Postanowienie z 22 września 2025, sygn. XIV C 449/25

POSTANOWIENIE

Dnia 22 września 2025 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu XIV Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Pile

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Marcin Garcia Fernandez

po rozpoznaniu w dniu 22 września 2025 r. w Pile

na rozprawie

sprawy z powództwa A. B. oraz następców prawnych zmarłego powoda R. B.: A. B., N. B. i małoletniej N. B., reprezentowanej przez matkę A. B.

przeciwko B. Z.

o zapłatę

postanawia

1.  umorzyć postępowanie w części obejmującej roszczenia zgłoszone przez zmarłego powoda R. B.;

2.  nie obciążać powodów obowiązkiem zwrotu pozwanej i interwenientowi ubocznemu kosztów procesu.

Marcin Garcia Fernandez

UZASADNIENIE

postanowienia z 22 września 2025 r.

Po śmierci powoda R. B. do procesu w jego miejsce wstąpiły jego następczyni prawne (k. 947, 950): żona A. B., dorosła córka N. B. i małoletnia córka N. B.. Cofnęły one pozew (k. 942-945, 952). Pozwana na cofnięcie wyraziła zgodę i wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu (k. 963-964).

Skuteczność cofnięcia pozwu nie była uzależniona od zgody interwenienta ubocznego po stronie pozwanej. W sytuacji, kiedy pozwana wyraziła zgodę na cofnięcie pozwu, interwenient nie mógłby takiej zgody odmówić, gdyż jego czynności nie mogły pozostawać w sprzeczności z czynnościami pozwanej (art. 79 zd. 2 k.p.c.).

Nie było podstaw do uznania cofnięcia pozwu za sprzeczne z prawem, z zasadami współżycia społecznego lub zmierzające do obejścia prawa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 203 § 1 i 4 k.p.c. Sąd umorzył postępowanie w zakresie roszczeń zmarłego powoda (wcześniej postępowanie zostało prawomocnie umorzone w zakresie roszczeń powódki A. B.).

Sąd uznał, że wniosek pozwanej o przyznanie kosztów procesu jest skuteczny także względem interwenienta ubocznego.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c., który stanowi, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Stosując ten przepis, Sąd miał na uwadze następujące okoliczności.

Po pierwsze, N. B. (dwudziestoczteroletnia córka zmarłego powoda z wcześniejszego związku) nie miała żadnego wpływu na decyzję powoda o wytoczeniu powództwa i w razie wygrania przez niego procesu najprawdopodobniej nie odniosłaby z tego żadnej korzyści. Jest młodą osobą na progu dorosłego życia. Koszty procesu, ze względu na ich wysokość, byłyby dla niej znacznym obciążeniem. Zasądzenie od niej tych kosztów byłoby więc niesprawiedliwe i sprzeczne z poczuciem słuszności.

Po drugie, małoletniaN. B. (dwuletnia córka zmarłego powoda z małżeństwa z powódką A. B.) jest małym dzieckiem, nieświadomym jeszcze swojej sytuacji, ale dotkniętym ogromną tragedią jaką jest utrata ojca w tak młodym wieku. Koszty procesu, ze względu na ich wysokość, byłyby dla niej znacznym obciążeniem i naraziłoby ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb. Zasądzenie od niej tych kosztów byłoby więc niesprawiedliwe i rażąco sprzeczne z poczuciem słuszności.

Po trzecie, A. B. obecnie jest w bardzo trudnej sytuacji osobistej i materialnej. Śmierć męża niewątpliwe była dla niej źródłem ogromnego stresu. Niezależnie od tych cierpień psychicznych, znalazła się w bardzo trudnej sytuacji już tylko z powodu pozostania samej z małym dzieckiem. Dodatkowo zaś zmarły mąż był jedynym żywicielem rodziny i obecnie A. B. wraz z córką N. muszą się utrzymywać jedynie z niewielkiej renty rodzinnej po nim - 1780,96 zł (k. 887) i świadczenia 800+ (k. 904). W takiej sytuacji konieczność poniesienia kosztów procesu byłaby dla A. B. bardzo poważnym obciążeniem i odbyłaby się kosztem nie tylko możliwości zaspokojenia jej własnych podstawowych potrzeb, ale również potrzeb dwuletniej N. B.. W przypadku pozwanej i interwenienta poniesienie kosztów z pewnością nie będzie się wiązać z tak dolegliwymi konsekwencjami.

Podkreślenia także wymaga, że A. B., nie dysponując wysokospecjalistyczną wiedzą medyczną, miała podstawy do przekonania, że śmieć jej syna została spowodowana wadliwym postępowaniem pozwanej. Kiedy jednak opinia instytutu wykazała, że jest inaczej, nie upierała się przy swoim stanowisku, tylko od razu cofnęła pozew, najpierw w zakresie własnych roszczeń a następnie w zakresie roszczeń zmarłego męża. Dzięki temu ograniczyła koszty procesu do minimum.

W tej sytuacji Sąd uznał, że także obciążenie A. B. kosztami procesu byłoby niesprawiedliwe i sprzeczne z poczuciem słuszności.

SSO Marcin Garcia Fernandez