sygn. VI KZ 14/12 15 listopada 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 15 listopada 2012, sygn. VI KZ 14/12

Data orzeczenia 15 listopada 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział VI
Przewodniczący SSN Andrzej Siuchniński
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt VI KZ 14/12
POSTANOWIENIE
Dnia 15 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Małgorzata Gierszon
SSN Tomasz Grzegorczyk
w sprawie radcy prawnego H. K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 15 listopada 2012 r.
zażalenia radcy prawnego Hanny K. - na postanowienie Wyższego Sądu
Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych
z dnia 26 czerwca 2012 r.,
odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie
ostrzeżenia dziekańskiego,
na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 741 ustawy o
radcach prawnych
p o s t a n o w i ł :
uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek H. K. o
wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
W przepisach o postępowaniu dyscyplinarnym ustanowionych w ustawie z
dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65 ze zm.)
nie została, choćby fragmentarycznie, unormowana instytucja wznowienia
postępowania, tak jak to ma miejsce np. w art. 125-126 ustawy z dnia 27 lipca 2011
r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2001 r., Nr 98, poz. 1070 ze
zm.). Zastosowanie instytucji, uregulowanej w k.p.k., przy braku jakiegokolwiek jej
unormowania w ustawie korporacyjnej, jest możliwe tylko wówczas, gdy
2
konieczność taka wynika w potrzeby zapewnienia dalszego toku postępowania i
wydania rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast dopuszczalne przyznawanie stronie
nadzwyczajnych uprawnień służących wzruszeniu prawomocnego orzeczenia. Brak
jest zatem podstaw do odpowiedniego stosowania przepisów rozdz. 56 k.p.k. na
gruncie postępowania dyscyplinarnego wobec radców prawnych poprzez przepis
odsyłający art. 74¹ ustawy o radcach prawnych. Tym bardziej nie może być o tym
mowy w sprawie zakończonej wydaniem ostrzeżenia przez dziekana rady
okręgowej izby radców prawnych.
W konsekwencji uchylić należało również zaskarżone postanowienie,
albowiem odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie powinna nastąpić w drodze
zarządzenia Przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby
Radców Prawnych na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 74¹ ustawy o radcach prawnych, jako
niedopuszczalnego z mocy ustawy, a nie w formie postanowienia Wyższego Sądu
Dyscyplinarnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.