Postanowienie SN z 8 listopada 2012, sygn. III KZ 80/12
Data orzeczenia
8 listopada 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Roman Sądej
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 8 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Roman Sądej
na posiedzeniu w trybie art. 534§ 1 kpk w zw. z art. 126 § 3 kpk,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 listopada 2012 r.
w sprawie R. C.,
zażalenia wniesionego przez skazanego R. C.,
na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 27 lipca 2012 r., o odmowie
przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie
uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 stycznia 2012 r.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie .
UZASADNIENIE
R. C. w zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego powtórzył swoją
argumentację, zawartą już we wniosku o przywrócenie terminu, że nie został
prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej, stąd w ogóle o niej nie
wiedział, a w konsekwencji nie mógł też zachować terminu do złożenia wniosku o
doręczenie zapadłego wówczas wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżący stwierdził,
że argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o
prawidłowości doręczenia tego zawiadomienia jest nieprzekonująca i budzi
wątpliwości co zgodności z prawem tej czynności procesowej.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Zażalenie na uwzględnienie nie zasługiwało, choć przyznać należy, że nie
wszystkie sformułowania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia
oraz w uzasadnieniu postanowienia z dnia Sądu Okręgowego z dnia 18 maja
2012r., do którego odwoływało się to pierwsze, zasługiwały na podzielenie.
2
Istota rozstrzygnięcia sprawy leży jednak w ocenie prawidłowości
zastępczego doręczenia R. C. zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej.
Udokumentowanie tej czynności znajduje się na k. 99 oraz k. 101-102 akt.
Dokumenty te jednoznacznie wykazują, że w dniu 15 grudnia 2011r. wykonane
zostało zarządzenie o zawiadomieniu oskarżonego o terminie rozprawy apelacyjnej
(k.99) i data ta figuruje na druku „pokwitowania odbioru” tego zawiadomienia
(k.101). Na pokwitowaniu oraz kopercie zawierającej to zawiadomienie widnieją
adnotacje poczty dokumentujące wykonane przez nią czynności. Wskazano zatem
na pokwitowaniu, że w dniu 19 grudnia 2011r. przesyłki nie doręczono z powodu
„zamkniętego mieszkania”, wobec czego w oddawczej skrzynce pocztowej
umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej
(k.101v). Awizowanie przesyłki potwierdzono datownikiem poczty na kopercie, na
której umieszczono również informację o „awizowaniu powtórnym” w dniu 28
grudnia 2011r. wraz z odciskiem datownika (k.102v). Czynności te potwierdzone
zostały podpisem – parafą pracownika poczty, przy czym na tyle
niecharakterystycznym, że nie można przyjąć, jak wskazano to w uzasadnieniu
zaskarżonego postanowienia, a co kwestionował skarżący, że przesyłka
awizowana była przez różnych doręczycieli. Kwestia ta nie ma jednak większego
znaczenia. W końcu, na kopercie tej umieszczono adnotację o „zwrocie” przesyłki,
wobec niepodjęcia jej w terminie i z tą czynnością wiąże się odcisk datownika z
dnia 5 stycznia 2012r., a następnie prezentata Sądu Okręgowego o wpływie tego
zwrotu w dniu 9 stycznia 2012r. (k.102v).
Szczegółowo przedstawione powyżej adnotacje dokumentujące losy
zastępczego zawiadomienia R. C. o terminie rozprawy apelacyjnej, nie
pozostawiają wątpliwości co do ich rzetelności i zgodności z przepisami k.p.k., jak i
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie
szczegółowych zasad i trybu doręczania pism sądowych w postępowaniu karnym
(Dz.U. Nr 108, poz. 1022). Tego stanu rzeczy nie może zmienić nie do końca trafne
stwierdzenie Sądu Okręgowego o awizowaniu przesyłki przez dwóch doręczycieli,
czy też jeszcze bardziej niefortunny zwrot w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18
maja 2012r. o „trzykrotnym” zawiadamianiu skazanego o terminie rozprawy
apelacyjnej (k.132v).
Całą swoją argumentację, mającą wykazać, że niedotrzymanie terminu do
złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem
3
nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, R. C. wiązał wyłącznie z
bezpodstawnym, jago zdaniem, uznaniem prawidłowości zawiadomienia o terminie
rozprawy, twierdząc, że przesyłki takiej nie otrzymał i nie była ona awizowana. O ile
bezspornym jest, że rzeczywiście zawiadomienie o terminie rozprawy nie zostało
oskarżonemu doręczone, to równie jednoznacznie trzeba stwierdzić, że przesyłka
ta była dwukrotnie, zgodnie z obowiązującą procedurą, awizowana i skarżący nie
podjął jej w terminie. Przeciwstawienie przedstawionym powyżej dokumentom
prostego zaprzeczenia R. C., że takiego awiza nie było, ocenić należy jako
nieprzekonujące i gołosłowne. Wszak nie wystąpiły żadne rozsądne podstawy do
uznania, że pracownicy poczty podjęli wobec skazanego swego rodzaju spisek,
kilkakrotnie fałszując adnotacje na przesyłce, którą mieli mu doręczyć.
Konsekwencją takiej oceny musiał być wniosek, że trafnie Sąd Okręgowy
przyjął, iż R.C. nie wykazał, aby niedotrzymanie przez niego terminu do złożenia
wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem,
nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.
W tym stanie rzeczy zażalenie R. C. na uwzględnienie nie zasługiwało, a
zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.
Niezależnie od powyższego należy poinformować skazanego, że z dniem 14
listopada 2011r. znowelizowano przepisy k.p.k. dotyczące wznowienia
postępowania, poprzez dodanie przepisu art. 540b, który w § 1 pkt 1 przewiduje
sytuację procesową zbliżoną do niniejszej. Jednak wobec formalnego wymagania
złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez podmiot profesjonalny (art. 545
§ 2 k.p.k.), w razie woli skarżącego skorzystania z tego uprawnienia, podmiot ten
wyjaśni prawne możliwości w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej
postanowienia.