Uzasadnienie z 15 grudnia 2025, sygn. IV K 40/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IV K 40/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. M. (1)

czyn przypisany w pkt 1 wyroku z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.294 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. U. (1) zmarła 10 lipca 2022 roku jako bezdzietna wdowa. Miała brata-A. K. i siostrę B. (matkę oskarżonej J. M. (1) i K. M. (1)), która zmarła wcześniej. Jej zmarły mąż I. miał siostrę E. K..

Sąd Rejonowy w Skierniewicach postanowieniem z dnia 18 stycznia 2023 roku w sprawie o sygn. akt I Ns 470/22 stwierdził, że spadek po zmarłym w dniu 7 marca 2017 roku mężu M. I. U. nabyli -żona M. U. (1) i siostra E. K. po 1/2 części każda z nich, zaś po zmarłej 10 lipca 2022 roku M. U. (1)- brat A. K. w 1/2 części oraz po 1/4 części siostrzenice- J. M. (1) i K. M. (1) z domu M.. Podczas tej sprawy okazało się, że M. U. (1) nie pozostawiła testamentu.

Z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku w dniu 16 września 2022 roku wystąpił A. K..

Z kolei J. M. (1) w dniu 6 marca 2024 roku złożyła wniosek o dział spadku po zmarłej M. U. (1) i sprawa nie została zakończona i nadal się toczy przed Sądem Rejonowym w Skierniewicach pod sygnaturą I Ns 128/24.

kopia postanowienia

2, 66

zeznania A. K.

9 v.-10, 440, 441, 442, 445

protokół oględzin akt postępowania I Ns 470/22

58

kopia wniosku

60-62

wyjaśnienia oskarżonej

113, 113 v., 402 v., 403 v., 404 v., 405

kopia wniosku o dział spadku z załącznikami

166-188

zeznania D. K. (1)

190 v., 456 v., 460

zeznania K. M. (1)

206 v., 446-447, 449

zeznania E. K.

237 v., 440, 494 v.-495

płyta z fotokopią akt I Ns 128/24

342

dokumenty złożone na rozprawie

455

odpis aktu zgonu

17

pismo obrońcy z załącznikami

480-493

Oskarżona we wniosku ze sprawy I Ns 128/24 wniosła o ustalenie, że w skład spadku po zmarłej M. U. (1) wchodzi udział w mieszkaniu (z garażem) położonym w S., prawie użytkowania gruntu pod garażem oraz pieniądze zgromadzone na dwóch rachunkach bankowych o numerach: (...) (6099,88 zł) i (...) (220081,27 zł), które były prowadzone w (...) Bank (...) S.A. Wnioskowała o dokonanie podziału poprzez przyznanie nieruchomości A. K. z obowiązkiem uiszczenia stosownych kwot na rzecz pozostałych spadkobierców, z przyznaniem środków pieniężnych zgromadzonych na obu rachunkach na rzecz J. M. (1) i K. M. (1). Dodatkowo podnosiła konieczność rozliczenia poniesionych nakładów z tytułu opłat czynszu za mieszkanie czy kosztów pogrzebu M. U. (1).

Do pierwszego rachunku nr (...) byli upoważnieni: I. U., M. U. (1) i od 19.07.2017 r. Z. D.. Ten rachunek był prowadzony dla małżonków- M. i I. U.. Na dzień 7 marca 2017 r., to jest śmierci I. U. jego saldo wynosiło 2386,59 zł, zaś w chwili śmierci M. U. (1) saldo było w wysokości 6099,88 zł.

Rachunek o numerze (...) M. U. (1) założyła w dniu 7 marca 2017 r., czyli dniu śmierci I. U. i była jego jedynym posiadaczem i do niego M. U. (1) udzieliła w dniu 5 stycznia 2018 r. pełnomocnictwa tylko J. M. (1). Na ten rachunek w dniach 7-8 marca 2017 roku wpłynęły środki z tytułu wcześniej prowadzonych lokat terminowych wobec ich zerwania lub wygaśnięcia, a także pieniądze z tytułu likwidacji innego rachunku niż te dwa wymienione powyżej. Łącznie chodziło o kwotę zbliżoną do 150.000,-zł. Na rachunku o numerze (...), w dacie zgonu M. U. (1) były środki w kwocie 220.081,27 złotych.

Do żadnego z rachunków nie dochodziło do logowania za pośrednictwem bankowości elektronicznej. Brak było zapisów na wypadek śmierci powiązanych z dwoma rachunkami M. U. (1).

pisma (...) Banku (...)- dokumentacja bankowa

3, 20, 33, 133, 213-226, 241-245, 247-325,

wydruk z Centralnej Informacji

4-5

zeznania A. K.

10, 444, 445

zestawienia operacji

21-22, 23, 50-52, 416-436

potwierdzenia sald rachunków

25-26, 54-55

zeznania Z. D.

18 v., 440, 494 v.-495

kopie pełnomocnictw

36, 39

wypis z rejestru gruntów

92

wypisy z księgi wieczystej

93-95, 123-132

wyjaśnienia oskarżonej

113 v., 114, 402 v.-403, 404 v., 405, 406, 406 v.

zeznania K. M. (1)

206 v.-207, 447, 449

zeznania D. K. (1)

191, 460, 461

pismo S. z historią rachunku

346-347

potwierdzenie otwarcia rachunku

38

umowa rachunku wraz z załącznikami

40-49

pismo (...) Bank (...) z załącznikami

213-226

kopia wniosku o dział spadku

166-188

zeznania J. B.

407-407 v.

płyta z fotokopią akt I Ns 128/24

342

Oskarżona J. M. (1) w dniu 11 lipca 2022 roku przyjechała do S. i w (...) Bank (...) S.A. w S., powołując się na udzielone jej wcześniej przez M. U. (1) pełnomocnictwo, zleciła przelew kwoty 220 tysięcy złotych na swój rachunek bankowy prowadzony w W. w (...) Bank (...) S.A. o numerze (...) i następnie z tego rachunku w dniu 13 lipca 2022 roku 200.000,-zł przelała na kolejne swoje konto o numerze (...).

O śmierci M. U. (1) rodzinę A. K. telefonicznie poinformował ojciec oskarżonej T. M. a także telefonicznie informował, że mieszkanie i rachunki po zmarłej M. U. (1) są przeznaczone dla H., córki oskarżonej.

M. U. (1) za życia mówiła o zamiarze zostawienie swojego majątku córce oskarżonej, jednak formalnie do tego nie doszło, ponieważ nie sporządziła testamentu. Jej śmierć była niespodziewana, zmarła w szpitalu.

zeznania A. K.

9 v.-10, 440, 441, 442, 445

zeznania D. K. (1)

191, 456 v.-457, 460

zeznania Z. D.

18 v., 440, 494 v.-495

wyjaśnienia oskarżonej

113-113 v., 402 v.-403, 404 v., 405, 406, 461 v., 494 v.

zeznania K. M. (1)

206 v., 446-447, 449

powtórny wydruk potwierdzenia wykonania przelewu -wydruk z systemu

24, 53

pismo S. z płyta z historią rachunku

346-347

zeznania J. B.

407-407 v.

zeznania T. M.

407 v.-408

pismo banku ze scanem dyspozycji przelewu dokonany 11.07.2022 r. przez J. M. (1) z podpisem na odwrocie o brzmieniu M.

478-479

Między D. K. (1) -kontaktującym się w imieniu ojca A. K. - uważającego się jednak za jednego ze spadkobierców zmarłej M. U. (1), a pozostałymi spadkobiercami, to jest: J. M. (1) i K. M. (1) były prowadzone od sierpnia 2022 roku rozmowy za pośrednictwem założonej przez D. K. (1) na M. grupy oraz poprzez wiadomości mailowe. Rozmowy dotyczyły początkowo, jeśli chodzi o elementy wchodzące w skład spadku po zmarłej M. U. (1) wyłącznie mieszkanie jako generującego koszty. Była też poruszana kwestia uzyskania poświadczenia dziedziczenia od notariusza, do czego ostatecznie nie doszło. W jednej z wiadomości- konkretnie z 5 sierpnia 2022 r. oskarżona podnosiła krótki czas jaki upłynął od śmierci ciotki-M. U. (1) i to, że nie trzeba się spieszyć ze sprawami z podziałem spadku, jest 6 miesięcy, żeby załatwić sprawy związane z podziałem spadku, jeśli do tego czasu nic nie zostanie zrobione, to według ustawy można się wybrać do sądu.

Po stwierdzeniu nabycia spadku A. K. jednak 28 lutego 2023 roku zwrócił się do Centralnej Informacji -K. O. by ustalić rachunki posiadane przez M. U. (1). W odpowiedzi z 4 marca 2023 r. wynikało, że dla zmarłej były prowadzone dwa rachunki bankowe w (...) o numerach: (...) i (...) i tylko pierwszy rachunek jest nadal prowadzony, a drugi rachunek, do którego upoważnienie posiadała oskarżona już nie był prowadzony. Z kolei (...) Bank (...) S.A. w piśmie z 22.03.2023 r. udzielił odpowiedzi o saldach w tych rachunkach na datę 10 lipca 2022 r., czyli na datę śmierci M. U. (1). Ponieważ z pisma K. O. wynikało, że obecnie drugi rachunek nie jest prowadzony, to A. K. wywnioskował, że brakuje kwoty 220 tysięcy złotych i jedynie tylko przypuszczał, że mogła je wypłacić J. M. (1), nie miał pewności. J. M. (1) nie informowała o podjęciu pieniędzy z rachunku zmarłej ciotki.

W mailu z 24 marca 2023 roku do oskarżonej i jej siostry D. K. (1) załączył uzyskaną z K. O. odpowiedź i pytanie jak oskarżona z siostrą widzą dział spadku. Prosił o konkretną odpowiedź, co z masy spadkowej je interesuje: mieszkanie czy gotówka, jeśli mieszkanie, to czy jest gotowość do spłaty pozostałych spadkobierców z siostrą wuja włącznie (k.198). Odpowiedzi na tą prośbę nie otrzymał, jedynie J. M. (1) opuściła grupę założoną przez D. K. (1) na M. 24 marca 2023 r. o godzinie 20:01. Po dwóch tygodniach więc D. K. (1) wysłał wezwanie listem poleconym do wydania kluczy do mieszkania. W dniu 25 kwietnia 2023 roku doszło do spotkania A. K. i J. M. (1) oraz K. M. (1) z udziałem D. K. (1) i przekazania A. K. kluczy do mieszkania wchodzącego w skład spadku po M. U. (1). W trakcie spotkania w mieszkaniu nie była bezpośrednio poruszana kwestia pieniędzy, jedynie J. M. (1) z K. M. (1) jednoznacznie zajęły stanowisko, że nie są zainteresowane przejęciem mieszkania.

Na początku maja 2023 roku J. M. (1) napisała do D. K. (1) podając wartość mieszkania wynikającą ze zleconej wyceny załączając operat szacunkowy. W odpowiedzi w mailu z 14 maja 2023 roku D. K. (1) wskazywał, że A. K. chce swoją część kwoty zdeponowanej na rachunku oszczędnościowym ciotki i prosił o propozycje jak to w obecnej sytuacji zostanie rozwiązane, pisał również, że podana przez J. M. (1) wartość mieszkania jest zbyt wysoka. D. K. (1) w swych mailach do obu sióstr wskazywał wartość mieszkania na niższą. W odpowiedzi kierowanej w dniu 17 maja 2023 roku zarówno do D. K. (1) jak i siostry K. M. (1) oskarżona zgłaszała możliwość rozmowy co do wartości mieszkania dla potrzeb działu spadku. Była to ostatnia wiadomość wymieniona z oskarżoną. K. na tej podstawie ocenili, że J. M. (1) nie dysponuje już pieniędzmi z rachunku M. U. (1) i że nie ma się już środków pieniężnych do podziału. Następnie po czterech miesiącach 7 września 2023 roku do D. K. (1) napisała K. M. (1) deklarując wolę ostatecznego uregulowania działu spadku. W odpowiedzi w mailu z 12 września 2023 roku za pośrednictwem D. K. (1) podana została propozycja A. K. by J. M. (1) i K. M. (1) rozliczyły między sobą pieniądze z rachunku M. U. (1), a on wziąłby mieszkanie i zapłacił różnicę. Ta propozycja była spowodowana tym, że wobec braku pieniędzy na koncie, była to realna możliwość uzyskania spadku. Ostatecznie jednak do takiego polubownego podziału nie doszło, gdyż A. K. nie zaakceptował wartości mieszkania wynikającej z operatu szacunkowego z maja 2023 zleconego m.in przez oskarżoną. Następnie doszło do przypadkowego spotkania z T. M. na cmentarzu w dniu 6 grudnia 2023 roku, gdzie żona A. K. zapytała o rozliczenia spadkowe. Po tym spotkaniu w mailu z 8 grudnia 2023 roku K. M. (1) opisała sytuację z dokonanym przez oskarżoną przelewem, deklarując w imieniu również siostry wolę ugodowego zakończenia sprawy u notariusza w styczniu 2024 r. w sposób proponowany wcześniej przez A. K. przy przyjęciu wartości mieszkania na 400.000,-zł. Miała miejsce również korespondencja co do dokonania rozliczeń podatkowych i zakończenia sprawy u notariusza. W mailu z 30 grudnia 2023 roku K. M. (1) informowała, że uiściła, jak i J. M. (1) wszystko, a po Nowym Roku zgłoszą się do Urzędu Skarbowego by zaświadczenie co do podatku od spadku uzyskać i pytała czy przesłać je notariuszowi. Takie zaświadczenie J. M. (1) o zapłaceniu podatku od spadków i darowizn uzyskała 12 stycznia 2024 r. W styczniu 2024 roku A. K. z D. K. (1) udali się do notariusza by ustalić przeprowadzenie działu spadku, jednak notariusz nie podjął się przeprowadzenia takiego aktu z uwagi na brak pieniędzy spadkowych, ponadto konieczność dokonania również podziału spadku po I. U., mężu M. U. (1) i ustaleń co do tego, czy i w jakiej części pieniądze na koncie należały do I. U.. O tych ustaleniach mailem z 9 stycznia 2024 roku została poinformowana przez D. K. (1) K. M. (1) z propozycjami podziału spadku. Pierwszej- sprzedaży nieruchomości i podzielenia się pieniędzmi zgodnie z wysokością udziałów w spadku, ale ze zgłoszeniem obaw co do rozliczenia pieniędzy z rachunku zmarłej, stąd pojawiało się zastrzeżenie, gdyby oskarżona dysponowała całą kwotą, o rozliczeniu się w zakresie pieniędzy przed sprzedażą mieszkania. Druga z kolei udania się do prawnika i założenia sprawy o dział spadku w sądzie i ustalenia zgodnego sposobu podziału nieruchomości, gotówki i wartości spłat.

Korespondencja pisemna, głównie mailowa i przez M. była prowadzona do końca stycznia 2024 roku.

Później w marcu 2024 roku okazało się, że oskarżona wystąpiła o dział spadku wskazując wartość mieszkania na kwotę 485.000,-zł, której A. K. nie zaakceptował. W toku sprawy A. K. zgłosił wniosek również o naliczenie odsetek za okres, w którym J. M. (1) korzystała z jego części środków zgromadzonych na rachunkach.

kopie korespondencji

98-103, 163-164, 195-198, 413-415, 467-475

zeznania A. K.

108 v., 441, 442-443, 444, 445

zeznania D. K. (1)

190 v.-192, 457-461

wyjaśnienia oskarżonej

113 v.-114, 403 v.-404, 404 v., 405

operaty szacunkowe

85-92, 134-142, 148-154

potwierdzenie odbioru kluczy

165, 199

zeznania K. M. (1)

206 v., 447-448, 449 - 451, 452

zawiadomienie o przestępstwie

1

protokół ustnego zawiadomienia o przestępstwie

9-10

zaświadczenie

187

protokół rozprawy z oględzinami wiadomości na telefonie D. K. (1)

458 v.-460

pismo pełnomocnika A. K. z załączoną korespondencją z telefonu D. K. (1)

466-475

Oskarżona J. M. (1) dokonała przelewu kwoty 40.000,-złotych w dniu 2 listopada 2023 roku z rachunku o numerze (...) na rzecz K. M. (2) z zaznaczeniem w tytule "zwrot". Na ten rachunek w lipcu 2022 roku przelała 200.000,-zł z konta o numerze (...), na które przelała środki w kwocie 220.000,-złotych z konta M. U. (1). Potem zaś z powrotem przelewała mniejsze kwoty np. 30 lipca 2022 roku-20 tysięcy złotych, które następnie przeznaczyła na furgonetkę, 16 sierpnia 2022 r. -8 tysięcy złotych a 21 sierpnia 2022 roku -5 tysięcy złotych. K. M. (1) złożyła zaś do akt sprawy pismo zatytułowane "oświadczenie", w którym podnosi, że nie czuje się pokrzywdzona działaniami siostry-J. M. (1). K. M. (1) podała, że dodatkowo siostra w gotowce przekazała jej 70.000,-zł w październiku 2023 roku. Zatem siostry rozliczyły między sobą na pół kwotę wypłaconą przez oskarżoną z konta M. U. (1).

kopia przelewu

161

oświadczenie

162

zeznania K. M. (1)

206 v.-207, 448, 449

pismo S. z historią rachunku

346-347

wyjaśnienia oskarżonej

404 v.

Oskarżona ma lat 42. Ma wykształcenie wyższe, z zawodu jest historykiem sztuki. Jest mężatką, ma dwoje dzieci, które pozostają na jej utrzymaniu. Prowadzi działalność gospodarczą w postaci sklepu ze sztuką, z której uzyskuje dochody w wysokości 3000,-zł miesięcznie. Posiada działkę, nie była wcześniej karana.

dane o karalności

353

dane osobowe

402-402 v., 494 v.

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonej

Wyjaśnienia oskarżonej były wiarygodne co do tych okoliczności, które znajdowały potwierdzenie w zeznaniach świadków czy załączonych do akt dokumentach, np. postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku czy potwierdzeniu dokonania przelewu przez nią z uwzględnieniem uwag co do zeznań świadków .

zeznania K. M. (1)

Zeznania K. M. (1) były również wiarygodne co do okoliczności znajdujących potwierdzenie w zeznaniach innych świadków czy zgromadzonych dokumentach. Kwestia jej oceny -pokrzywdzenia czy nie - działaniami siostry stanowi wyłącznie jej subiektywną ocenę zaistniałej sytuacji. Wobec ustaleń między siostrami sąd również przyjął ich twierdzenia o dokonaniu wzajemnych rozliczeń co do kwoty 110.000,-zł. Oczywiste jest wobec treści potwierdzeń przelewu, że została kwota 40.000,-zł przelana przez J. M. na konto K. M. (1), (ale już z innego konta niż to, na które oskarżona przelała pieniądze z rachunku M. U. (1), gdyż było dokonane z konta, na które J. M. przelała środki po zmarłej). Należy jedynie zaznaczyć, że Sądu nie przekonują twierdzenia o zwrocie jednorazowo w gotówce przez J. M. (1) na rzecz K. M. (1) kwoty 70.000,-złotych wobec wysokości tej kwoty i nieprzekonujących zdaniem sądu twierdzeniach o potrzebie takiej kwoty na bieżące wydatki świadka w Polsce. Mimo tych uwag jednak sąd uznał, że kwestia sposobu rozliczeń z tytułu spadku między nimi należy już do nich w zaistniałej sytuacji i to, że K. M. (1) absolutnie nie chciała stwarzać żadnych problemów z powodu spadku siostrze -J. M. (1). Co znamienne nie kwestionowała i godziła się wręcz z twierdzeniami siostry, że M. U. (1) chciała wszystko zostawić córce oskarżonej H. - akceptując to. Przekonywała jednak popierając wersję siostry, że jak oskarżona była przekonana, że J. M. (1) była uprawniona do podjęcia pieniędzy, a gdy się okazało, że jednak wchodzą one w skłąd spadku, to starała się pomniejszać wagę działań oskarżonej, że wprawdzie nic z tą wiadomością one nic nie zrobiły, ale i nic nie zrobił A. K. (k.448), gdy tak wcale nie było. W imieniu A. K. przecież D. K. (1) przesłał informacje o uzyskanych numerach rachunków i środkach na nich zgromadzonych i pytał o propozycje rozwiązania tej sytuacji- k.197- wiadomość z 14 maja 2023 r. i informował, że wobec dużej wartości nieruchomości nie jest zainteresowany przejmowaniem jej na własność i spłatą pozostałych. Wprost pisał, że "ojciec chce dostać swoją część kwoty zdeponowanej na rachunku, proszę o propozycję w jaki sposób to w obecnej sytuacji zostanie rozwiązane?". Wcześniej w mailu z marca 2023 roku zgodnie z zeznaniami K. M. (1) (k.447) i treścią maila (k.198) informował o piśmie z Banku z informacją o dwóch rachunkach- nawet przesyłał ich treść. Wbrew jednoznacznej treści maila, którego otrzymania i treści przecież nie kwestionowała niewiarygodne są jej zeznania w postępowaniu sądowym co do twierdzeń, że D. K. (2) o pieniądzach nie pisał, a tylko o zniesieniu współwłasności mieszkania. Przed sądem K. M. (1) zrównywała przekazywaną przez jej ojca w dniu śmierci M. U. (1) informację, o pozostawieniu przez M. U. (1) całego majątku H.-córce oskarżonej z przekazaniem informacji o dokonanej wypłacie pieniędzy-przelewie przez oskarżoną, co nie miało miejsca. Nawet sama w dalszym ciągu swych zeznań przed sądem relacjonowała treść rozmowy telefonicznej swego ojca z K. podając, że oprócz informacji o śmierci M. U. (1) i konieczności wyprawienia pogrzebu przekazał im również, że "wszystko należy się H." i że "mieliśmy świadomość, że rodzina jest poinformowana (...), że moja siostra zrobiła przelew, tylko nie wiem kiedy ta informacja do wujostwa trafiła" (k.451). Chybiony jest argument K. M. (1), że gdyby oskarżona chciała ukryć pobranie pieniędzy z konta, to nie robiłaby przelewu, gdyż jako pełnomocnik bez dostępu internetowego do konta (którego w ogóle nie było) i nie posiadając karty bankomatowej do tego rachunku, dokonując wypłaty środków z tego konta, bez względu na formę tej wypłaty, J. M. (1) musiałaby powołać się na pełnomocnictwo.

zeznania E. K., Z. D.

Zeznania tych świadków zasługiwały na wiarę jako nie budzące wątpliwości sądu i nie kwestionowane przez strony.

zeznania J. B.

Były wiarygodne. Świadek była jedynie znajomą zmarłej, pomagała jej w pracach domowych. Z żadną ze stron nie miała szczególnie bliskich relacji, relacjonowała tylko to, czego była świadkiem, a o przekazywanych w trakcie zeznań dodatkowych okolicznościach wiedziała jedynie z uwagi na powiązania rodzinne M. U. (1) i tylko tyle co przekazała jej zmarła.

zeznania A. K.

Zasługiwały na danie wiary co do zasady jako spójne i logiczne oraz znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Nie były jednak pełne co do utrzymywania kontaktu z M. U. (1). Z jednej strony bowiem oskarżyciel posiłkowy twierdził, że te kontakty były i nie było żadnego konfliktu, by z drugiej strony przyznać, że w ostatnich miesiącach czy latach tego kontaktu w ogóle nie było. A. K. zeznając w zakresie relacji ze zmarłą ograniczał się do zdecydowanie wcześniejszego czasu, kiedy jeszcze żyły obie jego siostry i były to kontakty związane z uroczystościami rodzinnymi czy świątecznymi oraz spotkaniami z tytułu imienin czy urodzin. W jego zeznaniach nie było mowy o stałych odwiedzinach w domu czy rozmowach telefonicznych, wynikał z nich wprost brak tego rodzaju kontaktu bezpośredniego czy nawet za pośrednictwem telefonu.

zeznania D. K. (1)

Świadek D. K. (1) był świadkiem wiarygodnym. Decydująca treść jego zeznań odnosiła się do tego co wydarzyło się po śmierci M. U. (1), znajdowała odzwierciedlenie w załączonej do akt korespondencji. Z kolei treści wymienianej korespondencji czy mailowo, czy za pośrednictwem internetowych komunikatorów potwierdzała również K. M. (1), łącznie z opuszczeniem przez J. M. (1) grupy założonej do korespondencji z kuzynkami w kwestii spadku przez D. K. (1). Łącznie zatem z tą korespondencją zeznania tego świadka pozwalały na odtworzenie rozmów i ustaleń dokonywanych przez D. K. (1) z kuzynkami- oskarżoną i jej siostrą K. M. (1). Przekonująco również brzmiały twierdzenia świadka co do przypuszczeń co do osoby, która mogła pobrać pieniądze z konta ciotki i przyczyn, dla których wprost tego nie zarzucał formułując tylko w imieniu ojca sugestie co do podziału masy spadkowej, najpierw przekazanie informacji w marcu 2023 roku o tym, że wraz z ojcem dysponują potwierdzeniem jakie środki były na rachunkach M. U. (1) w chwili jej śmierci i aktualnym stanie tych rachunków z pytaniem ogólnym do kuzynek jaka w związku z tym jest ich propozycja rozwiązania tego problemu, potem we wrześniu z kolejną propozycją, że one może między sobą podzielą te środki przy zgodzie na pozostawienie mieszkania A. K. i dopiero w grudniu 2023 roku oficjalną informacją od K. M. (1), że środki z jednego z kont- w wysokości 220 tysięcy złotych przelała na własne konto oskarżona.

dokumentacja bankowa, pisma banków

Wiarygodna, odzwierciedlająca operacje na rachunku, choć z uwzględnieniem ostatecznych ustaleń, np. początkowo w piśmie (...) mimo podanie informacji co do dwóch rachunków bankowych, to podanie dwukrotnie przy okazji tych informacji tylko jednego numeru rachunku, by potem poprawić w kolejnym piśmie tą pomyłkę ze wskazaniem informacji co do każdego z dwóch rachunków. Dotyczy to również wskazania początkowo na podstawie systemu informacji o przelewie zleconym na dane M. U. (1) i dopiero na żądanie sądu przesłaniu dyspozycji przelewu z podpisem oskarżonej i wskazaniem, że dyspozycję 11 lipca 2022 r. zlecał pełnomocnik do rachunku M. U. (1), a nie jego właściciel.

zawiadomienie o przestępstwie,

protokół ustnego zawiadomienia o przestępstwie

Dokumenty te stanowiły obiektywny dowód tego jakiej treści zawiadomienia zostały złożone.

odpis aktu zgonu, dane o karalności

Dokumenty wydane przez uprawnione podmioty, niekwestionowane.

dokumenty z akt spraw spadkowych, w tym płyty z kopia akt.

Dowód obiektywny potwierdzający treść złożonych wniosków w sprawach, przeprowadzonych czynności oraz zapadłych decyzji.

protokół oględzin akt postępowania I Ns 470/22

Dowód jakie czynności zostały przeprowadzone i jakie ustalenia podczas nich dokonane, co przez strony nie było kwestionowane.

operaty szacunkowe z załącznikami

Dowód przeprowadzenia takiej czynności i jej wnioskami. Niekwestionowane przez strony, że miało miejsce.

kopie korespondencji

Niekwestionowane ani co do treści, ani wysyłania jej przez poszczególne osoby.

potwierdzenie odbioru kluczy

Potwierdzające opisywana czynność. Niekwestionowane.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarzonej J. M. (1)

Wyjaśnienia oskarżonej J. M. (1) nie zasługiwały w części na wiarę. Nieprzekonujące są jej twierdzenia, że M. U. (1) miała ją celowo wprowadzić w błąd co do tego, że środki pieniężne znajdujące się na koncie nie wchodzą w skład spadku po niej i że dopełniła wszystkich formalności w banku by oskarżona swobodnie mogła dysponować nimi po jej śmierci. Oskarżona podkreślała sprawność umysłową swej ciotki, jej orientację w życiowych sprawach, wykształcenie wprawdzie nie związane z prawem, bo medyczne, ale mające gwarantować według twierdzeń oskarżonej trafność twierdzeń i decyzji podejmowanych przez M. U. (1). Zatem skoro tak było, to nie sposób sobie wyobrazić by nie sprawdziła tak podstawowej rzeczy jak to, że udzielenie pełnomocnictwa do rachunku odnosi się wyłącznie do działań na rzecz i w imieniu udzielającego pełnomocnictwa, a rozporządzenia w banku co do środków zgromadzonych na rachunku na wypadek śmierci są możliwe, ale mają swoje ograniczenia. Oskarżona również była osobą z wyższym wykształceniem, chociaż nie prawniczym, ale nie przekonujące jest to, że jej świadomość prawna była tak niska jak twierdziła przed sądem. Nawet w banku nie upewniła się co do faktycznej możliwości wypłaty pieniędzy. Nie przekonuje sądu jej twierdzenie, że nie zrobiła tego, bo wierzyła w twierdzenia ciotki, ponadto nie chciała się dzielić z pracownikiem banku jako obcą osobą informacją o śmierci ciotki. Zwrócić uwagę należy na dalszy ciąg wyjaśnień oskarżonej, gdy argumentowała, że zlecenie natychmiast przelewu środków z konta ciotki po jej śmierci (oprócz oczywiście zamieszkiwania w innej miejscowości) miało wynikać z braku zaufania do banku, w którym M. U. (1) trzymała na rachunku swoje środki. W tym kontekście zupełnie nie przekonuje pozostawienie tego konta, nie zamknięcie go. Przecież przy braku zaufania do banku, formalnym i legalnym pozostawieniu pieniędzy dla oskarżonej na wypadek śmierci naturalne było poinformowanie pracownika o śmierci ciotki i przy okazji tej jednorazowej wizyty likwidacja tego rachunku. W takich okolicznościach naturalne również było zapytanie w banku o zaistniałą sytuację wobec śmierci ciotki, co również nie nastąpiło. Oskarżona podkreślała swój brak prawnej orientacji, ale również ma wykształcenie wyższe, również nieprawnicze jak zmarła, ale jak wynika z treści przesyłanych maili czy korespondencji z D. K. (1) pewne przepisy dotyczące dziedziczenia, choć nie do końca precyzyjnie, ale jednak nie były jej obce- chociażby termin sześciomiesięczny i w tym zakresie potrafiła uzyskać wiedzę z zakresu prawa. Oskarżona po raz pierwszy była przesłuchiwana 20 lutego 2024 roku, wówczas odmówiła składania wyjaśnień - k.84, jedynie jej obrońca złożył operat szacunkowy z 5.05.2023 r. dotyczący wyceny nieruchomości położonej w S. -garażu na kwotę 46 tysięcy,-złotych (k.85-97). Nie była to pełna wycena nieruchomości pozostałych po zmarłej, bo później jeszcze została złożona również przez obrońcę oskarżonej wycena mieszkania z 4 maja 2023 r. na 437.000,-zł (134-142). Wartość nieruchomości jednak nie powoduje, jak potem w toku postępowania chciała przekonać oskarżona, że nikt nie został pokrzywdzony, skoro sam A. K. przecież wskazywał by z siostrą K. M. (1) pieniędzmi się podzieliła, a on weźmie mieszkanie. Faktycznie takiej treści propozycje padały, ale miało to miejsce już po dokonanym przelewie w reakcji na zaistniałą sytuację. A. K. w zawiadomieniu o możliwości popełnienia przestępstwa nadanym 11 kwietnia 2023 roku (k.6) wskazywał na przelanie pieniędzy z rachunku po śmierci M. U. (1), brak możliwości dysponowania nimi na podstawie pełnomocnictw, skoro wygasały wraz ze śmiercią mocodawcy i brak dyspozycji na wypadek śmierci. Nie wiedział kto takiego przelewu kwoty 220.000 złotych dokonał i wnosił o ustalenie tej osoby. Wyjaśnienia oskarżona złożyła dopiero 12 marca 2024 roku (k.113-114). Nie kwestionując twierdzeń oskarżonej o możliwych rozmowach na temat tego, że M. U. (1) miała zamiar zostawić swój majątek córce oskarżonej- H. by ją w ten sposób zabezpieczyć, Sąd nie dał już wiary wyjaśnieniom oskarżonej, że to zabezpieczenie miało nastąpić poprzez udzielenie pełnomocnictwa do dysponowania środkami na jej koncie. Z zeznań świadków i akt postępowań sądowych wynika, że M. U. (1) nie miała własnych dzieci. Jak sama oskarżona podkreślała była osobą wykształconą-lekarzem. Musiała zatem mieć podstawową wiedzę, że dla pozostawienia majątku konieczne jest sporządzenie testamentu, na co nawet zwracał uwagę ojciec oskarżonej, że były rozmowy na ten temat, a jedynie nagła-niespodziewana śmierć uniemożliwiła dopełnienie formalności. Na świadomość M. U. (1) co do testamentu zwracał w kontekście wcześniejszych spraw spadkowych jakie miał ze zmarłą siostra także A. K.. Nawet oskarżona w swych wyjaśnieniach przed sądem wskazywała, że była przekonana, wobec twierdzeń M. U. (1) o chęci zostawieniu wszystkiego córce oskarżonej, że jeśli jeszcze nie sporządziła, to zaraz sporządzi testament. Twierdzenia oskarżonej, że ciotka "wielokrotnie za każdym razem zapewniała mnie, że upoważnienie jest ważne, prawomocne i będzie obowiązywać po jej śmierci oraz że pieniądze nie będą wchodzić w skład spadku" (k.113) inaczej niż jako przygotowanej linii obrony traktować nie można. Oskarżona podkreślała, że nie jest prawnikiem zarówno w postępowaniu przygotowawczym (k.113) jak i przed sądem. Na pytania obrońcy zrzucała odpowiedzialność za zaistniałą sytuację na pracownika banku, który miał jej nie poinformować, że pełnomocnictwo wygasa ze śmiercią mocodawcy, ale sama zlecając przelew następnego dnia po śmierci ciotki w banku nie pytała pracownika banku o zasady postępowania przy śmierci właściciela rachunku i środków na nim, co bez przeszkód mogła uczynić. Nieprozumieniem ze strony oskarżonej jest upatrywanie w dążeniu A. K. do polubownego dokonania podziału spadku zwolnienia jej od odpowiedzialności za dokonanie przelewu środków pieniężnych z rachunku zmarłej M. U. (1) na swoje konto po jej śmierci, przed w ogóle stwierdzeniem nabycia spadku, nie mówiąc o dokonaniu podziału spadku. Oskarżona przekonywała, że z tych środków poniosła koszty na zorganizowanie pogrzebu i oczywiście pogrzeb musiał być zorganizowany i koszty poniesione, ale to nie zmienia wcześniejszych stwierdzeń. Jedynie na marginesie wskazać należy, jak sama przyznała oskarżona, że ciocia podpisała dla niej upoważnienie do wypłaty polisy na życie, czyli musiała wskazać ją jako uposażoną z tytułu tej polisy, otrzymała także zasiłek pogrzebowy.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

1

1

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

J. M. (1) w dniu 11 lipca 2022 roku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wyzyskała błąd pracowników banku przekonanych, iż nadal jest pełnomocnikiem M. U. (1). Pracownicy banku nie mieli podczas zlecania przelewu przez oskarżoną żadnych informacji, że M. U. (1) zmarła, a w konsekwencji jej pełnomocnictwo dla oskarżonej wygasło, przy zlecaniu przelewu oskarżona zataiła przed nimi fakt jej śmierci. Gdyby nie te działania oskarżonej, nie doszłoby w tym dniu do dokonania przelewu. Zlecenie przelewu przy zatajeniu śmierci właścicielki rachunku skutkowało doprowadzeniem do niekorzystnego rozporządzenia mieniem zmarłej M. U. (1) w kwocie 220000,- zł, w tym również stanowiącym częściowo spadek po jej zmarłym mężu I. U., co było możliwe poprzez wyzyskanie błędu pracowników Banku. Działanie oskarżonej było na szkodę spadkobierców ustawowych M. U. (1) i I. K. M., A. K. i E. K..

W ten sposób oskarżona wypełniła znamiona przedmiotowe oszustwa określone w art. 286 § 1 kk. Bez znaczenia dla przyjęcia tej kwalifikacji i wypełnienia znamion przestępstwa oszustwa jest to, że K. M. (1) w toczącym się postępowaniu deklarowała, że nie jest poszkodowaną i że nie ma żadnych pretensji do siostry, zwłaszcza wskazując na późniejsze (ponad rok od zlecenia przelewu) przekazanie jej przez J. M. (1) części wypłaconych pieniędzy, tyle że z akt sprawy wynika, że zwrot tych pieniędzy komukolwiek ze spadkobierców M. U. (1) innych niż ona sama nie był w momencie ich wypłaty w ogóle celem J. M. (1), dopiero działania A. K. za pośrednictwem jego syna -D. K. (1) ją do tego skłoniły. Zamiarem oskarżonej było wyeliminowanie tych pieniędzy ze spadku po zmarłej, swobodne dysponowanie nimi jak właściciel (jak wynika z płyty z historią rachunku oskarżonej, w krótkim czasie oskarżona przelała je na kolejne konto). Wiedziała, że M. U. (1) nie zostawiła testamentu. Podkreślić należy, że oskarżona przelewu dokonała 11 lipca 2022 roku i później mimo maili, zapytań D. K. (1) informujących wprost w marcu 2023 roku, że w jego i ojca przekonaniu te pieniądze wchodzą w skład spadku, nie informowała o dokonanej wypłacie, nie podjęła żadnych działań by pieniądze zwrócić aż do września 2023 roku. Dopiero od września 2023 roku, gdy D. K. (1) nie zaprzestał ustaleń w zakresie podziału spadku odnosząc się również do kwestii środków wypłaconych z jednego z rachunków M. U. (1) i proponując by się nimi z siostrą podzieliła, rozpoczęła ona ustalenia z siostrą K. M. (1) w tej kwestii. Samodzielnie z żadnym ze spadkobierców kwestii zwrotu wypłaconych przez nią pieniędzy nie poruszała, zwłaszcza A. K. nie podawała do wiadomości, z E. K. nie miała żadnego kontaktu. Nie sposób uznać za taką informację i jakiekolwiek usprawiedliwienie jej działań poinformowania przez jej ojca T. M. rodziny A. K., że M. U. (1) chciała zostawić cały majątek córce J. M. (1), gdy wiadomo było, że żadnego testamentu nie zostawiła i nie było ku temu tytułu prawnego- jedyna możliwość istniała w toku sprawy spadkowej przy np. braku dążeniu ze strony innych spadkobierców do uzyskania spadku, to jest wykorzystania możliwości jego odrzucenia czy dokonaniu podziału spadku zgodnie z sugestiami oskarżonej. Również usprawiedliwienia dla działań oskarżonej nie stanowią jak można domniemywać z wyjaśnień oskarżonej jej sugestie, że skoro A. K. dążył do polubownego załatwienia działu spadku, a wyliczona przez oskarżoną wartość przypadającego dla niej i jej siostry udziału w spadku przewyższa wysokość wypłaconej przez nią kwoty, to ona jest zwolniona z odpowiedzialności karnej za dokonany przelew, tak nie jest. Tak samo nie zwalniał jej z odpowiedzialności brak kontaktu A. K. z M. U. (1). Od marca 2023 roku doskonale wiedziała, że A. K. wie o istnieniu środków finansowych na koncie i ich rozliczenia się domaga. Jedyne co oskarżona zrobiła, jak twierdzi, to udała się do adwokata o poradę - swego obecnego obrońcy (k.404 v.). W kwietniu 2023 roku wydała klucze do mieszkania po zmarłej ciotce-M. A. K., to również wbrew jej twierdzeniom nie wyłącza jej odpowiedzialności karnej za działania podjęte 11 lipca 2022 roku.

Opisane powyżej okoliczności potwierdzają wypełnienie przez oskarżona również strony podmiotowej przypisanego jej przestępstwa oszustwa. Działała umyślnie z zamiarem kierunkowym pozbawienia pozostałych spadkobierców przelanych pieniędzy.

Oskarżyciel zakwalifikował w akcie oskarżenia wypłacenie z rachunku bankowego M. U., do którego pełnomocnictwo posiadała oskarżona, środków w łącznej kwocie 220.000 zł jako przywłaszczenie powierzonych środków, tj. przestępstwo z art.284 § 2 k.k. Gdyby M. U. (1) w chwili wypłaty żyła, to sąd zgodziłby się z taką kwalifikacją tego zachowania i przyjął by wyczerpanie znamion czynu zabronionego z art.284 § 2 k.k. Jednak wypłata nastąpiła już po śmierci właściciela rachunku, gdy pełnomocnictwo wygasło. Bez wyzyskania błędu czy wprowadzenia w błąd pracownika banku co do jego aktualności poprzez zatajenie faktu śmierci M. U. (1) dokonanie takiego przelewu w dniu 11 lipca 2022 r. w ogóle nie byłoby możliwe. Skutkowało to także odpowiednią zmianą opisu czynu i kwalifikacji prawnej z art.284 § 2 k.k. na art.286 § 1 k.k.

Nawet M. U. (1) nie zostawiła w Banku dyspozycji na wypadek śmierci co do środków zgromadzonych na rachunku bankowym, tylko że zgodnie z art.56 ustawy Prawo Bankowe na rzecz oskarżonej taka dyspozycja nie była dopuszczalna, ponieważ nie należała ona do kręgu osób objętych możliwością ustanowienia takiej dyspozycji. Oskarżona w swych wyjaśnieniach posługiwała się zwrotami przepisu ust. 5 art. 56 ustawy Prawo bankowe, który przewiduje, że środki objęte taką dyspozycją nie wchodzą do spadku po posiadaczu rachunku. Skoro jednak takiej dyspozycji na rzecz oskarżonej na wypadek śmierci M. U. (1) nie było i być nie mogło, a pełnomocnictwo wygasło wraz ze śmiercią M. U. (1), to J. M. (1) winna o tym fakcie powiadomić pracownika Banku, a nie udawać że pełnomocnictwo obowiązuje. W danej chwili nie miała ona żadnych praw do pieniędzy znajdujących się na koncie bankowym zmarłej w żadnej części. Wobec ilości spadkobierców ustawowych nie uzyskiwała również tytułu do swobodnego dysponowania tymi pieniędzmi nawet po stwierdzeniu przez sąd, że jest jednym ze spadkobierców. Prawo do pieniędzy z rachunku uzyskiwałaby dopiero po uzyskaniu działu spadku, który by stwierdzał, że jej te pieniądze zostają w ramach działu spadku przydzielone.

Doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez oskarżoną miało charakter oczywisty. Poprzez dokonanie przelewu usunęła ona pieniądze z zakresu oddziaływania pozostałych spadkobierców, nie mieli oni do tych pieniędzy żadnego dostępu, od tych pieniędzy również należałyby się odsetki przy pozostawieniu ich na rachunku. Gdyby nie działania oskarżyciela posiłkowego, to pozostali spadkobiercy mogliby się nawet o ich istnieniu nie dowiedzieć. Oskarżona dokonała w dniu 11 lipca 2022 roku przelewu 220.000,-złotych na swoje konto z rachunku pozostałego po zmarłej M. U. (1) (k.23) pozostawiając na nim jedynie 81,27 zł. Wysokość przelewu, choć zbliżona do dolnych granic, to jednak musiała skutkować dodatkowo kwalifikacją czynu oskarżonej z art.294 § 1 k.k.

Sąd dokonując zmiany kwalifikacji prawnej czynu oskarżonej i przypisując jej w miejsce zarzucanego przestępstwa przywłaszczenia z art.284 § 2 k.k. wyczerpanie znamion przestępstwa oszustwa z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.294 § 1 k.k. nie przekroczył granic oskarżenia. Mimo dokonanej zmiany, przypisane przestępstwo dotyczyło tej samej osoby, tego samego zdarzenia faktycznego. Oba przestępstwa mają identyczny zakres podmiotowy i przedmiotowy, zachodzi tożsamość czasu i miejsca (podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 27 listopada 2024 r. w sprawie o sygn. akt V KK 346/24).

Dodatkowo wskazać należy na treść postanowienia o wszczęciu śledztwa o czyn z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.294 § 1 k.k. (k.77) oraz pierwotną treść postanowienia o przedstawieniu zarzutu J. M. (1)-k.78- również z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.294 § 1 k.k.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. M. (1)

1

1

Przy wymiarze kary sąd jako okoliczność łagodzącą uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonej, co ma znaczenie wobec jej wieku. W dotychczasowym dorosłym życiu oskarżona przestrzegała porządku prawnego a obecnie przypisane przestępstwo stanowiło jednorazowy incydent w jej życiu i związany z deklaracjami zmarłej, jednak nie zrealizowanymi, co do zamiaru pozostawienia swego majątku córce oskarżonej. Okolicznością łagodzącą, choć w świetle działań podjętych przez D. i A. K. o niewielkim znaczeniu, było ujawnienie we wniosku o dział spadku ostatecznie kwoty wypłaconych z konta M. U. (1) środków. Wysokość tych środków mieściła się w dolnych granicach umożliwiających przypisanie odpowiedzialności z art.294 § 1 k.k. co również sąd uwzględnił jako okoliczność łagodzącą.

Okolicznością już obciążającą było dokonanie przestępstwa na szkodę innych członków rodziny, wobec braku testamentu podjęcie działań by środki w całości uzyskać opierając się na niezrealizowanych planach M. U. (1), która mimo swych deklaracji jednak formalności nie przeprowadziła.

Łącznie oceniając powyższe okoliczności sąd uznał za adekwatną minimalną możliwą karę pozbawienia wolności przewidzianą za to przestępstwo.

Skoro jednak oskarżona działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i taką korzyść uzyskała, to sąd uznał za zasadne wymierzenie jej kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 30 złotych każda. Taka kara grzywny wykaże oskarżonej nieopłacalność popełniania przestępstw, a jednocześnie w przypadku szczególnych sytuacji życiowych da możliwość chociażby dokonania zamiany takiej kary grzywny na nieodpłatne prace. Ustalając wysokość stawki sąd uwzględnił uzyskiwanie przez oskarżoną dochodów, ich wysokość oraz uzyskanie w drodze dziedziczenie majątku o istotnej wartości. Wprawdzie kara grzywny została wymierzona wobec oskarżonej obok kary pozbawienia wolności, to jednak w dacie czynu popełnionego przez oskarżoną obowiązywała korzystniejsza dla oskarżonej treść przepisu art.33 k.k. i na podstawie wówczas obowiązujących przepisów możliwe było wymierzenie kary grzywny w ilości poniżej 150 stawek dziennych grzywny wymaganych minimalnie obecnie. Sąd zastosował przepisy względniejsze, jedynie na skutek przeoczenia, mimo wcześniejszego pouczenia nie tylko o możliwości zakwalifikowania czynu oskarżonej z art. 286 § 1 k.k., ale i możliwości wykorzystania art.4 § 1 k.k., nie został wskazany w podstawie wymiaru kary art.4 § 1 k.k. i zastosowanie przepisów obowiązujących przed 1 październikiem 2023 roku, czyli przed zmianą wprowadzoną ustawą z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustaw, m.in. kodeksu karnego (Dz.U. z 2022 r., poz.2600) wprowadzającą art.33 § 1 a k.k.

J. M. (1)

2

1

Wobec okoliczności łagodzących opisanych powyżej sąd uznał, że zachodzą przesłanki z art.69 k.k. i uzasadnione jest warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonej na okres próby 2 lat. Jednorazowy charakter czynu oskarżonej w ocenie sądu powoduje, że brak było potrzeby określenia okresu próby w maksymalnym możliwym wymiarze.

J. M. (1)

3

1

Wobec warunkowego zawieszenia wykonania kary stosownie do treści art.72 § 1 k.k. konieczne było nałożenie na oskarżoną wykonania jednego z obowiązków wymienionych w tym przepisie. Wobec okoliczności sprawy sąd uznał za zasadne na podstawie art.72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązanie oskarżonej do wykonania obowiązku przewidzianego w tym przepisie określając warunki informowania sądu o przebiegu próby, wskazując sposób wykonania tego obowiązku i precyzyjnie podmiot, do którego informacja ma trafić.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Sąd za wyjątkiem wskazania kwestii kontaktów A. K. z M. U. (1) w zakresie oceny jego wiarygodności jako świadka nie dokonywał bardziej szczegółowych ustaleń co do rodzaju, częstotliwości jak i relacji łączących te osoby uznając, że nie miały one znaczenia dla możliwości legalnego dokonania po śmierci M. U. (1) wypłaty z jednego z jej rachunków środków pieniężnych przez oskarżoną, a w konsekwencji nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza w kontekście przyjęcia jako wiarygodne twierdzeń o deklaracjach czy planowaniu przez M. U. (1) pozostawienia swego majątku córce oskarżonej - H..

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4

Uwzględniając wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, jego ustanowienie przez A. K. już na etapie postępowania przygotowawczego i udział zarówno w śledztwie jak i na kolejnych terminach rozprawy biorąc pod uwagę ich liczbę, sąd na rzecz oskarżyciela posiłkowego zasądził od oskarżonej obowiązek zwrotu kosztów ustawionego zastępstwa procesowego na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2 i ust.2 pkt.5, § 15 ust.1 oraz § 17 ust.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz.1800).

5

Wobec skazania oskarżonej, jej stanu majątkowego i uzyskiwanych dochodów sąd na podstawie art. 626 k.p.k. zasądził od niej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie w I instancji uznając, że jest w stanie je uiścić bez uszczerbku dla własnego utrzymania i członków rodziny. Na koszty złożyły się koszty uzyskania danych o karalności w wysokości 30,-zł, ryczałt za doręczenie wezwań w postępowaniu przygotowawczym i sądowym łącznie w wysokości 40 zł, a także opłaty w sprawach karnych- z tytułu wymierzenia kary 1 roku pozbawienia wolności na podstawie art.2 ust.1 pkt 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych-180,-zl, a z tytułu kary grzywny uwzględniając jej wysokości na podstawie art.3 ust.2 ustawy o opłatach -600,zł. Łącznie zatem zasądzono kwotę 850,-zł.

7.  Podpis