spornym okresie.

Zgodnie z art. 4 pkt 1 lit a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1009 ze zm.) płatnikiem składek jest pracodawca – w stosunku do pracowników i osób odbywających służbę zastępczą oraz jednostka organizacyjna lub osoba fizyczna pozostająca z inną osobą fizyczną w stosunku prawnym uzasadniającym objęcie tej osoby ubezpieczeniami społecznymi.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej "zleceniobiorcami", oraz osobami z nimi współpracującymi, z zastrzeżeniem ust. 4.

Przepis art. 9 ust. 2 ustawy stanowi, że osoba spełniająca warunki do objęcia obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z kilku tytułów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 4-6 i 10, jest objęta obowiązkowo ubezpieczeniami z tego tytułu, który powstał najwcześniej. Może ona jednak dobrowolnie, na swój wniosek, być objęta ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi także z pozostałych, wszystkich lub wybranych, tytułów lub zmienić tytuł ubezpieczeń, z zastrzeżeniem ust. 2c i 7.

Stosownie do treści art. 58 § 1 k.c. czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy, jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. Nieważna jest również czynność sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (art. 58 § 2 k.c.). Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana (art. 58 § 3 k.c.).

Czynność prawna jest sprzeczna z ustawą w sytuacji, gdy jej treść jest formalnie i materialnie niezgodna z bezwzględnie obowiązującym przepisem prawa. Sprzeczność z ustawą ma miejsce także wtedy, gdy wynika z właściwości lub z natury określonych przepisów, przy braku wyraźnego zakazu dokonywania czynności prawnej określonej treści oraz gdy czynność prawna pozbawiona jest przepisanej formy.

Natomiast czynność prawna mająca na celu obejście ustawy polega na takim ukształtowaniu jej treści, która z punktu widzenia formalnego (pozornie) nie sprzeciwia się ustawie, ale w rzeczywistości (w znaczeniu materialnym) zmierza do zrealizowania celu, którego osiągnięcie jest przez nią zakazane. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem (tak wyroki SN z 25.11.2004 r., I PK 42/04, OSNP 2005, Nr 14, poz. 209; z 25.01.2005 r., II UK 141/04, OSNP 2005, Nr 15, poz. 235; z 29.03.2006 r., II PK 163/05, OSNP 2007, nr 5-6, poz. 71). Obejście ustawy to zachowanie podmiotu prawa, który napotykając prawny zakaz dokonania określonej czynności prawnej "obchodzi" go w ten sposób, że dokonuje innej niezakazanej formalnie czynności w celu osiągnięcia skutku związanego z czynnością zakazaną, a tym samym sprzecznego z prawem (por. wyr. SN z 9.08.2005 r., III UK 89/05, OSNP 2006, nr 11-12, poz. 192).

Działanie zgodne z prawem nie zawsze jednak wyklucza obejście prawa. Zasada swobody umów (art. 351 k.c.) czy też konieczność badania woli stron w stosunkach zobowiązaniowych, nie eliminuje skutku w postaci obejścia prawa, w tym przypadku polegającego na uniknięciu płacenia składek na ubezpieczenia społeczne w wyższej kwocie. Konkluzja o obejściu prawa odnosi się bowiem do celu, jakiemu służyło sporządzenie dwóch oddzielnych umów, a nie do samej ich treści. Podleganie ubezpieczeniom społecznym z określonych tytułów, a w konsekwencji również podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne wynikają z rzeczywistego stanu i sposobu wykonywania zatrudnienia, a nie z samego faktu sporządzenia umowy w określony sposób. Dokument w postaci umowy nie jest niepodważalnym dowodem na to, że osoby go podpisujące, jako strony, faktycznie złożyły niewadliwe oświadczenie woli o treści zapisanej w tym dokumencie.

Jeżeli zatem zawarta przez strony umowa była wykorzystywana instrumentalnie, to niewykluczone jest jej zakwestionowanie, jako podstawy (tytułu) podlegania ubezpieczeniom społecznym, nie ze względu na pozorność umowy (art. 83 k.c.), lecz ze względu na obejście prawa. Taką wykładnię przyjęto w wyroku Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2009 r., OSNP 2010 nr 21-22, poz. 272, który prezentuje tezę, że zawarcie umowy o pracę nakładczą wyłącznie w celu niepłacenia wyższych składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej stanowi obejście prawa (art. 58 § 1 k.c.). Równie bliskie stanowisko wyrażono w wyroku Sądu Najwyższego z 7 stycznia 2013 r., sygn. akt II UK 144/12, w którym stwierdzono, że umowa zlecenia na pracę niewielkiej wartości (ilości), która nie jest pozorna (art. 83 k.c.), może nie stanowić tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym, gdy jej celem jest instrumentalne (przedmiotowe) wykorzystanie przepisów ubezpieczeń społecznych dla unikania wyższych składek na ubezpieczenia społeczne przez prowadzącego działalność gospodarczą (art. 58 § 1 i § 2 k.c.).

Dla ustalenia czy umowa nie ma na celu obejścia ustawy zbadać należy cel jej zawarcia (cause). Istota umowy o świadczenie usług (umowy zlecenia), w oparciu o normę art. 750 k.c. w zw. z art. 734 i 735 k.c. polega na tym, iż przyjmujący zlecenie (zleceniobiorca) zobowiązuje się do wykonania za wynagrodzeniem określonej czynności faktycznej dla dającego zlecenie (zleceniodawca). Tak więc, celem tej umowy, czyli jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem (określanym tradycyjnie w nauce prawa terminem causa), jest świadczenie usług (pracy) na rzecz zleceniodawcy za wynagrodzeniem.

Zdaniem Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy i poczynione na jego podstawie ustalenia faktyczne potwierdzają, że ubezpieczony faktycznie wykonywał czynności na podstawie umowy zlecenia na rzecz zainteresowanej spółki, a umowa zlecenia została zawarta w celu jej świadczenia. W ocenie Sądu to zainteresowana spółka była beneficjentem usług wykonywanych przez ubezpieczonego na podstawie umowy zlecenia. Ubezpieczony przez cały czas pozostawał świadomy, które czynności wykonywane są dla której spółki. W ramach stosunku pracy dla odwołującej, ubezpieczony zajmował się sprzedażą komponentów elektronicznych w krajach arabskich. W ramach umowy zlecenia zajmował się sprzedażą konkretnych urządzeń i technologii, których nie oferowała odwołująca się spółka. (...) sprzedawała bowiem nie komponenty, a konkretne urządzenia, technologie oraz usługę ich montażu – skrojone pod potrzeby konkretnego klienta. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał, że czynności w ramach umowy zlecenia były wykonywane równolegle z czynnościami z umowy o pracę. Umowa zlecenia rozliczana była osiągniętym rezultatem. Wszyscy świadkowie przesłuchani w sprawie, łącznie z ubezpieczonym przesłuchanym przez organem rentowy, potrafili określić, czym różniły się czynności wykonywane przez ubezpieczonego i na rzecz, której spółki były wykonywane.

W tych okolicznościach faktycznych Sąd uznał, że umowa zlecenia zawarta pomiędzy ubezpieczonym a zainteresowaną spółką była wykonywana, pozostaje ważna i nie prowadziła do obejścia prawa.

W myśl art. 58 § 2 k.c. nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Jak wskazuje Sąd Najwyższy (wyr. z 3.02.2011 r., I CSK 261/10, LEX 784986) do oceny czynności prawnej, jako sprzecznej z zasadami współżycia społecznego może dojść ze względu na cel, do którego osiągnięcia czynność zmierza, rażąco krzywdzące działanie jednej ze stron, zachowanie nieuczciwe, nielojalne lub naruszające interesy osób trzecich, a przy ocenie tej konieczne jest dokonanie wartościowania zachowania z konkretnymi zasadami współżycia społecznego w kontekście skutku prawnego.

W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że ocena zawartej i realizowanej przez strony umowy zlecenia nie prowadzi do wniosku o jej nieważności. Postępowanie dowodowe wykazało, że każda ze spółek jest odrębnym i niezależnym podmiotem gospodarczym. Spółki powstały w różnym czasie, posiadają inne numery KRS, NIP, REGON. Spółki mają odrębne majątki i nie są powiązane kapitałowo. Odwołujący płatnik składek i zainteresowana spółka prowadzą działalność gospodarczą wprawdzie w tej samej branży, ale o różnych zakresach i kierowanych do innych kontrahentów docelowych. Odwołujący się płatnik składek jest typowy podmiotem handlowym, specjalizującym się w sprzedaży kompleksowych podzespołów do energoelektroniki, elektrotechniki, automatyki, elektroniki oraz energetyki. Zainteresowana spółka zajmuje się natomiast działalnością bardziej celową dla klienta oferując serwis, projekt, produkcję oraz doradztwo w zakresie całościowej usługi jakiej oczekuje kontrahent. Głównym celem zainteresowanej spółki jest pomoc w rozwiązywaniu problemów technicznych klientów poprzez przyjęcie określonego projektu i jego wykonanie. Każda ze spółek w swoim obszarze działania regularnie współpracuje z wieloma firmami zarówno po stronie komponentów i usług, jak i klientów (mają innych obiorców, dostawców i kontrahentów). Spółki posiadają całkowicie różne struktury organizacyjne, w których wyodrębnione są inne działy związane z rodzajem prowadzonych przez spółki działalności. Szacunkowa wartość sprzedaży odwołującego się płatnik składek do zainteresowanej spółki wynosi zaledwie około 1%, zaś sprzedaży zainteresowanej spółki do odwołującego się wynosi około 40%. Zeznania przesłuchanych w sprawie świadków, ubezpieczonego i prezesa obu spółek, potwierdziły, że obowiązki pracowników odwołującego się płatnika składek pozostają odmienne od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie czynności wykonywane na podstawie umowy zlecenia z zainteresowaną spółką nie były związane z obowiązkami pracowniczymi, nie miały związku z działalnością odwołującej się spółki i nie były wykonywane na rzecz odwołującej się spółki, tym bardziej nie przysparzały jej żadnych korzyści.

Rozważając czy odwołujący się płatnik składek zobowiązany był do uwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne przychodu ubezpieczonego uzyskiwanego z tytułu umowy zlecenia zawartej z (...) sp. z o.o., Sąd Okręgowy miał na uwadze także dyspozycję art. 8 ust. 1 ustawy systemowej. Przepis art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a. Zgodnie z art. 8 ust 2a powołanej ustawy za pracownika, w rozumieniu ustawy, uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy.

Celem omawianej regulacji jest ograniczenie korzystania przez pracodawców z umów cywilnoprawnych do zatrudnienia własnych pracowników dla realizacji tych samych zadań, które wykonują oni w ramach łączącego strony stosunku pracy, aby w ten sposób ominąć ograniczenia wynikające z ochronnych przepisów prawa pracy i uniknąć obciążeń z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne od tychże umów. W świetle regulacji art. 8 ust. 2a ustawy systemowej (wyr. SA w Gdańsku z 11.03.2016 r., III AUa 1751/15) przesłanką decydującą o uznaniu za pracownika, osoby świadczącej w ramach umowy zlecenia pracę na rzecz swojego pracodawcy, jest więc to, że w ramach takiej umowy, wykonuje faktycznie pracę dla swojego pracodawcy (uzyskuje on rezultaty jej pracy). Zwrot „działać na rzecz" użyty został w art. 8 ust. 2a ustawy systemowej w innym znaczeniu niż w języku prawa, w którym działanie „na czyją rzecz” może się odbywać w wyniku istnienia określonej więzi prawnej (stosunku prawnego).

Rozpatrywany w niniejszym postępowaniu stan faktyczny był wielokrotnie przedmiotem rozpoznania zarówno przez sądy powszechne, jak i przez Sąd Najwyższy. Sąd Apelacyjny w Krakowie (uzas. wyr. z 13.02.2013 r., III AUa 1142/12) przedstawił obszerny wywód, w którym wskazał, że hipotezą normy prawnej wynikającej z art. 8 ust. 2a u.s.u.s. objęte są dwa rodzaje relacji pomiędzy zainteresowanymi podmiotami. Pierwszą jest sytuacja, gdy oba stosunki (pracowniczy i cywilnoprawny) dotyczą tych samych podmiotów jednocześnie występujących wobec siebie w roli pracodawcy-zleceniodawcy i pracownika-zleceniobiorcy, drugą zaś sytuacja, gdy na istniejący stosunek pracy nakłada się stosunek cywilnoprawny między pracownikiem i osobą trzecią, na podstawie którego pracownik wykonuje pracę na rzecz pracodawcy (zleceniobiorcy itp.) w ramach łączącej pracodawcę z ową osobą trzecią (zleceniodawcą i inną w rozumieniu prawa cywilnego) umownej więzi prawnej. Sąd ten wskazał, że w tym ostatnim przypadku to w istocie pracodawca jest rzeczywistym beneficjentem pracy świadczonej przez pracownika-zleceniobiorcę, bez względu na to, czy w trakcie jej wykonywania pracownik pozostawał pod faktycznym kierownictwem pracodawcy i czy korzystał z jego majątku. W uzasadnieniu powołanego orzeczenia wskazano również, że w judykaturze prezentowane jest jednolite stanowisko, że pojęcie „pracownika” w rozumieniu powyższego unormowania ma szerszy zakres znaczeniowy niż pojęcie pracownika w rozumieniu przepisów prawa pracy (art. 2 k.p. i art. 22 § 1 k.p.) i obejmuje również osoby wykonujące pracę na podstawie umów cywilnoprawnych lub umów, do których stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, w sytuacji, gdy umowę tę zawarły z pracodawcą, z którym pozostają w stosunku pracy lub jeżeli w ramach tej umowy wykonują pracę na rzecz tego pracodawcy, choćby umowa cywilnoprawna została zawarta z osobą trzecią (por. uzas. post. SN z 26.01.2012 r., III UK 64/11, LEX nr 1215455, uzas. wyr. SN z 18.10.2011 r., III UK 22/11, OSNP 2012/21-22/266, uchw. SN z 2.09.2009 r., II UZP 6/09, OSNP 2010/3-4/46 oraz wyr. SA w Rzeszowie: z 11.10.2012 r., III AUa 711/12, LEX nr 122345, z 23.08.2012 r., III AUa 647/12, LEX nr 1216383). W dalszej części uzasadnienia wskazano, że objęcie definicją pracownika - dla potrzeb prawa ubezpieczeń społecznych - nie tylko pracowników w znaczeniu, jakie temu pojęciu nadają przepisy kodeksu pracy, ale także osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych (min. agentów, zleceniobiorców, wykonawców dzieła) oznacza jednoczesne rozszerzenie pracowniczego tytułu obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym, co wpływa na sposób ustalania podstawy wymiaru składek na to ubezpieczenie.

Należy przy tym pamiętać, że z regulacją art. 8 ust. 2a ustawy systemowej koresponduje unormowanie zawarte w art. 18 ust. 1a i w art. 20 ust. 1 tej ustawy dotyczące problematyki podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Skoro bowiem w sytuacjach, do których odnosi się art. 8 ust. 2a ustawy systemowej mamy do czynienia z jednym, szeroko ujętym pracowniczym tytułem obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym, to konsekwentnie w art. 18 ust. 1a i następczo w art. 20 ust. 1 tej ustawy nakazano w stosunku do tych ubezpieczonych uwzględnienie w postawie wymiaru składek również przychodu z tytułu umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło. W konsekwencji, w przypadku pracowników, o których mowa w art. 8 ust. 2a ustawy systemowej podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi łączny przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy oraz umów cywilnoprawnych. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych na płatniku spoczywa obowiązek obliczania, rozliczania i przekazywania składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W odniesieniu do pracowników w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy, płatnikiem składem jest pracodawca, a przychód z tytułu umowy cywilnoprawnej jedynie uwzględnia się w podstawie wymiaru składek z tytułu stosunku pracy (art. 18 ust. 1a tej ustawy). Pracodawca, ustalając podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu stosunku pracy, powinien więc zsumować wynagrodzenie z umowy cywilnoprawnej z wynagrodzeniem ze stosunku pracy. Zleceniodawca natomiast jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne powinien wykazać stawkę 0 zł.

Istotnym jest przy tym, że art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy w ramach zlecenia zleceniobiorca wykonuje takie same czynności, co w ramach stosunku pracy. Takie ograniczenie nie wynika z treści wskazanego przepisu. Mając na uwadze cel powyższego unormowania, stwierdzić należy, że przepis ten, ma zastosowanie w każdym przypadku wykonywania przez zleceniobiorcę czynności na rzecz swojego pracodawcy, które wykonuje na podstawie umowy zlecenia zawartej z podmiotem trzecim, a który to podmiot jest kontrahentem jego pracodawcy i zakres czynności świadczonych przez tego pracownika jest objęty przedmiotem umowy pomiędzy jego pracodawcą a jego zleceniodawcą. Nie muszą to być te same czynności, wobec tego samego produktu czy świadczeniobiorcy. Przeciwne rozumienie tego przepisu prowadziłoby do wniosku, że przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku wykonywania przez pracowników dwukrotnie tych samych czynności. Dyspozycją omawianego przepisu nie są też objęte wyłącznie sytuacje, gdy w ramach umowy zlecenia pracownik kontynuuje czynności wynikające ze stosunku pracy.

Sąd, po analizie zarówno dowodów z dokumentów zebranych w ramach niniejszego postępowania jak i kontroli w odwołującej się spółce oraz zeznań świadków, doszedł do przekonania, że wnioski co do zastosowania dyspozycji art. 8 ust. 2a ustawy systemowej w odniesieniu do ubezpieczonego pozostają błędne. Przede wszystkim należy zwróci uwagę na charakter działalności gospodarczej prowadzonej przez każdą ze spółek. Jak już wskazano odwołująca się spółka jest typowy podmiotem handlowym, specjalizującym się w sprzedaży kompleksowych podzespołów do energoelektroniki, elektrotechniki, automatyki, elektroniki oraz energetyki. Zainteresowana spółka zajmuje się natomiast działalnością celową dla kontrahenta oferując serwis, projekt, produkcję oraz doradztwo w zakresie całościowej usługi jakiej oczekuje klient. Głównym celem zainteresowanej spółki jest pomoc w rozwiązywaniu problemów technicznych poprzez przyjęcie określonego projektu i jego wykonanie. Każda ze spółek w swoim obszarze działania regularnie współpracuje z wieloma firmami zarówno po stronie komponentów i usług, jak i klientów. Przedmiot działania każdej ze spółek we wskazanym powyżej zakresie pozostaje niezależny od siebie tzn. praca wykonywana na rzecz (...) sp. z o.o. nie dotyczy projektów wykonywanych przez (...) sp. z o.o. Faktycznie A. S. jest udziałowcem obydwu spółek, ale nie sposób uznać, że przy przyjętym modelu działalności występuje stosunek dominacji/podległości pomiędzy spółkami (...). Żaden z dowodów przeprowadzony w sprawie nie potwierdza, aby (...) sp. z o.o. była spółką zależną od (...) sp. z o.o. co w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy systemowej pozwalałoby ewentualnie przyjąć, że praca ubezpieczonych u jednego płatnika składek pozostaje w istocie pracą dla drugiego płatnika składek.

Mając na uwadze cel przepisu art. 8 ust. 2a, którego założeniem było ograniczenie wykorzystywania przez pracodawców umów cywilnoprawnych dla uniknięcia ograniczeń wynikających z ochronnych funkcji prawa pracy oraz obciążeń z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne przy realizacji tych samych zadań, które wykonują oni w ramach łączącego strony stosunku pracy, w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie ma podstaw dla zastosowania powołanego przepisu. Zakres spornych umów zlecenia obejmował de facto odrębny zakres zadań. Sąd uwzględniając orzecznictwo dotyczące tzw. „zasłony korporacyjnej” nie podziela jednak poglądu, że znajdzie ona zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Przede wszystkim to nie właściciel (osoba fizyczna) pozostaje płatnikiem składek, ale każda ze spółek. Spółki prawa handlowego pozostają natomiast odrębnymi podmiotami prowadzącymi oddzielne działalności na rynku, a sposób ich funkcjonowania także pozostaje odmienny. Taki sposób prowadzenia działalności gospodarczej nie stanowi obejścia prawa, a w rozumieniu omawianych przepisów ubezpieczeń społecznych nie jest świadczeniem pracy przez ubezpieczonego na rzecz pracodawcy za pośrednictwem podmiotu trzeciego.

Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, aby umowa zlecenia zawarta z zainteresowaną spółką była zawarta w celu obejścia przepisów ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w rozumieniu art. 58 § 1 i 2 k.c. Odwołująca się spółka nie uzyskiwała jakiejkolwiek korzyści z tytułu świadczenia przez jej pracownika usług w ramach umowy zlecenia zawartej z zainteresowaną spółką. Świadczą o tym wprost czynności ubezpieczonego, które były związane wyłącznie z działalnością zainteresowanej spółki. Powiązania obu spółek są niewątpliwe, co wynika z faktu, że obie spółki mają tego samego współwłaściciela (A. S.), jednakże nie oznacza to, że nie mogą prosperować oddzielnie czy nie mogą odpowiadać na potrzeby innego rodzaju klientów. Zatem zarzut organu rentowego związany z osobowymi powiązaniami między spółkami jest niezasadny. Ponadto tylko ten fakt nie może prowadzić do uznania, że umowy zlecenia zawarte z zainteresowaną spółką zostały zawarte w celu obejścia przepisów ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 47714 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Sąd Okręgowy orzekł o kosztach procesu w punkcie II, III wyroku zgodnie z dyspozycją art. 98 § 1 k.p.c., na podstawie którego strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Zgodnie z regulacją art. 98 § 3 k.p.c. do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego/adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Na koszty celowego dochodzenia swoich praw przez odwołująca się, zainteresowaną spółkę składało się wynagrodzenie ich pełnomocnika procesowego ustalone zgodnie regulacją § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935). O odsetkach Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

Sędzia Rafał Młyński