Wyrok z 25 września 2025, sygn. I C 1485/23
Sygn. akt: I C 1485/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 września 2025 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
|
Przewodniczący: |
sędzia Ewa Tokarzewska |
po rozpoznaniu w dniu 25 września 2025 r. w Olsztynie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa M. L.
przeciwko Przedsiębiorstwu (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli
I. zamyka rozprawę;
II. zobowiązuje pozwanego do złożenia oświadczenia woli o następującej treści: Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. nabywa od M. L. na wyłączną własność sieć wodociągową o długości 1744 metrów bieżących, wybudowaną z rur (...) (PE 100), SDR 17, PN 10 DN 110, nie nieruchomościach oznaczonych numerami geodezyjnymi:(...) (obręb (...) B.), za wynagrodzeniem 281.806,30 zł.”;
III. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 26.313,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów postępowania;
IV. nakazuje zwrócić powódce kwotę 2.594,50 zł tytułem niewykorzystanej zaliczki uiszczonej na wynagrodzenie biegłego.
sędzia Ewa Tokarzewska
Sygn. akt I C 1485/23
UZASADNIENIE
Powódka M. L. pozwem skierowanym wobec pozwanego Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w P., wniosła o:
1. zobowiązanie pozwanego Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. (KRS (...),(...)) do złożenia oświadczenia woli o następującej treści:
Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. (KRS (...), NIP (...)) nabywa od M. L. (PESEL (...)) na wyłączną własność sieć wodociągową o długości 1 744 metrów bieżących, wybudowaną z rur (...) (PE 100), SDR 17, PN 10 DN 110, na nieruchomościach oznaczonych numerami geodezyjnymi: (...), (...), 1150, (...), (...), (...), (...) (obręb (...) B.), za wynagrodzeniem 281 806,30 zł”;
2. zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. spisu kosztów, a w jego braku – wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że jest właścicielem m. in. działek oznaczonych numerami geodezyjnymi: (...)), położonych w obrębie (...) B. (województwo (...), gmina P.). Właścicielem działek (...), stanowiących drogę publiczną jest gmina P.. Wcześniej właścicielem działki (...) była powódka. Właścicielem działki (...) jest D. L.. Na opisanych wyżej działkach gruntu wybudowana została sieć wodociągowa, zaś powódka poniosła koszty budowy tej sieci. Powódka podała, że wybudowanie sieci oraz poniesienie przez nią kosztów tej budowy nie było, dokonane w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarcza, tj. nie rozliczała tych kosztów w celu obniżenia należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku VAT. Powódka wskazała, że zawarła z pozwanym przedsiębiorstwem umowę o roboty budowlane, na podstawie której pozwany zobowiązał się wybudować na nieruchomościach oznaczonych numerami geodezyjnymi: (...) sieć wodociągową o długości 1 744 m.b.
Powódka podniosła, że łączny poniesiony przez nią koszt budowy przedmiotowej sieci wodociągowej to kwota 281 806,30 zł brutto, na którą składa się:
-robocizna 147 600,00 zł,
-mapa do celów projektowych 3 500,00 zł,
-dokumentacja projektowa 14 760,00 zł,
-koparko-ładowarka 414,51 zł,
-materiały 502,50 zł, 4318,00 zł, 21 153,29 zł.,
Powódka podniosła, że pozwany przyłączył wybudowaną sieć wodociągową do własnej sieci wodociągowej.
W ocenie powódki powództwo winno zostać uwzględnione, gdyż:
-poniosła koszty budowy opisanej wyżej sieci wodociągowej w kwocie 281 806,30 zł, a tym samym jest jej właścicielem,
-sieć została podłączona do sieci pozwanego (przedsiębiorca przesyłowy), a zatem weszła w skład jego przedsiębiorstwa,
-na mocy art. 49 § 2 k.c. powódce przysługuje w stosunku do pozwanego roszczenie o zawarcie umowy, na podstawie której pozwany nabędzie od powódki własność opisanych wyżej urządzeń przesyłowych za odpowiednim wynagrodzeniem,
-roboty budowlane obejmujące budowę sieci wykonał pozwany za ustalonym przez strony wynagrodzeniem. Pozwany uzgodnił również dokumentację projektową, zgodnie z którą wykonał roboty budowlane,
-zgodnie z postanowieniami MPZP, którym objęte są przedmiotowe nieruchomości, mogą być one zaopatrywane w wodę wyłącznie z sieci wodociągowej. Chcąc zatem zaopatrzyć te nieruchomości w wodę powódka zobligowana była do wybudowania sieci wodociągowej.
(pozew k. 4-8v.)
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł oddalenie powództwa w całości zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa prawnego, o ile nie zostanie przedłożony spis kosztów, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwany wskazał, że nie neguje faktów podanych przez powódkę, a dotyczących budowy sieci wodociągowej na działkach, o których mowa w uzasadnieniu pozwu. Neguje natomiast zasadność powództwa z uwagi na fakt, że jest one przedwczesne. Pozwana stoi na stanowisku, że na podstawie przepisu art. 5 k.c. w zw. z art. 49 § 2 k.c. winno zostać one oddalone w całości. Przepis art. 49 § 2 k.c., zdaniem pozwanej, nie stanowi bezwarunkowo obowiązku przedsiębiorcy przesyłowego nabycia własności urządzeń za odpowiednim wynagrodzeniem w sytuacji, gdy wybudowana sieć wodociągowa nie jest faktycznie wykorzystywana w celu dostarczania wody, z uwagi na brak jakiegokolwiek odbiorcy, który korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych, a z takim stanem rzeczy mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Pozwany podniósł, że obszar należący do powódki nie znalazł się w wieloletnim planie inwestycyjnym, który Uzgadnia Gmina P. jako odpowiedzialna za zaopatrzenie w wodę i odbiór ścieków. Skoro sieć wybudowana przez powódkę nie spełnia tych warunków, tj. nie ma odbiorców wody, to roszczenie jest przedwczesne. Zostało co prawda wykonane przyłącze do jednej z działek jednak faktycznie przyłącze to nie jest eksploatowane, nie odbywa się pobór wody. Przedmiotowa sieć, jako element sieci wodociągowej Gminy P. obsługiwanej przez pozwaną Spółkę, stanowi de facto odcinek przewodów całkowicie zbędny tym bardziej, że powódka, wbrew warunkom przyłączenia, nie wybudowała równolegle sieci kanalizacyjnej stanowiącej element całego zadania inwestycyjnego.
W ocenie strony pozwanej dochodzone roszczenie nie zasługuje na ochronę prawną z uwagi na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego albowiem zgodnie z treścią przepisu art. 5 k.c. nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie nie może korzystać z ochrony funkcjonującego, w demokratycznym państwie, prawa. Dochodzone roszczenie stanowi zatem próbę odzyskania przez powódkę nakładów poniesionych na nieruchomość, której wartość w wyniku tych działań diametralnie wzrosła, w ramach zamierzonej inwestycji, która nie została jeszcze zrealizowana i nie przyniosła jeszcze wymiernych spodziewanych korzyści.
(odpowiedź na pozew k. 57-61)
W piśmie z dnia 11.06.2025 r. pełnomocnik pozwanego wskazał, iż nie kwestionuje wartości wykonanej przez powódkę sieci albowiem to pozwany, na zlecenie powódki ją wykonał i wystawił na tą okoliczność stosowną fakturę, która jak i wartość w niej ujęta, są bezsporne.
(pismo pozwanej k. 161)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwana jest gminną spółką komunalną, w której 100 % udziałów posiada gmina P.. Pozwana prowadzi działalności m. in. w zakresie poboru, uzdatniana i dostarczania wody oraz wykonywania sieci wodno-kanalizacyjnych.
(okoliczność bezsporna, a nadto dowód: KRS pozwanego k. 12-14)
Powódka jest właścicielem m. in. działek oznaczonych numerami geodezyjnymi:(...), położonych w obrębie (...) B. (województwo (...), gmina P.). Właścicielem działek (...), stanowiących drogę publiczną jest gmina P.. Wcześniej właścicielem działki (...) była powódka. Właścicielem działki (...) jest D. L..
(okoliczności bezsporne)
Pozwane przedsiębiorstwo wodociągowe wydało warunki przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.
Decyzją z dnia 22.07.2021 r. nr (...) (...). Starosta P. zatwierdził projekt budowlany oraz zezwolił powódce na budowę sieci wodociągowej o długości 1 744 metrów bieżących nadziałkach oznaczonych numerami geodezyjnymi: (...), położonych w obrębie (...) B..
Po uzyskaniu ww. warunków przyłączeniowych, powódka zleciła projektantowi M. C., prowadzącemu działalności pod nazwą: (...) M. C., wykonanie dokumentacji projektowej sieci wodociągowej, za wynagrodzeniem w kwocie 14.760 zł brutto, które zostało zapłacone przez powódkę.
Powódka zleciła wykonanie mapy do celów projektowych geodecie M. P., za wynagrodzeniem 3.500 zł brutto, które zapłaciła.
Dokumentacja projektowa, zgodnie z warunkami z dnia 11.01.2021 r. wydanymi przez pozwanego, podlegała uzgodnieniu z pozwanym przedsiębiorstwem. Oświadczeniem z dnia 11.06.2021 r. pozwany uzgodnił dokumentację projektową bez uwag, tym samym ją zatwierdzając bez zastrzeżeń.
(dowód: warunki z dnia 11.01.2021 r. k. 39-40, decyzja Starosty P. k. 41-41v., faktura VAT nr (...) z dnia 22.07.2021 r. k. 29, faktura nr (...) wraz z potwierdzeniem przelewu k. 31-31v.)
W dniu 21.08.2021 r. powódka zawarła z pozwanym przedsiębiorstwem umowę o roboty budowlane, na podstawie której pozwany zobowiązał się wybudować na nieruchomościach oznaczonych numerami geodezyjnymi: (...) sieć wodociągową o długości 1 744 m.b., zgodnie z uzgodnioną przez siebie dokumentacją projektową, z materiałów zapewnionych przez powódkę, za wynagrodzeniem w kwocie 147 600 zł brutto (płatnym w dwóch częściach).
Przed rozpoczęciem wykonywania robót przez pozwanego powódka wpłaciła zaliczkę w kwocie równej 50 % umówionego wynagrodzenia, tj. 73 800 zł brutto.
Pozwany przystąpił do wykonywania robót, które zakończył oraz zgłosił do odbioru powódce w dniu 8.05.2022 r. W dniu 12.05.2022 r. strony dokonały bezusterkowego odbioru wykonanych przez pozwanego robót.
Przed odbiorem robót przez powódkę, po zakończeniu ich wykonywania przez pozwanego, pozwany przyłączył wybudowaną sieć wodociągową do swojej sieci wodociągowej, zaś w dniu 14.04.2022 r. przeprowadził próbę ciśnieniową. Przeprowadzona próba potwierdziła szczelność sieci, zaś komisja dopuściła tę sieć do eksploatacji.
Następnie pozwany zlecił Powiatowej Stancji E.-Sanitarnej w E. badanie próbek wody pobranych z wodociągu, którego budowę sfinansowała powódka. Badanie potwierdziło, że woda jest zdatna do spożycia.
(dowód: umowa z dnia 21.08.2021 r. k. 36-37, protokół odbioru z dnia 12.05.2022 r. k. 32-32v., protokół z przeprowadzonej próby ciśnieniowej z dnia 14.04.2022 r. k. 32, sprawozdanie (...) w E. z dnia 25.04.2022 r. k. 39)
Po odbiorze robót, powódka zapłaciła pozwanemu drugą część wynagrodzenia, na podstawie faktury VAT nr (...) z dnia 19.05.2022 r.
Powódka w związku z robotami budowlanymi poniosła koszty wynajmu koparko-ładowarki. Poza kosztami robocizny powódka poniosła koszty materiałów budowalnych w łącznej kwocie 115.531,79 zł brutto.
Łączny poniesiony przez powódkę koszt budowy przedmiotowej sieci wodociągowej to kwota 281 806,30 zł brutto.
(okoliczności bezsporne, a nadto dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 19.05.2022 r. k. 27, faktura VAT nr (...) z dnia 17.09.2021 r. k. 24, faktury k. 17-23v.)
(...), na których wybudowana została przedmiotowa sieć wodociągowa oraz nieruchomości sąsiednie, na potrzebę których zaopatrzenia w wodę została wybudowana ta sieć wodociągowa, objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym uchwalą Rady Miejskiej w P. nr (...) z dnia 12.02.2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego doliny rzeki P., opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) z dnia 22.05.2013 r., (...). W rzeczonym MPZP nieruchomości, na których wybudowano sieć wodociągową oraz nieruchomości, które przedmiotowa sieć wodociągowa zaopatruje w wodę, oznaczono symbolami: D5 oraz D6.
Zgodnie z postanowieniami MPZP nieruchomości objęte symbolami D5 oraz D6 mogą być zaopatrywane w wodę wyłącznie z sieci wodociągowej. Przeznaczenie tych nieruchomości w MPZP to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i letniskowa.
Zgodnie z uchwałą w m. B., gm. P. obowiązuje pełne skanalizowanie ścieków bytowo-gospodarczych i przemysłowych do istniejącej oczyszczalni ścieków w m. J..
(dowód: wydruk strony nr 74 MPZP k. 45, wydruk stron nr 47, 48, 49 MPZP k. 42-44, pismo Starostwa Powiatowego w P. k. 96)
Pismem z dnia 6.06.2023 r. powódka wystąpiła do pozwanego z wnioskiem o podjęcie negocjacji w zakresie ustalenia warunków, na których pozwany nabyłby prawo własności przedmiotowych urządzeń przesyłowych, wskazując, że koszty budowy tych urządzeń poniesione przez powódkę to kwota 281 806,30 zł brutto.
W odpowiedzi na pismo powódki pozwany pismem z dnia 7.07.2023 r. oświadczył, że przejęcie urządzeń wodociągowych wybudowanych ze środków powódki może nastąpić poprzez uwzględnienie należności za przekazane urządzenia wodociągowe w rozliczeniach za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków.
(dowód: wezwanie z dnia 6.06.2023 r. k. 15-15v., odpowiedź pozwanego z dnia 7.07.2023 r. k. 16)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na dokumentach, których wiarygodności nie podważyły strony.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie był niemal w całości bezsporny. Pozwana nie kwestionowała długości sieci, jej przebiegu ani tego, że została przyłączona do jej sieci wodociągowej. W końcowej fazie postępowania pełnomocnik pozwanej dodatkowo potwierdził, że wartość wykonanych robót oraz materiałów nie budzi zastrzeżeń. Z uwagi na powyższe Sąd pominął dowód z opinii biegłego albowiem wartość roszczenia nie była ostatecznie między stronami sporna.
Na wstępie i dla porządku poczynionych rozważań wskazać należy, że zgodnie z art. 224 § 1 k.p.c. przewodniczący zamyka rozprawę po przeprowadzeniu dowodów i udzieleniu głosu stronom. Natomiast zgodnie z § 3 wskazanego przepisu jeżeli przyczyni się to do sprawniejszego rozpoznania sprawy, a wyznaczanie kolejnych posiedzeń jest zbędne, sąd może zamknąć rozprawę na posiedzeniu niejawnym. Strony należy uprzedzić o możliwości zamknięcia rozprawy i umożliwić im zabranie głosu w piśmie procesowym, w terminie nie krótszym niż 7 dni. Sąd zamyka rozprawę w terminie miesiąca od dnia, w którym upłynął termin do zabrania głosu przez strony. Postanowienie może być wydane jedynie przez sędziów, przed którymi odbyło się ostatnie posiedzenie jawne poprzedzające bezpośrednio zamknięcie rozprawy. Uregulowanie art. 224 § 3 k.p.c. dotyczy sytuacji, w której rozprawa została wyznaczona, ale po jej odroczeniu w celu zamknięcia rozprawy nie wyznacza się kolejnego posiedzenia z udziałem stron, lecz zamyka się rozprawę na posiedzeniu niejawnym.
Sąd postanowił zamknąć rozprawę – o czym postanowiono w punkcie I sentencji wyroku.
Przechodząc do rozważań nad zasadnością przedstawionego przez powódkę żądania wskazać należy, że w ocenie Sądu bez wątpienia urządzenia wybudowane przez powódkę są urządzeniami przesyłowymi, co do których ma zastosowanie przepis art. 49 § 2 k.c., zaś poniesienie kosztów budowy z własnych środków jest jednym z ustawowych warunków domagania się odpłatnego przejęcia wybudowanych sieci na własność. Zgodnie z tym przepisem osoba, która poniosła koszty budowy urządzeń, o których mowa w § 1, i jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem, chyba że w umowie strony postanowiły inaczej. Z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także przedsiębiorca.
W niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki:
1. powódka poniosła koszty budowy urządzeń w całości,
2. wybudowana infrastruktura stanowi urządzenie przesyłowe w rozumieniu art. 49 § 1 k.c.,
3. urządzenia zostały przyłączone do sieci przedsiębiorstwa pozwanego, co przesądza o ich funkcjonalnym związku z działalnością przedsiębiorstwa,
4. strony nie zawarły żadnej umowy przewidującej inny reżim własnościowy,
5. pozwana korzysta z wybudowanej sieci mając możliwość świadczenia usług w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę.
W ocenie Sądu, z chwilą przyłączenia urządzeń do sieci pozwanej nastąpiło ich faktyczne przeznaczenie na zaspokajanie potrzeb przedsiębiorstwa przemysłowego, co czyni bezprzedmiotowymi twierdzenia pozwanej, jakoby infrastruktura nie była wykorzystywana do dostarczania wody wskutek braku odbiorców na dzień wytoczenia powództwa. Dla zastosowania art. 49 § 2 k.c. nie jest wymagane faktyczne pobieranie wody przez odbiorców końcowych, lecz obiektywna możliwość świadczenia usług przez przedsiębiorstwo z wykorzystaniem przyłączonego urządzenia. Pogląd ten został szeroko zaakceptowany w orzecznictwie sądów powszechnych, które wskazują, że momentem decydującym jest przyłączenie urządzenia do sieci, a nie rozpoczęcie eksploatacji przez odbiorców.
W sprawie bezsporne jest, że strony nie zawarły umowy, która w sposób odmienny regulowałaby kwestie własności infrastruktury po jej wybudowaniu. Umowa z dnia 21.08.2021 r. miała charakter umowy o roboty budowlane, a jej przedmiotem było wybudowanie sieci zgodnie z projektem i materiałami zapewnionymi przez powódkę. Żadne postanowienia tej umowy nie przewidywało, że urządzenia mają pozostać własnością powódki w dłuższej perspektywie ani, że pozwana nie będzie zobowiązania do ich nabycia.
Nie można podzielić stanowiska pozwanej, jakoby strony miały w sposób dorozumiany uregulować kwestię własności urządzeń poprzez późniejsze uwzględnienie ich wartości w rozliczeniach za wodę. Taka propozycja została przedstawiona powódce jednostronnie i po zakończeniu inwestycji. Nie ma ona żadnego znaczenia dla oceny treści stosunku prawnego łączącego strony. Skoro zatem brak jest umowy modyfikującej ustawowy reżim art. 49 § 2 k.c., przepis ten znajduje zastosowanie wprost.
Pozwana wskazywała, że roszczenie jest przedwczesne z uwagi na brak faktycznego poboru wody z wybudowanej sieci. Argumentacja ta jest chybiona. Przesłanką roszczenia o nabycie urządzeń nie jest eksploatacja sieci przez odbiorców, lecz jej przyłączenie do sieci przedsiębiorstwa. Z chwilą połączenia urządzenia stają się funkcjonalnym elementem infrastruktury przesyłowej przedsiębiorstwa. W konsekwencji powstaje obowiązek ich nabycia, gdyż przedsiębiorstwo obejmuje je faktycznym władztwem i potencjalnym wykorzystaniem w działalności. Urządzenie przyłączone do sieci nie jest już urządzeniem prywatnym. W niniejszej sprawie pozwana przyłączyła sieć dobrowolnie, przeprowadziła próbę ciśnieniową, dopuściła do eksploatacji i korzystania z niej jako elementu swojej infrastruktury. Nie sposób zatem przyjąć, aby roszczenie było przedwczesne.
Pozwana podniosła zarzut nadużycia prawa podmiotowego. Zarzut ten także nie zasługuje na uwzględnienie. Powódka działała zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który nakładał obowiązek zapewnienia zaopatrzenia w wodę z sieci wodociągowej. Powódka była zatem zobligowana do wybudowania infrastruktury umożliwiającej zagospodarowanie nieruchomości. Działanie zgodne z obowiązującym prawem miejscowym nie może być kwalifikowane jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Pozwana sama stworzyła oczekiwanie, że sieć zostanie przyjęta. Pozwana wydała warunki przyłączenia, zatwierdziła dokumentację, wykonała całość prac budowlanych, przyłączyła sieć do własnej instalacji i pobrała wynagrodzenie za roboty budowlane. Udział pozwanej w procesie inwestycyjnym był pełny i świadomy, a jej rola była kluczowa. Nie może zatem powoływać się na art. 5 k.c. po tym jak sama wprowadziła powódkę w przekonanie o konieczności wybudowania sieci zgodnie z jej instrukcjami i wymaganiami.
Strona pozwana argumentowała, że powódka dąży do odzyskania nakładów i zwiększenia wartości swojej nieruchomości. Jest to argument nieprzekonujący, albowiem każe roszczenie o nabycie urządzeń przewidziane w art. 49 § 2 k.c. prowadzi do rekompensaty nakładów, a zwiększenie wartości nieruchomości nie stanowi przeszkody prawnej ani moralnej do żądania wykupu infrastruktury. Brak także jakichkolwiek okoliczności wskazujących, by działanie powódki było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego w rozumieniu art. 5 k.c. Zarzut ten jest więc jedynie próbą uchylenia się od ustawowego obowiązku.
Wartość dochodzona przez powódkę odpowiada pełnej wartości nakładów udokumentowanych fakturami i potwierdzeniem płatności. Pozwana ostatecznie także nie kwestionowała ani wartości robocizny, ani materiałów, ani dokumentacji.
W świetle powyższego należało przyjąć, że powódka wybudowała urządzenie z własnych środków, urządzenia mają charakter urządzeń przesyłowych w rozumieniu art. 49 k.c., zostały przyłączone do sieci przedsiębiorstwa pozwanego, brak jest odmiennej umowy regulującej kwestie własności, pozwana korzysta z urządzeń jak z części własnej infrastruktury, żądanie powódki nie narusza art. 5 k.c., nie sposób uznać powództwa jako przedwczesnego, a także wysokość wynagrodzenia została wykazana i nie była przy tym sporna.
Wobec powyższego Sąd był zobligowany do uwzględnienia powództwa i zobowiązania pozwanej do złożenia oświadczenia woli o w skazanej w pozwie treści, o czym orzeczono w punkcie II sentencji wyroku.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Zatem zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwotę 26.313,50, na którą składa się: opłata od pozwu (14.091,00 zł), wynagrodzenie za wykonanie czynności związanych z powołaniem biegłego do wydania pisemnej opinii (1.405,50 zł) wynagrodzenie pełnomocnika w stawce wynikającej z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (10.800,00 zł) oraz opłatą od pełnomocnictwa (17 zł) – z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty – punkt III sentencji wyroku.
Nadto, w punkcie IV sentencji wyroku nakazano zwrócić powódce kwotę 2.594,50 zł tytułem niewykorzystanej zaliczki uiszczonej na wynagrodzenie biegłego.
Wskazać na koniec należy, iż postanowieniem z dnia 1.04.2025 r. w sprawie powołano biegłego z zakresu kosztorysowania oraz budowy sieci wodociągowych, które kolejno uchylono z uwagi na przyznanie przez pozwaną wysokości roszczenia powódki. Biegły podjął czynności w celu wykonania opinii, na okoliczność czego przedstawił kartę pracy oraz wystawił rachunek, wobec czego należało wypłacić mu wynagrodzenie, a kosztami obciążyć pozwaną, z uwagi na wygranie powództwa w całości przez powódkę.
sędzia Ewa Tokarzewska