Wyrok z 29 września 2025, sygn. I C 479/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 września 2025 r.

Sąd Okręgowy w (...) I Wydział Cywilny

w składzie następującym: Przewodniczący sędzia Rafał Kubicki

po rozpoznaniu w dniu 29 września 2025 r. w (...) na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W.

przeciwko K. M.

o zapłatę z żądaniem ewentualnym zapłaty

I.  oddala powództwo w zakresie żądania głównego,

II.  uwzględnia częściowo żądanie ewentualne w ten sposób, że zasądza od pozwanego K. M. na rzecz powoda (...) z siedzibą w W. kwotę 158 419,38 zł (sto pięćdziesiąt osiem tysięcy czterysta dziewiętnaście złotych trzydzieści osiem groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od (...) sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty

III.  oddala powództwo w pozostałym zakresie żądania ewentualnego,

IV.  znosi wzajemnie koszty procesu między stronami,

V.  przyznaje radcy prawnemu S. W. wynagrodzenie kuratora w kwocie 10 800 zł (dziesięć tysięcy osiemset złotych) - w tym ewentualny podatek VAT -
za reprezentowanie w procesie nieznanego z miejsca pobytu pozwanego,
co nakazuje wypłacić ze Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w (...)),

VI.  nakazuje ściągnąć od powoda na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w (...)) kwotę 2 210,83 zł (dwa tysiące dwieście dziesięć złotych osiemdziesiąt trzy grosze) tytułem tej części poniesionych przez Skarb Państwa kosztów sądowych,
które odpowiadają stosunkowi przegranej powoda w procesie,

VII.  odstąpić od obciążania odpowiednią częścią kosztów sądowych pozwanego –nieznanego z miejsca pobytu.

sędzia Rafał Kubicki

Sygn. akt I C 479/23

UZASADNIENIE

Powód (...) w W. złożył pozew przeciwko K. M. i żądał nakazania, by pozwany zapłacił na jego rzecz kwotę 336 009,09 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Wskazał, że (...) Bank S.A. zawarł 24.07.2017 r. z pozwanym umowę kredytową i wypłacił mu kredyt. Pozwany nie wywiązał się z przyjętego zobowiązania do spłaty (...), dlatego bank, po uprzednim wezwaniu do spłaty zaległości, dokonał wypowiedzenia umowy. Następnie bank zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności. O powyższym fakcie powód zawiadomił pozwanego i wezwał do spłaty zadłużenia, bezskutecznie. Na dochodzoną sumę składają się kwoty: 290 727,24 zł tytułem niespłaconego (...), 11 024,53 zł tytułem odsetek umownych od 25.09.2019 do 15.01.2020 r. (7,2%), 26 987,52 zł tytułem odsetek karnych za opóźnienie od 25.09.2019 do 18.10.2020 r., 7269,80 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 290 727,24 zł za okres od 18.10.2020 r. do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu.

W odpowiedzi na pozew kurator, ustanowiony wydanym w tej sprawie postanowieniem z (...).04.2023 r. (. 175) dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego, wniósł w odpowiedzi na pozew (k. 193) o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów procesu oraz o przyznanie kuratorowi wynagrodzenia przewidzianego przepisami prawa. Kurator wskazał, iż nieskuteczne wobec pozwanego są następujące postanowienia spornej umowy: (...) (...) (jako że prowizja nie powinna podlegać oprocentowaniu). Zaprzeczył, by pozwany nie spełnił ciążącego na nim obowiązku świadczenia wobec banku i by zaprzestał spłacać zobowiązanie, a co za tym idzie – by posiadał jakiekolwiek wymagalne zadłużenie wobec powoda. Zarzucił powodowi, że umowa nie określa, w jaki sposób ustalono Całkowity Koszt (...), ponadto że obowiązująca w umowie zmienna stopa oprocentowania ustalana jest jako suma zmiennej stopy bazowej obowiązującej
w banku, a nie wiadomo, w jaki sposób stopa bazowa zostanie określona, zatem
w dacie podpisywania umowy faktyczna wysokość zobowiązań pozostawała niemożliwa do ustalenia. Dalej pojawił się zarzut, że wypowiedzenie umowy było warunkowe, ponadto pozbawione zarówno ono, jak i wezwanie do zapłaty, pozbawione były informacji o możliwości złożenia w terminie 14 dni wniosku o restrukturyzację zadłużenia - więc nieskuteczne. Ponadto że pomiędzy datą pisma o wypowiedzeniu ((...).08.2019 r.) a datą otrzymania tego wypowiedzenia (12.08.2019 r.) pozwany w dniu 8.08.2019 r. wpłacił bankowi 24 000 zł (3 x 8000 zł), zatem – nawet jeśli przyjąć, że do dnia tej wpłaty pozostawał w opóźnieniu - uzyskał tą wpłatą nadpłatę w wysokości 5643,71 zł (24 0000 zł – 18 356,29 zł).

Pismem procesowym z 13.10.2023 r. (k. 228) kurator pozwanego zarzucił ponadto powodowi:

I. brak indywidualnego uzgodnienia postanowień umowy,

II. abuzywność postanowień umownych dotyczących (...) i kosztów pozaodsetkowych (powód nie wykazał nakładu pracy uzasadniającego ustalenie wysokości (...), więc wysokość ta powinna zostać obniżona),

III. dowolność ustalenia przez bank zmienności oprocentowania (wskaźnik referencyjny (...) nie oddaje rzeczywistego kosztu, po jakim banki pozyskują finansowanie, więc nie oddaje istoty wskaźnika).

Pismem procesowym z 14.11.2024 r. (k. 238), powód przedstawił szczegóły zadłużenia pozwanego, uzasadniającego stan zaległości na 10.10.2023 r. (powinno być oczywiście: 10.10.2019 r. – to data pierwszego wezwania do zapłaty, patrz: protokół rozprawy z 12.12.2023 r. k. 256 z oświadczeniem pełnomocnika powoda). Pismem procesowym z 17.07.2024 r. (k. 284), po otrzymaniu sądowej opinii biegłej
z zakresu księgowości, powód sformułował żądanie ewentualne powództwa, wnosząc na wypadek nieuwzględnienia żądania głównego o zasądzenie kwoty 193 571,28 zł, stanowiącej sumę wymagalnych, niespłaconych rat (...) (42 raty miesięcznie począwszy od stycznia 2021 do czerwca 2024 r. - po 4608,84 zł każda) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za okres od dnia doręczenia stronie przeciwnej odpisu pisma procesowego z 17.07.2024 r. do dnia zapłaty. Doręczenie pisma nastąpiło (...).08.2024 r. (k. 318).

Kurator pozwanego w piśmie procesowym z 14.08.2024 r. (k. 319) podtrzymał żądanie oddalenia powództwa, podkreślając, że na dzień 10.10.2019 r. nie istniała żadna zaległość w spłacie (...), wypowiedzenie było więc bezskuteczne, a umowa nadal obowiązuje. Sumie żądania ewentualnego zarzucił, że nadal uwzględnia ona kwotę (...) i odsetki naliczane od (...), ponadto żądanie ewentualne zostało zgłoszone przedwcześnie, skoro nie było poprzedzone wezwaniem do zapłaty, a samo pismo procesowe zawierające żądanie ewentualne nie może być traktowane jako wezwanie do zapłaty, skoro jego adresatem powinien być sam pozwany, a nie jego kurator procesowy – który nie ma uprawnienia do odbioru oświadczeń materialnoprawnych. Powód nie dochował więc obowiązków z art. 75c prawa bankowego.

Po uzyskaniu pisemnej opinii uzupełniającej biegłej sądowej, w ramach ostatecznych pisemnych stanowisk, powód podtrzymał w całości żądanie główne
i żądanie ewentualne (patrz: punkty (...) i 2 pisma procesowego z 27.02.205 r. k. 372).
W tym kontekście zagadkowe jest stwierdzenie zawarte w zdaniu ostatnim uzasadnienia pisma, w którym powód w ramach żądania ewentualnego zażądał kwoty 158 419,38 zł, jednak Sąd kierował się żądaniami wyrażonymi wprost w petitum, skoro nie pojawiło się tu żadne ograniczenie żądania ewentualnego (cofnięcie części pozwu w tym zakresie).

Ustalenia faktyczne

W dniu 24 lipca 2017 r. (...) Bank S.A. w W. zawarł z pozwanym K. M. umowę nr (...) o udzielenie N. (...), której warunki były m.in. następujące (wyciąg z istotnych dla sprawy przepisów):

pkt II

A Cel (...):

1.  Cele konsumpcyjne niezwiązane z działalnością gospodarczą Klienta, zgodnie z wnioskiem klienta.

2.  Sfinansowanie (...), o której mowa w (...) poniżej.

B Kwota (...):

1.  Kwota: 350 000 zł.

2.  Na kwotę (...), o której mowa w ust. (...) powyżej, składają się:

2.1.  Kwota udostępniona klientowi na cele konsumpcyjne Klienta: 311 850 zł.

2.2.  Kwota przeznaczona na sfinansowanie (...) za udzielenie (...): 38 150 zł.

C Całkowita kwota (...): Kwota 311 850 zł, stanowiąca sumę wszystkich środków pieniężnych, które zostaną udostępnione Klientowi na podstawie Umowy (...).

D Okres kredytowania: Od 24.07.2017 do 26.07.2027 (…)

G Oprocentowanie (...):

(...). Kredyt oprocentowany jest według zmiennej stopy procentowej, która wynosi (...) w stosunku rocznym.

2. Wysokość zmiennej stopy procentowej ustalana jest jako suma zmiennej stopy bazowej obowiązującej w Banku (dalej (...)), wynoszącej
w stosunku rocznym (...),73% oraz stałej marży Banku wynoszącej (...) Wysokość Stopy Bazowej ustalana jest w trybie opisanym w pkt III.(...) Umowy (...).

3. Wysokość zmiennej stopy procentowej nie może być wyższa, niż wysokość odsetek maksymalnych, o których mowa w pkt III.(...).7 Umowy (...).
W przypadku przekroczenia tej wysokości, stosuje się oprocentowanie
w wysokości odsetek maksymalnych przez okres trwania przekroczenia.

F Oprocentowanie zadłużenia przeterminowanego:

(...). W przypadku braku spłaty należności z tytułu Umowy (...) w terminie jej wymagalności, w szczególności w przypadku braku spłaty raty (...)
w wymaganym terminie, Bank pobiera od kwoty zaległej odsetki według zmiennej stopy procentowe dla zadłużenia przeterminowanego, która wynosi 14% w stosunku rocznym.

2. Sposób ustalania stopy procentowej dla zadłużenia przeterminowanego określa pkt III.(...) 11 Umowy (...).

I Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania i Całkowita Kwota do Zapłaty

(...). Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania (...) wynosi 13,49%.

2. Całkowita kwota do zapłaty jest sumą Całkowitego Kosztu (...), wynoszącego 241 210,56 PLN oraz Całkowitej Kwoty (...), o której mowa w (...) Umowy (...). Całkowita Kwota do Zapłaty przez Klienta wynosi 553 060,56 PLN.

3. Do wyliczenia Rzeczywistej Rocznej Stopy Oprocentowania przyjęte zostały następujące założenia, zgodne z załącznikiem nr (...) do Ustawy
o Kredycie Konsumenckim:

3.(...). Umowa (...) będzie obowiązywać przez czas, na który została zawarta, a Bank (...) Klient wypełnią zobowiązania wynikające z Umowy (...) w terminach w nit określonych;

3.2. datą początkową jest data wypłaty (...);

3.3. odstępy czasu między datami używanymi w obliczeniach będą wyrażone w latach lub w ułamkach roku, przy czym przyjmuje się, że rok liczy 365 dni,
a w przypadku lat przestępnych 366 dni, 52 tygodnie lub 12 równych miesięcy, zaś równy miesiąc ma 30,41666 dni;

3.(...). wynik obliczeń podaje się z dokładnością do co najmniej jednego miejsca po przecinku, przy czym jeżeli cyfra występująca po wybranym przez obliczającego miejscu po przecinku jest mniejsza niż (...), cyfrę tę pomija się, gdy zaś jest większa albo równa (...), cyfrę poprzedzającą zwiększa się o (...).

(...) Z. i terminy spłaty (...)

1.  Klient zobowiązuje się do spłaty udzielonego (...) wraz z należnymi opłatami, prowizjami i odsetkami w 120 kapitałowo-odsetkowych ratach, płatnych na Rachunek (...) nr (...)
w terminach i wysokości:

1.1.  pierwsza rata w dniu 25-08-2017 w wysokości (...) 608,84 PLN,

1.2.  kolejne raty w dniu 25 każdego kolejnego miesiąca w wysokości
(...) 608,84 PLN, przy czym ostatnia rata (...) płatna w dniu 26-07-2027 ma charakter wyrównujący i wynosi (...) 608,60 PLN

2. Raty kapitałowo-odsetkowe są równe, z zastrzeżeniem: (i) raty przypadającej bezpośrednio po zmianie oprocentowania, której kwota może różnić się od kolejnych rat, jeżeli uwzględnia dodatkowe odsetki naliczone po zmianie oprocentowania oraz (ii) ostatniej raty kapitałowo-odsetkowej, która jest ratą wyrównującą i jej wysokość może różnić się od wysokości poprzednich rat (...), mimo braku zmiany oprocentowania (...).

3. Bank informuje o każdej zmianie wysokości raty (...), przekazując informację o takiej zmianie w trybie określonym w pkt III.(...).(...) Umowy (...). Informacja o zmianie raty jest przekazywana w terminie umożliwiającym Klientowi terminową spłatę zmienionej raty (...).

(...). Spłata raty następuje poprzez wpłatę odpowiedniej kwoty na Rachunek (...), nie później niż w dniu wymagalności spłaty danej należności. (…)

pkt III. Pozostałe Warunki Umowy (...).

(...). Zasady oprocentowania i jego zmiany.

(...).(...). Stopa Bazowa, z zastrzeżeniem ust. (...).2 poniżej, ulega zmianie
w okresach trzymiesięcznych liczonych od pierwszego dnia miesiąca,
w którym została zawarta Umowa (...). Stopa Bazowa na każdy kolejny trzymiesięczny okres kalendarzowy jest równa średniej arytmetycznej stopy referencyjnej (...) (...) (publikowanej w ogólnopolskiej prasie codziennej lub w Internecie, np. (...), (...) i zaokrąglonej do drugiego miejsca po przecinku), obowiązującej w ostatnich (...) Dniach Roboczych poprzedzających ostatni Dzień Roboczy poprzedniego trzymiesięcznego okresu kalendarzowego. Aktualna wysokość Stopy Bazowej jest publikowana na S. Internetowej Banku.

(...).2. Stopa Bazowa ulega zmianie w przypadku, gdy średnia arytmetyczna stopy referencyjnej (...) (...), wyliczona zgodnie z ust. (...).(...) powyżej, będzie się różniła od poprzedniej Stopy Bazowej o co najmniej (...), niezależnie od tego, czy zmiany te nastąpią na korzyść Klienta, czy też na korzyść Banku.

(...).3. W przypadku określonym w ust. (...).2 powyżej, zmiana wysokości Stopy Bazowej, a w konsekwencji zmiana stopy procentowej (...), następuje pierwszego Dnia Roboczego kolejnego trzymiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. (...).(...) powyżej. (...).(...) . Bank uruchomi Kredyt według Stopy Bazowej obowiązującej w dniu zawarcia Umowy (...). (…)

6. Wypowiedzenie Umowy (...).

6.(...). Klient ma prawo do wypowiedzenia Umowy (...) w każdym czasie, bez ponoszenia dodatkowych opłat i (...) z tego tytułu, z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. W przypadku wypowiedzenia Umowy (...), Klient obowiązany jest spłacić Kredyt wraz należnymi odsetkami, prowizjami i opłatami do końca okresu wypowiedzenia.

6.2. Z zastrzeżeniem pkt II.(...).6-III.(...).9 powyżej, Bank może wypowiedzieć Umowę (...) z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia,
w przypadku:

6.2.(...). braku spłaty kwot (...) w terminie ich wymagalności lub niedotrzymania przez Klienta innych warunków udzielenia (...) określonych w Umowie (...); 6.2.2. utraty przez Klienta zdolności kredytowe);

6.2.3. gdy Klient wykorzystuje Kredyt niezgodnie z przeznaczeniem;

6.2.(...). gdy Klient poświadczył nieprawdę lub podał we Wniosku Kredytowym nieprawdziwe informacje.

6.3. W razie zagrożenia upadłością Klienta, termin wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 6.2 powyżej, wynosi 7 dni.

6.(...). Wypowiedzenie Umowy (...) dokonywane jest w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

6.(...). W następnym dniu po upływie terminu wypowiedzenia Umowy (...), niespłacona część (...) wraz z odsetkami staje się zadłużeniem wymagalnym i przeterminowanym, od której Bank nalicza i pobiera odsetki od zadłużenia przeterminowanego.

(dowód: umowa (...) k. 6-10)

Pismem z (...).08.2019 r. (...) Bank S.A. oświadczył pozwanemu, że wypowiada umowę (...) z żądaniem spłaty całości (...) – kwoty wynoszącej 312 121,22 zł. Wskazał, że w przypadku uregulowania w terminie 30 dni kwoty 18 356,29 zł, wynikającej z niedotrzymania terminów płatności rat – niniejsze wypowiedzenie umowy nie będzie wywoływało żadnych skutków prawnych i będzie traktowane jako niebyłe
i niezłożone. Pozwany odebrał pismo 12.08.2019 r.

(dowód: wypowiedzenie umowy k. 25, potwierdzenie odbioru k. 26 )

Dnia 10.10.2019 r. Departament Windykacji (...) Bank S.A. sporządził pismo wzywające pozwanego do zapłaty kwoty 4587,29 zł z tytułu zaległości, zawierające termin 14 dni do wpłacenia powyższej kwoty oraz informację o możliwości złożenia wniosku o przeprowadzenie restrukturyzacji zadłużenia z tytułu umowy. Pozwany odebrał pismo 23.10.2019 r.

(dowód: wezwanie do zapłaty k. 21, wyciąg z pocztowej książki nadawczej k. 22-23, potwierdzenie odbioru k. 24)

Pismem z 2.12.2019 r. (...) Bank S.A. ponownie oświadczył pozwanemu, że wypowiada umowę (...) z żądaniem spłaty całości (...) – kwoty wynoszącej 297 928,75 zł. Wskazał, że w przypadku uregulowania w terminie 30 dni kwoty 18 322,36 zł, wynikającej z niedotrzymania terminów płatności rat – niniejsze wypowiedzenie umowy nie będzie wywoływało żadnych skutków prawnych i będzie traktowane jako niebyłe i niezłożone. Pismo zostało nadane pocztową przesyłką poleconą w dniu jego sporządzenia na ten sam adres, który był wskazany w umowie (...) i pod którym pozwany odebrał wcześniej omówione pisma przedprocesowe.

(dowód: wypowiedzenie umowy k. 223, kopia pocztowej książki nadawczej k. 224)

W dniu 19.11.2020 r. (...) Bank S.A. w W. zawarł z powodem umowę przelewu pakietu wierzytelności. Pismem z 30.12.2020 r. powód zawiadomił pozwanego o przelewie wierzytelności i wezwał go do zapłaty kwoty 331 950,49 zł.

(dowód: umowa przelewu z załącznikami k. 40-69, pismo powoda k. 70)

Nie było sporne, że pakiet obejmował m.in. wierzytelność banku wobec pozwanego.

W dniu 18.05. 2021 r. bank wystawił wyciąg z ksiąg banku, z którego wynika, że z tytułu umowy o kredyt gotówkowy numer (...) z 24.07.2017 r. pozwany ma zadłużenie wymagalne w kwocie 331 586,20 zł.

(dowód: wyciąg z ksiąg banku k. 39)

Pozwem złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym 31 marca 2021 r. powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 336 009,09 zł tytułem całej przysługującej mu należności na którą składały się: wierzytelność nabyta przez (...) od (...) Bank S.A. Postanowieniem z 6 maja 2021 r. Sąd Rejonowy (...) w (...) w sprawie o sygn. akt (...) umorzył postępowanie, stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty ( odpisy k. 78-80).

Od 26.07.2017 do 8.08.2019 r. pozwany zapłacił tytułem spłaty (...) sumę 126 235,93 zł. Przy uwzględnieniu wszystkich wpłat pozwanego na dzień 10.10.2019 r. (data pisma - wezwania do zapłaty) nie istniała zaległość w spłacie (...), zaś na dzień 2.12.2019 r. (data pisma – wypowiedzenia (...)) istniała zaległość 2893,68 zł.

W wariancie uwzględniającym brak oprocentowania kwoty (...) wynoszącej 38 150 zł nie istniała zaległość w spłacie (...) ani na 10.10.2019, ani na 2.12.2019 r.

( dowód: pisemna, niekwestionowana przez strony opinia biegłej sądowej z zakresu rachunkowości I. Ł. k. 263-269)

W związku ze zgłoszeniem przez powoda żądania ewentualnego, opartego na założeniu bezskuteczności wypowiedzenia umowy i istnienia sumy wymagalnych, niespłaconych rat z okresu od (...).01.2021 do 30.06.2024 r. z obowiązującej nadal umowy (...), Sąd zasięgnął pisemnej opinii uzupełniającej, z której wynika, że od (...).01.2021 do 30.06.2024 r. suma wymagalnych, niespłaconych rat, przy założeniu, że prowizja od (...) nie podlega oprocentowaniu, wynosi 158 419,38 zł.

( dowód: uzupełniająca pisemna, niekwestionowana przez strony opinia biegłej sądowej z zakresu rachunkowości I. Ł. k. 339-342)

Rozważania prawne

We wstępie rozważań należy wyjaśnić potrzebę ustanowienia kuratora dla pozwanego jako osoby nieznanej z miejsca pobytu. Otóż w ostatnim okresie przed ustanowieniem kuratora pozwany posiada zameldowanie pod adresem (...) (wydruk z danych jednostkowych z (...) k. 153), lecz pisma sądowe i procesowe wysyłane pod adresy wskazywane przez powoda i komornika sądowego, w tym
z adresu zameldowania pozwanego, wróciły do akt niepodjęte. Zostało więc wykazane, że w procesie adres pobytu pozwanego nie jest znany mimo starań podjętych przez powoda i przez Sąd w kierunku umożliwienia pozwanemu wzięcia bezpośredniego udziału w sprawie. Dodać należy, że w celu optymalnej reprezentacji pozwanego kuratorem ustanowiony został radca prawny, który w odpowiedzi na pozew i w dalszej części procesu przedstawił bardzo wiele zarzutów mających na celu ochronę pozwanego.

Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów dołączonych do pozwu (powielonych przy odpowiedzi na pozew) i do repliki powoda. Na ich podstawie Sąd ustalił, że strony w sposób skuteczny zawarły umowę (...), kwota (...) została wypłacona oraz że pozwany nie spłacał regularnie należności wynikających z umowy przewidzianych wyciągiem spłat, lecz nie w stopniu upoważniającym bank do wypowiedzenia umowy (...).

Ustalono również, że bank zawarł z (...) umowę przelewu wierzytelności, której przedmiotem była między innymi wierzytelność banku wobec pozwanego. Zgodnie z art. 509 § (...) k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Jak już zostało to zaakcentowane powyżej, pomiędzy powodem a funduszem doszło do przelewu wierzytelności a zgodnie z zawartą między stronami umową, wierzytelności przeszły na fundusz. Zgodnie z art. 509 § 2 k.c. wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszystkie prawa z nią związane, a w szczególności roszczenie o odsetki. Prawa akcesoryjne w stosunku do wierzytelności dzielą więc jej los prawny. Nabywca wstępuje w ogół praw przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, które ten
z kolei w całości traci. Zatem zgodnie z powołanym przepisem bank utracił w całości
w dniu zawarcia umowy cesji przysługujący mu względem dłużnika ogół praw. Warunkiem skutecznego sądowego dochodzenia wierzytelności przez cesjonariusza długu jest udowodnienie, że sporna wierzytelność przysługiwała pierwotnemu wierzycielowi - co w tej sprawie nastąpiło, choć nie w pełnej wysokości.

Podkreślić należy, że podstawą faktyczną i prawną żądania głównego jest nie zapłata zaległych rat (...), lecz zapłata całości zadłużenia pozwanego jako natychmiast wymagalnego po upływie okresu wypowiedzenia umowy kredytowej. Przedmiotem zaś żądania ewentualnego jest zapłata zaległych rat (...) przy założeniu – wysuwającym się z wniosków opinii biegłej – że wezwanie do zapłaty oraz wypowiedzenie umowy (...) zostały dokonane w stanie braku zaległości pozwanego, więc bezskutecznie.

Omówienie tego wątku trzeba zacząć od faktu, znanego obu stronom, że akta sprawy zawierają dwa oświadczenia banku o wypowiedzeniu umowy (...) – z dni: (...).08.2019 r. (k. 25) i 2.12.2019 r. (k. 223), przy czym brak twierdzeń i dokumentów na to, że pierwsze z nich zostało poprzedzone wezwaniem do zapłaty. Powód nie potrafił faktu tego wytłumaczyć i najwyraźniej pogodził się z tym, że dalsze postępowanie dowodowe szło z pominięciem pierwszego wypowiedzenia – którego należy potraktować dość oczywiście jako bezskuteczne już tylko z tej przyczyny, że nie zostało poprzedzone wezwaniem do zapłaty.

Przepis art. 75 prawa bankowego daje bankowi prawo do wypowiedzenia umowy o kredyt lub pożyczkę w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia (...) (ust. (...)), przy czym termin wypowiedzenia nie może być wówczas krótszy niż 30 dni (ust. 2). Stosownie do treści art. 75c ust. (...) powołanej ustawy w razie opóźnienia pożyczkobiorcy ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego (...), bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni. Art. 75c ustawy Prawo bankowe określa procedurę, którą winien zastosować bank przed wypowiedzeniem kredytobiorcy umowy (...). Dopiero po upływie dodatkowego terminu na spłatę zadłużenia wyznaczonego w wezwaniu bank może złożyć wobec kredytobiorcy oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytowej.

Drugie wypowiedzenie umowy spełniało powyższe wymagania formalne. Jak wynika z podanych wyżej ustaleń faktycznych dotyczących przebiegu wzywania pozwanych do zapłaty oraz wypowiedzenia umowy kredytowej, dokonanych na podstawie materiału dowodowego, ponowione wypowiedzenie umowy kredytowej
(a więc to z 2.12.2019 r.) zostało zgodnie z umową i ustawą (art. 75c Prawa bankowego) poprzedzone wezwaniem do zapłaty zawierającymi dodatkowy termin do spełnienia świadczenia. Ponadto, zgodnie z art. 75 Prawa bankowego, w związku
z naruszeniem warunków udzielenia (...), bank wypowiedział w całości umowę (...), wzywając pozwanego do zapłaty w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia wskazanych w piśmie kwot.

Sąd nie aprobuje zarzutu dotyczącego warunkowego, niejednoznacznego charakteru wypowiedzenia umowy, choć trzeba przyznać, że zarzut ten opiera się na jednym z nurtów niejednoznacznego w tej kwestii orzecznictwa sądowego. Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym tę sprawę przychyla się do poglądu, iż stworzenie kredytobiorcy możliwości doprowadzenia do kontynuacji umowy przez zależne od jego woli działanie polegające na wpłacie w terminie wypowiedzenia kwoty i zniweczenie tym samym skutku wypowiedzenia nie może prowadzić do uznania nieważności dokonanego wypowiedzenia z powołaniem się na zakwalifikowanie tej możliwości jako warunku w rozumieniu art. 89 k.c. Treść wypowiedzenia jest jednoznaczna,
a możliwość uniknięcia surowych skutków wypowiedzenia umowy była ustępstwem wobec kredytobiorcy.

W tej sytuacji należało zbadać, czy oprócz poprawności formalnej bank dochował poprawności merytorycznej – tzn. czy wezwał do zapłaty i czy wypowiedział umowę w stanie zaległości pozwanego. W tym zakresie wynik rozumowania Sądu wychodził z założenia, że bank bez podstawy prawnej zawarł w umowie (...) oprocentowanie (...) od (...). Sąd podziela stanowisko strony ozwanej, że całkowita kwota (...) jest to kwota udzielonego przez pożyczkodawcę kapitału, którą konsument otrzymuje do swobodnej dyspozycji i kwota ta nie obejmuje pokrycia kosztów związanych z udzieleniem (...), które to kwoty nie są w rzeczywistości wypłacane konsumentowi. Wynagrodzenie prowizyjne to koszt (...). Wszystkie koszty związane z udzieleniem (...) ponoszone przez konsumenta powinny zostać umieszczone jedynie w całkowitym koszcie (...). Praktyka wliczania do udzielonej kwoty (...) kosztów ((...), opłat) wprowadza konsumenta w błąd co do proporcji pomiędzy całkowitym kosztem (...) a całkowitą kwotą (...). Odpowiednich przepisów kodeksu cywilnego dotyczących odsetek i odsetek maksymalnych nie powinno się stosować w odniesieniu do (...), które nie wchodzą w skład pojęcia kwoty (...). Zgodnie z art. 69 ust. (...) ustawy - Prawo bankowe przez umowę (...) bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego (...) wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty (...) od udzielonego (...). Co do samej (...) - jej naliczenie nie narusza praw konsumenta, ale doliczanie odsetek od (...) jest już sprzeczne
z definicją (...), a ponadto– z wyprzedzeniem – stanowi postanowienie abuzywne
w rozumieniu art. 385 ^(...) k.c. (nieuzgodnione indywidualnie, niedotyczące świadczenia głównego umowy, kształtujące obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy). To prowadzi do wniosku, że zakwestionowane postanowienia umowne dotyczące odsetek nie wiążą strony pozwanej w tym zakresie, zatem wysokość zadłużenia wskazanego przez bank jako obciążające pozwaną w dacie wypowiedzenia umowy musiała być niższa. O ile niższa – wynika to z opinii biegłej. W wariancie uwzględniającym brak oprocentowania kwoty (...) wynoszącej 38 150 zł nie istniała zaległość w spłacie (...) ani na 10.10.2019, ani na 2.12.2019 r. W związku ze zgłoszeniem żądania ewentualnego, opartego na założeniu bezskuteczności wypowiedzenia umowy i istnienia sumy wymagalnych, niespłaconych rat z okresu od (...).01.2021 do 30.06.2024 r.
z obowiązującej nadal umowy (...), Sąd zasięgnął pisemnej opinii uzupełniającej,
z której wynika, że od (...).01.2021 do 30.06.2024 r. suma wymagalnych, niespłaconych rat, przy założeniu, że prowizja od (...) nie podlega oprocentowaniu, wynosi 158 419,38 zł.

Już w tym miejscu należy więc stwierdzić, że powództwo w zakresie żądania głównego, opartego na skuteczności wypowiedzenia umowy, zostało oddalone na podstawie art. 69 ust. (...) i art. 75 prawa bankowego oraz art. 481 k.c.

Uwzględnieniu podlegało natomiast art. 69 ust. (...) i art. 75 prawa bankowego oraz art. 481 k.c. żądanie ewentualne, lecz jedynie do kwoty 158 419,38 zł, podlegając oddaleniu w pozostałej części jako zawyżone. Odsetki ustawowe za opóźnienie rozpoczynają bieg od (...) sierpnia 2024 r., ponieważ w tym dniu nastąpiło doręczenie pisma zawierającego rozszerzenie powództwa o żądanie ewentualne (k. 318).

W tej sytuacji trzeba omówić pozostałe – bezzasadne już zarzuty strony pozwanej.

Sąd - analizując treść umowy kredytowej - nie dopatrzył się w niej klauzul abuzywnych w rozumieniu art. 385 ^(...) k.c., zarzucanych przez stronę pozwaną
w odniesieniu do wysokości (...). Kryterium oceny decydującym o uznaniu klauzuli za niedozwoloną jest ukształtowanie praw i obowiązków konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszające jego interesy. Uznanie konkretnej klauzuli umownej za niedozwolone postanowienie umowne wymaga więc stwierdzenia łącznego wystąpienia obu przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Prowizja nie była rażąco wygórowana w porównaniu ze świadczeniem oferowanym pozwanym jako konsumentom, tym samym nie zachodzi przesłanka rażącego naruszenia interesów konsumenta. Pozwany ubiegał się o kredyt w znacznej kwocie bez stosownego zabezpieczenia. W tej sytuacji jego ubezpieczenie pozostaje w normalnym związku
z zakresem ryzyka ponoszonym przez powoda. Dociekanie, jakie ekwiwalentne obowiązki spoczywały na banku, jest bezprzedmiotowe wobec tego, że w celem (...) bankowej jest nie tylko pokrycie kosztów czynności banku skierowanych na zawarcie i wykonanie umowy, lecz również pokrycie w pewnym stopniu ryzyka związanego z udzieleniem (...).

W związku z powyższym Całkowita kwota (...) to środki udostępnione rzeczywiście kredytobiorcy, zaś Całkowity Koszt (...) określony w rozdziale 10.(...).3. umowy powinien oznaczać kwotę (...) jako oprocentowane środki udostępnione rzeczywiście kredytobiorcy oraz nieoprocentowaną prowizję.

Sąd nie podzielił ponadto zarzutu dowolności ustalenia przez bank zmienności oprocentowania (wskaźnik referencyjny (...)).

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że strona pozwana zawarła umowę (...) jako konsument. Celem zaciągnięcia zobowiązania finansowego było sfinansowanie potrzeb konsumpcyjnych kredytobiorcy i spłata innych kredytów. Pozwana zatem w chwili zawierania umowy spełniała przesłanki uznania jej za konsumenta, zgodnie z art. 22 ^(...) k.c. Zakwestionowany w niniejszej sprawie mechanizm ustalania wysokości oprocentowania (...) w oparciu o wskaźnik (...) (...) ma następującą treść:

pkt III. Pozostałe Warunki Umowy (...).

(...). Zasady oprocentowania i jego zmiany.

(...).(...). Stopa Bazowa, z zastrzeżeniem ust. (...).2 poniżej, ulega zmianie
w okresach trzymiesięcznych liczonych od pierwszego dnia miesiąca,
w którym została zawarta Umowa (...). Stopa Bazowa na każdy kolejny trzymiesięczny okres kalendarzowy jest równa średniej arytmetycznej stopy referencyjnej (...) (...) (publikowanej w ogólnopolskiej prasie codziennej lub
w Internecie, np. (...), (...) i zaokrąglonej do drugiego miejsca po przecinku), obowiązującej w ostatnich (...) Dniach Roboczych poprzedzających ostatni Dzień Roboczy poprzedniego trzymiesięcznego okresu kalendarzowego. Aktualna wysokość Stopy Bazowej jest publikowana na S. Internetowej Banku.

(...).2. Stopa Bazowa ulega zmianie w przypadku, gdy średnia arytmetyczna stopy referencyjnej (...) (...), wyliczona zgodnie z ust. (...).(...) powyżej, będzie się różniła od poprzedniej Stopy Bazowej o co najmniej (...), niezależnie od tego, czy zmiany te nastąpią na korzyść Klienta, czy też na korzyść Banku.

(...).3. W przypadku określonym w ust. (...).2 powyżej, zmiana wysokości Stopy Bazowej,
a w konsekwencji zmiana stopy procentowej (...), następuje pierwszego Dnia Roboczego kolejnego trzymiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. (...).(...) powyżej. (...).(...) Bank uruchomi Kredyt według Stopy Bazowej obowiązującej w dniu zawarcia Umowy (...).

Stosownie do art. 76 Prawa bankowego, w razie stosowania zmiennej stopy oprocentowania (...) należy określić w umowie kredytowej warunki jej zmiany. Warto przy tym zwrócić uwagę na wyrok Sądu Najwyższego z (...).11.2011 r., (I CSK 46/11, LEX nr 1102253), zgodnie z którym klauzula zmiennego oprocentowania nie może mieć charakteru blankietowego, lecz powinna dokładnie wskazywać czynniki (okoliczności faktyczne) usprawiedliwiające zmianę oprocentowania oraz relację między zmianą tych czynników, a rozmiarem zmiany stopy oprocentowania (...), określając precyzyjnie wpływ zmiany wskazanych okoliczności na zmianę stopy procentowej, a więc kierunek, skalę, proporcję tych zmian. Wbrew twierdzeniom strony pozwanej, zastrzeżenie w umowie (...) zmiennej stopy procentowej nie stanowi niedozwolonej klauzuli wzorca umownego w rozumieniu art. 385 ^(...) k.c., - takie uprawnienie banku wynika wprost z art. 76 Prawa bankowego oraz innych przepisów tejże ustawy, jednak sposób określenia przez bank warunków zmiany procentowej (...) podlega ocenie z punktu widzenia konsumenta i w tym zakresie banki powinny zachować szczególną staranność w odniesieniu do precyzyjnego, jednoznacznego
i zrozumiałego dla kontrahenta określenia tych warunków (por. postanowienie SN
z 21.12.2011 r., I CSK 310/11, LEX nr 1108504). (...) (z ang. W. I. R.) to stopa procentowa, po jakiej banki udzielają pożyczek innym bankom komercyjnym, która wykorzystywana jest do ustalania wysokości oprocentowania kredytów gotówkowych czy hipotecznych. Stawka (...) wyznaczana jest każdego dnia roboczego o godzinie 11 podczas tzw. (...), jako średnia arytmetyczna wielkości oprocentowania (w ujęciu rocznym) podawanych przez największe banki działające w Polsce, które są uczestnikami panelu (...), gdzie odrzucane są dwie najniższe i dwie najwyższe oferty. W wyniku takiej kalkulacji ustalana jest wysokość stawki (...). W sytuacji, gdy w fixingu bierze udział mniejsza liczba banków (od 8 do 9), to odrzucane są dwie skrajne oferty - najwyższa i najniższa. W wariancie, kiedy banków jest mniej niż 8 w obliczaniu średniej biorą udział wszystkie zgłoszone oferty. Stawka (...) (...) jest stawką oprocentowania kredytów i pożyczek na rynku międzybankowym określaną przedostatniego dnia roboczego poprzedniego kwartału
i ustalaną na okresy 3-miesięczne.

Ustalenie wysokości odsetek kredytowych musi być w umowie określone w sposób jednoznaczny, albowiem stanowi skonkretyzowanie jednego z głównych świadczeń kredytobiorcy z tytułu umowy kredytowej. Przez pojęcie jednoznaczności należy rozumieć brak wątpliwości co do znaczenia postanowień umowy, a stan taki jest osiągnięty, gdy interpretacja nie umożliwia nadaniu postanowieniu różnych znaczeń (wyrok SA w (...) z 29.03.2017 r., I ACa 1233/16, LEX nr 2287417)

Na gruncie niniejszej sprawy nie można przyznać racji twierdzeniu strony pozwanej, że postanowienia umowy w zakresie ustalenia wysokości oprocentowania (...) miały charakter niejednoznaczny. Ze wskazanych wyżej zapisów wynika, że wysokość oprocentowania udzielonego (...) uzależniona jest wskaźnika (...) (...). Wskazano również, że zmiana stopy procentowej (...) nastąpi w tym samym kierunku,
w którym zmieni się stopa (...) (...) i o wartość odpowiadającą zmianie stopy (...) (...). W ocenie Sądu, powyższe postanowienia nie pozostawiają manewru interpretacyjnego. Zaciągający zobowiązanie zostaje poinformowany przez bank, że
w sytuacji, w której wskaźnik (...) (...) ulegnie zmianie – zmianie ulegnie również wysokość raty, którą zobowiązał się spłacać, przy czym wyraźnie zaakcentowany został również kierunek tych zmian. Oznacza to, że sytuacja kredytobiorcy w każdym
z 3-miesięcznych okresów ustalania wskaźnika może ulec zmianie zarówno na jego korzyść jak i niekorzyść – co wydaje się być słusznym rozwiązaniem, gdyż ryzyko zmiany wskaźnika (...) obciąża obie strony zobowiązania i jest niezależne od woli każdej ze stron. Wskazać również w tym miejscu należy, że kredytobiorca świadomie zdecydował się na zaciągnięcie zobowiązania opartego o zmienną stopę procentową. Korzyści płynące ze zmiennego oprocentowania niosą jednak ryzyko jego wzrostu
o czym świadczy już sama wykładnia językowa sformułowania „oprocentowanie zmienne”. Bank odwołał się do czynników obiektywnych, mierzalnych, a przy tym niezależnych od jego woli – jak już wskazano powyżej, stawka (...) wyznaczana jest każdego dnia roboczego o godzinie 11 podczas tzw. (...), jako średnia arytmetyczna wielkości oprocentowania podawanych przez największe banki działające w Polsce, które są uczestnikami panelu (...). W orzecznictwie wskazuje się, że postanowienie umowy (...) bankowego, w którym przyjęto, że kredytodawca jest uprawniony do zmiany stawek oprocentowania, jest bezskuteczne, jeżeli w umowie nie określono jednocześnie konkretnych okoliczności, od jakich zmiana ta jest uzależniona. Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym tę sprawę w podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Apelacyjny w (...) w wyroku z dnia 8 stycznia 2019 r. ((...)), gdzie wskazano, że użyte w art. 69 i 76 prawa bankowego sformułowanie, że umowa powinna określać warunki zmiany oprocentowania (...), nie musi oznaczać wprowadzenia do umowy równania matematycznego, które mogłoby zostać rozwiązane przez każdego konsumenta przy wykorzystaniu kalkulatora. Chodzi przede wszystkim o to, aby decyzja dotycząca zmiany oprocentowania mogła być poddana weryfikacji, chociażby przez osobę, która zawodowo trudni się ustalaniem ceny pieniądza. Jeśli możliwość takiej weryfikacji istnieje, to zapis umowy jest ważny. Wbrew twierdzeniom pozwanej, umowa łącząca strony wskazuje okoliczności, jakie muszą zaistnieć aby nastąpiła zmiana oprocentowania. Zasadny, w ocenie Sądu, jest również pogląd, że zgodne z zasadami słuszności jest ustalenie w umowie zmiennej stopy oprocentowania (...),
a wskazane w umowie okoliczności, od których ma być uzależniona zmiana wysokości oprocentowania, powinny być skonkretyzowane w taki sposób, aby w przyszłości mogła być dokonana ocena, czy rzeczywiście one wystąpiły i czy w związku z tym zmiana oprocentowania jest obiektywnie usprawiedliwiona (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1992 r., III CZP 141/91, OSNC 1992 r., Nr 6, poz. 90). Kończąc, należy dodać, że w przypadku kredytów o zmiennym oprocentowaniu zasada oznaczoności świadczenia nie może być rozumiana dosłownie, jako wymóg przewidzenia globalnej sumy odsetek, którą powinien zapłacić kredytobiorca w związku z umową (...) o zmiennym oprocentowaniu. Takie dosłowne rozumienie zasady oznaczoności wypaczyłoby jej sens. Przyszłości nie da się przewidzieć. Można jednak ją prognozować. To prawda, że nawet odwołanie się do konkretnych, zobiektywizowanych czynników wpływających na zmianę oprocentowania, takich jak stopy procentowe (...), (...), L. czy też wskaźniki inflacji, nie pozwala na ustalenie w momencie zawierania umowy wysokości świadczenia, które ma być spełnione w przyszłości przez kredytobiorcę. Strona umowy powinna jednak wiedzieć, jakie konkretnie czynniki ukształtują wysokość zobowiązania w przyszłości. Parametryzacja tych czynników nie usunie niepewności, lecz przynajmniej umożliwi prognozowanie w oparciu o sprawdzalne kryteria. To rozwiązanie służy bezpieczeństwu obrotu cywilnoprawnego i pełni funkcję ochronną wobec kredytobiorcy. Jednocześnie jego zastosowanie nie obciąża nadmiernie banków. W zobowiązaniu powinny być oznaczone zarówno czynniki, które wpłyną
w przyszłości na zmianę oprocentowania, jak i ich waga (zob. K. Kurosz, Nieważność umowy (...) na skutek wadliwego określenia warunków zmiany oprocentowania, (...)). W niniejszej sprawie kredyt oprocentowany był według zmiennej stopy bazowej, którą jest rynkowa stopa referencyjna (...) (...) i która nie podlega negocjacji stron oraz nie jest określana dowolnie przez powodowy bank, lecz powstaje w oparciu o rynek międzybankowy i zależna jest od czynników, takich jak na przykład inflacja czy wysokość stóp procentowych ustalanych przez (...).
W przedmiotowej umowie będącej źródłem zobowiązania pozwanej zostały określone: warunki, jakie muszą się ziścić, by doszło do zmiany oprocentowania, mechanizm aktualizacji stawki (...) i wyliczania w oparciu o nią nowego oprocentowania oraz kierunek i waga tych zmian. Tym samym dopuszczalne było określenie wysokości odsetek umownych poprzez odwołanie się do zmiennej stopy bazowej, której podstawę wyliczenia stanowi średnia wartość (...) (...) w stosunku rocznym. (...) jest oficjalnym wskaźnikiem nadzorowanym przez wyspecjalizowane organy, z udziałem między innymi Komisji Nadzoru Finansowego. Proces wyznaczania WIBOR-u jest dokonywany przez niezależny, niepowiązany z bankiem podmiot (administratora – (...)), który podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego. Jest to stopa procentowa, po jakiej banki udzielają pożyczek (składają depozyty) lub są gotowe udzielić innym bankom komercyjnym na różne okresy, np. miesiąc ((...) (...)), trzy miesiące ((...) (...)) czy 6 miesięcy ((...) (...)). (...) jest oparty na realnej stawce transakcyjnej, a nie tylko jej szacowaniu. Nie wynika z materiału dowodowego, by powodowy bank mógł samodzielnie i jednostronnie manipulować stawką (...) dla zwiększenia oprocentowania, a tym samym dla zwiększenia kosztów (...) na swoją korzyść.

Omówione wyżej postanowienia dotyczące wysokości oprocentowania (...)
i warunki jego zmiany w ocenie Sądu zostały sformułowane jednoznacznie i w sposób zgodny z przepisami prawa bankowego (art. 69, art. 76) a umowa stron w swoim kształcie nie narusza wynikającej z art. 353 ^(...) k.c. zasady swobody umów oraz innych przepisów prawa lub zasady współżycia społecznego. W konsekwencji Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia, że umowa była nieważna lub nieistniejąca.

O kosztach procesu orzeczono zgodnie z art. 100 k.p.c., znosząc koszty procesu między stronami. Porównując sumę żądania głównego z uwzględnioną częścią żądania ewentualnego Sąd uznał, że strony ustąpiły sobie w podobnym zakresie (47 do 53 %).

Wydatki sądowe (poniesione tymczasowo ze Skarbu Państwa) to suma wynagrodzeń biegłej sądowej 1522,33 zł i wynagrodzenia kuratora strony pozwanej 10 800 zł (Sąd przy uwzględnieniu znacznego w tej sprawie nakładu radcy prawnego ustanowionego kuratorem pozwanego zdecydował się przyznać mu wynagrodzenie odpowiadające pełnej stawkę minimalnej radcy prawnego, a nie tylko procentową jej część – na podstawie §1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 9 marca 2018 w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej), a więc łącznie 12 322,33 zł. Suma ta powinna zostać pokryta przez powoda na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych do wysokości odpowiadającej stosunkowi przegranej powoda (53% x 12 322,33 zł = 6530,83 zł, pomniejszone
o wysokość wpłaconej przez powoda zaliczki 4320 zł = 2210,83 zł).

Mając na uwadze fakt, że miejsce pozwanego jest nieznane, a więc
i efektywność ściągnięcia od niego brakujących wydatków sądowych jest bardzo niska, Sąd zdecydował się w punkcie VII wyroku odstąpić od obciążania pozwanego „jego” częścią tych wydatków.

sędzia Rafał Kubicki