Uzasadnienie z 2 maja 2024, sygn. III Ca 1805/22
Sygn. akt III Ca 1805/22
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem wydanym w sprawie I C 908/21 w dniu 19 lipca 2022 r. z powództwa R. S. przeciwko N. – N. Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi:
1. zasądził od N. – N. Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz R. S. kwotę 4.500 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5 czerwca 2020 roku do dnia zapłaty;
2. oddalił powództwo w pozostałej części;
3. zasądził od N. – N. Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz R. S. kwotę 2.612,92 zł tytułem kosztów procesu;
4. nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych kwoty :
a. 121,13 zł od R. S.;
b. 888,32 zł od N. – N. Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W..
Apelację od powyższego wyroku wniosła strona pozwana, zaskarżając wydane rozstrzygnięcie w części, w zakresie pkt. 1, pkt. 3 i pkt. 4b, czyli w części zasądzającej od pozwanej N. - N. Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej na rzecz R. S.:
a) kwotę 4.500 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5 czerwca 2020 roku do dnia zapłaty,
b) kwotę 2.612,92 zł tytułem kosztów procesu,
c) kwoty 888,32 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.
Skarżąca wydanemu orzeczeniu zarzuciła:
1. Naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie przez Sąd Rejonowy w sposób rażący granic swobodnej oceny dowodów, co dotyczy w szczególności:
a) błędnego ustalenia przez Sąd Rejonowy, że kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia miało zatem stwierdzenie, czy w związku z powstałymi bliznami pooperacyjnymi powód doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu postanowień umowy ubezpieczenia, w sytuacji, w której blizna pooperacyjna była pośrednim, a nie bezpośrednim następstwem wypadku, któremu uległ powód w dniu 29 września 2019 r. podczas zabawy z dzieckiem, a z treści umowy ubezpieczenia w żadnym miejscu nie ma zapisów wskazujących na to, by blizny pooperacyjne kolana uzasadniałyby wypłatę świadczenia ubezpieczeniowego, a tym samym dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu chirurgii plastycznej było zbędne w niniejszej sprawie,
b) błędnego przyjęcia przez Sąd Rejonowy za podstawę ustaleń opinii biegłego - specjalisty chirurgii plastycznej dr. n. med. T. Z. (1) z pominięciem treści Ogólnych warunków ubezpieczenia Umowy dodatkowej na wypadek uszkodzenia ciała nr OWU (...)2017 r. oraz Tabeli Uszczerbków na zdrowiu nr (...),
c) powielenia przez Sąd Rejonowy oczywiście błędnych twierdzeń biegłego specjalisty chirurgii plastycznej dr. n. med. T. Z. (1) polegającego na stwierdzeniu w uzasadnieniu wyroku, że kolano jest elementem podudzia poprzez stwierdzenie: mając na względzie treść opinii biegłego, który wskazał, że z punktu widzenia chirurgii plastycznej blizna stanowi uszkodzenie narządu jakim jest skóra i powoduje upośledzenie funkcji estetycznej ciała zaś bliższa część podudzia to elementu budujący staw kolanowy Sąd nie miał wątpliwości, że powstałe u powoda blizny można zakwalifikować jako uszkodzenie skóry podudzia,
d) niezastosowania przez Sąd art. 1 pkt 2 i art. 1 pkt 8 Ogólnych warunków ubezpieczenia Umowy dodatkowej na wypadek uszkodzenia ciała nr OWU/ (...) polegające na błędnym ustaleniu, że oszpecenie prawego kolana powoda bliznami pooperacyjnym stanowi uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art. 1 pkt 8 OWU, a ten uszczerbek na zdrowiu jest bezpośrednim następstwem urazu kolana, któremu, któremu uległ powód w dniu 29 września 2019 r. podczas zabawy z dzieckiem,
e) błędnego przyjęcia, że Tabela Uszczerbków na zdrowiu nr (...) może być stosowana w oderwaniu od treści Ogólnych warunków ubezpieczenia Umowy dodatkowej na wypadek uszkodzenia ciała nr OWU/ (...) (art. 1 pkt 2 i art. 1 pkt 8),
f) uznania opinii złożonej przez biegłego - specjalistę chirurgii plastycznej dr. n. med. T. Z. (1) za spójną, logiczną i wyczerpująco odpowiadającą na zakreśloną tezę dowodową w sytuacji, w której np. w treści pierwotnie złożonej opinii z dnia 18 października 2021 r. biegły dr n.med. T. Z. (1) wyraźnie stwierdził w ostatnim zdaniu na str. 2 opinii, że w Tabeli uszczerbków na zdrowiu nr (...) T. N.-N. nie ma punktu, który Jednoznacznie określa uszczerbek na zdrowiu wynikający ze zniekształceń istniejących u powoda (oszpecenie bliznami pooperacyjnymi kolana), a w treści opinii uzupełniającej z dnia 10 stycznia 2022 r. biegły odpowiadając na pytania nr 3 i 4 pozwanego dotyczące zastosowania pkt 160 kod 637 Tabeli uszczerbków na zdrowiu nr (...) stwierdził, że „T.. w mojej ocenie istniejące u powoda zniekształcenie wynikające z faktu istnienia blizn pooperacyjnych mieści się w definicji uszczerbku opisanego w tym punkcie lub jest bardzo zbliżone , jak również poczynienie przez Sąd Rejonowy na tej podstawie opinii biegłego T. Z. absurdalnych wniosków, że stały uszczerbek na zdrowiu będący wynikiem zniekształceń bliznowatych wynosi 3 % i można go zakwalifikować według punktu 160 kod 637 Tabeli uszczerbków na zdrowiu, bowiem bliższa część podudzia to elementu budujący staw kolanowy. (...) W związku z powyższym blizna stanowi uszkodzenia narządu jakim jest skóra i z punktu widzenia chirurgii plastyczne powoduje uszczerbek na zdrowiu i upośledzenie funkcji estetycznej ciała.
2. Naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na niezastosowaniu art. 805 § 1 k.c. i art. 805 § 2 pkt 1 k.c. poprzez zasądzenie na rzecz powoda świadczenia w wysokości 4500 zł z tytułu oszpecenia prawego kolana powoda blizną pooperacyjną, podczas gdy zdarzenie takie nie zostało przewidziane w umowie ubezpieczenia jako wypadek ubezpieczeniowy, którego wystąpienie miałoby skutkować powstaniem zobowiązania pozwanego do wypłaty na rzecz powoda jakiegokolwiek świadczenia.
W związku z podniesionymi zarzutami apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku częściowo w pkt. 1, pkt. 3 i pkt. 4b poprzez oddalenie powództwa w całości oraz pobranie od powoda nieuiszczonych kosztów sądowych w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za obie instancje według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Wstępnie należy wskazać, że Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne.
Zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie zasługuje na uwzględnienie w sytuacji, gdy ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji pozostaje w zgodzie z dyrektywami wskazanymi w przywołanej normie prawnej. Wbrew wywodom apelującego, podniesiony zarzut stanowi w istocie jedynie nieuzasadnioną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego.
Apelacja kwestionuje ustalenie, że w związku z powstałymi bliznami pooperacyjnymi powód doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu postanowień umowy ubezpieczenia, że oszpecenie prawego kolana powoda bliznami pooperacyjnymi stanowi uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art. 1 pkt 8 OWU, a ten uszczerbek na zdrowiu jest bezpośrednim następstwem urazu kolana, któremu, któremu uległ powód w dniu 29 września 2019 r. podczas zabawy z dzieckiem, w sytuacji, w której blizna pooperacyjna była pośrednim, a nie bezpośrednim następstwem wypadku, a z treści umowy ubezpieczenia w żadnym miejscu nie ma zapisów wskazujących na to, by blizny pooperacyjne kolana uzasadniały wypłatę świadczenia ubezpieczeniowego, w konsekwencji kwestionuje zasadność powołania biegłego lekarza specjalisty chirurgii plastycznej i powielenia przez Sąd Rejonowy błędnych twierdzeń biegłego, że kolano jest elementem podudzia.
Z zaprezentowaną argumentacją nie sposób się zgodzić. Przypomnienia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z art. 1 pkt 2. OWU Umowa dodatkowa na wypadek uszkodzenia ciała, „nieszczęśliwy wypadek” to nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, niezależnie od woli poszkodowanego zdarzenie, będące bezpośrednią i wyłączną przyczyną uszkodzenia ciała.
W świetle przywołanej definicji zdarzenie szkodzące, jakiemu uległ powód było nieszczęśliwym wypadkiem i stanowiło bezpośrednią przyczynę uszkodzenia ciała. Skutki zdarzenia, opisane szczegółowo przez Sąd Rejonowy, nie są kwestionowane w badanej sprawie. W związku z uszkodzeniami w postaci rozerwania przeszczepu więzadła krzyżowego przedniego oraz uszkodzenia tylnego rogu łąkotki przyśrodkowej kolana, konieczne było wykonanie zabiegu artroskopii kolana prawego, w wyniku którego powstały sporne blizny.
Uszkodzenie ciała, według art. 1 pkt 9 OWU to złamanie, zwichniecie lub uszczerbek na zdrowiu. Powód doznał uszczerbku na zdrowiu, który art. 1 pkt 8 definiuje z kolei jako uszkodzenie organu, narządu lub układu, powodujące trwale upośledzenie czynności organizmu, powstałe wskutek nieszczęśliwego wypadku.
W rozumieniu przywołanych regulacji, w ocenie Sądu Okręgowego, nie budzi wątpliwości fakt, że na skutek nieszczęśliwego wypadku doszło do uszkodzenia kolana, wymagającego zabiegu artroskopii, które to zdarzenie w konsekwencji doprowadziło do powstania trwałego uszczerbku na zdrowiu powoda, nie tylko ortopedycznego, ale także z zakresu chirurgii plastycznej. Innymi słowy, zdarzenie szkodzące stanowiło nieszczęśliwy wypadek i było bezpośrednią przyczyną uszkodzenia ciała, które to uszkodzenie należy rozpatrywać całościowo jako skutek zdarzenia, na który składa się uszkodzenie aparatu więzadłowo-torebkowego oraz uszkodzenie skóry.
Wbrew zatem przedstawionym wywodom apelacji, uszczerbek na zdrowiu oceniany w świetle OWU i tabeli uszczerbków na zdrowiu, obejmuje wskazany wyżej zakres, który, zgodnie z przyjętym przez Sąd Rejonowy ustaleniem, kwalifikowany jest na podstawie pkt 155 kod 623 i pkt 160 kod 637.
Zarzut naruszenia art. 1 pkt 2 i art. 1 pkt 8 Ogólnych warunków ubezpieczenia Umowy dodatkowej na wypadek uszkodzenia ciała nr OWU/ (...), polegające na błędnym ustaleniu, że oszpecenie prawego kolana powoda bliznami pooperacyjnym stanowi uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art. 1 pkt 8 OWU, a ten uszczerbek na zdrowiu jest bezpośrednim następstwem urazu kolana, któremu, któremu uległ powód w dniu 29 września 2019 r. podczas zabawy z dzieckiem, nie zasługują na aprobatę.
Ocena opinii biegłego specjalisty chirurgii plastycznej dr. n. med. T. Z. (1), potwierdzająca opisany uszczerbek na zdrowiu, została dokonana przez Sąd Rejonowy z uwzględnieniem kryteriów, przewidzianych dla tego rodzaju dowodu. Pamiętać należy, że ocena dowodu z opinii biegłego, w odróżnieniu od oceny innych środków dowodowych, nie sprowadza się do ustalenia jej wiarygodności, lecz do kontroli logiczności wywodu opinii, poziomu wiedzy merytorycznej biegłego oraz stopnia stanowczości wniosków ekspertyzy. Ocena słuszności opinii opiera się przede wszystkim na zaufaniu do wiedzy biegłego. Sąd nie jest natomiast uprawniony do konfrontowania z własną wiedzą wniosków opinii, bazujących na wiadomościach specjalnych biegłego ( tak też Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 15 września 2015 r., sygn. I ACa 340/15, publ. LEX nr 1808657). Opinia biegłego podlega, jak inne dowody, ocenie według art. 233 § 1 k.p.c., lecz co odróżnia ją pod tym względem, to szczególne dla tego dowodu kryteria oceny, które stanowią: poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania sformułowanego w niej stanowiska oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen, a także zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej ( tak też SA w Łodzi w wyroku z dnia 20 maja 2015 r., sygn. I ACa 1500/14, publ. LEX nr 1771325). Opisanym wymogom Sąd Rejonowy sprostał.
W świetle powyższej oceny zarzut naruszenia art. 805 § 1 k.c. i art. 805 § 2 pkt 1 k.c. nie jest trafny.
W tym stanie rzeczy niezasadna apelacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w odwołaniu do zasady wyrażonej w art. 98 k.p.c., zasądzając na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego, których wysokość w kwocie 450 złotych ustalono na podstawie § 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od uprawomocnienia się orzeczenia (art. 98 § 1 1 k.p.c.).