sygn. I C 1693/21 4 grudnia 2024 Sąd Okręgowy w Warszawie

Wyrok z 4 grudnia 2024, sygn. I C 1693/21

Data orzeczenia 4 grudnia 2024

Sąd Sąd Okręgowy w Warszawie

Wydział I Wydział Cywilny

Przewodniczący Sędzia Piotr Królikowski

Tagi

#Sąd Okręgowy w Warszawie #I Wydział Cywilny #wyrok

Podstawa prawna

art. 23 kc art. 24 kc art. 43 kc art. 98 kpc art. 100 kpc art. 108 kpc art. 111 kk art. 232 kpc

Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)

art. 235 kpc art. 326 kpc art. 448 kc

Sygn. akt I C 1693/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 grudnia 2024 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Piotr Królikowski

po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. w Warszawie

na podstawie art. 326¹ k.p.c. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa Fundacji (...) z siedzibą w W., B. K., L. K., (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W.

o ochronę dóbr osobistych

I. nakazuje pozwanemu (...) Spółce Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. złożenie w terminie 14 (czternastu) dni od dnia uprawomocnienia się wyroku kończącego postępowanie w niniejszej sprawie oświadczeń o następującej treści :

1. „ (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego.”

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopię – zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

2. „ (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego.”

3. „ (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego.”

4. (...)

5. (...)
(...)

6. (...)
(...)
(...)

7. (...)

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem(...)nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopię – zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

8. „ (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. oraz Pana B. K. za naruszenie Ich dóbr osobistych, w szczególności Ich czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) i (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Ich dóbr osobistych, w szczególności dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...).

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 14 punktów typograficznych, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie przesłane listem poleconym za pośrednictwem (...), na adres powodowej Fundacji, tj. Al. (...), (...)-(...) W.,

II. nakazuje Pozwanej (...) Spółce Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. umieszczenie w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku kończącego postępowanie w niniejszej sprawie oświadczenia o następującej treści:

1. „ (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. informuje, że działania zarzucane w niniejszej publikacji L. K. oraz Fundacji (...) w W. (KRS: (...)) stanowiły podstawę pozwu o ochronę dóbr osobistych przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. rozpoznawanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie. W wyroku wydanym w sprawie stwierdzono naruszenie dóbr osobistych L. K. oraz Fundacji (...) w W..”

Oświadczenie powinno zostać sporządzone czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym o rozmiarze nie mniejszym niż 35 pikseli na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 5 pikseli. Oświadczenie ma zostać opublikowane bezpośrednio u góry strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

1) (...),

2) (...),

3) (...),

4) (...),

5) (...),

6) (...),

7) (...),

8) (...),

2. „ (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. informuje, że działania zarzucane w niniejszej publikacji Fundacji (...) w W. (KRS: (...)) stanowiły podstawę pozwu o ochronę dóbr osobistych przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. rozpoznawanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie. W wyroku wydanym w sprawie stwierdzono naruszenie dóbr osobistych Fundacji (...) w W..”

1) https://(...) (...),

2) https://(...) (...),

3. (...)

1) http://(...) (...)

2) http://(...) (...)

3) http://(...)/ (...),(...)

4) http://(...)/ (...),(...)

5) http://(...)/ (...),(...)

6) http://(...)/ (...),(...)

4. (...)

1) http://(...)/ (...),(...)

5. (...)

1) (...)

6. (...)

1) (...)

7. (...)

1) http://(...)/ (...),

8. (...)

1) http://(...)/ (...),

9. (...)

1) http://(...)/ (...),

10. (...)

1) http://(...)/ (...),

11. (...)

1) http://(...)/ (...) ,

12. (...)

1) http://(...)/ (...),

2) http://(...) (...),

3) http://(...)/ (...),

13. (...)

1) http://(...)/ (...),

2) http://(...)/ (...)

14. (...)

1) http://(...) (...),(...)

2) http://(...)/ (...),(...)

3) http://(...)/ (...), (...) (...)

III . zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz powódki L. K. kwotę 80.000,00 zł (osiemdziesiąt tysięcy złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

IV. zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz powoda B. K. kwotę 30.000,00 zł (trzydzieści tysięcy złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

V. zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz powódki Fundacji (...) z siedziba w W. kwotę 80.000,00 zł (osiemdziesiąt tysięcy złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

VI. zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz powódki (...) sp. z o.o. kwotę 10.000,00 zł (dziesięć tysięcy złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

VII. stwierdza, iż powodowie Fundacja (...) z siedzibą w W., B. K., L. K., (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W. wygrali sprawę w całości, zaś całość kosztów postępowania winno ponieść pozwane (...) S.A. w likwidacji z siedzibą w W.;

VIII. w pozostałym zakresie powództwo oddala.

sędzia Piotr Królikowski

Sygn. akt: I C 1693/21

UZASADNIENIE WYROKU

z 04 grudnia 2024 r. (k. 1476 – 1485)

Pozwem skierowanym do Sądu Okręgowego w Warszawie Fundacja (...) z siedzibą w W. (dalej też: Fundacja lub (...)), L. K. (dalej też: Powódka), B. K. (dalej też: Powód), oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej też: Spółka) domagali się w stosunku do pozwanego (...) Radia S.A. z siedzibą w W.:

I. na zasadzie art. 24 § 1 k.c. oraz art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. o zobowiązanie Pozwanej do złożenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku kończącego postepowanie w sprawie oświadczenia o następującej treści:

1. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego."

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopie - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubiona czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

2. „(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego."

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrowa kopie - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

3. „(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundacje (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego."

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrowa kopię - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

4. (...)

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrowa kopie - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

5. (...)

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrowa kopię - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

6. (...)

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopię - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

7. (...)

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubiona czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopię - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

II. na zasadzie art. 24 § 1 k.c. oraz art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. - o zobowiązanie Pozwanej do złożenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia o następującej treści:

(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. oraz Pana B. K. za naruszenie Ich dóbr osobistych, w szczególności Ich czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) i (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Ich dóbr osobistych, w szczególności dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) .”

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane czcionka (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 14 punktów typograficznych, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie przesłane listem poleconym za pośrednictwem (...), na adres powodowej Fundacji, tj. Al. (...), (...)-(...) W.,

III. na zasadzie art. 24 § 1 k.c. oraz art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. - o zobowiązanie Pozwanej do umieszczenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku kończącego postępowanie w sprawie oświadczenia o następującej treści:

1. „(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. informuje, że działania zarzucane w niniejszej publikacji L. K. oraz Fundacji (...) w W. (KRS: (...)) stanowiły podstawę pozwu o ochronę dóbr osobistych przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. rozpoznawanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie. W wyroku wydanym w sprawie stwierdzono naruszenie dóbr osobistych L. K. oraz Fundacji (...) w W..”

1) https://(...)/ (...),(...)

2) https://(...)/ (...),(...)

3) https://(...)/ (...),(...)

4) https://(...)/ (...),(...)

5) https://(...)

6) https://(...)

7) http://(...)

8) http://(...) (...)

9) http://(...)/ (...),(...)

2. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. informuje, że działania zarzucane w niniejszej publikacji L. K. stanowiły podstawę pozwu o ochronę dóbr osobistych przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. rozpoznawanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie. W wyroku wydanym w sprawie stwierdzono naruszenie dóbr osobistych L. K.."

Oświadczenie powinno zostać sporządzone czcionka (...) New Roman w kolorze czarnym o rozmiarze nie mniejszym niż 35 pikseli na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 5 pikseli. Oświadczenie ma zostać opublikowane bezpośrednio u góry

strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

1) https://(...)/ (...),(...)

2) https://(...)/ (...),(...)

3. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. informuje, że działania zarzucane w niniejszej publikacji Fundacji (...) w W. (KRS: (...)) stanowiły podstawę pozwu o ochronę dóbr osobistych przeciwko (...) Radio S.A, z siedzibą w W. rozpoznawanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie. W wyroku wydanym w sprawie stwierdzono naruszenie dóbr osobistych Fundacji (...) w W..”

1) https://(...)/ (...), (...)

2) https://(...)/ (...), (...)

3) https://(...)/ (...), (...)

4. (...)

strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

1) http://(...)/ (...),(...)

2) http://(...)/ (...),(...)

3) 3)http://(...) (...)

4) http://(...)/ (...),(...),

5) http://(...)/ (...),(...)

6) http://(...)/ (...),(...)

7) http://(...)/ (...),(...)

5. (...)

Oświadczenie powinno zostać sporządzone czcionką (...) New Roman w kolorze cżarnym o rozmiarze nie mniejszym niż 35 pikseli na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 5 pikseli. Oświadczenie ma zostać opublikowane bezpośrednio u góry strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

1) http://(...)/ (...),(...)

6. (...)

1) http://(...)

7. (...)

1) http://(...)

8. (...)

1) http://(...)/ (...),

9. (...)

1) http://(...)/ (...),

10. (...)

1) http://(...)/ (...),2

11. (...)

1) http://(...)/ (...),

12. (...)

1) http://(...)/ (...),

13. (...)

1) http://(...)/ (...),

2) http://(...) (...),

3) http://(...)/ (...),

14. (...)

1) http://(...)/ (...),

2) http://(...)/ (...)

15. (...)

1) http://(...)/ (...),(...)

2) http://(...)/ (...),(...),

3) http://(...)/ (...), (...) (...),

II. na zasadzie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 k.c. - o zasądzenie od Pozwanej na rzecz L. K. kwoty 80.000 (osiemdziesiąt tysięcy) zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za czas opóźnienia począwszy od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu Pozwanej;

III. na zasadzie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 k.c. - o zasądzenie od Pozwanej na rzecz B. K. kwoty 30.000 (trzydzieści tysięcy) zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za czas opóźnienia począwszy od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu Pozwanej;

IV. na zasadzie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. - o zasądzenie od Pozwanej na rzecz Fundacji (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) kwoty 80.000 (osiemdziesiąt tysięcy) zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za czas opóźnienia począwszy od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu Pozwanej;

V. na zasadzie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. - o zasądzenie od Pozwanej na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. (KRS: (...)) kwoty 10.000 (dziesięć tysięcy) zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za czas opóźnienia począwszy od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu Pozwanej;

Powodowie wnosili także o zasądzenie od Pozwanej na rzecz Powodów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych (pozew k. 3 – 502, uzupełnienie pozwu k. 507 – 519).

W uzasadnieniu powodowie wskazywali, że prowadzą działalność na rzecz ochrony praw człowieka w krajach (...), wspierając procesy demokratyczne w państwach europejskich. W 2018 r. powódka została objęta zakazem wjazdu w oparciu o (...) i okresowo wydalona z terytorium UE. Spowodowane to było jak przyznały polskie władze, artykułem opublikowanym przez powoda w lipcu 2017 r. na temat obywatelskiego nieposłuszeństwa oraz działaniami fundacji w obronie praworządności w Polsce na arenie międzynarodowej. Spółka współpracuje z powiązaną osobowo Fundacją (...) wspierając jej działalność od początku swojego istnienia, prowadząc działalność pod markami (...) oraz (...). Pozwane (...) publikuje treści na prowadzonych przez siebie stronach pod adresami: (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) . Nadto (...) nadaje audycje radiowe o zasięgu ogólnokrajowym i międzynarodowym.

W licznych publikacjach (...) naruszało dobra osobiste powodów takie jak dobre imię, renomę, cześć i godność osobistą, rozpowszechniając informacje o tym, że powodowie są finansowani przez oligarchów (...) oraz ze źródeł nielegalnych, zamieszani są w pranie brudnych pieniędzy z rajów podatkowych. Źródła finansowania miały być co najmniej niejasne, pochodzenia (...) i (...), m. in. od brata powódki – P. K. (1), oraz miały stać się przedmiotem dochodzeń korupcyjnych. Pozwany twierdził w swoich publikacjach, że powodów łączą także niejasne związki – osobiste i finansowe - z M. A., (...) oligarchą który był reprezentowany przez powodów na arenie międzynarodowej w związku z zarzutami stawianymi mu dotyczącymi rzekomego zabójstwa oraz działania na szkodę kierowanego przez niego Banku - w K. i R.. Powódce zarzucano także romans z A., na podstawie nielegalnego nagrania z ukrytej kamery. Powódka była pomawiana o bycie szpiegiem (...) albo co najmniej agentem wpływu, co miało potwierdzać wydanie jej (...) paszportu po aneksji K. przez R. oraz rzekome nawoływanie do zmiany granic U.. Skutkiem tego była deportacja powódki z Polski a także wydanie okresowego zakazu jej wjazdu na teren strefy S., odnotowane w systemie (...). Powodowie byli także przedstawiani jako osoby chcące doprowadzić do obalenia rządu w Polsce na skutek opublikowania przez B. K. na jego stronie FB manifestu „”Niech państwo stanie: wyłączmy rząd!” opublikowanego 21.07.2017 r. Tymczasem przedstawiona propozycja nie zmierzała wbrew twierdzeniom pozwanego do rewolucji czy też przewrotu w państwie albo zorganizowania polskiego M..

Sfomułowania użyte w publikacjach pozwanego zawierają szereg nieudowodnionych informacji na temat powodów, osób rzekomo niebezpiecznych zaś Fundacja miała być uznawana za przykrywkę (...) szpiegów i R.. Były one formułowane w taki sposób aby powodów możliwie oczernić w oczach opinii publicznej, wywołać w stosunku do nich niechęć, podważenie ich autorytetu oraz ośmieszenie w przestrzeni publicznej. Uderza to także w ich dokonania w zakresie obrony praw człowieka. Dodatkowo opublikowanie „sekstaśmy” uderza w prawo do wizerunku powódki. Pozwany nie zwracał się także do powodów o jakikolwiek komentarz czy odniesienie do prezentowanych treści. Dodatkowo pozwany publikował fragmenty materiałów podchodzących z wątpliwych źródeł, przydając im waloru wiarygodności. Dodatkowo zmanipulowano treść wywiadu przeprowadzonego 11.10.2018 r. z gen. R. P., usuwając zdanie, które przemawiało na korzyść powódki, co sprawiło wrażenie, że rozmówca jest przekonany o jej winie wobec stawianych zarzutów. Pozwana selekcjonowała pojedyncze przypadki, nadawała im możliwie negatywne znacznie i w ten sposób kształtowała negatywny wizerunek każdego z powodów, podważając ich wiarygodność, dobre imię oraz godność i renomę. Budowano jednoznacznie negatywne skojarzenia, mające na celu zdyskredytowanie powodów w oczach opinii publicznej. W ocenie powodów zostały spełnione także wszelkie przesłanki do zasądzenia na ich rzecz zadośćuczynienia. Wina naruszyciela jest w ocenie powodów bezsporna bowiem do publikacji artkułów nie mgło dojść przez przypadek lub na skutek działań osób trzecich. Również wysokość dochodzonego zadośćuczynienia jest adekwatne zarówno do możliwości finansowych pozwanego jak i rozmiaru wyrządzonej powodom krzywdy na skutek jego działań.

W odpowiedzi na pozew (...) wnosiło o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu (odpowiedź na pozew k. 593 – 693).

Pozwany przyznał, iż jest radiowym nadawcą publicznym. Publikacje objęte pozwem dotyczą w głównej mierze (...) dla Z., nadającego programy o charakterze informacyjno- publicystycznym. Założenia dla tej części rozgłośni są formułowane w oparciu o polską rację stanu, główne kierunki (...) polityki zagranicznej oraz cele polityki państwa (...) wobec (...) zagranicą. Objęte pozwem publikacje są wyłącznie drukowanymi wersjami audycji radiowych. Osoby, których wypowiedzi zamieszczono w publikacjach są osobami publicznymi podobnie jak i powodowie, wpływającymi znacząco na funkcjonowanie społeczeństwa. Powodów zatem należy traktować jak osoby publiczne. W stosunku do takich osób wolność wyrażania opinii jest szersza niż w przypadku osób prywatnych, w związku z czym muszą liczyć się z krytyką swojego postępowania, a w konsekwencji w większym zakresie muszą tolerować wypowiedzi oceniające ich działalność. Wypowiedzi publikowane przez pozwanego należy także oceniać poprzez pryzmat ochrony ważnego interesu społecznego. Ponadto wydruki treści audycji nie stanowią żadnej treści twórczej – zaś audycje nie są przedmiotem pozwu. Autorzy wydruków nie dodają od siebie żadnych treści, tylko przytaczają słowa wypowiadane przez osoby zaproszone do audycji. Wg stanowiska pozwanego nie doszło do zniesławienia powodów, nie może stanowić naruszenia dóbr osobistych rzeczowa informacja oparta na rzetelnej relacji i cytowaniu wiarygodnych źródeł. Szczególnie, że informacje te pochodziły często od organów państwa. Obowiązkiem zaś nadawcy narodowego jest informowanie społeczeństwa o faktach związanych z wpisaniem powódki na listę osób niepożądanych w strefie S. oraz dalszych okolicznościach w tej sprawie. Pozwany podnosił, że informacje o powiązaniu z oligarchami czy też firmami z rajów podatkowych były wręcz nobilitujące dla przeciętego obywatela odnajdującego w tej informacji wątki finansowe. Takie powiązanie bowiem świadczą potocznie o doskonałej kondycji finansowej i są odbieranie pozytywnie. Nie ma też dla przeciętnego odbiorcy znaczenia, że powodowie są związani z R.. Także rzekomy romans powódki z jednym z oligarchów może wywrzeć tylko pozytywne skojarzenia, biorąc pod uwagę ww. wątek finansowy. Dodatkowo żaden z powodów nie styka się w swojej działalności z przeciętnymi obywatelami w związku z czym nie sposób uznać, że publikacje narażają ich na utratę zaufania potrzebnego do ich działalności. Zatem jeśli za ujawnieniem danej informacji w określonym czasie przemawiał ważny interes społeczny a dziennikarz z zachowaniem zasad staranności i rzetelności ustalał fakty i sprawdzał ich prawdziwość nie ma podstaw do zakwalifikowania jego działania jako bezprawnego. Źródłami dla publikacji były tygodnik (...), portale takie jak (...), (...), (...), (...) i (...). Informacje na temat powodów przekazywały także takie redakcje jak (...), (...) (...) a także (...) czy też (...). Przy czym prasa zachodnia powoływała się bezpośrednio na raport (...) parlamentu dotyczący działalności powodów. (...) powoływał się na pismo Urzędu (...) z 02.11.2018 r. ponadto na raporcie Prokuratury (...), cześć wpisów to przytoczenie w całości innych publikacji. Wypowiedzi gości zaproszonych do Radia mają także charakter oceny, samo (...) nie ingerowało w żaden sposób w ich treść a jedynie ja przytaczało. Pozwany negował także zasadność zadośćuczynienia w łącznej kwocie 200.000 zł – brak wg pozwanego wykazania zakresu doznanej krzywdy, która by wymagała naprawy w wymierzę finansowym. Podkreślił, iż każde z powodów dalej prowadzi swoją działalność zawodową.

W toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska.

Sąd Okręgowy ustali następujący stan faktyczny:

(...) - Spółka Akcyjna z (...) w W. jest spółką Skarbu Państwa, którego działalność gospodarcza polega na nadawaniu audycji radiofonicznych (informacja z CI KRS k. 637 – 645, bilans spółki k. 481, rachunek zysków i strat k. 483, protokół (...) Radia - S.A. k. 485 - 495). B. K. oraz L. K. zasiadają we władzach Fundacji (...) w W., założonej w 2009 r. (informacji z CI KRS k. 748 – 752) oraz (...) sp. z o.o. w W. (wydruk z CI KRS k. 753 – 758).

Fundacja oraz powodowie prowadzą działalność w zakresie obrony praw człowieka, wspierania procesów demokratycznych w krajach (...) oraz Europie m. in. w M., K. i U.. Działania Fundacji były opisywane w prasie zarówno krajowej jak i zagranicznej już w 2015 r. Fundacja publikuje wszystkie swoje sprawozdania finansowe na prowadzonych przez siebie stronach www, organizowała także zbiórki publiczne. Ponadto organizowała pomoc militarną oraz humanitarną na rzecz uchodźców (...), wspierała procesy demokratyczne takie jak (...) M., kupując i dostarczając kamizelki kuloodporne i hełmy, środki sanitarne i medyczne itp. Ponadto powodowie byli zaangażowani w obronę M. A. – kazachskiego opozycjonisty i założyciela ruchu demokratycznego. Fundacja zorganizowała m. in. wyjazd przedstawicieli (...) władz w obronie więźniów politycznych w K.. W obronie M. A. występowali różni posłowie z Sejmu, w tym posłowie partii (...), która w wyborach parlamentarnych (...) r. doszło do władzy w Polsce. Sprawozdania finansowe Fundacji czy Spółki nie budziły wówczas żadnych wątpliwości (sprawozdanie finansowe k. 126 - 214, 933 – 944v, 1183 – 1201, 1205 - 1220, publikacje k. 1346 – 1379, publikacje dot. działalności fundacji sprzed 2017 r. k. 1360 – 1374, zeznania M. M. (2) k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13, zeznania M. Ś. k. 865 – 865v znacznik 01:43:31 – 02:05:12, zeznania B. N. k. 917 v - 918v znacznik 00:09:12 – 00:48:19).

W dniu 21.07.2017 r. B. K. na stronie F. opublikował manifest pt. „(...)” w którego treści zawarł szereg postulatów działań z zakresu nieposłuszeństwa obywatelskiego wobec ówczesnego rządu. W manifeście podkreślono konieczność działań na drodze pokojowej, aby uniknąć doświadczenia (...) M.. W szesnastu punktach przedstawiono działania możliwe do podjęcia – współpraca środowisk opozycyjnych, mobilizacja społeczeństwa, strajk generalny nauczycieli a w przypadku innych zawodów protesty w formie przerw od pracy, czasowe powstrzymanie się od płacenia podatków i należności na rzecz Skarbu Państwa, bezpośrednie stosowanie Konstytucji oraz wsparcie oporu Sądu Najwyższego wobec niekonstytucyjnych ustaw oraz działań Trybunału Konstytucyjnego, ciągłe protesty i manifestacje społeczne, które mają być dobrze zorganizowane i przedstawione medialnie, z zachowaniem dobrych relacji z Policją i innymi siłami porządkowymi, konsekwencje personalne dla czołowych polityków i funkcjonariuszy (...), szeroka akcja edukacyjna, prowadzenie negocjacji z konstruktywną częścią elity rządzącej, wsparcie manifestantów przez samorządy w szczególności samorząd (...) W., powołanie specjalnych zespołów zadaniowych przez samorządy prawnicze w celu sabotowania bezprawnych poczynań rządu oraz dla zapewnienia pomocy prawnej osobom szykanowanym, współpraca z zagranicą m. in zorganizowanie wysłuchania na forum Parlamentu Europejskiego, Rady Europy a także przed parlamentami narodowymi, angażowanie ludzi i informowanie poprzez Internet i media społecznościowe oraz stworzenie specjalnego funduszu obywatelskiego dla finansowania tych działań. Powód podkreślił, że nie kwestionuje prawa (...) do rządzenia aczkolwiek demokratyczny mandat nie daje mu władzy absolutnej, ponieważ Polska jest państwem prawa i członkiem UE. (wydruk k. 446 – 451).

Od chwili publikacji tego manifestu powodowie stali się obiektami ataków medialnych – głownie (...) i (...) oraz przedmiotem zainteresowania szeregu instytucji państwowych – w tym Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz Urzędu Skarbowego. W Fundacji i spółce wszczęto kontrole finansowe. (...) podjął w stosunku do Fundacji działania w celu zawieszenia zarządu Fundacji i wyznaczenia zarządcy przymusowego (postanowienie Sądu Rejonowego z 17.04.2018 r. sygn. XII NsRejKRS 9609/18/879 k. 453 – 457, zeznania M. M. (2) k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13, zeznania B. K. k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49). W dniu 31.07.2017 r. Fundacja i działający w jej imieniu B. K. zamieszczali oświadczenia i odniesienie się do zarzutów o tajemniczych źródłach finansowania Fundacji oraz innych publikowanych względem nich (oświadczenie z 21.07.2017 r. oraz 31.07.2017 r. k. 454 – 466).

Dziennikarz M. R. z portalu „(...)”, opublikował (...) r. raport, który stał się podstawą większości zarzutów kierowanych względem powodów, a dotyczących przede wszystkim ich powiązań z postsowieckimi oligarchami i (...) służbami. Powodowie zawarli z M. R. ugodę, w której przyznał on, iż nie posiada żadnych informacji świadczących o tym, że powodowie są powiązani z (...) służbami czy oligarchami. (ugoda w postępowaniu mediacyjnym z 21.02.2023 r. k. 982 – 983, postanowienie o zatwierdzeniu ugody k. 984, zeznania B. K. k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49).

Na stronach internetowych należących do (...) ukazało się szereg publikacji na temat powodów, będących zapisami audycji radiowych wyemitowanych na antenie:

1) 11.10.2018 r. opublikowano materiał pt. „(...); w jego treści zawarto informację o toczącym się postępowaniu Służby (...) wobec L. K. (1) o zdradę stanu i nawoływania do zmiany granic (...) i na tej kanwie przedstawiono stanowisko D. K., twierdzącej że powódka jest powiązana z A. a tym samym z K., oraz odmienne zdanie M. W. (1) wskazującego, że zarzuty nie są prawdziwe, zaś w obronie A. występowali już w 2014 r. posłowie z Polski, w tym z (...) (wydruk k. 216 – 218);

2) 26.09.2018 r. „(...)” w tekście wskazano, że G. V. wystąpił do Komisji Europejskiej o zajęcie się sprawą K.. Przytoczono także wypowiedź R. C. wskazującego, że działania powoda oraz G. V. mają charakter antypolski. Wskazano na przyznanie powódce wiz przez władze Niemiec i Belgii i jej wystąpienia wB. i europarlamencie (wydruk k. 221 – 224);

3) 27.08.2018 r. „(...)” gdzie wskazano, że na temat powódki i zakazu wjazdu rozmawiają B. M. o oraz M. W. (1). Cytując wypowiedź B. M. wskazano, iż L. K. (1) wyrządziła Polsce ogromne szkody bez żadnego uzasadnienia tej wypowiedzi. Wskazała także na niejasność finansowania Fundacji (...) i jej związki z M. A. powiązanym z K. (...). Wypowiedź M. W. (1) została przytoczona w fragmencie odnoszącym się do krytyki działania Systemu Informacyjnego S. i wskazania na obronę przez Fundację 250 aktywistów w bloku (...) (wydruk k. 249 - 253);

4) 25.09.2018 r. (...): (...)” gdzie powołano się na treść komunikatu (...) w sprawie decyzji władz Belgii i przyznania wizy wjazdowej osobie wpisanej do Systemu Informacyjnego S., wskazano w nim na niejasne źródła finansowania Fundacji kierowanej przez L. K. (1), jej działalność i powiązania, (wydruk k. 229 – 232);

5) 13.09.2018 r. „Wiceszef (...) spotkał się z ambasadorem Niemiec ws. L. K. (1)” w którym wskazano że podsekretarz stanu A. P. spotkał się z ambasadorem RFN informując go, że przyznanie wizy powódce jest nieuzasadnione. W treści publikacji wskazano, że powódce zakazano wjazdu do Polski oraz przytoczono informacje z komunikatu (...). Zaznaczono, że powódka pochodzi z S., którego mieszkańcy w referendum 2014 r. opowiedzieli się za przyłączeniem miasta do R., zaś po tym zdarzeniu powódka uzyskała (...) paszport (wydruk k. 236 -237);

6) 30.08.2018 r. „(...)” w którym przedstawiono stanowisko P. N. – gospodarza programu, W. G. i płk M. T., w publikacji zawarto informacje o tym że powódka oraz Fundacja stworzyły swoją legendę jako broniące niepodległości (...) co miało być przejawem (...), bowiem hasła o bronieniu dysydentów i swobód obywatelski to specyfika charakterystyczna dla R. (wydruk k. 243 – 245);

7) 24.08.2018 r. „(...)” zawierający wypowiedź T. L. o sygnałach które dotarły do niego o niejasnościach związanych finansowaniem Fundacji i konieczności zachowania w związku z tym ostrożności w kontaktach z nią (wydruk k. 247);

8) 27.08.2018 r. „(...)” jest przedstawieniem artykułu z tygodnika (...) M. W. i M. P. oraz rozmowy z tym pierwszym w odniesieniu do powodów oraz Fundacji. Wskazano że Fundacja staje w obronie bogatych oligarchów, oskarżanych o miliardowe malwersacje finansowe. Zarzucono że Fundacja nigdy nie broniła demokracji jako takiej, a prowadzi interesy z A., i utrzymuje się z brudnych pieniędzy powiązanych z R. (wydruk k. 257 – 261);

9) 20.08.2018 r. „(...)” w treści której powołano się na tweeta S. Ż. dot. zakazu wjazdu powódki na teren S. ze względu na negatywną opinię kontrwywiadu (...) dotyczącą finansowania Fundacji. W treści zawarto także stanowisko powódki i B. K. odnośnie do wypowiedzi S. Ż. oraz krótką informację o manifeście „(...)” (wydruk k. 266 – 273);

10) 06.12.2018 „(...)” zawierająca relację z wigilii zorganizowanej przez (...) w B. z udziałem ambasadora A. O. w którym wzięła udział – mimo braku zaproszenia – powódka L. K. (1). W treści zawarto informację, że Ambasador RP w Belgii zwrócił się o wyjaśnienie jak doszło do udziału w imprezie skompromitowanej organizacji pozarządowej. Zawarto także stanowisko powódki opublikowane na (...) odnośnie spotkania. Tekst zamyka która notka o powódce i wątpliwościach co do finansowania Fundacji i ambasadorze O.. (wydruk k. 275 – 284)

11) 28.09.2018 r. „(...)” w którym wskazano na wątpliwości co do finansowania Fundacji (...) (...), powołując się jedynie na informację (...). (wydruk k. 281 – 284)

12) 27.09.2018 r. „(...)” w którym zawarto wypowiedzi europosła (...) T. P. oraz K. L. z Centrum (...). W treści artykułu zawarto stwierdzenia że wpuszczenie powódki do Niemiec i Belgii jest wynikiem wykorzystania luki w przepisach i jest to wynik rozgrywek politycznych, w sytuacji gdy nie zostały zanegowane twierdzenia (...) służb na podstawie których wydalono powódkę z Polski (wydruk k. 286 – 292);

13) 21.09.2018 r. „(...)” W treści przedstawiono stanowisko J. G., dotyczące krótkoterminowej wizy od rządu (...), jako sposobu zwiększenia nacisku na Polskę. J. G. twierdzi, że wyjaśnienie (...) z chwili wydawania zakazu wjazdu jest wierzchołkiem góry i chodzi o niezwykle podejrzane finansowanie Fundacji z rajów podatkowych, przywołane są także bliżej niesprecyzowane relacje (...) powódek (wydruk k. 294 – 300);

14) 11.10.2018 „(...)” w którym w oparciu o informacje organizacji (...) wskazano, że przeciwko powódce prowadzone są postępowania przez Służbę (...). Podejrzana jest o prowadzenie działań zmierzających do zmiany lub obalenia ładu konstytucyjnego, świadome działania w celu zmiany granic terytorialnych lub granicy państwowej (...), a także publiczne nawoływanie lub rozpowszechnianie materiałów z nawoływaniami do przeprowadzenia takich działań, zdradę państwa, usiłowanie popełnienia przestępstwa oraz nadużycia finansowe wielkich rozmiarów. Jak napisano „(...)” (...)”. Wskazano, że powódka unika pytań organizacji (...), na którą nasłała policję, wskazano także na romans powódki z A. (wydruk k. 302 – 303);

15) 20.08.2018 r. „(...)” w którego treści zamieszczono tweeta S. Ż. odnośnie do negatywnej opinii na temat powódki i poważnych wątpliwości dot. finansowania Fundacji. Zaznaczono także że wpis powódki na listę zastrzeżeń wynika z kwestii bezpieczeństwa państwa. Zamieszczono także informacje o odpowiedzi powódki i B. K. na powyższe stanowisko S. Ż. (wydruk k. 305 – 306);

16) 19.08.2018 r. „Kontrowersje związane z wydaleniem L. K. (1)” w którego treści przedstawiono zarzuty względem powódki, powołując się na raport przedstawiony Europejskiemu Komitetowi Legislacyjnemu, wskazano że Fundacja prowadzi agresywny lobbing przeciwko antagonistom R. w Europie, jest oskarżona o działanie na rzecz (...) służb w wojnie (...) R. przeciwko Europie, powołano się na (...) (...) wg którego M. miała stać się przedmiotem zainteresowania i działań Fundacji gdy zatrzymano V. P. za przestępstwa ekonomiczne oraz, że Fundacja broni inne osoby podejrzewane o przestępstwa. Wskazano, że powódka wraz z mężem kreują się na ofiary nagonki ze strony polskich władz (wydruk k. 308 – 309);

17) 23.11.2018 r. „(...)” w którym powołując się na informacje od S. Ż. wskazano na zarzuty stawiane należącej do B. K. spółce (...):” i Fundacji (...) przez Krajową Administrację Skarbową. Wskazano, iż pieniądze mogły pochodzić z przestępstw, powiązania ze spółkami zaangażowanymi w aferę (...), a Fundacja opracowała 16 punktowy plan obalenia (...) rządu (wydruk k. 311 – 312 i tłumaczenie przysięgłe k. 344);

18) 12.10.2018 r. „(...)” zawiera informacje których źródłem jest serwis (...) dotyczące oskarżenia powódki o naruszenie kodeksu karnego (...), dopuszczenia się przez nią zdrady, spiskowania i podżegania do popełnienia zbrodni. Jej Fundacja miała otrzymać pieniądze od skompromitowanego bankiera z którym pozostaje w relacji uczuciowej (wydruk k. 314 – 315 i tłumaczenie przysięgłe k. 345);

19) 12.10.2018 r. „(...)” zawiera informacje oparte na artykule w portalu (...) o oskarżeniu L. K. (1) o zdradę i nadużycia finansowe. Informacja ta stanowiła kanwę rozmowy z ekspertem oceniającym zachowanie (...) służb oraz państw europejskich związanych z zakazem wjazdu powódki do strefy S. (wydruk k. 320 – 321 i tłumaczenie przysięgłe k. 346);

20) 26.09.2018 r. „(...)” w którym wskazano na niejasności co do finansowania Fundacji i oskarżenia powódki L. K. (1) o szpiegostwo (wydruk k. 323 i tłumaczenie przysięgłe k. 346 – 347);

21) 13.09.2018 r. „(...)” w którym przedstawiono prezentowane przez S. Ż. stanowisko (...) władz dotyczące powódki oraz stanowisko powódki w tym zakresie (wydruk k. 326 – 327 i tłumaczenie przysięgłe k. 347);

22) 28.08.2018 r. „(...)” zawiera oparte na tygodniku „(...)” informacje o próbach doprowadzenia do krwawych demonstracji i obalenia rządu przez B. K., które to miały potwierdzić (...) narrację o inspirowanych z Zachodu M., niejasnym finansowaniu Fundacji (...), obronie przez Fundację oligarchów oskarżanych o malwersacje finansowe, jej finansowanie przez A. za pośrednictwem brata powódki P. K. (2), finansowanie półki S. R. przez podmiot zamieszany w aferę (...), oraz że powódka L. K. (1) stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa w Polsce (wydruk k. 329 – 330 i tłumaczenie przysięgłe k. 347 – 348);

23) 23.08.2018 r. „(...)” oparty jest na informacjach z internetowego serwisu (...). Nazwano w nim L. K. uśpionym (...) agentem, współpracującym z Rosyjską Służbą Bezpieczeństwa w wyniku szantażu, nacisku i poniżenia jej brata P. K. (2). Jej dotychczasowe osiągnięcia (...) stanowią jedynie przykrywkę dla osoby wyszkolonej w destabilizowaniu i zwiększaniu napięć w polityce (...) i (...). Wskazano także w tym zakresie na związki powódki z Fundacją (...) (wydruk k. 332 – 337 i tłumaczenie przysięgłe k. 349);

24) 20.08.2018 r.(...) stanowi zbitkę informacji z oświadczenia S. Ż., (...) portalu internetowego i portalu (...) Wskazano, iż L. K. (1) pomogła R. w prowadzeniu wojny (...) przeciwko Zachodowi, pracowała dla „(...) służb”, Fundacja (...) lobbuje w instytucjach europejskich przeciwko wrogom R. (wydruk k. 339 – 340 i tłumaczenie przysięgłe k. 349 - 350);

25) 17.08.2018 r. (...) (wydruk k. 342 – 343 i tłumaczenie przysięgłe k. 350 - 351) także zawiera informacje oparte na (...) portalu internetowym zarzucającym L. K. (1) pomoc w prowadzeniu wojny (...) po stronie R., pracę dla (...) służb, a Fundacji (...) lobbowanie przeciwko wrogom R. i przygotowanie planu obalenia rządu w Polsce (wydruk k. 342 – 343 i tłumaczenie przysięgłe k. 350 - 351);

26) 12.10.2018 r. „(...)” w którym wskazano, że powódce L. K. (1) postawiono w U. zarzut zdrady i popełnienia innych zbrodni, ze należy podjąć próbę przekonania europejskich partnerów, iż L. K. (1) stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa Unii Europejskiej (wydruk k. 317 – 318 i tłumaczenie przysięgłe k. 345);

27) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) wskazujący na niejasne finansowanie Fundacji (...), co skutkowało uznaniem L. K. (1) za personę non grata na terenie Unii Europejskiej (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 364 – 367);

28) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) stanowiący ostrzeżenie przed agentami działającymi pod przykrywką organizacji społecznych i fundacji dobroczynnych, za pomocą których R. stara się rozchwiać sytuację wewnętrzną w Polsce i U.. Jako podstawę do takiej tezy wskazano Fundację (...), działalność B. K. dążącego do wywołania rewolucji w Polsce. Podkreślono, że Fundacja została założona i jest kierowana i finansowana przez obywateli R., w szczególności L. K. (1) i jej brata prowadzącego biznes w R., wobec której Prokuratura Generalna U. prowadzi postępowanie karne. Zestawiono jej działania z działaniami W. M. (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 372 – 378);

29) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) wskazujący na niejasne finansowanie Fundacji (...), co skutkowało uznaniem L. K. (1) za personę non grata na terenie Unii Europejskiej – powołano się w tym zakresie na stanowisko S. Ż.. Wskazano, że wedle ustaleń dziennikarzy śledczych Fundacja jest prowadzona i sponsorowana przez obywateli R. (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 380 – 385);

30) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) zawierający informację o tym, iż powódka L. K. (1) będąca obywatelką (...) została wezwana na przesłuchanie w związku z toczącym się przeciw niej postępowaniem karnym w którym grozi jej 15 lat kary pozbawienia wolności, wskazano także na wątpliwości co do przejrzystości finansowania Fundacji (...) i związki z M. A., (...) oskarżonym o malwersacje finansowe. Jako źródło informacji wskazano także M. R. (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 387 – 392);

31) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) pod tytułem zawiera logo i Fundacji (...), stanowi on relację z konferencji poświęconej wojnie informacyjnej która odbyła się w Parlamencie Europejskim. Zawiera on informacje dotyczące sporu odnośnie przyznania jej wizy przez Belgię wbrew stanowisku (...) rządu, jednakże jest ona zestawiona z zagrożeniami z wojną (...), dezinformacją, twierdzeniem że L. K. (1) stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa Polski (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 394 – 396);

32) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) wskazuje na zarzuty postawione L. K. (2) przez Służby bezpieczeństwa (...) (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 405 - 407);

33) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) o tytule „(...)” zawiera analizę artykułu „(...)” z tygodnika (...) i wypowiedzi jego autora M. W. (2). Zawiera on zarzuty odnośnie niejasnego finansowania spółki (...), Fundacji, wspierania ich przez oligarchów w których obronie stawali powodowie, nazywa Fundację organizacją lobbingową do wynajęcia. Działania B. K. określono jako typowe dla uśpionego agenta chcącego przeprowadzić rewolucję w Polsce finansowaną z podejrzanych źródeł (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 409 - 415);

34) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) o tytule „(...)” w którym wskazano, iż powódka L. K. (1) jako prezes Fundacji (...) współpracuje z (...) (...) (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 417 - 419);

35) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) zawiera streszczenie wywiadu z generałem R. P. zamieszczonym na portalu (...). Wskazano w nim, iż L. K. (1) jest elementem (...) wojny (...) z Ukrainą i Unią Europejską (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 421 - 425);

36) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) w którym wskazano iż jednym z inicjatorów wizyty L. K. (1) jako prezes Fundacji (...) był (...) poltyk (...), współpracuje ona z (...) (...), wymieniono w nim także osoby mające (...) poglądy w Niemczech (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 427 - 431);

37) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...),(...) powołuje się na artykuł (...) w którym postawiono L. K. (1) zarzuty bycia oczekującym na rozkazy (...) szpiegiem, którym została wskutek szantażu i nacisków związanych z jej bratem (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 433 - 435);

38) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...),(...) ,

zawiera stwierdzenie, iż „nie ulega wątpliwości” że źródła finansowania Fundacji (...) są niejasne. Zaś powódka L. K. (1) przedstawiona jest w nim jako prezes organizacji mającej niejasne źródła finansowania (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 437 - 440);

39) artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...),(...) jest przetłumaczoną na język (...) wersją artykułu opisanego w pkt 14 niniejszego stanu faktycznego o tytule (...): trwa śledztwo ws. L. K.” (wydruk z tłumaczeniem przysięgłym k. 442 - 444).

Pismem z 17.01.2018 r. Prokuratura Generalna (...) poinformowała że postępowanie przygotowawcze w postępowaniu karnym toczącym się w Prokuraturze nie było i nie jest prowadzone w stosunku do powódki. Informację tę potwierdzono następnie pismem Służby (...) z 02.11.2018 r. (pisma wraz z tłumaczeniami k. 497 – 521). Prokuratura Generalna (...) w odpowiedzi na zapytanie dziennikarskie opublikowała pismo („raport”) - dotyczący udzielenia informacji i L. K. w którym wskazała, że prowadzone jest postępowanie karne wszczęte na podstawie art. 111 kodeksu karnego (...) (wspieranie działalności organizacji terrorystycznej za wcześniejszą zmową osób oraz finansowanie terroryzmu), prowadzone przez wydział śledczy Urzędu (...) w obwodzie (...). W piśmie zaznaczono, że (...) Federacji (...) wskazało, iż L. K. posiada obywatelstwo (...), które nabyła w 2014 r. – bez zaznaczenia w jaki sposób to obywatelstwo zostało nabyte (pismo wraz z tłumaczeniem k. 646 – 648, informacja o wszczęciu postępowania w tłumaczeniem k. 649 - 650). Informacje o prowadzonym śledztwie przeciwko powódce były więc nieprawdziwe – dokument został dostarczony przez organizację (...) z (...), która wg oceny A. R. dyrektora (...), była wiarygodnym źródłem informacji. Strona pozwana nie przedstawiła żadnego dowodu pochodzącego od (...) organów ścigania wskazującego na postawienie powódce zarzutów czy w stan oskarżenia. Również dziennikarze mieli przygotowywać materiały w taki sposób który uwypukla wszelkie negatywne aspekty dotyczące powodów, odzwierciedlając przekonania Dyrektora (...) A. R., o uwikłaniu powodów w działalność (...) i (...) (artykuł z 12.10.2018 r. k. 1261 – 1263, artykuł (...) k. 1264 – 1268, zeznania A. R. k. 1222 – 1226v znacznik 00:07:37 – 02:30:35). Fundacja prowadziła działania w celu zwalczania tej dezinformacji, również poprzez zamieszczanie oświadczeń w Intrenecie na stronach Fundacji, na portalach społecznościowych i innych dostępnych miejscach jednakże nie były one wykorzystywane w artykułach (...). (...) nie kontaktowało się z powodami czy też Fundacja w celu weryfikacji informacji przez siebie publikowanych (zeznania M. M. (2) k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13, zeznania B. N. k. 917 v - 918v znacznik 00:09:12 – 00:48:19, zeznania P. P. (2) k. 919v – 920 znacznik 01:17:55 – 01:34:34, zeznania B. K. k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49 oraz protokół k. 1386 – 1386v znacznik 00:08:20 – 00:28:41).

(...) zamieścił publikację opartą na raporcie (...) parlamentu, przedrukowaną przez Radio (...) o tym, że Fundacja (...) lobbowała na rzecz (...) oligarchy V. P. oraz bankiera z K. M. A.. W treści artykułu wskazano, że (...) ingerowała w wewnętrzne sprawy M. za środki finansowe pochodzące z (...) instytucji wojskowych oraz pieniądze z rajów podatkowych. Zarazem przedstawiono stanowisko rzecznika (...) oraz stanowiska innych podmiotów, negujących zarzuty (artykuł z Radio (...) k.655 – 657). W podobnym tonie pojawiły się także publikacje na stronach (...) (wydruk publikacji k. 658 -659, 660 – 663). W publikacjach na stronach (...) (obecnie (...) – notoria), także powołano się na treść publikacji w (...), jednakże bez przedstawienia stanowiska (...) czy też jakichkolwiek innych źródeł (wydruk z publikacji k. 664 – 669). Ostatecznie M. wycofała się z zarzutów przeciwko powódce (artykuł k. 822 – 823, dokumenty wraz z tłumaczeniem przysięgłym k. 826 – 828). Także jak wykazało śledztwo dziennikarskie autorzy artykułu opublikowanego w (...) nie są dziennikarzami tej redakcji – to pracownik agencji (...) oraz (...). Dodatkowo opublikowany materiał powielał informacje z publikacji, które ukazały się (...) prasie – tygodniku (...) (artykuł k. 830 – 837, zeznania A. R. k. 1222 – 1226v znacznik 00:07:37 – 02:30:35).

Sprawa powodów była przedmiotem szerokiego zainteresowania i licznych publikacji różnych mediów, wielokrotnie komentowana zarówno w kraju jak i zagranicą (publikacje z tłumaczeniami k. 1272 – 1348). Skutkiem publikacji dla powodów były problemy z pozyskaniem finansowania Fundacji, wobec utraty wiary jej wiarygodności. Powódka musiała wyjechać z Polski, osiadła zagranicą, pozostawała przez pewien czas w rozłączeniu z mężem B. K.. Publikacje zamieszczane przez pozwanego spowodowały ogromny i długotrwały stres u obojga powodów. Raport (...) okazał się nieprawdziwy i ostatecznie parlament się z niego wycofał po zmianie władzy na (...) i (...) (wywiad wraz z tłumaczeniem przysięgłym k. 651 – 654, artykuły k. 799 – 810, zeznania B. N. k. 917 v - 918v znacznik 00:09:12 – 00:48:19, zeznania M. M. (2) k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13).

W Fundacji (...) przeprowadzono kontrolę skarbową pod auspicjami Urzędu Celno – Skarbowego w Ł. – o jej przeprowadzenie zwrócił się ówczesny szef (...) W. W. (2) (wydruk z artykułu k. 796 – 797). W jej wyniku B. K. jako prezesowi (...) sp. z o.o. przedstawiono zarzuty poświadczenia nieprawdy co do wykonania przez Spółkę usług konsultingowych w 46 fakturach VAT wystawionych na rzecz 11 zagranicznych przedsiębiorstw na łączna kwotę ok 5,3 mln zł a także ukrycia ich przestępnego pochodzenia poprzez przelanie m. in. na rzecz Fundacji (...) oraz innych ustalonych podmiotów (publikacje z 2021 r. k. 737 – 747, postanowienie z 12.08.2021 r. w sprawie RP I Ds. (...) k. 888 – 890v). W sprawozdaniach finansowych Fundacji za lata 2017 – 2020 wykazano spadek dochodów tego podmiotu. Także(...) poniosła finansowe konsekwencje publikacji wymierzonych w powodów, Fundację i Spółkę (sprawozdania finansowe (...) k. 933 – 944v, 1183 – 1201, 1205 – 1220, zeznania B. K. k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49 oraz protokół k. 1386 – 1386v znacznik 00:08:20 – 00:28:41).

Pismem z 20.12.2018 r. powodowie wezwali pozwanego do natychmiastowego zaprzestania naruszania ich dóbr osobistych oraz usunięcia ich skutków poprzez publikację oświadczeń (wezwanie z potwierdzeniem nadania k. 469 – 474).

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 16.04.2019 r. uchylił postanowienie Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców z 20.11.2018 r. oraz poprzedzające je postanowienia z 01.10.2018 r. o odmowie usunięcia danych L. K. z wykazu cudzoziemców których pobyt na terytorium RP jest niepożądany oraz z Systemu Informacji S. – Sąd wskazał że podejmując decyzję o wpisaniu powódki do ww. systemów nie oparto się na dostatecznych danych dla podjęcia takiej decyzji. Wyrok w sprawie IV SA/Wa 521/19 k. 779 – 794). Ostatecznie wyrokiem z 28.11.2023 r. uchylono postanowienia Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców i zobowiązano go do wydania powódce zaświadczenia, że jej dane nie figurują w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany (wyrok w sprawie IV SA/Wa 2067/23 k. 962 – 981). Zaświadczeniem z 26.03.20024 r. Szef Urzędu potwierdził, że wobec L. K., obywatelki (...) nie figuruje w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany i w rejestrze (...) z (...) wpisu do celów odmowy wjazdu i pobytu na terytoriom państw obszaru S. (k. 1157).

R. 25.03.2024 r. wpisała Fundację (...) do wykazu niepożądanych organizacji stanowiących zagrożenie dla podstaw ustroju konstytucyjnego Federacji (...), zdolności obronnych kraju lub bezpieczeństwa państwa” pod poz. 152 (wydruk k. 1148 – 1158, wydruk artykułu k. 1159-1160). Fundacja w 2023 r. uzyskała status uczestnika przy Radzie Europy w 2023 r. (k. 1161 -1161v).

Powodowie wytoczyli szereg postępowań o ochronę dóbr osobistych na drodze cywilnej (wyroki Sądu Okręgowego w Warszawie: XXIV C 1200/19 k. 985 – 996, III C 954/19 i 1217/19 k. 997 – 1006, XXV C 2578/19 k. 1007 – 1008v, 10921121, I C 1294/19 k. 1009 – 1009v, II C 1671/19 k. 1010 – 1011, III C 1350/19 k. 1012 – 1015, III C 207/22 k. 1122 – 1136). Powodowie także wytoczyli proces o ochronę dóbr osobistych na U. w stosunku do organizacji pozarządowej (...) pana R. M., który został w części uwzględniony (wyrok z tłumaczeniem k. 1248 – 1256, publikacja z tłumaczeniem k. 1257 – 1260).

Sąd Okręgowy ustalając powyższy stan faktyczny oparł się w pierwszej kolejności na dowodach z dokumentów, których treść, rzetelność i autentyczność nie były kwestionowane przez żadna ze stron a i Sąd nie znalazł podstaw aby odmówić im mocy dowodowej. Niepodpisane wydruki dot. dochodów Spółki nie mogły stanowić podstawy do ustaleń w sprawie (k. 1380 – 1381).

Sąd uwzględniając wnioski stron przesłuchał świadków:

1) M. M. (2) (k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13) – pracownika i byłego członka zarządu Fundacji, którym Sąd dał wiarę w zakresie w jakim jego zeznania były zgodne z informacjami wynikającymi z dokumentów zgormadzonych w sprawie; świadek wiarygodnie opisał działania medialne skierowane przeciwko powodom oraz podejmowane przez nich i przez siebie czynności w celu przedstawienia ich punktu widzenia oraz zminimalizowania skutków szerokiej kampanii medialnej dla działalności Fundacji i spółki a także osobiście dla powodów;

2) M. Ś. (k. 865 – 865v znacznik 01:43:31 – 02:05:12) – posła na Sejm, którym dał wiarę w całości bowiem w sposób logiczny, spójny z dokumentacją świadek przedstawił zdarzenia zarówno sprzed opublikowania manifestu B. K. w których brał udział osobiście jak i późniejsze;

3) B. N. (k. 917 v - 918v znacznik 00:09:12 – 00:48:19) – współpracownika powódki oraz Fundacji, którym Sąd dał wiarę w przeważającym zakresie; świadek wiarygodnie zeznawał o skali i skutkach działań pozwanego a także innych mediów dla powodów oraz Fundacji, że (...) nie zwracało się do pozwanych w celu uzyskania ich stanowiska odnośnie przedstawianych kwestii;

4) S. S. (2) (k. 918v – 919v znacznik 00:53:38 – 01:13:44) – zastępcy redaktora naczelnego (...) dla Z. – Sąd dał wiarę zasadniczo jego zeznaniom,

5) P. P. (2) (k. 919v – 920 znacznik 01:17:55 – 01:34:34) – dziennikarza i byłego dyrektora (...), którym Sąd dał wiarę w części - Świadek w sposób wskazujący na bezpośrednią wiedzę opisał sposób pracy (...), w szczególności w zakresie w jakim przygotowywano audycje i publikacje dotyczące powodów, że nie zwracano się do powodów o zajęcie stanowiska w sprawie, natomiast niewiarygodnie w stosunku do zeznań A. R. świadek zeznał iż nie ograniczano źródeł w z których korzystano przy formułowaniu publikacji na temat powodów, wiarygodnie zaś świadek zeznał, że treść publikacji na stronach internetowych wiernie odzwierciedlała treść audycji emitowanych w (...);

6) M. W. (2) (k. 929v – 930 znacznik 00:06:00 - 00:29:38) dziennikarza, redaktora tygodnika (...) którego zeznania oceniał mając na względzie, że świadek ten pozostawał w istotnym sporze z powodami (wyrok k. 953, wyrok sądu I instancji k. 1025 – 1032), wiele też z jego wypowiedzi stanowiło podstawę publikacji pozwanego;

7) S. Ż. (k. 930 – 930v znacznik 00:34:10 – 00:46:37) byłego naczelnika wydziału komunikacji społecznej w Departamencie Bezpieczeństwa Narodowego w (...) zeznania świadka były wiarygodne w zakresie w jakim spójne były z dokumentami zgormadzonymi w aktach sprawy, natomiast niewiarygodne w zakresie w jakim były niezgodne z rozstrzygnięciami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego,

8) A. R. (k. 1222 – 1226v znacznik 00:07:37 – 02:30:35),byłego dyrektora (...) oraz dziennikarza zajmującego się Europą Wschodnia, którego zeznaniom Sąd dał wiarę w zakresie w jakim świadek zeznał, że uznawał powodów na podstawie wyselekcjonowanych przez siebie źródeł za osoby antypolskie, działające w ramach ruchów (...), uwikłane w niejasne interesy finansowe i w związku z tym treści publikowane przez (...) były ukierunkowane na przedstawienie zarzutów w stosunku do powodów a nie na obiektywne i wszechstronne zbadanie materiału dziennikarskiego. W pozostałym zakresie jego zeznania były nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem nie odnosiły się do treści artykułów kwestionowanych w pozwie a opisywały inne sytuacje mające przedstawić powodów w negatywnym świetle.

Wniosek o przesłuchanie M. K., H. B. i I. N. został cofnięty pismem z 03.07.2023 r. (k. 906 – 908). Sąd pominął wniosek o przesłuchanie świadka J. J. (postanowienie k. 1045 znacznik 00:01:59) na podstawie art. 232 k.p.c. bowiem świadek pomimo szeregu wezwań skierowanych do niego oraz nałożenia na niego grzywny nie stawił się na rozprawie, strona nie była w stanie wskazać adresu świadka do skutecznych doręczeń. Sąd pominął także wniosek o przesłuchanie świadków M. B. i K. S. (k. 1051 znacznik 00:01:52) na podstawie art. 235² §1 pkt 5 k.p.c. wobec zgłoszenia go na końcowym etapie postępowania.

Sąd przesłuchał także w charakter strony powoda B. K. (k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49 oraz protokół k. 1386 – 1386v znacznik 00:08:20 – 00:28:41) oraz powódki L. K. (k. 1386v – 1387 znacznik 00:40:36 – 01:09:57). Sąd miał na uwadze że jest to dowód jedynie subsydiarny natomiast w ocenie Sądu w zakresie w jakim powodowie przedstawili rozmiar krzywdy były one przydatne w zakresie w jakim potwierdzały zeznania złożone przez pozostałych świadków; co do zasady zeznania powodów były także spójne z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, przede wszystkim dokumentami i wydrukami publikacji prasowych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Roszczenie w przeważającej części zasługiwało na uwzględnienie.

W sprawie bezsporna byłą treść publikacji umieszczonych przez pozwanego na jego stronach internetowych, zobrazowana wydrukami załączonymi do pozwu oraz dalszych pism procesowych. Sporne natomiast było naruszenie nimi dóbr osobistych powodów, działanie w interesie publicznym pozwanego oraz brak konieczności weryfikowania prawdziwości informacji pochodzących od organów państwa, dochowanie szczególnej staranności dziennikarskiej przez dziennikarzy pozwanego przy formułowaniu treści publikacji oraz zachowaniu obiektywizmu publikacji.

Powodowie wywodzili swoje żądania w zakresie usunięcia skutków naruszeń dóbr osobistych – dobrego imienia, godności, renomy, oraz wizerunku powódki z przepisów dotyczących ochrony dóbr osobistych tj. art. 23 i 43 k.c.

W art. 23 mowa jedynie o dobrach osobistych człowieka. Do ochrony dóbr osobistych osób prawnych, czyli wartości niemajątkowych, dzięki którym osoba prawna może funkcjonować zgodnie ze swym zakresem działań, zastosowanie znajduje art. 43, który przepisy o ochronie dóbr osobistych osób fizycznych nakazuje stosować odpowiednio do osób prawnych (wyrok Sądu Najwyższego z 14.11.1986 r., II CR 295/86, OSNCP 1988/2–3, poz. 40; OSPiKA 1987/9, poz. 171; PS 1992/1, s. 41 i 55, z omówieniem S. Rudnickiego, Przegląd orzecznictwa, LEX nr 3340; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 6.08.2015 r., I ACa 544/15, LEX nr 1916612). Dobra osobiste osób prawnych to m.in. dobre imię (dobra sława, reputacja, autorytet), nazwa (firma) lub tajemnica korespondencji (wyrok Sądu Najwyższego z 18.09.2019 r., IV CSK 297/18, LEX nr 2734448).

W judykaturze wskazuje się, że każde dobro osobiste skupia w sobie dwa elementy – chronioną wartość oraz prawo żądania od innych jej poszanowania. Dobra osobiste skupiają niepowtarzalną, pozwalającą na samorealizację indywidualność człowieka, jego godność oraz pozycję wśród innych ludzi. Dobrem osobistym jest wartość immanentnie złączona z istotą człowieczeństwa oraz naturą człowieka, niezależna od jego woli, stała, dająca się skonkretyzować i obiektywizować (uchwała SN z 19.11.2010 r., III CZP 79/10, OSNC 2011/4, poz. 41; wyroki SN: z 6.05.2010 r., II CSK 640/09, OSNC-ZD 2011/A; z 7.03.2003 r., I CKN 100/01, LEX nr 83833; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 24.09.2014 r., I ACa 301/14, LEX nr 1526919, oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 18.07.2001 r., I ACa 242/01, OSA 2002/9, poz. 50).

Twierdzenie o doznaniu naruszenia podlega następnie dalszej ocenie, dokonywanej nie tylko z perspektywy przekonań dotkniętej nim osoby, lecz także zobiektywizowanych kryteriów przyjętych w tej materii w prawie cywilnym (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 26.08.2015 r., I ACa 29/15, LEX nr 1797162; wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 21.04.2015 r., I ACa 894/14, LEX nr 1711481; wyrok Sądu Najwyższego z 12.11.1974 r., I CZ 130/74, niepubl.).

Miarodajnym czynnikiem oceny, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, jest utrwalone w stosunkach społecznych przekonanie o granicach dopuszczalnej ingerencji w sferę konkretnego dobra osobistego człowieka. Zakres poszczególnych dóbr osobistych jest wyznaczany przeważającymi w danym społeczeństwie zapatrywaniami prawnymi, moralnymi i obyczajowymi. W badaniu, czy dane zachowanie stanowi naruszenie dóbr osobistych jednostki, należy więc odwołać się do kryteriów obiektywnych, opartych na przyjętych w społeczeństwie ocenach i wartościach oraz utrwalonych kontekstach i odniesieniach znaczeniowych (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 16.12.2016 r., VI ACa 1431/15, LEX nr 2275469).

Cześć jest uznawana za jedno z najważniejszych dóbr osobistych człowieka wymienionych w art. 23 (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 18.11.2005 r., IV CK 213/05, LEX nr 604054; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9.04.2015 r., I ACa 1099/14, LEX nr 1740667). W analizie tego pojęcia wyróżnia się dwa aspekty: tzw. cześć zewnętrzną i cześć wewnętrzną.

Cześć zewnętrzna oznacza dobre imię, dobrą sławę, reputację, szacunek otoczenia, dobrą opinię, jaką inni ludzie mają o wartości danego człowieka, a więc jego obraz w oczach osób trzecich. Cześć zewnętrzna jest więc wyrazem pozytywnego ustosunkowania się innych ludzi do wartości osobistej i społecznej określonej jednostki. Cześć wewnętrzna to inaczej godność osobista, czyli honor, przekonanie o własnej wartości posiadane przez jednostkę i oczekiwanie szacunku ze strony innych ludzi, wewnętrzne przekonanie człowieka o swoim moralnym i etycznym nieposzlakowaniu.

Naruszenie czci zewnętrznej, czyli reputacji lub dobrej sławy, ma miejsce w razie zarzucenia niewłaściwego zachowania lub sformułowania ujemnych ocen odnoszących się do określonej osoby, dotyczących jej postępowania w życiu osobistym, rodzinnym lub zawodowym, a uznawanego w opinii publicznej za naganne. Naruszenie dobrego imienia polega więc na pomówieniu osoby o takie postępowanie lub właściwości, które mogą ją poniżyć albo narazić na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia określonej funkcji, wykonywania danego zawodu lub rodzaju działalności. Krzywdą wynikającą z tak ujętego naruszenia jest uczucie dyskomfortu spowodowane utratą szacunku otoczenia.

Naruszenie czci zewnętrznej następuje dopiero wówczas, gdy określony zarzut zostaje upubliczniony i dociera do wiadomości innych osób (wyrok Sądu Najwyższego z 18.11.2005 r., IV CK 213/05, LEX nr 604054), przy czym z punktu widzenia faktu naruszenia nie ma rozstrzygającego znaczenia, jaki był faktyczny odbiór wypowiedzi, a w szczególności, czy w konkretnym wypadku opinia społeczna uwierzyła w stawiane zarzuty. Istotne jest, jak przytaczana wypowiedź obiektywnie mogła zostać odebrana, jakie mogła rodzić skojarzenia i oceny u osób, do których potencjalnie dotarła, jaki tworzyć klimat psychicznego oddziaływania (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 22.05.2015 r., I ACa 1741/14, LEX nr 1755241).

Do naruszenia dobrego imienia dochodzi niezależnie od tego, czy osoby, które dowiedziały się o zarzucie, uznały go za wiarygodny, mało wiarygodny czy oczywiście nieprawdziwy. Wystarczy, by określona wypowiedź mogła potencjalnie wywołać negatywną ocenę osoby domagającej się ochrony swoich dóbr, tzn. by sam zarzut mógł być oceniony jako obiektywnie uwłaczający lub obraźliwy i by osoba, której dotyczy, mogła poczytać go za naruszający jej dobra osobiste. Podobnie bez znaczenia pozostaje, czy odbiorcy podzielają negatywną (krytyczną) opinię o osobie, której cześć zostaje naruszona.

Osoby prawne mogą domagać się ochrony czci w jej aspekcie zewnętrznym (dobrego imienia), określanym wówczas mianem renomy, reputacji lub dobrej sławy osoby prawnej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9.04.2015 r., I ACa 1099/14, LEX nr 1740667) lub prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa. Dobre imię osoby prawnej to dobra opinia, jaką mają o niej inne podmioty w związku z zakresem prowadzonej działalności lub inaczej ogół pozytywnych wyobrażeń i ocen (m.in. konsumentów) o produktach lub usługach danego przedsiębiorstwa.

Elementy składające się na renomę osoby prawnej zależą od rodzaju prowadzonej przez nią działalności: gospodarczej, wychowawczej czy charytatywnej (wyrok Sądu Najwyższego z 26.10.2006 r., I CSK 169/06, LEX nr 607233). Roszczenia ochronne mogą przysługiwać samorządowej osobie prawnej w razie postawienia zarzutów korupcji czy wydawcy gazety w razie imputowania nierzetelności w publikacjach prasowych. Zarazem, jeśli określone sformułowanie zawiera krytyczną ocenę czynności organów osoby prawnej, przez które działa ta osoba (art. 38), to zarzuty kierowane wobec osób wchodzących w skład tych organów są uznawane za zarzuty kierowane pod adresem samej osoby prawnej i godzące w jej dobre imię (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 10.11.2005 r., V CK 314/05, LEX nr 186727).

W razie stwierdzenia, że doszło do opublikowania obraźliwej wypowiedzi niezbędne jest ustalenie, czy doszło do naruszenia czci, które powinno uwzględniać powszechne znaczenie słów wypowiadanych w stosunku do innej osoby oraz opierać się na wynikach badania całej wypowiedzi, nie tylko jej wyizolowanych fragmentów czy wybranych zwrotów. Z obiektywnej koncepcji dóbr osobistych jako przedmiotu ochrony wynika bowiem dyrektywa nakazująca dokonywać interpretacji wypowiedzi stanowiących potencjalne źródło naruszenia dóbr osobistych, w świetle ogólnie obowiązujących reguł znaczeniowych języka, przy założeniu przeciętnej kompetencji językowej odbiorcy danego komunikatu oraz z uwzględnieniem całego kontekstu wewnątrztekstowego i sytuacyjnego (zewnętrznego) towarzyszącego danej wypowiedzi. Za naruszającą dobra osobiste może być uznana kompozycja artykułu, tytuły, podtytuły, zdjęcia, o ile ich dobór i układ tworzy nieprawdziwy, godzący w te dobra obraz osoby, której dotyczy (wyrok Sądu Najwyższego z 5.06.2009 r., I CSK 465/08, LEX nr 510611; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 4.03.2015 r., I ACa 1304/14, LEX nr 1665834).

W konsekwencji ocenie powinien podlegać całokształt okoliczności związanych z daną wypowiedzią, możliwych do uchwycenia przez przeciętnego odbiorcę, w tym kontekst, także sytuacyjny, w którym podane zostały słowa uznane przez uprawnionego za obraźliwe. Cześć osoby może bowiem zostać naruszona całą treścią publikacji lub jej sensem, a nie tylko konkretnymi sformułowaniami. Nawet sam fakt wskazania osoby z imienia i nazwiska, z równoczesnym podaniem sugestii co do jej nagannego moralnie postępowania, może prowadzić do naruszenia jej dóbr osobistych (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6.08.2015 r., VI ACa 565/14, LEX nr 1934408). Na tle konkretnego stanu faktycznego trzeba więc zbadać, czy w świetle poglądów panujących w społeczeństwie dane zachowanie ocenione z perspektywy abstrakcyjnego wzorca „przeciętnego obywatela” mogło obiektywnie stać się podstawą do negatywnych odczuć po stronie pokrzywdzonego.

W odniesieniu do osób fizycznych zasadnie wskazuje się jednak, że w badaniu, czy doszło do naruszenia czci konkretnego człowieka, nie można całkowicie wykluczyć uwzględnienia subiektywnego odczucia osoby żądającej udzielenia ochrony prawnej. Zależy to jednak od istoty zdarzenia, na które powołuje się osoba uważająca, że jej dobra osobiste zostały naruszone.

Wizerunek osoby jest niematerialnym dobrem osobistym wymienionym wprost w Kodeksie cywilnym. Stanowi on, obok imienia i nazwiska, jeden z atrybutów tożsamości osoby fizycznej. Ochrona wizerunku została również uregulowana w art. 81 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który dotyczy najczęstszego przejawu naruszenia wizerunku w postaci jego rozpowszechniania. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Krakowie w swoim wyroku z dnia 19 grudnia 2001 r. (I ACa 957/01): Dobrem chronionym jest autonomia każdej osoby w zakresie swobodnego rozstrzygania, czy i w jakich okolicznościach jej wizerunek może być rozpowszechniony. W odniesieniu do osób prawnych elementem wizerunku jest logo, znak graficzny identyfikujący taką osobę, mający z nią wywoływać u odbiorcy skojarzenie z tą osobą. Publikowanie go w kontekście oderwanym od przedmiotu działalności osoby prawnej lub mającym wywołać negatywne z nią skojarzenia może być uznane za naruszenie dobra osobistego.

Przechodząc do szczegółowej analizy poszczególnych zarzutów strony powodowej należy wskazać, iż bez wątpienia powodowie L. K. i B. K. są osobami publicznymi – niekwestionowane było, że jeszcze przed 2017 r. zarówno powódka jak i powód występowali w mediach, brali udział w publicznej debacie na temat praw człowieka i wolności obywatelskich, od 2012 r. organizowali wyjazdy posłów do K., zajmowali się działalnością na rzecz pomocy U.. Podkreślenia wymaga że do kategorii osób publicznych należą zarówno osoby sprawujące funkcje publiczne, jak i osoby, które nie pełniąc ich, odgrywają rolę w różnych dziedzinach życia publicznego, takich jak polityka, życie społeczne, kultura i sztuka, a także artyści i gwiazdy rozrywki. Publikowanie wizerunku i informacji o życiu prywatnym takich osób nie jest jednak nieograniczone; jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy pozostają one w bezpośrednim związku z prowadzoną przez daną osobę działalnością publiczną.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia dóbr osobistych powodów to jest dobrego imienia i czci powódki L. K. (1) oraz powoda B. K. oraz dobrego imienia, reputacji, dobrej sławy i wizerunku w postaci znaku symbolizującego osoby prawne tj. powodową Fundację i Spółkę Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że zarzuty strony powodowej są w pełni zasadne i wykazane. Analiza materiałów prasowych – streszczeń audycji emitowanych przez (...) a także samodzielnych artykułów, prowadzi do wniosku, że w stosunku do L. K., B. K., Fundacji (...) oraz (...) sp. z o.o. miała miejsce długotrwała, prowadzona zarówno w kraju jak i zagranicą kampania medialnej atrybucji (...) powodów. Poprzez posługiwanie się informacjami niezweryfikowanymi co do ich źródła pochodzenia, ogólnymi i bazującymi na uprzedzeniach oraz niejasnościach, zbudowano i utrwalano wizerunek powodów jako osób uwikłanych w niejasne finansowanie, pochodzące od oligarchów (...) lub też (...) wywiadu, wyprawne przez Spółkę powiązana także z rajami podatkowymi. Powodów wykreowano na współpracowników (...), działających pod przykrywką pomocy dla (...). Przedstawiano ich także jako wywrotowców, dążących do obalenia metodami pozaprawnymi demokratycznie wybranego rządu Rzeczypospolitej Polskiej. Powodowie zostali przedstawieni opinii publicznej jako agenci V kolumny (...), organizujący zamach czy też przewrót państwowy w celu wsparcia reżimu P..

W ocenie Sądu Pozwany zbudował w społeczeństwie obraz powodów w oparciu o całkowicie nieprawdziwe, niezweryfikowane dane, dokonano medialnej atrybucji (...) powodów i utrwalano ten przekaz poprzez jego długotrwałość i powielenie. Działania powodów były dyskredytowane przez organy państwa w tym pozwane (...), działalność Fundacji i osobiście powodów była utrudniana, do tego stopnia że w stosunku do Powódki wydano zakaz wjazdu do strefy S. z wpisaniem jej danych jako persona non grata do systemie (...), pomimo braku jakichkolwiek wcześniejszych zastrzeżeń do jej działalności na terenie RP. Powodom de facto odmówiono możliwości obrony w mediach i przedstawienia swojego punktu widzenia.

Funkcja, jaką środki masowego przekazu odgrywają w zapewnianiu (...) debaty publicznej, skutkuje szczególną interpretacją art. 10 EKPCz. Zasada (...) medialnego zakłada, że odbiorcy mają dostęp do rozmaitych poglądów, nie tylko politycznych, ale i kulturalnych, religijnych, społecznych. Istotne są również intencje prasy. Informacje powinny być przekazywane w dobrej wierze oraz z zachowaniem zasad etyki zawodowej. Zasady etyki zawodu dziennikarza określone zostały zarówno w dokumentach (...): Kodeksie Etyki Dziennikarskiej przyjętym przez Stowarzyszenie (...), a także międzynarodowych: m.in. w Rezolucji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z 1 lipca 1993 r. nr 1003 w sprawie etyki dziennikarskiej.

Również swoboda wypowiedzi nie jest prawem nieograniczonym, wręcz przeciwnie, zgodnie z art. 10 ust. 2 EKPCz wolność ta pociąga za sobą również obowiązki i odpowiedzialność. W art. 10 ust. 2 zostały bowiem określone warunki dopuszczalności ingerencji państwa w swobodę wypowiedzi. Możliwość dokonywania takiej ingerencji musi przede wszystkim wynikać z przepisów prawa. Podkreśla się, że ważną kwestią jest również to, czy dziennikarze korzystający z wolności wypowiedzi wypełnili wynikające z niej obowiązki, to znaczy, czy:

1) działali w dobrej wierze,

2) dostarczyli wiarygodnych i precyzyjnych wiadomości, które mają potwierdzenie w faktach,

3) postępowali zgodnie z etyką dziennikarską.

Należy pamiętać, że art. 12 ust. 1 ustawy z 1984 r. Prawo prasowe wymaga od dziennikarzy nie staranności ogólnie przyjętej, ale staranności szczególnej, tj. kwalifikowanej, nadzwyczajnej. Jest zarazem prawnym standardem dla dziennikarzy wkraczających w obszar informowania o sprawach społecznie doniosłych.

Odnosząc się do poszczególnych artykułów w których powodowie upatrywali naruszenia ich dóbr osobistych i uwzględniając wszystkie powyższe wskazania Sąd uznał, iż artykuł z (...) r. pt. „L. K. (1) jest powiązana z K.? Komentarz publicystów” zawiera w sobie element informacyjny, oraz streszczenie komentarzy dwójki publicystów o przeciwstawnych poglądach, w tym M. W. (1) który podważał zasadność postawienia powódce zarzutów czy też kwestionowania jej pomocy dla A.. Biorąc pod uwagę, iż powódka jest osoba publiczną, informacje były oparte na wskazanych źródłach i udzielono głosu osobie przedstawiającej pogląd poddający w wątpliwość te informacje - to w ocenie Sądu działania pozwanego w tym zakresie były w dobrej wierze, w interesie publicznym i zgodne z zasadami etyki dziennikarskiej, w konsekwencji nie doszło w tej publikacji do naruszenia dóbr osobistych żadnego z powodów i powództwo w zakresie publikacji przeprosin w zakresie tego artykułu zostało oddalone.

Opublikowany 27 sierpnia 2018 r. artykuł „(...)” jest skrótem dyskusji która odbyła się na antenie pozwanej. Przytoczone w niej wypowiedzi B. M. są negatywnymi opiniami na temat powódek niepopartymi żadną argumentacją mertytoryczną. Insynuują one związki powódek z ludźmi powiązanymi z K., niejasne finansowanie powódki i szkodzenie Polsce. Takie pomówienia niewątpliwie naruszają dobro osobiste powodowej Fundacji w postaci reputacji i dobrej sławy. Powódka nie mogła się odnieść do tych insynuacji, a przytoczone wypowiedzi M. W. (1) nie odnoszą się wprost do zarzutów i stanowią ocenę mechanizmu Systemu Informacyjnego S., nie sposób uznać że stanowią przeciwwagę dla stawianych jej zarzutów.

Oceniając artykuł z 26 września 2018 r. „(...)” wypadnie wskazać iż zawiera on element informacyjny o wizycie powódki w B. i B. oraz ocenę zachowania G. V. dokonaną przez R. C.. Nie ma w nim żadnych treści naruszających dobre imię którejkolwiek z powódek stąd też w zakresie żądania publikacji przeprosin przy tym artykule zostało ono oddalone.

W artykule „(...)” wskazywane są zawarte w komunikacie (...) ogólnikowe zarzuty dotyczące powiązań L. K. (1) i Fundacji (...), ich działalności i niejasnego finansowania. W ocenie Sądu uniemożliwienie ustosunkowania się powódkom do powyższych zarzutów narusza zasady rzetelnego, etycznego działania w dobrej wierze przez dziennikarza nadawcy publicznego – podkreślić wypadnie że zarzuty miały charakter ogólnikowy, miały zostać uwiarygodnione powołaniem się na niesprecyzowane informacje z Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i naruszają dobra osobiste powódek w postaci dobrego imienia i reputacji.

Artykuł z 13 września 2018 r. „(...)” oprócz warstwy informacyjnej zawiera ogólnikowe zarzuty dotyczące niejasnego finansowania powodowej Fundacji z powołaniem się na stanowisko (...) i wyrażone przez nią „poważne wątpliwości” w tym zakresie. Na końcu artykułu, bez jakiegokolwiek związku z prezentowanymi w nim informacjami, pojawia się notka o pochodzeniu powódki, opowiedzeniu się przez mieszkańców jej rodzinnego miasta za aneksją K. przez R. i przyznaniu jej (...) paszportu. Nie sposób przyjąć, iż funkcja tej notki jest inna niż wywołanie skojarzeń między powódką a R., przedstawienie jej jako zwolenniczki i beneficjentki aneksji K., co ma zdezawuować ją w oczach (...) opinii publicznej, narusza jej dobre imię oraz reputację prowadzonej przez nią Fundacji. Powódki nie miały możności ustosunkować się do prezentowanych w artykule informacji, a sposób sformułowania treści artykułu wskazuje na intencjonalne działanie dziennikarza, tym samym nie sposób mówić o jego dobrej wierze czy dochowaniu przezeń zasadom rzetelności dziennikarskiej.

Artykuł z 30 sierpnia 2018 r. „(...)” Jest wyciągiem z audycji radiowej w ramach której dwóch komentatorów porównuje działania Fundacji (...) do walczącego o pokój Związku (...), wskazuje na to, iż obrona swobód obywatelskich czy dysydentów to działania specyficzne dla R., przypisując działania szkodzące Polsce i jej racji stanu bez wskazania choćby jednego konkretnego działania o takim charakterze. Powodowa Fundacja nie mogła odnieść się do tych insynuacji, zaś poziom ich ogólnikowości ma wywołać u odbiorcy negatywne odczucia w stosunku do Fundacji, bez możności choćby samodzielnej weryfikacji z uwagi na wyłącznie oceny charakter wypowiedzi. Działanie takie niewątpliwie narusza standardy pracy dziennikarskiej, tekst ten nie jest oparty na żadnych faktach, a jego celem jest manipulacja odbiorcą w celu dezawuacji powódki, co narusza jej dobrą sławę i reputację.

Także artykuł „(...)” w ocenie Sądu narusza dobra osobiste L. K. (1) i powodowej Fundacji. Zawiera on wypowiedzi stanowiące insynuacje „(...) bez przytoczenia poddających się weryfikacji faktów. Uniemożliwienie powódkom odniesienia się do tych insynuacji, brak precyzyjnych informacji mającej potwierdzenie w faktach wskazują na nierzetelność dziennikarza publikującego materiał i naruszają dobra osobiste w postaci dobrego imienia L. K. (1) i reputacji powodowej Fundacji. Insynuowanie bycia finansowanym przez R., bronienia oligarchów za pieniądze a nie demokracji, korzystanie z brudnych pieniędzy niewątpliwie godzi w wyżej wymienione dobra osobiste, uwzględniając zakres działalności powódek.

Z kolei artykuł z 20 sierpnia 2018 r. „(...)” stanowi przedstawienie wypowiedzi S. Ż. w imieniu ministra koordynatora służ specjalnych. Wypowiedź ta ma charakter krytyczny względem powodów, jednakże wskazano w artykule także odpowiedzi L. K. (1) i B. K. zamieszczone przez nich na portalu (...). Tekst ten zawiera więc przedstawienie działania organów państwa, jak i umożliwia poznanie perspektywy pozwanych, co pozwala uznać go za mieszczący się w granicach swobody wypowiedzi, dziennikarz dochował bowiem wymogów należytej staranności, przedstawił fakty prezentowane przez organ władzy państwowej i skonfrontował je z wypowiedziami powodów na ich temat. Było to więc działanie mające na celu obiektywne przekazanie informacji społeczeństwu na temat osób i Fundacji uczestniczących w życiu publicznym, co prowadzić musi do oddalenia powództwa z w zakresie dotyczącym powyższego artykułu.

Artykuł „(...)” zawiera informacje dotyczące przebiegu wieczoru wigilijnego z udziałem powódki i Ambasadora RP w Belgii A. O.. Wprawdzie przytoczono w nim wypowiedzi powódki ale nie odnosiły się one do sformułowań naruszających dobra osobiste powódek takich jak określenie powodowej Fundacji mianem skompromitowanej organizacji pozarządowej czy wątpliwości co finansowania Fundacji. W tym zakresie żadna z powódek nie mogła się odnieść do zarzutów, co pozwala na przyjęcie, iż dziennikarz przekroczył granice swobody wypowiedzi i naruszył wyżej wskazane dobra osobiste powódek w postaci czci i renomy. Powyższe wypadnie odnieść także do artykułu z 28 września 2018 r. będącego syntezą wywiadu z Ł. S., w którym pada stwierdzenie o niejasnych źródłach finansowania Fundacji, bez wskazania faktów z których miałaby wynikać taka ocena i możności odniesienia się przez powódki do zarzutu.

Artykuł z 27 września 2018 r. „(...)” zawiera krytykę funkcjonowania systemu S. na przykładzie wiz wydanych powódce przez Belgię i Niemcy. Artykuł ten prezentuje jedynie fakty odnoście wydanego przez Polskę zakazu i wiz przyznanych powódce – nie zawiera żadnych zarzutów naruszających dobra osobiste któregokolwiek z powodów, stąd w tym zakresie powództwo opublikowania przeprosin zostało oddalone. Informowanie o działaniach podjętych przez Polskę względem powodów, niezależnie od oceny ich zasadności samo w sobie nie narusza dóbr osobistych powodów.

Oceniając artykuł(...) to jest on streszczeniem rozmowy z J. G., określonym mianem eksperta. Takie określenie buduje wśród czytelników autorytet wypowiadającego się podczas gdy jego wypowiedzi nie mają eksperckiego charakteru. Wskazuje on ogólnikowo, iż zarzuty (...) to „wierzchołek góry lodowej”, „wiadomo, że są inne dokumenty”, „chodzi o niezwykle podejrzane tzw. Finansowanie fundacji z rajów podatkowych”. Są to wypowiedzi nie weryfikowalne, nie oparte na żadnych faktach, a jedynie na eksperckiej wiedzy i autorytecie rozmówcy. Dezawuują one powódki naruszając dobra osobiste w postaci dobrego imienia, reputacji i dobrej sławy powódek, jednocześnie nie przedstawiono ich punktu widzenia ani nie umożliwiono ustosunkowania się do zarzutów, co uzasadnia uwzględnienie pozwu w tym zakresie.

Powódki wskazywały także na naruszenie ich dóbr osobistych w artykule (...) (...) i jego (...) przedruku. Artykuł ten sprawia wrażenie opierającego się na informacjach pochodzących od organów państwowych (...), tymczasem jak wynika z jego treści źródłem informacji jest portal internetowy (...). Mimo tego, bez zweryfikowania źródła, kontaktu z powódką, wskazano na popełnienie przez nią przestępstw takich jak zdrada państwa czy nadużycia finansowe wielkich rozmiarów, de facto przesądzając jej winę wskazując, iż „zapracowała” na piętnaście lat więzienia. Powołując się na niesprecyzowane źródła wskazano na romantyczne stosunki powódki z A., którego przedstawiono jako osobę podejrzaną o popełnienie przestępstw finansowych. Artykuł ten niewątpliwie nie został sporządzony z zachowaniem należytej staranności i etyki dziennikarskiej, nie zweryfikowano źródła, podając za nim szereg nieprawdziwych informacji godzących w cześć – dobre imię i godność L. K. (1) i dobra sławę Fundacji (...).

Artykuł z 20 sierpnia 2018 r.(...) w ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie naruszał dóbr osobistych żadnej z powódek. Prezentuje on treść komunikatu rzecznika prasowego ministra koordynatora służb specjalnych S. Ż. oraz wypowiedzi L. K. (1) i B. K. w imieniu Fundacji odnoszące się do komunikatu i stawianych im zarzutów. Artykuł ten jest oparty na wiarygodnym źródle jakim jest przedstawiciel państwa i prezentuje stanowiska obu stron. Biorąc pod uwagę, iż dotyczy on osób i kwestii mających znacznie społeczne, to nie sposób przyjąć, iż została w nim przekroczona zasada swobody wypowiedzi, co skutkowało oddaleniem żądania pozwu w zakresie publikacji przeprosin pod tym artykułem.

Materii przyczyn zabronienia powódce wjazdu do strefy S. dotyczył tez artykuł z 19 sierpnia 2018 r. „Kontrowersje związane z wydaleniem L. K. (1)”, jednakże w nim stanowisko powódki jest przedstawione zdawkowo i opatrzone dezawuującym je komentarzem, iż powodowie „kreują się na ofiary”, nie sposób więc uznać iż dziennikarz bezstronnie przedstawił fakty i rzetelnie zaprezentował stanowiska obu stron. Nadto postawiono powódce zarzut wspierania (...) działań w wojnie (...) przeciwko Europie, co dla działaczki i Fundacji broniących praw człowieka jest ciężkim oskarżeniem godzącym w ich dobre imię, renomę i reputację. Dowodami na te działania miała być obrona opozycjonistów w M. wśród których wymieniono M. S., pełniącą od 2020 r. funkcję prezydenta M. której (...) i (...) orientacja w polityce zagranicznej są powszechnie znane, więc nie sposób uznać by zostały one jakkolwiek zweryfikowane przez dziennikarza pozwanej z wyselekcjonowanej komórki specjalizującej się w tematyce politycznej państw byłego Związku (...).

Opublikowany na anglojęzycznych stronach serwisu artykuł „(...)” w ocenie Sądu narusza dobra osobiste powoda B. K., jego spółki (...) i powodowej Fundacji. Zawarte w nim informacje są wprawdzie oparte na informacjach przedstawiciela państwa, jednakże w istocie stanowią przytoczenie wielu ogólników i ocen bez konkretnej argumentacji. Uniemożliwienie pozwanym ustosunkowania się do zawartych w tekście zarzutów sprawia, iż tekst ten stanowi przekroczenie swobody wypowiedzi, jako niespełniający zasad rzetelności dziennikarskiej.

Powyższe w zakresie nie spełnienia podstawowych wymogów rzetelności dziennikarskiej wypadnie odnieść także do artykułu(...). Zawiera on szereg informacji o L. K. (1) i powodowej Fundacji podawanych zarówno za rzecznikiem prasowym koordynatora służb specjalnych, jak i portalem (...), są one podane w sposób negatywnie wartościujący zachowanie powódek (skompromitowany bankier) jak i przesądzające jej winę (popełniła zdradę), naruszające dobre imię powódki jak i renomę powodowej Fundacji. Powódka nie mogła się odnieść do stawianych jej zarzutów, co uniemożliwia przyjęcie, iż tekst ten mieści się w granicach swobody wypowiedzi.

Także artykuły (...), (...) i opublikowany w języku (...) opisany w pkt 35 na stronie 29 niniejszego uzasadnienia, nie spełniają wymogów rzetelności dziennikarskiej. Opiera się on na informacjach z portalu internetowego przyjmując za fakt, iż powódka L. K. (1) została oskarżona o zdradę i podżeganie do zmiany granic konstytucyjnych (...). Staje się ona kanwą dyskusji z generałem P. i Ł. K., przy jednoznacznym przyjęciu negatywnej oceny zachowania powódki, bez weryfikacji prawdziwości tych informacji i możności odniesienia się powódki do zarzutów co niewątpliwie narusza jej dobre imię.

Artykuł(...) stawia powódce i Fundacji (...) zarzuty szpiegostwa i niejasnego finansowania bez podania żadnych konkretnych dowodów czy faktów potwierdzających te zarzuty, co narusza ich dobra osobiste w postaci dobrego imienia i dobrej sławy. Powódkom nie umożliwiono do odniesienia się do nich, tym samym artykuł ten nie mieści się w granicach zakreślonych przez swobodę wypowiedzi. Podobnych błędów strona pozwana nie popełniła w artykule (...)– zawiera on opis stanowiska (...) władz dotyczących powódki jak i stawianych zarzutów, ale przedstawiono stanowisko L. K. (1) w tym zakresie wskazujące na polityczną motywację rządu, w związku z czym tekst ten w ocenie Sądu mieści się w granicach swobody wypowiedzi i w jego zakresie powództwo zostało oddalone.

Z kolei artykuł(...) zawiera obszerną listę zarzutów względem wszystkich powodów naruszając ich dobre imię i dobrą sławę. Przedstawia on nie tylko fakty ale i ich wątpliwą ocenę, liczne negatywne sformułowania wartościujące mające uprzedzać odbiorcę do powodów, przesądza iż powódka stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa w Polsce. Prezentuje jednostronny opis zdarzeń i ich ocenę, nie umożliwiając powodom odniesienie się do nich, co w sposób rażący narusza zasady rzetelności dziennikarskiej i w konsekwencji wykracza poza swobodę wypowiedzi.

Granice te zostały jeszcze jaskrawiej przekroczone w artykułach (...)”, (...) oraz (...). Powołując się na portal internetowy oskarżono wprost powódkę o bycie (...) agentką i wykorzystywanie Fundacji do destabilizowania sytuacji w Europie (...). Artykuły te w istocie stanowią listę oskarżeń i pomówień powódki bez wskazania żadnych faktów czy dowodów potwierdzających postawioną w nim tezę, nie przedstawiono też stanowiska powódki w zakresie tych zarzutów. W sposób oczywisty naruszają one dobre imię L. K. (1), renomę Fundacji i wykraczają poza granice wolności słowa i swobody wypowiedzi.

Artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) jest opisem dyskusji osób przedstawionych jako eksperci. Zawiera on zarzuty i manipulacje względem powódki L. K. (1) (którą przedstawiono jako Rosjankę, pomijając jej Ukraińskie obywatelstwo), jej rodziny, powoda B. K. i Fundacji (...). Zarzucono im uczestniczenie w destabilizowaniu sytuacji wewnętrznej w Polsce i U. na zlecenie R., bez przedstawienia faktów to potwierdzających. Narusza to dobre imię powódki i B. K. oraz reputację i dobra sławę Fundacji, bez zachowania jakichkolwiek standardów dziennikarskich wskazano, że działają na rzecz wrogów Polski i U..

Opublikowane w języku (...) pod adresami http://(...)/ (...)

http://(...)/ (...)

artykuły wskazują na prowadzone przeciw powódce L. K. (1) postępowanie karne w U. i zarzuty co dni niejasności finansowania Fundacji (...). Zarzuty mają niepewne źródła lub ogólnikowy charakter, w przeciwieństwie do artykułów w których Fundacji zarzuca się prowadzenie przez obywatelkę R. to w artykułach w których opisywany jest zarzut zdrady podkreśla się że powódka jest obywatelką U.. Nie umożliwiono powódkom odniesienie się do tych zarzutów, nie przedstawiono ich punktu widzenia co wskazuje na przekroczenie granic swobody wypowiedzi przez dziennikarzy.

Opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) artykuł zawiera duże logo powodowej Fundacji. Jest ono umieszczone pod tytułem artykułu „(...)” w którym Fundacja i powódka L. K. (1) są zestawione z informacjami o wojnie (...) i jej narzędziu w postaci dezinformacji, jest wskazanie na stanowienie przez powódkę zagrożenia dla bezpieczeństwa Polski, artykuł nie zawiera stanowiska powódki której nie umożliwiono przedstawienia swojej wersji, co prowadzi do wniosku o przekroczeniu przez dziennikarza zasady swobody wypowiedzi. Artykuł ten narusza dobre imię i reputację powódek, a także wizerunek powodowej Fundacji w postaci znaku ją reprezentującego. Zestawienie tego znaku z artykułem zawierającym treści dyfamujące powódkę ma prowadzić do wywołania negatywnych skojarzeń związanych z tym znakiem.

Artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) o tytule „Kulisy działalności Fundacji (...)” zawiera cała listę insynuacji nie popartych żadnymi faktami, mających wskazywać, iż powodowie są lobbystami do wynajęcia przez oligarchów przestępców i uśpionymi agentami finansowanymi z niejasnych źródeł. Zarzuty te naruszają dobre imię powodów jak i dobrą sławę i renomę Fundacji (...) i spółki (...). Formuła artykułu ma uwiarygadniać jego treść, przy uniknięciu konfrontacji ze stanowiskiem powodów – co wyklucza przyjęcie, że zawarte w nim treści chronione są przez konstytucyjne prawo do swobody wypowiedzi, skoro dziennikarz nie dochował minimalnych standardów pracy.

Opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) artykuł o tytule (...) zarzuca z powołaniem się na internetowe źródło powódce współpracę z (...) (...) oraz w lakoniczny sposób niejasny sposób finansowania Fundacji. Podobne zarzuty pojawiają się w artykułach http://(...)/ (...) i http://(...)/ (...) (...) gdzie dodatkowo zestawiono powódkę z (...) politykami w Niemczech. Takie zarzuty w sposób szczególny godzą w dobra osobiste w postaci dobrego imienia i renomy osoby broniącej praw człowieka na terenie Europy Wschodniej i Fundacji działającej w tym obszarze, zaś ich sformułowanie z powołaniem się na niepewne źródło internetowe w sposób rażący narusza standardy dziennikarskie. Mają wywołać negatywne skojarzenia z nimi odnośnie ich związków z osobami o poglądach (...).

Artykuł opublikowany w języku (...) pod adresem http://(...)/ (...) (...) zawiera zarzuty bycia (...) szpiegiem sformułowane wobec L. K. (1), godzące w jej dobre imię, w oparciu o artykuł wytworzony także przez redakcję pozwanego. Tym samym strona pozwana sama tworzy źródła na których opiera swoje artykuły, co nie spełnia wymogu rzetelnego źródła, nadto artykuł ten symuluje, iż przedstawia wersję zdarzeń powódki, jednakże nie w nim odniesienia się do zarzutów a jedynie zarzuty powódki względem (...), które przedstawiają jako osobę nie odnosząca się merytorycznie do zarzutów lecz atakującą podmioty podważające jej wiarygodność. Takie przytoczenie wypowiedzi powódki nie pozwala przyjąć, iż artykuł ten spełnia kryteria pozwalające uznać go za podlegający ochronie prawnej w ramach prawa do swobody wypowiedzi.

W ocenie Sądu zgormadzony materiał dowodowy świadczy o tym, że działania Pozwanego były oparte o niezweryfikowane źródła i nieprawdziwe oraz z gruntu nierzetelne, Należy także zważyć, iż Pozwany jest medium publicznym, działającym w oparciu o ustawę z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1722 z późn. zm.). Zgodnie z jej brzmieniem publiczna radiofonia i telewizja realizuje misję publiczną, oferując, na zasadach określonych w ustawie, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu (art. 21 ust. 1 ustawy). Całokształt materiałów publikowanych przez pozwanego na temat powodów prowadzi do wniosku o niezachowaniu w stosunku do powodów i Fundacji a także Spółki (...), bezstronności, wyważenia i niezależności przekazu Pozwanego, prezentowany przekaz wynikał z subiektywnej oceny A. R. o szkodliwości działań powodów dla Polski i nie był nakierowany na działania zgodne z interesem Rzeczpospolitej Polskiej lecz partii sprawującej władzę w tamtym okresie.

Postępowanie dowodowe nie potwierdziło żadnego z zarzutów które formułowali dziennikarze pozwanej pod adresem powodów w zakresie źródeł finansowania fundacji. Niesporne było, że do 21 lipca 2017 roku działalność Fundacji ani samych powodów nie budziła żadnych wątpliwości odnośnie jej prawidłowości, rzetelności i zgodności z prawem. Fundacja wywiązywała się prawidłowo z obowiązków składania sprawozdań finansowych, publikowała swoje dane finansowe na stronach internetowych, które są powszechnie dostępne i pobranie z nich danych oraz ich weryfikacja nie nastręczają większych trudności. Nie budzi także wątpliwości Sądu fakt, że przyczynkiem do całej medialnej akcji skierowanej również przez pozwanego przeciwko powodom był manifest opublikowany prze B. K. 21.07.2017 r. wzywający do szeroko zakrojonej akcji nieposłuszeństwa obywatelskiego. Przedstawiony plan działań został potraktowany jako realne zagrożenie w stosunku do władz państwowych, które działając m. in. poprzez (...) zaczęły prowadzić szereg czynności w stosunku do powodów, w tym wszczęto kontrole skarbową, (...) chciało ustanowić także zarząd komisaryczny w Fundacji, w stosunku do powódki i powoda zaczęto formułować zarzuty o agenturalności, praniu brudnych pieniędzy, co skutkowało także wpisaniem powódki na listę osób z zakazem wjazdu do Strefy S., zaś czynności podejmowane przez stronę powodową w celu obrony jej praw i przedstawienia swoich racji traktowane były przez władze jako walkę z całym aparatem państwowym. W związku z tym zaangażowano w nią także spółkę Skarbu Państwa będącą zarazem państwowym nadawcą radiowym.

W ocenie Sądu publikowane przez pozwanego materiały prasowe jedynie w niewielkiej części zachowują walor obiektywizmu – cześć z nich zawiera bowiem stanowisko strony powodowej, przy czym nie było ono przedstawiane na skutek bezpośredniego kontaktu z powodami i umożliwienia im wypowiedzenia się w sprawie ale było relacją z kont powodów w social mediach i nie zawsze dotyczyło merytorycznej analizy ich zarzutów. Należy podkreślić że pozwany w żaden sposób nie weryfikował materiałów na podstawie których stawiał zarzuty powodom. Jak wyjaśnił A. R. wynikało to z jego dziennikarskiego doświadczenia zawodowego i wiedzy na temat sposobów działania agentury (...) na terenie (...) oraz z zaufania jakim darzył źródła powoływane w publikacjach pozwanego. Co istotne, pomimo pojawiania się różnych wątpliwości oraz kolejnych dokumentów negujących wiarygodność informacji stanowiących bazę dla zarzutów formułowanych wobec powodów, pozwany konsekwentnie je ignorował i nie prezentował ich na swoich łamach. Działania (...) i (...) na U. były przedmiotem badania przez tamtejszy Sąd, który uznał że naruszały one dobra osobiste powodów. Dodatkowo dokumenty którymi posługiwał się także pozwany (...) pozyskane od organów ścigania (...) zostały tak przełożone i przedstawione, że czytelnik nie miał wątpliwości o tym że prowadzone było przeciwko powódce postępowanie karne, pomimo literalnego brzmienia dokumentu. Pozwany nie ustalał samodzielnie autentyczności pozyskanych dokumentów, nie weryfikował ich u źródła ani nie starał się doprecyzować ich brzmienia, poprzestając na powołaniu się na uznane przez siebie źródła. W ocenie Sądu takie działanie nie spełnia warunku dochowania staranności dziennikarskiej w przygotowaniu materiału.

Nie dokonano żadnej weryfikacji raportu M. R. na temat powodów, który przyjęto wprost jako autentyczny i prawidłowy, pomimo że jego twórca nie jest ekspertem w tej dziedzinie a prowadzi jedynie bloga publicystycznego. Jednakże jego publikacja stała się samodzielną podstawą do formułowania zarzutów wobec powodów. Nie próbowano go zweryfikować ani nawet skonfrontować przedstawionych w nim informacji ze stanowiskiem Fundacji, które zostało opublikowane na jej stronach internetowych. W ogóle nie kontaktowano się z Powodami aby umożliwić im zajecie stanowiska w sprawie. Działania Pozwanego pozostawały w oderwaniu od brzmienia art. 12 ust. 1 Prawa Prasowego, nakazującego zachować szczególną staranność i rzetelność przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych, zwłaszcza sprawdzić zgodność z prawdą uzyskanych wiadomości lub podać ich źródło. Nie jest wiarygodnym źródłem powołanie się na opracowania innych redakcji przytoczone lub omówione bez krytycznego ich zweryfikowania. Każdy bowiem dziennikarz ma obowiązek w ramach dochowywania rzetelności i staranności dziennikarskiej do samodzielnego zweryfikowania prawdziwości źródła – nie spełnia tego wymogu proste oparcie się na istniejącej już publikacji, bez weryfikacji jej prawdziwości. Nawet jeśli źródło, z którego czerpie informacje dziennikarz uchodzi za eksperta w swojej dziedzinie lub dziennikarz z jakichś przyczyn darzy je zaufaniem, nie wyłącza to obowiązku zweryfikowania przedstawionego raportu, zaś podstawową metodą jest sprawdzenie w jaki sposób poparte zostało dowodami to co przedstawia ekspert i czy przedstawiona przez niego opinia jest weryfikowalna i obiektywna. Z treści art. 12 ust. 1 pkt 1 prawa prasowego wywodzi się że dziennikarz ma obowiązek zachowania szczególnej staranności i rzetelności zarówno na etapie przygotowywania materiału (gromadzenia i konfrontowania oraz źródeł oraz weryfikacji informacji) jak i na etapie redagowania wypowiedzi prasowej. Staranność dziennikarza przy zbieraniu materiałów ma być zgodnie z powołanym przepisem szczególna, a więc ma to być staranność wyższa niż zwykła i powinna jej towarzyszyć rzetelność, przy czym starannie i rzetelnie zebrane materiały mają być w taki sam sposób, starannie i rzetelnie, wykorzystane. Zachowanie szczególnej staranności opisuje się jako dokładność, pilność, sumienność, troskliwość, gorliwość i dbałość o szczegóły przy opracowywaniu publikacji. Twierdzi się w orzecznictwie, że ustawa w art. 12 ust. 1 pkt 1 prawa prasowego wymaga więcej niż tylko wiernego przedstawienia informacji, które uzyskał on przy zbieraniu materiałów prasowych. Nie można przyjąć bowiem domniemania, że wszyscy, do których dziennikarz zwraca się o wyjaśnienie kwestii, jakie nasuwają się w sprawie, którą chce poruszyć na łamach prasy, informują go w sposób zgodny z prawdą.” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 9.11.2020 r., I ACa 281/20, LEX nr 3150088). Tymczasem w niniejszej sprawie trudno mówić o zbieraniu materiałów prasowych czy też dążeniu do przedstawienia prawdziwego obrazu sytuacji. (...) pomimo, że częściowo w audycjach przedstawiało rozbieżne punkty widzenia, pozwalające na skonfrontowanie dwóch wersji oceny zdarzeń i zarzutów stawianych powodom to jednak w przeważającym zakresie, szczególnie w treści publikacji kierowanych zagranicę, już ograniczało się do przytoczenia w sposób wybiórczy i jednostronny zarzutów, które wprawdzie były niezweryfikowane, ale odpowiadały założeniom o agenturalności i niejasnych powiązanych powodów z M..

Kolejnym elementem, który rzutuje na brak wiarygodności zarzutów Pozwanego jest fakt, że w sytuacji, gdy już w innych mediach pojawiły się informacje o nierzetelności stawianych Powodom zarzutów, Pozwany w żaden sposób nie zareagował na nie, nadal kontynuując przyjętą przez siebie linię, ignorując konsekwentnie wszelkie fakty, które mogłyby im przeczyć. Przykładowo już po pojawieniu się informacji ze Służby (...) pojawiały się kolejne publikacje pozwanego, bazujące na pierwotnych dokumentach. Należy skonstatować, że Pozwany wręcz ostentacyjnie nie weryfikował przedstawianych przez siebie okoliczności, prezentując je jako fakty które są pewne i jednoznaczne.

Natomiast całkowicie nierzetelny i był materiał opublikowany w (...) i oparty na raporcie (...), podobnie jak inne zarzuty oparte na jego treści powielone przez Pozwanego. W związku z działalnością Fundacji między innymi na terenie M. ówczesne władze usiłowały także zdyskredytować Fundację. Zarzuty wyrażone w raporcie, w tym dotyczące finansowania powiązań osobowych powodów i członków ich rodzin z R. okazały się całkowicie nieprawdziwe. Tak jak w przypadku raportu M. R., raport (...) nie został w jakikolwiek sposób zweryfikowany odnośnie do jego prawdziwości, nie zbadano kontekstu jego powstania i rzetelności przedstawionych w nim danych - (...) parlament anulował raport w 2023 roku. Fundacja wspierała w M. społeczeństwo obywatelskie, prześladowano w tamtym okresie opozycję demokratyczną. Ze względu na działania Fundacja stałą się celem jego ataków.

Jako niezasadne i nieprawdziwe należało także zakwalifikować twierdzenia Pozwanego, o finansowaniu działalności Powodów oraz Fundacji poprzez oligarchów (...), bezpośrednio lub poprzez wpłaty dokonywane na rzecz Spółki, pochodzące między innymi z rajów podatkowych, w ramach ujawnionych przez międzynarodowe śledztwo dziennikarskie wycieku dokumentów kancelarii doradczej, określanej jako afera (...). Pozwany nie przedstawił żadnego dowodu na potwierdzenie swoich tez. W ocenie Sądu Okręgowego jeśli nawet uznać za częściowo zasadną tezę, że Fundacja prowadziła działania o charakterze lobbingowym przed organami UE, to z pewnością nie robiła tego na rzecz R.. Dodatkowo wbrew informacjom prezentowanym przez Pozwanego Powódka nie posiada ani nie posiadała (...) obywatelstwa, paszport został jej przyznany bez jej wniosku a drodze administracyjnej po aneksji K. z urzędu.

Pozwany zarzucał, że nie musiał weryfikować prawdziwości informacji podawanych przez ministra koordynatora i (...), bowiem pochodziły one od organów państwowych, w związku z czym dziennikarze nie mają możliwości sprawdzenia ich prawdziwości. Dodatkowo podnosił także walor wolności jako medium informującego społeczeństwo o istotnych sprawach.

Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne stanowisko wyrażone w judykaturze że naruszający dobra osobiste powołując się na wolność głoszenia poglądów, powinien wykazać, że formułując swoje oceny działał w obronie uzasadnionego interesu, a nie w celu poniżenia oponenta w opinii publicznej, a forma użyta przez niego była adekwatna do przedstawionych treści. Jeżeli publikacja nie ma nic innego do zaproponowania odbiorcom poza obrażaniem i artykułowaniem własnej niechęci to nie przynosi żadnej korzyści debacie publicznej, nie pobudzając dyskusji w ważnych i interesujących opinię publiczną sprawach. Sprowadza się w istocie do wzmacniania samych emocji i towarzyszących im napięć, przez negatywną kategoryzację postępowania drugiej osoby, bez względu na jej godność. Objęcie takich zachowań ochroną prowadziłoby do wypaczania sensu wolności wypowiedzi, obracając się przeciwko wartościom, którym służy wolność słowa, przyczyniając się do znaczącego obniżenia kulturowych standardów i poziomu debaty publicznej oraz redukcji poziomu przyzwoitości, wrażliwości oraz odpowiedzialności za słowo, z którą wiąże się nierozerwalnie wolność słowa (art. 10 ust. 2 Konwencji). Granicą dopuszczalnej krytyki osoby publicznej jest natomiast godność człowieka. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29.10.2020 r., I CSK 340/20, LEX nr 3277558). Dodatkowo przy ważeniu konfliktu wartości w postaci wolności prasy i dóbr osobistych osób dotkniętych materiałem prasowym trzeba mieć na względzie, iż wolność prasy i innych środków społecznego przekazu, ma służyć społeczeństwu, zapewniając mu wszechstronną informację i kształtując poglądy przez wyrażanie ocen na temat wydarzeń mających ogólne znaczenie. Nie sposób, zatem przyjąć jakoby społeczeństwo miało odnieść korzyść z wolności słowa rozumianej przez pozwanego, jako aprobata dla rozpowszechniania informacji nieprawdziwych, czy interpretacji zniekształcających rzeczywistość, w sposób pozbawiony jakiegokolwiek faktycznego uzasadnienia lub prezentowania materiału prasowego w sposób nie pozwalający czytelnikowi odróżnić wypowiedzi dotyczącej faktów od oceny sformułowanej przez autora lub przytaczania swoich poglądów, jako niepodważalnych faktów. Tego rodzaju postępowanie pozwanego jest sprzeczne z misją prasy w społeczeństwie demokratycznym, nie stanowiąc realizacji prawa do informacji, a w konsekwencji interesu publicznego. Społeczeństwo nie odnosi, bowiem, żadnej korzyści z wprowadzania go w błąd, dezinformacji i instrumentalnego traktowania. W kategoriach nieporozumienia należy, zatem traktować odwoływanie się do wolności prasy przez pozwanego, nie dostrzegające, iż pozostaje ona w ścisłej korelacji z odpowiedzialnością, rozpowszechniające fałszywe informacje lub swoją opinię w formie wypowiedzi, co do faktów, które zawsze mają większą siłę przekonywania, niż oceny, które mogą być poddane w wątpliwość. Takie rozumienie wolności prasy, wyrażałoby aprobatę dla stałego obniżenia kulturowych standardów debaty publicznej, oraz redukcji poziomu przyzwoitości, wrażliwości i odpowiedzialności. (por. wyrok SN z 29.11.2016 r., I CSK 715/15, LEX nr 2186564).

Pozwany zarzucał także, że nie miał obowiązku ani możliwości nawet weryfikowania prawdziwości komunikatów rządowych agend czy PAP. Przywoływał przy tym stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 20.01.2021 r. niemniej należy podkreślić że w orzeczeniu tym wskazano iż dziennikarz nie ma obowiązku weryfikowania informacji zwartych w depeszy PAP, jeśli dotyczą one nieskomplikowanych kwestii, co do których nie zachodzi ryzyko pomyłki, jak kwestia tego, za co została przyznana nagroda wręczona publicznie, kiedy to publicznie ogłoszono uzasadnienie przyznania nagrody. Dziennikarz nie musi zakładać, że nawet w tak oczywistych kwestiach, informacja zawarta w depeszy PAP nie jest prawdziwa (por wyrok SA w Warszawie z 20.01.2021 r., I ACa 264/20, LEX nr 3246467). W świetle powyższego nie można wyłączyć bezprawności działania pozwanego poprzez cytowanie depesz PAP czy komunikatów (...), w materii tak skomplikowanej i wielkowątkowej jaką jest ewentualne działanie agenturalne czy też szpiegostwo, oraz pranie brudnych pieniędzy na skalę światową, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z wyspecjalizowaną redakcją w której zatrudniano dziennikarzy mających aparat pozwalający na taką weryfikację. Należy mieć na względzie to, że brak konieczności weryfikowania komunikatów pochodzących od oficjalnych agend rządowych nie jest równoznaczne z brakiem konieczności dochowania rzetelności jako takiej i dopuszcza oparcie się jedynie na tych komunikatach przy kształtowaniu przekazu materiału prasowego. Szczególnie że bezpodstawność zarzutów formułowanych przez Urząd ds. Cudzoziemców potwierdziły prawomocne wyroki sądów administracyjnych, które uznały że twierdzenia sformułowane w aktach oznaczonych klauzulą „tajne” a dotyczące rzekomej agenturalnej działalności Powódki, co stanowiło podstawę do wpisania wobec niej zastrzeżenia i odmowy wjazdu do Polski - nie mogły stanowić podstawy do podjęcia takich decyzji.

Nieprawdziwe okazały się także zarzuty Pozwanego o działalności antypaństwowej Powodów – manifest zamieszczony przez B. K., wskazywał konieczność podejmowania działań pokojowych, w tym tzw. nieposłuszeństwa obywatelskiego, wobec działań władz z którymi autor jako przedstawiciel Fundacji (...) się nie zgadzał. Do takiego nieposłuszeństwa może dojść, gdy ktoś w jawny sposób łamie obowiązujące przepisy albo nie podporządkowuje się decyzjom władzy i robi to, żeby pokojowo zaprotestować przeciwko – dostrzeganej przez niego – niesprawiedliwości. Jak wynika z treści manifestu z 21 lipca 2017 r. tak właśnie drogę wskazywał B. K., ostrzegając przed ewentualną eskalacją a także nieprzewidywalnymi zrachowaniami władz w reakcji na obywatelskie nieposłuszeństwo. Podkreślić trzeba, że możliwość prezentowania różnorodnych poglądów politycznych i zakaz dyskryminowania przez władze publiczne jest wartością konstytucyjną.

Z tego względu roszczenie dotyczące publikacji przeprosin objęte pozwem zostało uwzględnione praktycznie w całości, z wyjątkami opisanymi w początkowej części uzasadnienia. Nie budziło wątpliwości Sądu, że ta forma przeprosin w sposób najpełniejszy realizuje cel postępowania ochrony dóbr osobistych, biorąc pod uwagę skalę i uporczywość naruszeń, których dopuścił się Pozwany względem Powodów. Pozwany nie wykazał bowiem ani wyłączenia bezprawności ani także działania w interesie publicznym ani żadnych innych przesłanek pozwalających na oddalenie powództwa co do zasady.

Powodowie wykazali, iż publikacje były zamieszczane zarówno w języku (...) jak i (...), (...) oraz (...) na stornach (...) - S.A. zatem zasadne było zamieszczenia tamże żądanych oświadczeń.

Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji w punkcie I i II wyroku.

Zgodnie z art. 448 k.c., w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę (przepis w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia pozwu). W ocenie Sądu krzywda powodów jest oczywista i w ogromnym wymiarze. Powodowie i ich działalność byli poddawani ciągłej krytyce opartej na nierzetelnych, niezweryfikowanych a wręcz nieprawdziwych materiałach. Powodów wykreowano na agenturalnych współpracowników R., czynnie biorących udział w wojnie (...) przeciwko Polsce, zamieszanych w pranie brudnych pieniędzy, niebezpiecznych i niepożądanych w Polsce, powódce zarzucono romans z oligarchą przedstawianym jako malwersant finansowy .

Całościowy zasięg działań Pozwanego spowodował że zarówno Powodowie jak i prowadzona przez nich Fundacja a także Spółka (...) sp. z o.o., ponieśli konkretne, istotne i wymierne uszczerbki wizerunkowe, utracili też w dużej mierze zaufanie niezbędne do wykonywania swojej działalności m.in. Przełożyło się to na ograniczenie możliwości działania przez Fundację względu na odpływ sponsorów i darczyńców, podobnie problemy finansowe dotknęły Spółkę (...). W stosunku do powodów personalnie rozpętano nagonkę przez co doświadczali negatywnych komentarzy ze strony innych osób, oskarżano ich o działaniem na rzecz R. co biorąc pod uwagę zakres ich działalności niewątpliwie szczególnie mocno odbiło się na ich dobrym imieniu jak i możliwości pozyskiwania środków oraz wywierania wpływu. Działalność Fundacji została przeniesienia zagranicę ze względu na wytworzony klimat braku zaufania do Fundacji i powodów.

Utrudniono Fundacji prowadzenie działalności statutowej w tym zbierania funduszy, poprzez wytworzenie przekonania o nieprzejrzystości, nie transparentności jej działania i zmniejszyła się liczba darczyńców Fundacji. Z uwagi zaś na powiązania osobowe na powiązanie z Fundacją, sama Spółka stała się podejrzana, co utrudniało prowadzenie działalności w Polsce i doprowadziło faktycznie do zawieszenia jej działalności w Polsce.

Z tych przyczyn uznano iż zasadne jest żądanie zadośćuczynienia w całości w związku z czym orzeczono jak w sentencji w punkcie III , IV, V i VI. Z uwagi na zakres naruszeń względem powodowej Fundacji i powódki L. K. (1) suma przyznanego im zadośćuczynienia była największa, zaś B. K. i(...) dotyczyły tylko nieliczne publikacje, co przekłada się na rozmiar ich krzywdy. Działania podjęte przez pozwaną miały charakter systemowy, wynikały z subiektywnego przeświadczenia kierownictwa redakcji o tym, iż powodowie stanowią zagrożenie dla(...) racji stanu. Podkreślić wypadnie, iż działań naruszających dobra osobiste dopuściła się spółka publiczna, na którą prawo nakłada szczególne obowiązki, co się przekładało na jej wiarygodność wśród odbiorców. Spółka nigdy nie przeprosiła za swoje działania, nie publikowała informacji o korzystnych dla powodów rozstrzygnięciach sądów czy organów ścigania, a jej absurdalne stanowisko wskazujące, na to iż treści dotyczące finansowania Fundacji przez wschodnich oligarchów powiązanych z K. są nobilitujące w oczach polskiego społeczeństwa obrazuje tylko skalę niechęci do powodów. O odsetkach Sąd orzekła zgodnie z żądaniem pozwu przyjmując iż kwestia wysokości żądania była możliwa do oceny na etapie formułowania roszczeń przez powodów i od momentu ich doręczenia strona pozwana pozostaje w zwłoce.

W pkt. VIII Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie tj. w zakresie roszczenia o naruszenie dobra osobistego powódki w postaci wizerunku, o czym Sąd rozważał powyżej.

O kosztach postępowania Sąd Okręgowy rozstrzygnął na podstawie artykułu 100 k.p.c. związku z art. 98 § 1 k.p.c. związku z art. 108 k.p.c. uznając, iż wobec uwzględnienia roszczenia praktycznie w całości, Pozwana powinna ponieść koszty procesu w niniejszej sprawie, pozostawiając szczegółowe wyliczenie kosztów referendarzowi sądowemu, w związku z czym postanowiono jak w sentencji w punkcie VII.

Sędzia Piotr Królikowski