Wyrok z 10 grudnia 2025, sygn. XXV C 108/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 grudnia 2025 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Paweł Duda

Protokolant: protokolant sądowy Izabela Kwaterczak

po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
w W.

przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej
z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza tytułem zwrotu kosztów postępowania od (...) Spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na rzecz Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 6.937,59 zł (sześć tysięcy dziewięćset trzydzieści siedem złotych pięćdziesiąt dziewięć groszy) wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty;

III.  nakazuje pobrać od (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 211,15 zł (dwieście jedenaście złotych piętnaście groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Sygn. akt XXV C 108/23

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 10 grudnia 2025r.

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. pozwem z dnia 13 stycznia 2023 r. wniósł o zasądzenie od pozwanego Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 91.533,62 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 października 2022 r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 6 sierpnia 2022 r. doszło do zdarzenia, w wyniku którego został uszkodzony pojazd marki M. nr rej. (...) należący do poszkodowanego. Decyzją z dnia 6 października 2022 r. pozwany, jako ubezpieczyciel sprawcy zdarzenia, przyjął odpowiedzialność za zdarzenie i przyznał na rzecz poszkodowanego odszkodowanie z tytułu szkody w powyższym pojeździe w kwocie 52.291,03 zł brutto. Poszkodowany w celu określenia rzeczywistej wartości kosztów naprawy pojazdu zlecił sporządzenie niezależnego kosztorysu, w którym koszty naprawy pojazdu po szkodzie zostały określone na 143.824,65 zł brutto. W dniu 3 listopada 2022 r. pomiędzy poszkodowanym (cedent) a powodem (cesjonariusz) doszło do zawarcia umowy cesji wierzytelności z tytułu przedmiotowej szkody. Powód dochodzi zasądzenia kwoty 91.533,62 zł tytułem różnicy pomiędzy rzeczywistym kosztem naprawy pojazdu po szkodzie z dnia
6 sierpnia 2022 r. (143.824,65 zł) a wysokością określoną przez pozwaną (52.291,03 zł).

Pozwany Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna
z siedzibą w W. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości.

Pozwany podniósł, że powód nie jest legitymowany czynnie w niniejszym postępowaniu, ponieważ nie wykazał przyczyny prawnej przelewu wierzytelności; w aktach sprawy nie znalazła się umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności, o której mowa w umowie cesji. Pozwany zaprzeczył, aby zakres uszkodzeń przedmiotowego pojazdu, powstałych w zdarzeniu
z 6 sierpnia 2022 r., odpowiadał temu przedstawionemu w pozwie. Pozwany ustalił bowiem, że pojazd uległ także szkodzie istotnej w dniu 12 marca 2022 r., pomiędzy tymi szkodami pojazd nie przeszedł badania technicznego i nie został naprawiony po kolizji z 12 marca
2022 r. Uszkodzenia pojazdu powstałe w zdarzeniach z 12 marca 2022 r. i z 6 sierpnia 2022 r. pokrywały się.

Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:

M. S. (1) od 2020 r. był właścicielem pojazdu M. (...) S, nr rej. (...), rok produkcji 2017. Pojazd ten został po raz pierwszy zarejestrowany za granicą w 2017 r., a w Polsce 1 kwietnia 2017 r. ( kopia dowodu rejestracyjnego pojazdu –
k. 21-22; wydruk historii pojazdu z portalu (...) – k. 67-68).

W dniu 12 marca 2022 r. w pojeździe M. (...), nr rej. (...) doszło do powstania szkody podczas zdarzenia drogowego polegającego na zderzeniu z innym pojazdem w ruchu. W zgłoszeniu szkody ubezpieczycielowi sprawcy tej szkody – (...) S.A., M. S. (1) podał wówczas, że kierujący pojazdem sprawcy B., podczas zmiany pasa ruchu wymusił pierwszeństwo,
w wyniku czego uderzył w pojazd poszkodowanego M., w wyniku czego kierujący tym pojazdem uderzył w barierki. Podczas tego zdarzenia w pojeździe M. uszkodzeniu uległy: błotnik przedni lewy, drzwi tylne lewe, błotnik tylny lewy, reflektor przedni lewy, zderzak przedni, zderzak tylny, błotnik tylny prawy, drzwi tylne prawe, drzwi przednie prawe, błotnik przedni prawy, reflektor przedni prawy, próg prawy, próg lewy, listwa drzwi tylnych lewych, koła przednie i tylne lewe i prawe. (...) S.A. w postępowaniu likwidacyjnym ustalił, że koszty naprawy pojazdu M. po szkodzie z 12 marca 2022 r. wynoszą 74.071,77 zł brutto oraz, po korekcie
z tytułu wzrostu wartości pojazdu wynikającej z naprawy wcześniejszych uszkodzeń, przyznał M. S. (1) odszkodowanie z ubezpieczenia OC sprawcy tej szkody
w wysokości 69.260,82 zł z tytułu kosztów naprawy pojazdu M., a ponadto 10.750,20 zł z tytułu kosztów wynajęcia pojazdu zastępczego. Samochód M. (...) nie został naprawiony po szkodzie z 12 marca 2022 r. i nie przeszedł badania technicznego po naprawie uszkodzeń doznanych w wyniku tej szkody (wydruk historii pojazdu z portalu (...) – k. 67-68; wydruk dokumentów z akt szkodowych (...) S.A. dotyczących szkody z 12.03.2022 r.: podsumowanie zgłoszenia szkody – k. 164v.-165, oświadczenie kierującego pojazdem B. z 12.03.2022 r. – k. 162, fotografie pojazdu M. – k. 145-153v., pismo (...) S.A. z 08.04.2022 r. wraz z kalkulacją wysokości szkody – k. 139-143, protokół wywiadu z M. S. (1) z 15.04.2022 r. – k. 130v.-131, pismo (...) S.A. z 26.05.2022 r. wraz z kalkulacją wysokości szkody – k. 121v.-130, pisma (...) S.A. z 13.07.2022 r. – k. 112-114).

W dniu 6 sierpnia 2022 r. o godz. 13:47 M. S. (1) zgłosił telefonicznie Policji zdarzenie drogowe w okolicy Al. (...) w W. (na ul. (...)
w W.), polegające na tym, że kierujący pojazdem marki P. (...) o nr rejestracyjnym (...) M. O., poruszając się po rondzie pasem wewnętrznym z zamiarem wjechania w ulicę (...) (w kierunku Al. (...)) wjechał na pas zewnętrzny i zajechał drogę pojazdowi M. (...) o nr rej. (...), prowadzonemu przez M. S. (1), który w celu uniknięcia zdarzenia pojazdów zjechał
z jezdni na prawą stronę i uderzył w metalowe słupki znajdujące się na trawniku obok jezdni . Przybyły na miejsce zdarzenia funkcjonariusz Policji ukarał mandatem karnym kierującego pojazdem marki P. (...) M. O., ze względu na nieprawidłowe zmienianie pasa ruchu. Pojazd P. (...) o nr rejestracyjnym (...) posiadał ubezpieczenie OC w Towarzystwie (...) S.A.
w W.. M. S. (1) w dniu 9 sierpnia 2022 r. upoważnił (...) Sp. z o.o. m.in. do wykonania naprawy przedmiotowego pojazdu M., odbioru odszkodowania za powyższą szkodę i reprezentowania go w przedmiotowej szkodzie. W dniu 9 sierpnia 2022 r. (...) Sp. z o. o. za pomocą poczty elektronicznej wystąpiła do (...) S.A.
o zarejestrowanie przedmiotowej szkody komunikacyjnej z ubezpieczenia OC sprawy, kierującego samochodem P. (...). Podczas rozmowy z przedstawicielem (...) S.A. w dniu 13 września 2022 r. M. S. (1) opisał okoliczności przedmiotowego zdarzenia drogowego, wskazując, że: poruszał się samochodem M. ul. (...), po czym wjechał na rondo z prędkością ok. 20 km/h, jechał zewnętrznym pasem i chciał zjechać z ronda w kierunku Al. (...); w pewnym momencie jadący pasem wewnętrznym bus marki P. (...) nagle zjechał przed pojazdem M.
w zjazd w kierunku Alei (...), zajeżdżając mu drogę i znajdując się w odległości około 20 cm od niego; M. S. (1) zaczął hamować, ale gdy zobaczył, że to nic da, odbił kierownicą w prawo, zjechał na pobocze, a następnie uderzył przodem pojazdu w metalowe słupki przy jezdni, pierwszy z nich się położył pod autem, a na drugim się zatrzymał; pomiędzy pojazdami nie doszło do zderzenia; w M. uszkodzone były: przedni zderzak, prawe przednie nadkole, prawa przednia lampa, maska i „wydaje mi się, że coś od strony podwozia od najechania na te słupki” (informacja z Policji o zdarzeniu drogowym –
k. 26, informacja z (...) k. 27, dokumenty w aktach szkodowych zapisanych na płycie CD – na k. 76: upoważnienie z 09.08.2022 r., e-mail z 09.08.2022 r., dokumentacja fotograficzna miejsca zdarzenia, w tym zdjęcia wykonane telefonem komórkowym, oświadczenie uczestnika zdarzenia M. S. (1) z 13.09.2022 r., protokół wywiadu z M. S. (1)
z 13.09.2022 r.).

Na podstawie oględzin i badań pojazdu M. B. o nr rej. (...), przeprowadzonych w dniach 11 sierpnia 2022 r., 23 września 2022 r. i 4 października 2022 r., inspektor techniczny (...) S.A. ustalił, że w pojeździe tym uszkodzeniu uległy następujące części:

Zakwalifikowane do wymiany:

1)  zderzak przedni,

2)  krata dolna przednia zderzaka przedniego,

3)  spojler boczny przedni prawy,

4)  wspornik prawy zderzaka przedniego,

5)  listwa ozdobna prawa zderzaka przedniego,

6)  ramka ozdobna kraty przedniej,

7)  maska silnika,

8)  reflektor prawy,

9)  reflektor lewy,

10)  osłona lewa zderzaka przedniego,

11)  osłona podłogi prawa,

12)  wykładzina przednia,

13)  tapicerka tylna,

14)  katalizator,

15)  rura wydechowa środkowa,

16)  zamocowanie przekładni głównej.

Zakwalifikowane do wymiany:

1)  tłumik tylny.

W kalkulacji naprawy z 4 października 2022 r. inspektor pozwanego ubezpieczyciela ustalił koszty naprawy pojazdu M. w związku ze szkodą z dnia 6 sierpnia 2022 r. na 52.291,03 zł brutto.

( wycena naprawy pojazdu do szkody – k. 40-41, kalkulacja naprawy z 04.10.2022 r. – k. 42-51).

Decyzją z dnia 6 października 2022 r. (...) S.A., w związku ze szkodą
w pojeździe M. (...) nr rej. (...), przyznała (...) Sp. z o.o. odszkodowanie za naprawę pojazdu w kwocie 52.291,03 zł brutto, w oparciu o kosztorys naprawy wykonany przez rzeczoznawcę ubezpieczyciela (pismo pozwanego z 06.10.2022 r. – k. 52).

(...) Sp. z o.o. sporządziła kalkulację naprawy przedmiotowego pojazdu M. (...) z dnia 23 września 2022 r., w której koszty naprawy pojazdu zostały określone na 143.824,65 zł brutto. W kalkulacji tej wskazano na następujące uszkodzenia części pojazdu:

Zakwalifikowane do wymiany:

1)  błotnik przedni lewy,

2)  błotnik przedni prawy,

3)  drzwi przednie lewe + uszczelki,

4)  drzwi przednie prawe + uszczelki,

5)  wykładzina progu lewego + pasek,

6)  zderzak tylny,

7)  błotnik tylny lewy,

8)  błotnik tylny prawy,

9)  piasta koła przedniego lewego,

10)  piasta koła przedniego prawego,

11)  felga przednia prawa,

12)  opona przednia lewa,

13)  opona przednia prawa,

14)  przekładnia kierownicza,

15)  felga tylna lewa.

Zakwalifikowane do naprawy:

1)  wnęka koła zewnętrzna tylna,

2)  wnęka koła zewnętrzna tylna prawa.

( kalkulacja naprawy z 23.09.2022 r. – k. 28-38).

Umową cesji wierzytelności z polisy OC sprawcy, zawartej dnia 3 listopada 2022 r., M. S. (1) (cedent) przelał na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. swoją wierzytelność z tytułu należnego mu odszkodowania wobec sprawcy szkody oraz ubezpieczyciela sprawcy szkody, w związku ze szkoda komunikacyjną z dnia 6 sierpnia 2022r. likwidowaną przez (...) S.A. pod numerem szkody (...)(szkoda w pojeździe M. (...) nr rej. (...)), wraz ze wszelkimi związanymi z wierzytelnością prawami, w szczególności roszczeniem o zaległe odsetki (umowa cesji wierzytelności z polisy OC sprawcy z 03.11.2022 r. – k. 23-25).

Uszkodzenia w pojeździe M. (...) o numerze rejestracyjnym (...), przedstawione w dokumentacji zdjęciowej i opisane w kalkulacji kosztów naprawy pojazdu sporządzonej w dniu 4 października 2022r. przez (...) S.A., jak i w kalkulacji kosztów naprawy pojazdu sporządzonej w dniu 23 września 2022 r. przez S. (...)
Sp. z o.o., nie powstały w zdarzeniu z 6 sierpnia 2022 r., w okolicznościach deklarowanych przez M. S. (1) i podanych w zawiadomieniu o szkodzie, ponieważ:

1)  Z dokumentacji zdjęciowej wykonanej po zdarzeniu wynika, że trawiaste pobocze, na które rzekomo miał wjechać pojazd marki M. nie nosi żadnych uszkodzeń (trawa jest wysoka, bujna i soczysta), na trawie brak jest świeżych śladów wgniecenia i bruzd, które pozostałyby na trawiastym poboczu w razie wjechania na nie kołami przez samochód M..

2)  Słupek nr 2 (drugi od przejścia dla pieszych) jest pochylony na godz. 14:30 (patrząc
z kierunku poruszania się pojazdu M.) i pochylony o około 60 - 70°. Aby słupek w wyniku uderzenia przechylił się w taki sposób, to pojazd marki M. musiałby wjechać kołami przednimi prostopadle do krawężnika, podczas gdy kierujący pojazdem M. poruszając się na rondzie pasem wewnętrznym, w celu uniknięcia uderzenia w lewy bok przez pojazd P., mógł jedynie odbić kierownicą w prawą stronę i wjechać na pobocze. W takiej sytuacji słupek chodnikowy nr 2, znajdujący się w odległości 0,65m od krawędzi jezdni, w wyniku uderzenia pochyliłby się na godz. 13:00 patrząc z kierunku poruszania się M..

3)  Z dokumentacji zdjęciowej sporządzonej w dniu 11 sierpnia 2022 r. przez inspektora technicznego (...) S.A. wynika, że w pojeździe M. uszkodzone zostały: katalizator, rura wydechowa środkowa, zamocowanie przekładni głównej, tj. części znajdujące się pod płytą podłogową. Aby doszło do uszkodzenia tych elementów pojeździe M., to słupki nr 1 i nr 2by znaleźć się pod pojazdem,
w wyniku uderzenia musiałyby pochylić się o 85-90°, a z dokumentacji zdjęciowej sporządzonej w dniu 6 sierpnia 2022 r. wynika, że słupek nr 1 jest pochylony 45-55°, zaś słupek nr 2 jest pochylony 60-70°.

4)  W deklarowanym zdarzeniu nie mogłoby ponadto dojść do uszkodzenia lewej strony
i tyłu pojazdu M..

(opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego M. B. – k. 203-224, wyjaśnienia biegłego na terminie rozprawy z 03.12.2025 r. – k. 267-267v.).

Prokuratura Okręgowa (...)w W., w związku z nadzorowanym śledztwem, w którego toku powzięto uzasadnione podejrzenie popełnienia szeregu przestępstw wyłudzeń odszkodowań komunikacyjnych z tytułu fikcyjnych kolizji drogowych, pismem z 30 maja 2023 r. zwróciła się do (...) S.A.
o przeslanie do wglądu akt postępowań szkodowych dotyczących zdarzeń m.in. z udziałem M. S. (1), w tym zdarzeń z udziałem pojazdu P. (...) nr rej (...)
i z udziałem pojazdu B. nr (...) (pismo Prokuratury Okręgowej (...)
w W. z 30.05.2023 r. – k. 103-103v.).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów.

Sąd dał wiarę obiektywnym dowodom ze wskazanych wyżej dokumentów, w tym dokumentacji fotograficznej zapisanej na płytach CD, jako że nie budziły one wątpliwości co do ich autentyczności i nie były kwestionowane przez strony postępowania.

Sąd uznał za w pełni wiarygodną opinię pisemną biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego M. B.. Biegły zarówno w opinii pisemnej, jak i w czasie ustnych wyjaśnień złożonych na rozprawie, przedstawił przekonująco podstawy przyjętych twierdzeń, uzasadniając szczegółowo i logicznie swój wniosek, że uszkodzenia samochodu przedmiotowego samochodu marki M. (...), z których powód wywiódł odpowiedzialność pozwanego ubezpieczyciela, nie mogły powstać
w okolicznościach deklarowanych przez ówczesnego właściciela pojazdu M. S. (2)
i opisanych przez powoda w pozwie. Wyjaśnienia biegłego były logiczne i spójne
z dokumentacją fotograficzną stanowiącą materiał dowodowy sprawy. Podane przez biegłego argumenty, które jednoznacznie świadczą o braku powstania uszkodzeń pojazdu wskazanych przez powoda (w szczególności w kalkulacji naprawy pojazdu stanowiącej podstawę roszczeń powoda) w deklarowanych okolicznościach, zostały wyżej opisane. Podkreślić trzeba ponownie, że na fotografiach wykonanych bezpośrednio po rzekomym zdarzeniu drogowym nie widać jakichkolwiek świeżych śladów (wgnieceń, bruzd) na trawiastym poboczu, na które rzekomo miał wjechać przedmiotowy pojazd, a które musiałyby pozostałyby na trawiastym poboczu w razie wjechania na nie kołami przez samochód. Skoro nie doszło do kontaktu pomiędzy pojazdami uczestniczącymi w rzekomym zdarzeniu, a samochód M. miał zjechać na pobocze i przodem uderzyć w znajdujące się tam słupki drogowe, to nie mogło dojść do, ujawnionych w kalkulacji naprawy przedstawionej przez powoda, uszkodzeń lewej
i prawej strony oraz tyłu pojazdu M.. Biegły sądowy zwrócił również słusznie uwagę, że M. S. (1) użytkował przedmiotowy pojazd M. (...) po 6 sierpnia 2022 r., albowiem z dokumentacji zdjęciowej sporządzonej przez inspektora technicznego pozwanego ubezpieczyciela wykonanej w dniu 11 sierpnia 2022 r. wynika, że zmienił się stan techniczny przedmiotowego pojazdu w stosunku do jego stanu technicznego zobrazowanego dokumentacją zdjęciową z dnia 6 sierpnia 2022 r., wykonaną przez M. S. (1). Na zdjęciach z 6 sierpnia 2022 r. widać, że opona koła przedniego prawego jest rozerwana, mokra, zaś na podstawie fotografii z dnia 11 sierpnia 2022 r. można ustalić, że w bieżnikach opon kół zalega suchy piach i błoto; narożnik przedni prawy pokrywy silnika nie posiadał żadnych uszkodzeń na zdjęciach z 6 sierpnia 2022 r., zaś w dnia 11 sierpnia 2022 r. był uszkodzony (zagięty); w dniu 6 sierpnia 2022 r. prawy reflektor był prawidłowo osadzony, zaś w dniu 11 sierpnia 2022 r. reflektor ,,wpadł” w gniazdo reflektora. Wszystko to prowadzi do oczywistego wniosku, że do wskazywanego zdarzenia drogowego faktycznie nie doszło, zaś podane przez powoda, ujawnione uszkodzenia samochodu M. powstały w innych okolicznościach niż deklarowane.

Fakty powyższe, opisane w opinii biegłego sądowego, wskazują na prawidłowość wniosków biegłego sądowego oraz wiarygodność wydanej przez niego opinii, która mogła stanowić podstawę ustaleń faktycznych w zakresie faktów wymagających wiedzy specjalnej. W tych okoliczności Sąd na podstawie art. 235 ² § 1 pkt. 5 k.p.c. pominął dowód z opinii innego biegłego sądowego niż biegły M. B. lub dowód z opinii uzupełniającej biegłego sądowego M. B., zgłoszony przez stronę powodową, jako zmierzający wyłącznie do przedłużenia postępowania. Sąd ma obowiązek dopuszczenia dalszej opinii, gdy opinia, którą dysponuje zawiera istotne luki, bo nie odpowiada na postawione tezy dowodowe, jest niejasna – nienależycie uzasadniona lub nieweryfikowalna, to jest gdy przedstawiona przez eksperta analiza nie pozwala organowi orzekającemu skontrolować jego rozumowania co do trafności jego wniosków końcowych ( tak SN w orz.: z dnia 19.08.2009 r., III CSK 7/09, z dnia 27.07.2010 r., II CSK 119/10 i z dnia 01.09.2009 r., I PK 83/09). Potrzeba opinii innego biegłego nie może być jedynie wynikiem niezadowolenia strony
z niekorzystnego dla niej wydźwięku konkluzji opinii, lecz musi być następstwem umotywowanej krytyki dotychczasowej opinii, ponieważ w przeciwnym razie sąd byłby zobligowany do uwzględniania kolejnych wniosków strony dopóty, dopóki nie zostałaby złożona opinia w pełni ją zadowalająca, co jest niedopuszczalne ( zob. orz. SN z dnia 10.01.2002 r., II CKN 639/99). W rozpatrywanym wypadku nie zachodziły wskazane wyżej okoliczności. Opinia biegłego sądowego M. B. była rzetelna, nie zawierała żadnych luk lub niejasności, a przedstawione w niej wnioski stanowiły logiczną konsekwencję przeprowadzonych przez biegłego i należycie uzasadnionych analiz.

Sąd uznał za niewiarygodne zeznania świadków M. O. i M. S. (1) co do okoliczności powstania uszkodzeń w pojeździe marki M. (...) nr rej. (...) w zdarzeniu z dnia 6 sierpnia 2022 r., z udziałem samochodu P. (...) nr rej. (...). Powstaniu uszkodzeń w opisanych przez te osoby okolicznościach przeczy opinia biegłego sądowego M. B., która – ze wskazanych wyżej szczegółowo przyczyn – została uznana przez Sąd za w pełni wiarygodną. Ponadto na fotografiach znajdujących się w aktach szkodowych (zapisanych na płycie CD), stanowiących materiał dowodowy sprawy, brak jest na trawiastym poboczu świeżych śladów, które musiałyby pozostawić koła pojazdu M. (...), gdyby faktycznie wjechał on na pobocze i uderzył w słupki drogowe na skutek zajechania drogi przez samochód P. (...). Okoliczności te świadczą o tym, że zeznania świadków przedstawiają nieprawdziwe okoliczności co do powstania uszkodzeń samochodu M. (...) w opisanym przez nich zdarzeniu, przy takim jego przebiegu jak deklarowany.

Sąd zważył, co następuje:

Powód swoje roszczenia wobec pozwanego zakładu ubezpieczeń wywodził
z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, jakim pozwany objął posiadacza pojazdu P. (...) nr rej. (...), który miał być sprawcą szkody w samochodzie M. (...) nr rej. (...).

W pierwszym rzędzie należało odnieść się do kwestii legitymacji czynnej powoda do wystąpienia z roszczeniem przeciwko pozwanemu. Z przepisu art. 509 § 1 k.c. wynika, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. W myśl art. 509 § 2 k.c., wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Skutkiem przelewu wierzytelności jest zmiana wierzyciela przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowego kształtu zobowiązania. W wyniku przelewu przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki wiązał go z dłużnikiem. Jednakże warunkiem otrzymania należności przez nabywcę wierzytelności jest udowodnienie, że prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Nabycie wierzytelności może nastąpić tylko wówczas i tylko
w takim zakresie, w jakim przysługiwała ona zbywcy.

Strona powodowa przedłożyła umowę cesji wierzytelności z polisy OC sprawcy, zawartą w dniu 3 listopada 2022 r. pomiędzy M. S. (1) (cedentem) a (...) Sp. z o.o. (cesjonariuszem). Według tej umowy, cedent przelał na cesjonariusza swoją wierzytelność z tytułu odszkodowania należnego cedentowi wobec sprawcy szkody oraz ubezpieczyciela sprawcy szkody, w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 6 sierpnia
2022 r., likwidowaną przez (...) S.A. pod numerem szkody(...)(szkoda w pojeździe M. (...) nr rej. (...)). Umowa cesji wierzytelności jest umową konsensualną, a jej skuteczność prawna nie jest uzależniona od spełnienia przez cesjonariusza obowiązku zapłaty ceny nabycia wierzytelności. Kwestia wzajemnych rozliczeń między stronami umowy cesji wierzytelności nie ma więc znaczenia w odniesieniu do skuteczności przelewu, a umowa cesji może być zawarta pod tytułem darmym. Na podstawie wskazanej umowy cesji wierzytelności powodowa spółka mogła zatem nabyć skutecznie dochodzoną pozwem wierzytelność o odszkodowanie, w związku ze szkodą w samochodzie M. (...), jednakże pod warunkiem, że wierzytelność taka przysługiwała zbywcy wierzytelności – M. S. (1).

Odpowiedzialność pozwanego ubezpieczyciela za szkodę w samochodzie M. (...), do której miało dojść 6 sierpnia 2022 r. w zdarzeniu z udziałem kierującego samochodem P. (...), należało oceniać na gruncie art. 822 § 1 k.c. Zgodnie z tym przepisem, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Warunki obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych unormowane zostały szczegółowo w ustawie z dnia
22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (tekst jedn.: Dz. U.
z 2025 r., poz. 367). W myśl art. 34 ust. 1 tej ustawy, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku
z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej wyrządziła szkodę ruchem tego pojazdu (art. 35). Odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym (art. 36 in princ.). Stosownie zaś do art. 19 ust. 1 powołanej ustawy, poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.

Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierowcy pojazdu mechanicznego wyznaczona jest – zarówno co do zasady, jak i granic – odpowiedzialnością tego posiadacza lub kierowcy ( vide: orz. SN z dnia 29.11.1996 r., III CZP 118/96). Dochodząc roszczeń od zakładu ubezpieczeń poszkodowany musi zatem przede wszystkim wykazać przesłanki odpowiedzialności samego sprawcy szkody, bez których istnienia w ogóle nie powstaje odpowiedzialność ubezpieczyciela.

Podstawą ewentualnej odpowiedzialności kierującego samochodem P. (...) za uszkodzenia samochodu M. (...), w deklarowanych okolicznościach w zdarzeniu
z 6 sierpnia 2022 r., która determinuje odpowiedzialność ubezpieczyciela, jest art. 436 § 1 k.c. w zw. z art. 435 k.c., skoro nie doszło do kontaktu pojazdów (ich zderzenia). Stosownie do tych przepisów, odpowiedzialność za szkodę na osobie ponosi samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności. Odpowiedzialność z art. 436 § 1 k.c. w zw. z art. 435 k.c. jest więc odpowiedzialnością na zasadzie ryzyka, od której zwalniają wyłącznie wymienione wyżej przesłanki egzoneracyjne.

Na gruncie powyższych zasad, brak jest podstaw do przypisania pozwanemu ubezpieczycielowi odpowiedzialności odszkodowawczej za uszkodzenia samochodu M. (...), w związku z którymi powód dochodzi odszkodowania w niniejszej sprawie. Jak ustalono w toku postępowania, wskazane przez powoda uszkodzenia samochodu M. (...) nie powstały w zdarzeniu drogowym z 6 sierpnia 2022 r. z udziałem samochodu P. (...), w okolicznościach deklarowanych przez uczestników tego rzekomego zdarzenia i przez powodową spółkę, lecz w innych okolicznościach. Wniosek taki wynika w sposób niebudzący wątpliwości z przeprowadzonych w rozpatrywanej sprawie dowodów, w szczególności z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej
i ruchu drogowego. W kontekście materiału dowodowego sprawy nie da się przyjąć, że kierujący samochodem P. (...) był sprawcą stwierdzonych uszkodzeń w samochodzie M. (...) – że w ogóle zaistniało zdarzenie, warunkującego jego odpowiedzialność odszkodowawczą i że istnieje związek przyczynowy pomiędzy owym domniemanym zdarzeniem a wskazywanymi uszkodzeniami w samochodzie M. (...). Dlatego brak jest także podstaw do przypisania odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego ubezpieczyciela względem M. S. (1) (ówczesnego właściciela pojazdu M.).
W konsekwencji powodowa spółka nie mogła w drodze umowy cesji nabyć skutecznie od M. S. (1) dochodzonej pozwem wierzytelności. Jako że powództwo było bezpodstawne już co do samej zasady, nie było już potrzeby ustalania wysokości szkody.

Mając to na wszystko na uwadze, Sąd w punkcie I sentencji wyroku oddalił powództwo na podstawie powołanych wyżej przepisów.

Orzekając o kosztach postępowania w pkt. II sentencji wyroku, Sąd kierował się zasadą odpowiedzialności za wynika sprawy, wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. Powód, jako przegrywający sprawę, zobowiązany jest zwrócić pozwanemu koszty niezbędne do celowej obrony w kwocie 6.937,59 zł. Na kwotę tę składają się wydatki pozwanego na opinię biegłego sądowego w wysokości 1.520,59 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego
w wysokości 17 zł i wynagrodzenie pełnomocnika procesowego pozwanego w stawce 5.400 zł, ustalonej na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn.: Dz. U.
z 2023 r., poz. 1964).

Nieuiszczone przez strony i wyłożone tymczasowo przez Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Warszawie koszty sądowe z tytułu wydatków na opinię biegłego sądowego wyniosły 211,15 zł. Z uwagi na wskazany wyżej wynik sprawy, Sąd w pkt. III sentencji wyroku na podstawie art. 83 ust. 1 w zw. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazał pobrać powyższą kwotę na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie od pozwanego.