sygn. III KZ 83/12 28 listopada 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 28 listopada 2012, sygn. III KZ 83/12

Data orzeczenia 28 listopada 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący SSN Dorota Rysińska
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt III KZ 83/12
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska
w sprawie Z. P.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 28 listopada 2012 r.,
zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego
Sądu Apelacyjnego
z dnia 8 października 2012 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o
wznowienie postępowania w sprawie Sądu Powiatowego w R.,
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania we
wskazanej wyżej sprawie legło stwierdzenie, że Z. P. nie uzupełnił w wyznaczonym
terminie braku formalnego tego wniosku przez jego sporządzenie i podpisanie
przez adwokata. Należy dodać, że przed uruchomieniem procedury zmierzającej do
uzupełnienia przez skazanego we własnym zakresie, braku formalnego jego
osobistego wniosku (art. 120 § 1 k.p.k.), wyznaczono dlań obrońcę z urzędu, który
stosownie do treści art. 84 § 3 k.p.k. poinformował, iż nie znalazł podstaw do
wystąpienia z wnioskiem o wznowienie opisanego na wstępie postępowania.
W rozważanym obecnie zażaleniu, złożonym na przytaczane zarządzenie
Przewodniczącego Wydziału, Z. P. podnosi, że z niezrozumiałych dla niego
powodów doszło do niesporządzenia wniosku przez adwokata z urzędu - w
sytuacji, gdy przedstawione mu zostały dowody i argumenty za tym przemawiające,
a adwokat ma obowiązek działania na korzyść reprezentowanej osoby. Na tej
2
podstawie skarżący domaga się „interwencji", aby doszło do „obiektywnego
rozpatrzenia" sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie może być uwzględnione.
Nieuzupełniony w wyznaczonym terminie brak formalny, jakim dotknięty jest
wniosek Z. P., sporządzony przez niego osobiście a nie przez adwokata, stanowi
jednoznaczną przeszkodę do jego rozpoznania. Stąd nie ma żadnych podstaw do
zajęcia przez Sąd Najwyższy stanowiska w zakresie argumentów zażalenia, które
odnoszą się do merytorycznej słuszności - według skarżącego - podstaw złożonego
przezeń wniosku. Należy tu bowiem ponownie przypomnieć, co Sąd Najwyższy
wielokrotnie podkreślał, że wniosek o wznowienie postępowania jest wysoce
sformalizowanym, nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, co oznacza, iż tylko
podmiot dysponujący fachową wiedzą i umiejętnościami - jakimi nie dysponuje
strona postępowania - jest w stanie ocenić warunki do wystąpienia z tym
wnioskiem, a następnie sporządzić go zgodnie z wymogami prawa (art. 545 § 2
k.p.k.). Tylko taki też wniosek podlega sądowej ocenie.
Jednocześnie należy zauważyć, że wnioskodawcy umożliwiono skorzystanie
z pomocy obrońcy z urzędu. Zgodnie z treścią art. 83 § 3 k.p.k. obrońca taki ma
prawo sporządzić i podpisać wniosek o wznowienie postępowania, ale może także -
nie dostrzegając ku temu podstaw - poinformować o zaniechaniu wystąpienia z tym
wnioskiem. Wyznaczony w niniejszym postępowaniu obrońca wywiązał się z
obowiązków, jakie nakłada nań ustawa. Sporządził on szczegółową opinię prawną,
w której ujął także podawane przez Z. P. okoliczności. Do takiego postąpienia
adwokat był w pełni uprawniony, a to w najmniejszym stopniu nie uzasadnia ani
rozpoznania osobistego wniosku wnioskodawcy, ani też wyznaczenia dlań
kolejnego obrońcy z urzędu, aż do spełnienia jego oczekiwań związanych ze
sporządzeniem wniosku.
Z tych zatem względów, nie znajdując podstaw do podważenia
zaskarżonego zarządzenia, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.