sygn. III KO 82/12 28 listopada 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 28 listopada 2012, sygn. III KO 82/12

Data orzeczenia 28 listopada 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący SSN Dorota Rysińska
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt III KO 82/12
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)
SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca)
SSN Józef Szewczyk
w sprawie G. B.
skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 28 listopada 2012 r.,
wniosku skazanego G. B. o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2010 r., utrzymanym
w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r.,
p o s t a n o w i ł:
stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z
urzędu w sprawie skazanego G. B. zakończonej prawomocnym
wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2010 r., a
utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 1
grudnia 2011 r.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2011 roku, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy
orzeczenie Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2010 roku, w którym G. B został
uznany winnym czynów określonych w art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i
innych, za które został on skazany na karę łączną 10 (dziesięciu) lat pozbawienia
wolności.
W dniu 19 września 2012 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek
skazanego o wznowienie przedmiotowego postępowania na podstawie art. 542 § 1
k.p.k. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zdaniem skazanego w sprawie
2
zachodzą bezwzględne przesłanki odwoławcze w postaci realnego braku obrony
poprzez reprezentowanie skazanego G. B. i skazanego D. K. przez tego samego
obrońcę – adw. P. M. – pomimo, że pomiędzy skazanymi zachodził konflikt
interesów.
Prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o nieuwzględnienie wniosku
skazanego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Słusznie podnosi Prokurator Generalny, że z akt sprawy wynika, iż skazany G.
B. w chwili kierowania aktu oskarżenia był reprezentowany przez adwokata P. M.,
zaś skazany D. K. przez adw. M. K. (zob. k. 9364 – 9365). Podczas postępowania
przed Sądem Okręgowym, skazany G. B. był reprezentowany przez adw. B. B., a
następnie przez adw. K. K. Skazany D. K. był broniony przez cały czas
postępowania sądowego przez tego samego obrońcę. Jedynie przez pewien okres
w trakcie postępowania przygotowawczego skazany G. B. reprezentowany był
przez tego samego adwokata co skazany D. K.
Fakt, iż w trakcie postępowania przygotowawczego obaj skazani byli bronieni
przez pewien czas przez tego samego obrońcę nie stanowi bezwzględnej
przesłanki odwoławczej, ani nawet w najmniejszym stopniu nie uzasadnia
twierdzenia, iż naruszono w jakikolwiek sposób prawo do obrony skazanego G. B..
Stwierdzić trzeba, że w toku postępowania sądowego skazany G. B. nie był
reprezentowany przez obrońcę jednocześnie broniącego D. K., a tym samym brak
jest jakichkolwiek podstaw do wznowienia postępowania sądowego. Ewentualne
naruszenie art. 6 k.p.k. mogło mieć bowiem miejsce wyłącznie podczas
postępowania przygotowawczego, a przepis art. 542 k.p.k. dotyczy tylko
postępowania sądowego.
Stąd też nie ma podstaw do wznowienia postępowania w sprawie II K 135/08.