Wyrok z 19 grudnia 2025, sygn. XXIII Zs 131/25
dokumentów składających się na akta postępowania odwoławczego, stanowiących podstawę
wydania (skarżonego następnie) rozstrzygnięcia. W rezultacie dowody te, jako nie
stanowiące nowych faktów i dowodów, nie podlegają rygorom z art. 381 k.p.c. w zw. z art.
579 ust. 2 ustawy PZP i nie mogą zostać pominięte.
2) (...) Sąd Zamówień Publicznych jest zobowiązany do rozpoznania sprawy z uwzględnieniem
całości zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustosunkowania się do wszystkich
istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów i twierdzeń podniesionych
zarówno w toku postępowania odwoławczego przed Krajową Izbą Odwoławczą, jak i w
ramach przedmiotowego postępowania skargowego przed Sądem Okręgowym bez względu
na to, czy uzasadnienie orzeczenia Izby spełnia wymogi zawarte w art. 559 ust. 2 ustawy PZP
czy też nie. Zatem sam fakt wadliwego sporządzenia uzasadnienia przez Krajową Izbę
Odwoławczą i nierozpoznanie istoty sprawy nie może mieć na ten proces decydującego
wpływai. poza koniecznością dokonania przez Sąd Zamówień Publicznych odpowiednich
rozważań, w szczególności w zakresie uznanym za lakoniczny czy też brakujący (...).
3) (...) dokument JEDZ sporządzony w formie papierowej i poświadczony kwalifikowanym
podpisem elektronicznym przez notariusza nie czyni zadość zachowaniu formy
elektronicznej tego dokumentu1) (...) w sprawie nie jest konieczne zgłaszanie przez strony wniosków dowodowych z
dokumentów składających się na akta postępowania odwoławczego, stanowiących podstawę
wydania (skarżonego następnie) rozstrzygnięcia. W rezultacie dowody te, jako nie
stanowiące nowych faktów i dowodów, nie podlegają rygorom z art. 381 k.p.c. w zw. z art.
579 ust. 2 ustawy PZP i nie mogą zostać pominięte.
2) (...) Sąd Zamówień Publicznych jest zobowiązany do rozpoznania sprawy z uwzględnieniem
całości zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustosunkowania się do wszystkich
istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów i twierdzeń podniesionych
zarówno w toku postępowania odwoławczego przed Krajową Izbą Odwoławczą, jak i w
ramach przedmiotowego postępowania skargowego przed Sądem Okręgowym bez względu
na to, czy uzasadnienie orzeczenia Izby spełnia wymogi zawarte w art. 559 ust. 2 ustawy PZP
czy też nie. Zatem sam fakt wadliwego sporządzenia uzasadnienia przez Krajową Izbę
Odwoławczą i nierozpoznanie istoty sprawy nie może mieć na ten proces decydującego
wpływai. poza koniecznością dokonania przez Sąd Zamówień Publicznych odpowiednich
rozważań, w szczególności w zakresie uznanym za lakoniczny czy też brakujący (...).
3) (...) dokument JEDZ sporządzony w formie papierowej i poświadczony kwalifikowanym
podpisem elektronicznym przez notariusza nie czyni zadość zachowaniu formy
elektronicznej tego dokumentu
Sygn. akt XXIII Zs 131/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2025r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w składzie:
|
Przewodniczący: |
SSO Alicja Dziekańska |
|
Sędziowie: |
SO Andrzej Sobieszczański SO Monika Skalska |
|
Protokolant: |
Michał Orzechowski |
po rozpoznaniu na rozprawie
w dniu 4 grudnia 2025r. w Warszawie
sprawy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego
z udziałem
zamawiającego: (...) spółki akcyjnej w K.
odwołującego wykonawcy: (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
przystępujących po stronie odwołującego :
- wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W., (...) spółka akcyjna w Madrycie, (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W.;
- wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) spółki akcyjnej w G., (...) spółki akcyjnej w G.
przystępujących po stronie zamawiającego:
- wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółki komandytowej w J., (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J.
(...) spółka akcyjna w K.
(...) spółka akcyjna w W.
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
ze skargi odwołującego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
od pkt 2 oraz pkt 3 wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie
z dnia 18 sierpnia 2025 roku., sygn. akt KIO (...)
1. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 2 i uwzględnia odwołanie w części dotyczącej zarzutów podniesionych w pkt 7 i 8 odwołania oraz nakazuje zamawiającemu (...) spółce akcyjnej w K. unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w części 2 zamówienia, ponowne badanie i ocenę ofert w tej części zamówienia oraz odrzucenie oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia w części 2 : (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółki komandytowej w J., (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J.;
2. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 3 i kosztami postępowania obciąża w całości zamawiającego (...) spółkę akcyjną w K., a w pkt 3.2 zasądza od (...) spółki akcyjnej w K. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. 23 600zł (dwadzieścia trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postepowania odwoławczego;
3. zasądza od (...) spółki akcyjnej w K. na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) 600zł (sześćdziesiąt trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania skargowego.
Andrzej Sobieszczański Alicja Dziekańska Monika Skalska
Sygn. akt XXIII Zs 131/25
UZASADNIENIE
Zamawiający (...) spółka akcyjna z siedzibą w K. prowadzi na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 roku – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 1320, dalej: ustawa PZP) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą „Budowa linii 400 kV C. - nacięcie linii G. - G. o numerze referencyjnym (...). Postępowanie zostało podzielone na trzy części. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 18 grudnia 2024 roku pod numerem publikacji ogłoszenia: (...)-(...) oraz numerem wydania: Dz.U. S: 246/2024..
W wyniku oceny złożonych ofert zamawiający (...) S.A. w dniu 18 czerwca 2025 roku dokonał wyboru wykonawców i tak do wykonania części 1 zamówienia wybrał ofertę (...) S.A., do części 2 ofertę (...) S.A. oraz do części 3 ofertę (...) sp. z o.o.
Na czynność wyboru wykonawców do wszystkich trzech części zamówienia do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 czerwca 2025 roku wpłynęło odwołanie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., (...) spółki akcyjnej z siedzibą w Madrycie (Królestwo Hiszpanii) oraz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą wW.. Odwołanie zostało zarejestrowane pod sygn. akt KIO (...).
Także w dniu 30 czerwca 2025 roku wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółka komandytowa z siedzibą w J. oraz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. wnieśli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, które zarejestrowano pod sygn. akt KIO(...).
Do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 czerwca 2025 roku wpłynęło również odwołanie wykonawcy (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą wW., któremu została nadana sygn. akt KIO (...). Wykonawca ten wniósł odwołanie od :
czynności zamawiającego z dnia 18 czerwca 2025 roku polegającej na zaniechaniu odrzucenia ofert wykonawców (...) S.A, (...) S.A., (...) sp. z o.o., podczas gdy wykonawcy ci zawarli pomiędzy sobą porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji przez celowe dążenie do uzyskania zamówienia we wszystkich częściach postępowania, w sytuacji gdy należąc do tej samej grupy kapitałowej złożyli odrębne oferty częściowe i nie wykazali, że przygotowali te oferty niezależnie do siebie, stąd oferty tych wykonawców zostały złożone w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji. Zdaniem odwołującego wybór tych wykonawców stanowił naruszenie postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia. Zaniechanie odrzucenia ofert tych wykonawców, podczas gdy wskazane przez tych wykonawców informacje wprowadzały w błąd i zostały podane w wyniku zamierzonego działania, a co najmniej w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa miały istotny wpływ na decyzje zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia i na ich podstawie zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty wykonawcy w poszczególnych częściach postępowania;
czynności zamawiającego polegającej na zaniechaniu odrzucenia oferty w części 2 postępowania tj. oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. w związku z nieprzedłożeniem oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy PZP dla podmiotu udostępniającego zasoby – (...) d. o. o., pomimo wezwania przez zamawiającego zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy PZP oraz pomimo, że wykonawca ten nie potwierdził spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej oraz zawodowej dotyczącym posiadania wymaganego doświadczenia;
czynności zamawiającego polegającej na zaniechaniu odtajnienia informacji i dokumentów zastrzeżonych przez wykonawców (...) S.A, (...) S.A., (...) sp. z o.o. w postępowaniu pomimo, że wykonawcy nie wykazali przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k.
Zarzuty podniesione przez odwołującego (...) sp. z o.o. dotyczyły następujących czynności (działań i zaniechań) zamawiającego podjętych w postępowaniu tj.:
1) uznania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa za skuteczne wobec wszystkich zastrzeżonych przez (...) S.A. informacji i dokumentów pomimo, że wykonawca ten nie wykazał przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 18 w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k.;
2) uznania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa za skuteczne wobec wszystkich zastrzeżonych przez (...) S.A. informacji i dokumentów pomimo, że wykonawca ten nie wykazał przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 18 w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k.;
3) uznania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa za skuteczne wobec wszystkich zastrzeżonych przez (...) sp. z o.o. informacji i dokumentów pomimo, że wykonawca ten nie wykazał przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 18 w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k.;
4) zaniechania odrzucenia ofert wykonawcy (...) S.A., wykonawcy (...) S.A. oraz wykonawcy (...) sp. z o.o. podczas, gdy wykonawca (...) S.A., wykonawca (...) S.A. oraz wykonawca (...) sp. z o.o. zawarli pomiędzy sobą porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji przez celowe dążenie do uzyskania zamówienia we wszystkich częściach postępowania w sytuacji, gdy należąc do tej samej grupy kapitałowej złożyli odrębne oferty częściowe i nie wykazali, że przygotowali te oferty niezależnie do siebie. Wybór tych wykonawców stanowi naruszenie postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP;
5) zaniechania odrzucenia ofert wykonawcy (...) S.A., wykonawcy (...) S.A. oraz wykonawcy (...) sp. z o.o., którzy zawarli pomiędzy sobą porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji przez celowe dążenie do uzyskania zamówienia we wszystkich częściach postępowania, a tym samym oferty wykonawcy (...) S.A., wykonawcy (...) S.A. oraz wykonawcy (...) sp. z o.o. zostały złożone w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji. Wybór tych wykonawców stanowi naruszenie postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia – co w efekcie stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP w zw. z art. 3 u.z.n.k. oraz art. 15 ust. 1 pkt. 1 u.z.n.k. w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP;
6) zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy (...) S.A., wykonawcy (...) S.A. oraz wykonawcy (...) sp. z o.o., podczas gdy wskazane przez tych wykonawców informacje wprowadzały w błąd, zostały podane w wyniku zamierzonego działania, a co najmniej w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa oraz miały istotny wpływ na decyzje zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia i na ich podstawie zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty wykonawcy (...) S.A., w części 1 postępowania, wykonawcy (...) S.A. w części 2 postępowania oraz wykonawcy (...) sp. z o.o. w części 3 postępowania – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP;
7) zaniechania odrzucenia w części 2 postępowania oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. w związku z nieprzedłożeniem oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy PZP dla podmiotu udostępniającego zasoby – (...) d. o. o., pomimo wezwania przez zamawiającego zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy (...) co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy PZP w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 125 ustawy PZP w zw. z art. 118 ustawy PZP w zw. z § 6 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie sposobu sporządzania i przekazywania informacji oraz wymagań technicznych dla dokumentów elektronicznych oraz środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie (Dz. U. poz. 2452) w zw. z art. 99 § 1 k.c. w zw. z art. 781 k.c. w zw. z art. 8 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP w zw. z ustawą z 14 lutego 1991 roku Prawo o notariacie (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1001 z późn. zm.);
8) zaniechania odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. pomimo, że konsorcjum nie potwierdziło spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej oraz zawodowej dotyczącym posiadania wymaganego doświadczenia – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy PZP w zw. z art. 57 pkt 2 ustawy PZP w zw. z art. 118 ust. 1, 2, 3 ustawy PZP, art. 119 ustawy PZP oraz art. 122 ustawy PZP w zw. z art. 128 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP;
9) wyboru oferty złożonej przez (...) S.A. jako najkorzystniejszej w postępowaniu w części 1 pomimo, że oferta tego wykonawcy nie była najkorzystniejszą w postępowaniu w ramach ustalonych kryteriów oceny ofert – co w efekcie stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP;
10) wyboru oferty złożonej przez (...) S.A. jako najkorzystniejszej w postępowaniu w części 2 pomimo, że oferta tego wykonawcy nie była najkorzystniejszą w postępowaniu w ramach ustalonych kryteriów oceny ofert – co w efekcie stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP;
11) wyboru oferty złożonej przez (...) sp. z o.o. jako najkorzystniejszej w postępowaniu w części 3 pomimo, że oferta tego wykonawcy nie była najkorzystniejszą w postępowaniu w ramach ustalonych kryteriów oceny ofert – co w efekcie stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP.
W związku z opisanymi powyżej naruszeniami oraz zgodnie z dyspozycją art. 516 ust. 1 pkt 9 ustawy PZP odwołujący (...) sp. z o.o. wniósł o uwzględnienie odwołania w całości oraz nakazanie zamawiającemu:
unieważnienia czynności z 18 czerwca 2025 roku wyboru oferty najkorzystniejszej w części 1, 2 oraz 3 postępowania;
ponowną ocenę ofert w części 1, 2 oraz 3 postępowania z uwzględnieniem stawianych zarzutów;
odtajnienie informacji i dokumentów bezpodstawnie zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa przez wykonawcę (...) S.A., wykonawcę (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o.;
nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty (...) S.A. w części 1 postępowania;
nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty (...) S.A. w części 2 postępowania;
nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty (...) sp. z o.o. w części 3 postępowania;
nakazanie zamawiającemu odrzucenie oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. w części 2 postępowania;
wybór najkorzystniejszej oferty w części 1, części 2, części 3 postępowania, z uwzględnieniem oferty (...) sp. z o.o., zgodnie z postanowieniami Specyfikacji Warunków Zamówienia.
Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego zgłosili:
wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) S.A., (...) S.A.,
wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o.
Tymczasem po stronie zamawiającego przystąpienie zgłosili:
wykonawca (...) S.A. z siedzibą w K.,
wykonawca (...) S.A. z siedzibą w W.,
wykonawca (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.;
wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o.
W dniu 7 sierpnia 2025 roku zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której zawarł argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania w całości jako niezasadnego.
Także w dniu 7 sierpnia 2025 roku wykonawcy (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o. złożyli ( jedno ) pismo, w którym przedstawili stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania.
Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. zgłaszający przystąpienie do udziału w postępowaniu po stronie zamawiającego dnia 7 sierpnia 2025 roku złożyli pismo, w którym wnieśli o oddalenie odwołania w części dotyczącej ich oferty.
Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) S.A., (...) S.A., zgłaszający przystąpienie do udziału w postępowaniu po stronie odwołujących złożyli w dniu 5 sierpnia 2025 roku jedno pismo do każdej ze spraw, w którym przedstawili stanowiska dla wniosków o uwzględnienie wszystkich odwołań w całości.
Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 ustawy PZP, Izba stwierdziła skuteczność wszystkich zgłoszonych przystąpień.
Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku wydanym w dniu 18 sierpnia 2025 roku w sprawach połączonych na podstawie art. 525 PZP do wspólnego rozpoznania, zarejestrowanych pod sygn. akt KIO (...), sygn. akt KIO (...) oraz sygn. akt KIO (...), po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2025 roku odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 30 czerwca 2025 roku przez:
A. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., (...) S.A. z siedzibą w Madrycie oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą wW.– sprawa oznaczona sygn. akt KIO(...);
B. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. z siedzibą w J. oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w J. sprawa oznaczona sygn. akt (...);
C. wykonawcę (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.– sprawa oznaczona sygn. akt KIO (...);
w postępowaniu prowadzonym przez (...) S.A. z siedzibą w K.
w odniesieniu do sprawy o sygn. akt (...):
w punkcie pierwszym uwzględniła odwołanie w części dotyczącej zarzutów podniesionych w pkt 2.1. i 2.2. petitum odwołania i nakazała zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie ofert złożonych przez wykonawców: (...) S.A. z siedzibą w K. (w ramach części 1 zamówienia), (...) S.A. z siedzibą w W.(w ramach części 2 zamówienia) oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (w ramach części 3 zamówienia),
w punkcie drugim w pozostałym zakresie oddaliła odwołanie; zaś w punkcie trzecim kosztami postępowania obciążyła wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) sp. z o. o. w części 1/3 oraz zamawiającego (...) S.A. w części 2/3;
w zakresie sprawy o sygn. akt (...):
w punkcie pierwszym uwzględniła odwołanie i nakazała zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie ofert złożonych przez wykonawców: (...) S.A. z siedzibą w K. (w ramach części 1 zamówienia), (...) S.A. z siedzibą w W. (w ramach części 2 zamówienia) oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.(w ramach części 3 zamówienia),
w punkcie drugim kosztami postępowania obciążyła zamawiającego (...) S.A.
co do sprawy KIO 2701/25:
w punkcie pierwszym uwzględniła odwołanie w części dotyczącej zarzutów podniesionych w pkt 4, 5, 9, 10 i 11 petitum odwołania i nakazała zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie ofert złożonych przez wykonawców: (...) S.A. z siedzibą w K. (w ramach części 1 zamówienia), (...) S.A. z siedzibą w W. (w ramach części 2 zamówienia) oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w F. (w ramach części 3 zamówienia),
w punkcie drugim w pozostałym zakresie oddaliła odwołanie; zaś w punkcie trzecim kosztami postępowania obciążyła wykonawcę (...) sp. z o.o. w części 1/2 oraz zamawiającego (...) S.A. w części 1/2.
W tym miejscu wskazania wymaga, iż ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne Izby zawarte w uzasadnieniu wyroku zostaną przytoczone jedynie w zakresie w jakim zaskarżone zostało orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej w ramach skargi wykonawcy (...) sp. z o.o. o sygn. akt Sądu Okręgowego XXIII Zs 131/25, a więc co do rozstrzygnięcia oddalającego zarzuty numer 7 oraz numer 8 odwołania o sygn. akt KIO (...).
Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie Izba podała, że przedmiotem zamówienia jest budowa nowego odcinka sieci elektroenergetycznej najwyższego napięcia (400 kV), który będzie przebiegał od C. i połączy się z istniejącą linią między G. a G..
Postępowanie zostało podzielone na 3 części tzn.:
- część 1 – Budowa linii 400 kV C. – nacięcie linii G. (...): Odcinek I – od (...) C. do słupa nr (...)-1 (łącznie ze słupem);
- część 2 – Budowa linii 400 kV C. – nacięcie linii G.: Odcinek II - od słupa nr (...) (bez słupa) do słupa nr (...) (łącznie ze słupem) wraz z przebudową odcinka linii 400 kV Z. – G.;
- część 3 – Budowa linii 400 kV C. – nacięcie linii G.: Odcinek III - od słupa nr (...) (bez słupa) do nacięcia linii G. wraz z przebudową odcinka linii 400 kV P. – G..
Jak wynikało z postanowień rozdziału XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia, założeniem zamawiającego było udzielenie każdej części zamówienia objętego postępowaniem innemu wykonawcy. O ile też każdy wykonawca miał prawo złożyć ofertę na jedną, dwie lub trzy części zamówienia, to maksymalnie mógł uzyskać zamówienie w zakresie jednej części chyba, że był jedynym wykonawcą, który złożył ofertę na więcej niż jedną część. W takim przypadku zamawiający mógł przyznać zamówienie temu wykonawcy na wszystkie części, na które oferta została złożona. Natomiast w przypadku uzyskania najwyższej liczby punktów przez wykonawcę w kilku częściach i jednoczesnego braku oferty złożonej jako jedynej w którejkolwiek z nich, zamawiający miał dokonać wyboru według ustalonej kolejności priorytetów części: w pierwszej kolejności część 3, następnie część 2, a w ostatniej kolejności część 1. Bezspornym było, iż w niniejszym stanie faktycznym nie zachodziły okoliczności uprawniające do uzyskania przez wykonawcę więcej, niż jednej części zamówienia i ewentualność taka nie była też przedmiotem rozpoznania.
Izba ustaliła, że termin składania ofert w postępowaniu upłynął w dniu 12 marca 2025 roku. We wskazanym terminie swoje oferty złożyło w sumie 10 wykonawców na różne części postępowania.
Wykonawcy (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o. złożyli oferty na każdą z wyróżnionych części zamówienia w ten sposób, że:
- wykonawca (...) S.A. złożył ofertę tylko na część 1 zamówienia;
- wykonawca (...) S.A. złożył ofertę tylko na część 2 zamówienia;
- wykonawca (...) sp. z o.o. złożył ofertę tylko na część 3 zamówienia.
Przechodząc do rozważań prawnych Izba uznała, że odwołanie wykonawcy (...) sp. z o.o. częściowo zasługiwało na uwzględnienie.
Izba uznała, że oferty złożone przez wykonawców z grupy (...) podlegały odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP oraz art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, co skutkowało uwzględnieniem zarzutów wskazanych w punktach 4 i 5 petitum odwołania oraz zarzutów wynikowych w stosunku do tych zarzutów, czyli zarzutów oznaczonych punktami 9, 10 i 11.
Izba oddaliła natomiast zarzut podniesiony w punkcie 6 petitum odwołania. W ramach tego zarzutu odwołujący wskazał, że informacje przekazane przez wykonawców z grupy (...) wprowadzały zamawiającego w błąd, zostały podane w wyniku zamierzonego działania, a co najmniej w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa oraz miały istotny wpływ na decyzje zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia i na ich podstawie zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich częściach zamówienia. Skład orzekający uznał, że odwołanie skupiało się przede wszystkim na okolicznościach opisanych w ramach zarzutów z punktów 4 i 5. Izba uwzględniła te zarzuty, w tym zarzut najdalej idący, związany wykluczeniem wykonawców z grupy (...) na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP. Przedmiotowy przepis dotyczy obligatoryjnej przesłanki wykluczenia wykonawcy i w ramach jego zakresu zawierały się te wszystkie okoliczności wskazane przez odwołującego, jako uzasadnienie zarzutu z punktu 6. Tym samym uwzględnienie zarzutu naruszenia art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP skonsumowało wszystkie okoliczności składające się na uzasadnienie zarzutu z punktu 6, stąd skład orzekający Izby nie znalazł powodów do uznania, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy doszło jeszcze dodatkowo do naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy PZP.
Izba oddaliła również zarzuty wskazane w punktach 1-3 petitum odwołania. Skład orzekający wskazał, że w związku z uwzględnieniem zarzutów z punktów 4 i 5, rozstrzygnięcie trzech pierwszych zarzutów pozostawało bez wpływu na wynik postępowania. Tym samym już z tego powodu zarzuty te podlegały oddaleniu. Ponadto skład orzekający uznał, że przekazane przez (...) S.A., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. - w odniesieniu do każdego dokumentu i każdej informacji - pisma z uzasadnieniem zastrzeżenia jako tajemnica przedsiębiorstwa dokonanego przez każdego z tych wykonawców zawierały szczegółowe uzasadnienie zasadności zastrzeżenia informacji w czasie do tego przeznaczonym i w formie do tego odpowiedniej. Tym samym Izba oddaliła zarzuty naruszenia art. 18 w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. wskazane w punktach 1-3.
Ostatnie dwa zarzuty oznaczone punktami 7 i 8 dotyczyły oferty wykonawców wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. oraz (...) sp. z o.o. Izba w zakresie tych zarzutów przychyliła się do stanowiska zamawiającego, który wskazywał, że przedmiotowe zarzuty należy uznać za przedwczesne. W konsekwencji Izba nie rozpatrzyła merytorycznie tych zarzutów i oddaliła je jako przedwczesne.
W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie (...) sp. z o.o. podlegało uwzględnieniu w części odnoszącej się do zarzutów podniesionych w punktach 4, 5, 9, 10 i 11 petitum odwołania i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze ustawy PZP orzekła jak w sentencji.
Zgodnie z art. 575 ustawy PZP strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku. Merytorycznie zostało rozpoznanych jedenaście zarzutów. Pięć zarzutów znalazło potwierdzenie, natomiast sześć zarzutów zostało oddalonych. W konsekwencji Izba podzieliła koszty w części 1/2 na rzecz odwołującego i w części 1/2 na rzecz zamawiającego.
Na koszty postępowania odwoławczego składały się: wpis uiszczony przez odwołującego (20 000 zł) oraz koszty poniesione przez strony z tytułu wynagrodzenia pełnomocników (2 x 3 600 zł). Łącznie suma kosztów wynosiła 27 200 zł. Zamawiający poniósł koszty związane z wynagrodzeniem pełnomocnika (3 600 zł), a odpowiadał za koszty postępowania odwoławczego do wysokości 13 600 zł (27 200 zł x 1/2). Z kolei odwołujący poniósł do tej pory koszty w wysokości 23 600 zł (koszt wpisu i wynagrodzenia pełnomocnika), a odpowiadał za te koszty w kwocie 13 600 zł (27 200 zł x 1/2). Wobec powyższego Izba zasądziła od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 10 000 zł (23 600 zł – 13 600 zł), stanowiącą różnicę pomiędzy kosztami poniesionymi dotychczas przez odwołującego, a kosztami postępowania za jakie odpowiadał w świetle jego wyniku.
Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 ustawy PZP, art. 574 ustawy PZP i art. 575 ustawy PZP oraz § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b) w zw. z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od (Dz. U. z 2020 roku, poz. 2437).
Zrelacjonowany powyżej wyrok Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt KIO (...) zaskarżył w części skargą odwołujący (...) sp. z o.o., tj. co do :
1) punkt 2 wyroku, w którym Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie wniesione przez skarżącego w zakresie zarzutu numer 7 oraz zarzutu numer 8,
2) punktu 3 wyroku w zakresie, w jakim Krajowa Izba Odwoławcza obciążyła skarżącego kosztami postępowania odwoławczego.
Zaskarżonemu wyrokowi skarżący (...) sp. z o.o. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
1. naruszenie art. 505 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 515 ust. 1 ustawy PZP poprzez uznanie zarzutów dotyczących oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. za przedwczesne i ich oddalenie bez dokonania merytorycznego rozpoznania, podczas gdy Izba miała obowiązek rozpoznać odwołanie w granicach wszystkich zarzutów i wydać wyrok po ich rozpoznaniu;
2. naruszenie art. 531 ustawy PZP w zw. z art. 542 ust. 1 ustawy PZP poprzez zaniechanie merytorycznego rozpoznania zarzutów dotyczących oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. i ich oddalenie jako przedwczesnych, mimo że zarzuty te odnosiły się do uchybień istniejących już w momencie złożenia oferty oraz czynności zamawiającego, które zostały faktycznie dokonane i wywołały skutki prawne, co skutkowało brakiem wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i przyjęcie wniosków sprzecznych z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, gdyż wadliwość oferty tego wykonawcy wymagała oceny na etapie postępowania odwoławczego,
3. naruszenie art. 559 ust. 2 ustawy PZP poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób nienależyty, lakoniczny, polegający na ograniczeniu się do ogólnikowych stwierdzeń i braku własnej, samodzielnej oceny Izby, a także poprzez niewskazanie wyczerpujących i jednoznacznych przyczyn, dla których Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że zarzut dotyczący zaniechania odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. jest przedwczesny i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, co uniemożliwia skuteczną kontrolę instancyjną orzeczenia;
4. naruszenie art. 555 ustawy PZP w zw. z art. 552 ust. 1 ustawy PZP poprzez brak rozstrzygnięcia co do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, w szczególności dotyczących zaniechania odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o., które zostały oddalone jako przedwczesne, podczas gdy Izba była zobowiązana wydać orzeczenie obejmujące wszystkie zarzuty zawarte w odwołaniu.
W konsekwencji powyższych naruszeń, zarzucono także naruszenie przepisów prawa materialnego : art. 226 ust. 1 pkt. 2 lit. c ustawy PZP poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie wskutek uznania przez Izbę, że zarzut dotyczący zaniechania odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. jest przedwczesny i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, podczas gdy prawidłowa ocena tego zarzutu powinna prowadzić do stwierdzenia, że zachodziły podstawy do odrzucenia tej oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy PZP.
Mając na uwadze powyższe skarżący (...) sp. z o.o. wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 sierpnia 2025 roku poprzez uwzględnienie odwołania rozpoznanego pod sygn. akt KIO (...) w zakresie zarzutu numer 7 oraz zarzutu numer 8, a w konsekwencji nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszych ofert w postępowaniu, przeprowadzenia ponownego badania i oceny ofert, a w ramach tej czynności nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o., a dodatkowo obciążenie zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego,
2. rozpoznanie przedmiotowej skargi na rozprawie,
3. dopuszczanie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania odwoławczego prowadzonego przed Krajową Izbą Odwoławczą, w tym ze Specyfikacji Warunków Zamówienia wraz z załącznikami oraz ofert złożonych przez skarżący (...) sp. z o.o.;
4. zasądzenie od przeciwnika skargi na rzecz skarżącego kosztów postępowania skargowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Rozpoznając przedmiotową skargę Sąd Okręgowy – Sąd Zamówień Publicznych zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny podniesionych w skardze zarzutów zwrócić należy uwagę, że skarżący (...) sp. z o.o. złożył wniosek o dopuszczanie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania odwoławczego prowadzonego przed Krajową Izbą Odwoławczą, w tym ze Specyfikacji Warunków Zamówienia wraz z załącznikami oraz ofert złożonych przez skarżący (...) sp. z o.o. Wniosek ten podlegał jednakże pominięciu. Wskazać bowiem należy, że w postępowaniu skargowym odpowiednio stosuje się przepisy o postępowaniu apelacyjnym, co oznacza też, że na podstawie art. 391 § 1 k.p.c. mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu przez sądem pierwszej instancji. Sąd drugiej instancji natomiast rozpoznając sprawę na skutek apelacji bierze pod uwagę ustalony stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy apelacyjnej ( art. 316 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.), co jest oczywistą konsekwencją systemu apelacji pełnej, przyjętej w kodeksie postępowania cywilnego. Tym samym sąd rozpoznający skargę bierze pod uwagę całokształt materiału znajdującego się w aktach sprawy, w tym stanowiska wygłoszone na rozprawie i zawarte w pismach procesowych, kierunek zaskarżonego rozstrzygnięcie oraz motywy jego uzasadnienia. W rezultacie w sprawie nie jest konieczne zgłaszanie przez strony wniosków dowodowych z dokumentów składających się na akta postępowania odwoławczego, stanowiących podstawę wydania (skarżonego następnie) rozstrzygnięcia. W rezultacie dowody te, jako nie stanowiące nowych faktów i dowodów, nie podlegają rygorom z art. 381 k.p.c. w zw. z art. 579 ust. 2 ustawy PZP i nie mogą zostać pominięte. Reasumując : czym innym jest zgłoszenie nowych dowodów, a czym innym powołanie się na dowody przeprowadzone w postępowaniu odwoławczym. Powyższe przesądzało o braku zasadność wskazanego wyżej wniosku dowodowego.
Kolejno należało podkreślić, że skarżący posiadał realny interes w uzyskaniu zamówienia. Mimo, że jego zarzuty odnosiły się bezpośrednio do wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. sklasyfikowanych na trzeciej pozycji, to w obliczu odrzucenia oferty wykonawcy z pozycji pierwszej (...) S.A. (w ramach części 2 zamówienia) oraz powinności wyboru wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o., którzy znaleźli się na pozycji drugiej w innej części zamówienia zgodnie z postanowieniami Specyfikacji Warunków Zamówienia – uwzględnienie odwołania otworzyć może skarżącemu drogę do wygrania przetargu. Sąd Okręgowy uznał zatem, że odwołanie i kolejno skarga w zakresie zarzutów o numerach 7 i 8 odwołania były w pełni dopuszczalne i uzasadnione interesem skarżącego wykonawcy.
W tym miejscu wskazania wymaga, że w ocenie Sądu Okręgowego skarga wykonawcy (...) sp. z o.o. okazała się być zasadna.
Przypomnieć należy, iż odwołanie wniesione przez (...) sp. z o.o. zostało uwzględnione przez Krajową Izbę Odwoławczą w zakresie dotyczącym – jak pozostałe odwołania – unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienia badania i oceny ofert oraz odrzucenia ofert złożonych przez wykonawców: (...) S.A. z siedzibą w K. (w ramach części 1 zamówienia), (...) S.A. z siedzibą w W. (w ramach części 2 zamówienia) oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.(w ramach części 3 zamówienia).
Natomiast żądanie zgłoszone przez tego skarżącego dotyczące oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. zostało oddalone z uwagi na to, że jak wynika z lakonicznego uzasadnienia zaskarżonego wyroku w tym zakresie, Izba przyjęła stanowisko zamawiającego co do tej kwestii uznając zarzuty o numerach 7 i 8 za przedwczesne. W konsekwencji Krajowa Izba Odwoławcza nie rozpatrzyła merytorycznie tych zarzutów i oddaliła je jako przedwczesne.
Odwołujący nie zgodził się z powyższym stanowiskiem i wniósł skargę. Sąd Okręgowy w pełni podziela tu argumentację skarżącego uznając, że jego odwołanie nie było przedwczesne. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, tj. art. 513 PZP, odwołanie wnosi się bowiem od konkretnej czynności (zaniechania czynności) zamawiającego w ściśle określonym przepisem art. 515 PZP terminie. Skoro zatem zaskarżoną czynnością był wybór najkorzystniejszej oferty oraz jednocześnie brak decyzji zamawiającego o odrzuceniu oferty (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. przy wskazaniu, iż wykonawcy ci w wyniku oceny ofert uzyskali trzecią pozycję – stanowisko zamawiającego przychylnie przyjęte przez Krajową Izbę Odwoławczą o rzekomej przedwczesności przedmiotowego środka ochrony prawnej – jest całkowicie niezrozumiałe.
Wskazać tu zatem należy, iż choć uzasadnienie zaskarżonego wyroku Izby jest w tej kwestii lakoniczne, należy przyjąć, iż Krajowa Izba Odwoławcza błędnie uznała, że termin na wniesienie przedmiotowego odwołania otwierałby się dopiero przy ewentualnym kolejnym wyborze wykonawcy. Sąd Okręgowy nie zgadza się natomiast z tym stanowiskiem, gdyż prowadziłoby ono wobec normy art. 513 i 515 PZP do upływu terminu na zaskarżenie pierwotnej czynności ( jej zaniechania).
Odwołując się również do orzecznictwa, należy podzielić pogląd, iż środki ochrony prawnej służą bieżącej, adekwatnej do etapu postępowania korekcie czynności zamawiającego i nie mogą być wnoszone w dowolnym, wybranym przez wykonawcę momencie postępowania o udzielenie zamówienia. Postępowanie o udzielenie zamówienia jest częścią obrotu gospodarczego, zatem od jego uczestników wymaga się profesjonalizmu w działaniu polegającego m.in. na podejmowaniu skutecznych działań zabezpieczających interes prawny w uzyskaniu zamówienia, w tym terminowego wnoszenia środków ochrony prawnej ( Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 24 kwietnia 2013 roku, sygn. akt KIO 822/13). Wniesienie odwołania po terminie powoduje jego odrzucenie z mocy art. 528 pkt 3 ustawy PZP niezależnie od tego, czy podniesione w nim zarzuty są zasadne, czy też nie. Prawidłowe obliczenia terminu na wniesienie odwołania ma więc kluczowe znaczenie dla rozpoznania odwołania przez Krajową Izbę Odwoławczą. Kluczowe jest zatem zawsze prawidłowe ustalenie dnia stanowiącego początek biegu terminu. Dodatkowo wskazania wymaga, iż termin zawity określony w art. 515 ustawy PZP pełni także rolę gwarancyjną. Oto podmiot uprawniony (tu: wykonawca, odwołujący) otrzymuje gwarancję, iż wniesione przez niego przed upływem terminu odwołanie zostanie rozpoznane, a sprawa osądzona, zaś pozostałe podmioty – zamawiający, inni wykonawcy – uzyskują gwarancję, iż po upływie terminu ich pozycja nie zostanie podważona ( P. Granecki, I. Granecka, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. 2, 2024; P. Wójcik [w:] A. Gawrońska-Baran, E. Wiktorowska, A. Wiktorowski, P. Wójcik, Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 515).
W tym miejscu szczególnego podkreślenia wymaga, iż zasada koncentracji środków ochrony prawnej jest kluczową zasadą polegającą na konieczności zgłaszania, w ściśle określonym terminie zarzutów dotyczących działań lub zaniechań zamawiającego, pod rygorem utraty prawa do ich podnoszenia na dalszym etapie postępowania ( Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 28 lutego 2023 roku, sygn. akt KIO 383/23). Wskazana zasada służy stabilizacji postępowań o udzielenie zamówienia publicznego. Zapobiega przedłużaniu postępowań. Koncentracja środków ochrony prawnej zabezpiecza także interes publiczny poprzez niedopuszczanie do paraliżu procesu udzielania zamówień. Naruszenie tejże zasady może skutkować odrzuceniem odwołania (lub jego części) przez Krajową Izbę Odwoławczą, gdy przedstawiane zarzuty zostaną uznane za sprekludowane ( Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 lipca 2025 roku, sygn. akt XXIII Zs 41/25, Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 lipca 2025 roku, sygn. akt XXIII Zs 43/25).
W sytuacji bowiem kiedy odwołujący złożyłby odwołanie po ponownym wyborze oferty najkorzystniejszej, ale zarzut dotyczyłby okoliczności, która istniała już przy pierwszym wyborze, Krajowa Izba Odwoławcza zobligowana byłaby do odrzucenia odwołania jako wniesionego po terminie, ponieważ termin na wniesienie takiego zarzutu liczony jest od pierwszego wyboru, a nie ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej.
Konstrukcja systemu środków ochrony prawnej w zamówieniach publicznych nie może dopuszczać do sekwencyjnego zgłaszania zastrzeżeń, gdy pomiędzy czynnościami zamawiającego nie pojawiły się nowe naruszenia, zaniechania ani inne istotne okoliczności faktyczne lub prawne. Zarzuty dotyczące procedury lub czynności, które obiektywnie mogły zostać podniesione w terminie związanym z wcześniejszą decyzją zamawiającego, ulegają prekluzji i należy traktować je jako spóźnione ( Postanowienie KIO z 17.04.2025 r., KIO (...) ).
Kwestionowanie przez wykonawców czynności ponownie dokonanych przez zamawiającego jest dopuszczalne, ale jedynie w sytuacji, gdy podstawę zarzutów stanowią okoliczności, które zaistniały w związku z powtarzaniem czynności w postępowaniu ( Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 września 2013 roku, sygn. akt KIO (...) ). Chodzi zatem o zarzuty dotyczące nowych okoliczności powstałych po pierwszym wyborze najkorzystniejszej oferty. Zatem ponowny wybór oferty najkorzystniejszej nie otwiera nowego terminu do wniesienia odwołania, jeśli zarzut odnosi się do okoliczności znanych już przy pierwszym wyborze.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, iż jeżeli odwołujący (...) sp. z o.o. nie zakwestionowałby znanych okoliczności w pierwszym możliwym terminie, utraciłby możliwość skutecznego zaskarżenia ich przy ponownej czynności zamawiającego. Dlatego też Izba zobligowana była do rozpoznania zarzutów o numerach 7 i 8 w ramach odwołania o sygn. akt KIO (...).
Wobec braku rozpoznania przez Izbę zarzutów powołanych przez odwołującego-skarżącego (...) sp. z o.o., to Sąd Okręgowy dokona ich analizy. W tych okolicznościach szczególnego podkreślenia bowiem wymaga, iż w postępowaniu prowadzonym na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej uznanie zasadności zarzutu nierozpoznania istoty sprawy nie może powodować uchylenia wyroku i przekazania przez Sąd Zamówień Publicznych sprawy skargowej do ponownego rozpoznania Krajowej Izbie Odwoławczej, co wynika wprost z art. 588 ust. 2 ustawy PZP. Zgodnie z tym przepisem w przypadku uwzględnienia skargi sąd bowiem : zmienia zaskarżone orzeczenie i orzeka wyrokiem co do istoty sprawy, a w pozostałych sprawach wydaje postanowienie. Przepisy art. 553-557 i art. 563-567 stosuje się odpowiednio. Przepisu art. 386 § 4 k.p.c. nie stosuje się. Z kolei art. 386 § 4 k.p.c. stanowi, że: „Poza wypadkami określonymi w § 2 i 3 sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości”. Taki sposób postępowania – uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania – nie został przewidziany w ustawie Prawo zamówień publicznych.
Następnie wskazać należało, iż trafność zarzutu art. 559 ust. 2 ustawy PZP nie przesądza także o zasadności pozostałych zarzutów i wniosków skargi, lecz jedynie wskazuje na zakres sprawy, który w ogóle nie został omówiony przez Izbę na łamach uzasadnienia orzeczenia lub też został potraktowany marginalnie.
Należy mieć także na uwadze, że Sąd Zamówień Publicznych jest zobowiązany do rozpoznania sprawy z uwzględnieniem całości zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustosunkowania się do wszystkich istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów i twierdzeń podniesionych zarówno w toku postępowania odwoławczego przed Krajową Izbą Odwoławczą, jak i w ramach przedmiotowego postępowania skargowego przed Sądem Okręgowym bez względu na to, czy uzasadnienie orzeczenia Izby spełnia wymogi zawarte w art. 559 ust. 2 ustawy PZP czy też nie. Zatem sam fakt wadliwego sporządzenia uzasadnienia przez Krajową Izbę Odwoławczą i nierozpoznanie istoty sprawy nie może mieć na ten proces decydującego wpływu, poza koniecznością dokonania przez Sąd Zamówień Publicznych odpowiednich rozważań, w szczególności w zakresie uznanym za lakoniczny czy też brakujący, co też zostanie uczynione przez Sąd Okręgowy w przedmiotowej sprawie w ramach poniższych rozważań.
Przechodząc zatem do merytorycznego rozpoznania skargi wskazać należało na formalizm postępowania o uzyskanie zamówienia publicznego tj. obowiązek zachowania przewidzianej przepisami Prawa zamówień publicznych oraz przepisami wykonawczymi formy dotyczącej wykazania zdolności technicznej podmiotu, który współpracował z oferentem.
Zgodnie z pkt. 1 Rozdziału XI SWZ wykonawcy mieli obowiązek złożyć wraz z ofertą podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym oświadczenie w formie Jednolitego Dokumentu (JEDZ) zgodnie z wymaganiami wskazanymi w Rozdziale VIII SWZ. Takie wymaganie dotyczyło również sytuacji, kiedy wykonawca polegał na zasobach podmiotu trzeciego.
Co istotne, zamawiający w Rozdziale VIII SWZ bardzo szczegółowo opisał wymogi w zakresie wypełnienia, podpisania oraz składania dokumentu JEDZ. Zamawiający wskazał m.in., że: „po sporządzeniu Jednolity Dokument powinien być podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym (...). ”
Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. wraz z ofertą w części 2 postępowania złożyli zobowiązanie podmiotu (...) d. o.o. do oddania do dyspozycji konsorcjum zasobów niezbędnych do wykonania zamówienia w zakresie zdolności technicznej.
Pismem z 26 marca 2025 roku zamawiający wezwał wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy PZP, do przedłożenia m.in. poprawionego JEDZ dla podmiotu trzeciego.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. dnia 28 marca 2025 roku przedstawili m.in. cyfrowe odwzorowanie oświadczenia (...)d. o.o. podpisane odręcznie, a następnie poświadczone kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez notariusza.
Jak stanowi art. 63 ust. 1 ustawy PZP w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub konkursie o wartości równej lub przekraczającej progi unijne ofertę, wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub w konkursie, wniosek, o którym mowa w art. 371 ust. 3 oraz oświadczenie, o którym mowa w art. 125 ust. 1 składa się, pod rygorem nieważności w formie elektronicznej.
Zgodnie z art. 78 1 § 1 k.c. do zachowania elektronicznej formy czynności prawnej wystarcza złożenie oświadczenia woli w postaci elektronicznej i opatrzenie go kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Natomiast art. 78 1 § 2 k.c. stanowi, że o świadczenie woli złożone w formie elektronicznej jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej. Do zachowania elektronicznej formy czynności prawnej konieczne są zatem dwa elementy. Po pierwsze: złożenie oświadczenia woli w postaci elektronicznej, po drugie : opatrzenie takiego oświadczenia woli kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
Zgodnie z art. 3 pkt 10 rozporządzenia eIDAS podpis elektroniczny należy rozumieć jako dane w postaci elektronicznej, które są dołączone lub logicznie powiązane z innymi danymi w postaci elektronicznej i które są użyte przez podpisującego jako podpis. W rozporządzeniu eIDAS wyróżniono również zaawansowany podpis elektroniczny (art. 3 pkt 11 w zw. z art. 26 rozporządzenia eIDAS), który stanowi podstawę kwalifikowanego podpisu elektronicznego (zob. art. 3 pkt 12 rozporządzenia eIDAS). Zgodnie z art. 26 rozporządzenia eIDAS o zaawansowanym podpisie elektronicznym możemy mówić, gdy spełnia on następujące warunki:
1) jest unikalnie przyporządkowany podpisującemu;
2) umożliwia ustalenie tożsamości podpisującego;
3) jest składany przy użyciu danych służących do składania podpisu elektronicznego, których podpisujący może, z dużą dozą pewności, użyć pod swoją wyłączną kontrolą;
4) jest powiązany z danymi podpisanymi w taki sposób, że każda późniejsza zmiana danych jest rozpoznawalna.
Kwalifikowany podpis elektroniczny zaś to zaawansowany podpis elektroniczny, który jest składany za pomocą kwalifikowanego urządzenia do składania podpisu elektronicznego i który opiera się na kwalifikowanym certyfikacie podpisu elektronicznego ( M. Stachowiak [w:] W. Dzierżanowski, Ł. Jaźwiński, J. Jerzykowski, M. Kittel, M. Stachowiak, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 63.).
Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku wydanym w dniu 13 czerwca 2024 roku w sprawie o sygn. akt XXIII Zs 58/24 uznał, iż oczywistym jest, że poświadczenie za zgodność przez notariusza dokumentu w postaci scanu i opatrzenia tego podpisem elektronicznym nie czyniło pełnomocnictwa udzielonego w formie pisemnej pełnomocnictwem w formie elektronicznej. Poświadczenie za zgodność z okazanym dokumentem przez notariusza nie konwaliduje bowiem braków co do formy pierwotnego dokumentu i nie czyni z pełnomocnictwa udzielonego w formie pisemnej pełnomocnictwa w formie elektronicznej (…). W kontekście skutków braku zachowania formy elektronicznej zwrócić należy uwagę na treść § 2 art. 78 1 k.c., który stanowi, że oświadczenie woli złożone w formie elektronicznej jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej. W przepisie tym uregulowano kwestię stosunku formy elektronicznej do formy pisemnej. Zrobiono to jednak w sposób asymetryczny. Z art. 78 1 § 2 k.c. wynika bowiem, że oświadczenie woli złożone w formie elektronicznej jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej, jednak nie odwrotnie, co oznacza, że wymóg formy elektronicznej nie może być zrealizowany poprzez złożenie oświadczenia woli w formie pisemnej.
Przenosząc rozważania te na grunt przedmiotowej sprawy wskazania wymaga, iż także dokument JEDZ sporządzony w formie papierowej i poświadczony kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez notariusza nie czyni zadość zachowaniu formy elektronicznej tego dokumentu.
Dodatkowo nie należy tracić z pola widzenia, że przepis art. 63 ust. 1 ustawy PZP wymienia oświadczenie, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy PZP, co należy odnosić do JEDZ niezależnie od tego jakiego podmiotu ma on dotyczyć. W związku z tym każdy podmiot zobowiązany do złożenia JEDZ, czy jest to wykonawca, podwykonawca lub podmiot trzeci udostępniający zasoby, powinien złożyć JEDZ w formie przewidzianej w art. 63 ust. 1 ustawy PZP i ze wszystkimi tego skutkami ( Wyrok KIO z dnia 15 marca 2023 roku, sygn. akt KIO (...) ).
Oświadczenie na formularzu JEDZ musi zostać należycie wypełnione przez podmiot udostępniający zasoby oraz złożone w formie elektronicznej, tj. w postaci elektronicznej i opatrzone, pod rygorem nieważności, kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez osoby reprezentujące podmioty trzecie, a następnie przekazane zamawiającemu przy użyciu określonych przez niego środków komunikacji elektronicznej. W zachowującym aktualność wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26 listopada 2019 roku, sygn. akt KIO 2270/19 uznano, że fakt opatrzenia kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez notariusza sporządzonego poświadczenia nie przesądza o prawidłowości formy oświadczeń JEDZ podmiotów trzecich, dla których ustawodawca przewidział pod rygorem nieważności postać elektroniczną, opatrzoną kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Podobne stanowisko zajęła Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z 4 marca 2021 roku, sygn. akt KIO (...) wskazując, że notarialne poświadczenie oświadczenia JEDZ podmiotu udostępniającego zasoby opatrzone przez notariusza kwalifikowanym podpisem elektronicznym zgodnie z art. 97 § 2 ustawy – Prawo o notariacie nie konwaliduje nieprawidłowej formy JEDZ podmiotu udostępniającego zasoby, bowiem brak jest elektronicznego podpisu wystawcy tego dokumentu ( A. Gawrońska-Baran [w:] E. Wiktorowska, A. Wiktorowski, P. Wójcik, A. Gawrońska-Baran, Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 125.).
W obliczu powyższych rozważań oświadczenie JEDZ dotyczące podmiotu udostępniającego skarżącemu (...) sp. z o.o. wiedzę i doświadczenie, uzupełnione na wezwanie skierowane w trybie art. 128 ust. 1 ustawy PZP, należy uznać za niezgodne z art. 63 ust. 1 ustawy PZP. Skan dokumentu sporządzonego w formie pisemnej, opatrzony podpisem kwalifikowanym przez notariusza, nie może być też uznany za spełniający wymagania określone w tym przepisie. JEDZ w takiej formie nie został bowiem podpisany podpisem kwalifikowanym przez osoby uprawnione do działania w imieniu podmiotu udostępniającego skarżącemu swoje zasoby. Notariusz natomiast poświadczył jedynie jego zgodność z okazanym dokumentem. Oznacza to, że JEDZ podmiotu (...) d.o.o. nie został złożony jako oryginalny dokument elektroniczny, tj. nie został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez jego wystawcę.
Należy wskazać także na § 6 ust. 4 rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie sposobu sporządzania i przekazywania informacji oraz wymagań technicznych dla dokumentów elektronicznych oraz środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie (Dz. U. poz. 2452), zgodnie z którym poświadczenia zgodności cyfrowego odwzorowania z dokumentem w postaci papierowej, o którym mowa w § 6 ust. 2 tegoż rozporządzenia, może dokonać również notariusz. Chodzi o oświadczenie, o którym mowa w art. 117 ust. 4 ustawy PZP (oświadczenie, z którego wynika, które roboty budowlane, dostawy lub usługi wykonają poszczególni wykonawcy), oraz zobowiązanie podmiotu udostępniającego zasoby, przedmiotowe środki dowodowe, dokumenty, o których mowa w art. 94 ust. 2 ustawy PZP (oświadczenia wykonawców, których głównym celem jest społeczna i zawodowa integracja osób społecznie marginalizowanych), niewystawione przez upoważnione podmioty lub pełnomocnictwo, zostały sporządzone jako dokument w postaci papierowej i opatrzone własnoręcznym podpisem, przekazuje się cyfrowe odwzorowanie tego dokumentu opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, a w przypadku postępowań lub konkursów, o wartości mniejszej niż progi unijne, kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, poświadczającym zgodność cyfrowego odwzorowania z dokumentem w postaci papierowej. Wykaz ten nie obejmuje oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy PZP (JEDZ), co wyklucza możliwość jego skutecznego przedłożenia w formie elektronicznego poświadczenia notarialnego. Przede wszystkim zaś to unormowanie w tej kwestii w akcie rangi ustawowej (art. 63 ust. 1 ustawy PZP) przesądza o braku takiej możliwości.
Niedopełnienie przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.(...) sp. k., (...) sp. z o.o. obowiązku złożenia oświadczenia JEDZ podmiotu udostępniającego zasoby (...) d. o. o. we właściwej formie skutkowało zatem na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy PZP – nieważnością tego oświadczenia. W konsekwencji należy uznać, że dokument ten w ogóle nie został złożony w postępowaniu. Stanowisko to znajduje pełne oparcie w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej, m.in. w wyroku z dnia 23 listopada 2021 roku (sygn. akt (...)), w którym podano, że przepis art. 63 ust. 1 ustawy PZP wskazuje, że m. in. oferty oraz JEDZ sporządza się, pod rygorem nieważności, w formie elektronicznej. Warto także zwrócić uwagę, że ww. przepis w sposób wyraźny przewiduje również sankcję za niedochowanie wskazanej w nim formy, stąd też brak zachowania tej formy jest sankcjonowany nieważnością czynności.
Skoro zatem wykonawca nie zachował wymaganej przepisami formy dokumentu JEDZ dla podmiotu udostępniającego zasoby ((...) d. o. o.), stanowiło to podstawę do zastosowania art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy PZP. Przywołany przepis obliguje natomiast zamawiającego do odrzucenia oferty w przypadku niezłożenia JEDZ w przewidzianym terminie („ Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez wykonawcę który nie złożył w przewidzianym terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, lub podmiotowego środka dowodowego, potwierdzających brak podstaw wykluczenia lub spełnianie warunków udziału w postępowaniu, przedmiotowego środka dowodowego, lub innych dokumentów lub oświadczeń.”). Wobec poczynionych powyżej rozważań należało zatem uznać, że także niedochowania właściwej formy dokumentu traktowane jako jego niezłożenie, mieści się w dyspozycji wskazanej normy prawnej. W analizowanym stanie faktycznym, mimo wezwania do uzupełnienia, brak ten nie został naprawiony. Wykonawca przedłożył jedynie skan dokumentu sporządzonego pierwotnie w formie pisemnej, który został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym notariusza (potwierdzającym zgodność z oryginałem). Taka forma nie spełnia jednak wymogów prawnych, gdyż dokument nie został podpisany elektronicznie przez osoby uprawnione do reprezentacji podmiotu. W konsekwencji, z uwagi na wadliwość formy dokumentów, wyrok Krajowej Izby Odwoławczej musiał ulec zmianie.
Reasumując, należało uwzględnić zarzut numer 7 odwołania (...) sp. z o.o., a więc zarzut zaniechania odrzucenia w części 2 postępowania oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia : (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. w związku z nieprzedłożeniem oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy PZP dla podmiotu udostępniającego zasoby – (...) d. o. o., pomimo wezwania przez zamawiającego zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy (...) co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy PZP w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 125 ustawy PZP w zw. z art. 118 ustawy PZP w zw. z § 6 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie sposobu sporządzania i przekazywania informacji oraz wymagań technicznych dla dokumentów elektronicznych oraz środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie (Dz. U. poz. 2452) w zw. z art. 99 § 1 k.c. w zw. z art. 781 k.c. w zw. z art. 8 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP w zw. z ustawą z 14 lutego 1991 roku Prawo o notariacie (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1001 z późn. zm.).
Ponadto wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. w ramach części 2 postępowania powołali się na zasoby podmiotu trzeciego – (...) sp. z o.o. z siedzibą w T..
W zobowiązaniu tego podmiotu do oddania zasobów z 6 marca 2025 roku wskazano m. in.: „Zobowiązuje się do: udostępnienia (...) sp. z o.o. z siedzibą w P., ul. (...), (...) P. oraz (...) spółka komandytowa z siedzibą w P., ul. (...), (...)-(...) P., zwanych dalej Wykonawcą, posiadanych przez nas zasobów niezbędnych do realizacji zamówienia.”
Odwołujący wskazuje, że z treści oferty wynika, że została ona złożona przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. - lider, (...) sp. z o.o. - partner. Z kolei w zobowiązaniu mowa o udostępnieniu zasobów dla innego podmiotu - (...) spółka komandytowa", którego nazwa nie pokrywa się z nazwą lidera konsorcjum. Rację miał zatem skarżący, że takie sformułowanie oświadczenia rodzi istotne wątpliwości, czy zobowiązanie zostało skutecznie udzielone również na rzecz lidera.
Dyspozycja art. 118 ust. 4 ustawy PZP wymaga, aby wykonawca powołujący się na zasoby innego podmiotu udowodnił, że stosunek łączący wykonawcę z tym podmiotem gwarantuje rzeczywisty dostęp do tych zasobów. Dysponowanie zasobami innego podmiotu musi wynikać z przedstawionych dowodów w sposób jednoznaczny i nie może być przedmiotem dedukcji czy domniemania. Na podstawie dokumentów przedstawionych w celu potwierdzenia rzeczywistego dostępu do zasobów innego podmiotu zamawiający musi mieć możliwość jednoznacznego ustalenia, że określony zasób podmiotu trzeciego zostanie realnie udostępniony ( Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 19 kwietnia 2022 roku, sygn. akt KIO (...) ).
Tym samym także zarzut oznaczony numerem 8 w odwołaniu (...) sp. z o.o. należało ocenić jako zasadny, albowiem doszło do zaniechania odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o., pomimo że konsorcjum nie potwierdziło spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej oraz zawodowej dotyczącym posiadania wymaganego doświadczenia – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy PZP w zw. z art. 57 pkt 2 ustawy PZP w zw. z art. 118 ust. 1, 2, 3 ustawy PZP, art. 119 ustawy PZP oraz art. 122 ustawy PZP w zw. z art. 128 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP.
Wobec powyższych rozważań zastosowanie znalazł art. 588 ust. 2 ustawy PZP w zw. z art. 553 ustawy PZP, a Sąd Okręgowy obowiązany był do uwzględnienia skargi i orzeczenia wyrokiem co do istoty sprawy poprzez zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 2 i uwzględnienia odwołania w części dotyczącej zarzutów podniesionych w punktach 7 i 8 odwołania oraz nakazania zamawiającemu (...) S.A. w K. unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w części 2 zamówienia, ponowne badanie i ocenę ofert w tej części zamówienia oraz odrzucenie oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia w części 2 (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. ( punkt 1 wyroku).
Zmiana merytoryczna wyroku skutkowała zmianą orzeczenia w zakresie kosztów postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą, albowiem obowiązkiem sądu przy określaniu wysokości kosztów w treści orzeczenia jest też uwzględnienie kosztów poniesionych przez strony w związku z rozpoznaniem odwołania (art. 589 ust. 2 ustawy PZP). Wobec powyższego w razie uwzględnienia skargi i zmiany orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej Sąd zmieni także rozliczenie kosztów zapadłe przed Krajową Izbą Odwoławczą ( P. Wiśniewski [w:] J. E. Nowicki, P. Wiśniewski, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2023, art. 589).
W wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego (art. 557 ustawy PZP). Strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku (art. 575 ustawy PZP).
W przypadku uwzględnienia odwołania przez Izbę w części, koszty ponoszą odwołujący i zamawiający, jeżeli w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił żaden wykonawca albo uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów przedstawionych w odwołaniu w całości albo w części. Izba może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od rozdzielenia kosztów we wskazany sposób, w szczególności jeżeli przemawia za tym rodzaj zarzutów uwzględnionych przez Izbę lub ich waga dla rozstrzygnięcia odwołania (§ 7 ust. 2 pkt 1 i ust. 5 z Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania).
W ocenie Sądu Okręgowego, odnośnie przedmiotowego postępowania odwoławczego należało też uznać, że w sprawie KIO (...) waga zarzutów uwzględnionych, a najdalej idących, przemawia za obciążeniem kosztami postępowania odwoławczego zamawiającego w całości.
Do kosztów postępowania odwoławczego zalicza się wpis, a także uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego obejmujące wynagrodzenie i wydatki jednego pełnomocnika, jednak nieprzekraczające łącznie kwoty 3 600 zł. Wpis wnoszony w postępowaniu o udzielenie zamówienia na roboty budowlane o wartości równej progom unijnym, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy PZP, lub przekraczającej te progi wynosi 20 000,00 zł (§ 2 ust. 2 pkt 2, § 5 pkt 1 i 2 lit. b Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania). Odwołujący poniósł zatem łącznie koszty w wysokości 23 600 zł.
W rezultacie Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok Krajowej Izby Odwoławczej także w punkcie 3 i kosztami postępowania obciążył w całości zamawiającego (...) spółkę akcyjną w K., a w punkcie 3.2 zasądził od (...) spółki akcyjnej w K. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) 23 600 zł tytułem kosztów postepowania odwoławczego ( punkt 2 wyroku).
Sąd Okręgowy o kosztach postępowania skargowego orzekł stosownie do treści art. 589 ust. 1 ustawy PZP statuującego zasadę odpowiedzialności za wynik sporu i tym samym obciążył zamawiającego, jako stronę przegrywającą, kosztami postępowania w całości.
Koszty postępowania wywołanego wniesieniem skargi poniesione przez skarżącego (...) sp. z o.o. sprowadzały się do wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.) oraz opłaty od skargi w kwocie 60 000zł. Wysokość opłaty od skargi została ustalona na podstawie art. 34 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 z późn. zm.) w związku z § 2 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437) czyli jako opłata stała w wysokości trzykrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga. Wpis wnoszony w postępowaniu o udzielenie zamówienia na roboty budowlane o wartości równej progom unijnym, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy PZP, lub przekraczającej te progi wynosi 20 000 zł, zatem opłata od skargi w przedmiotowej sprawie wyniosła 60 000 zł. Łącznie dało to kwotę kosztów postępowania skargowego poniesionych przez skarżącego (...) sp. z o.o. 63 600zł.
W konsekwencji Sąd Okręgowy zasądził od (...) sp. z o.o. na rzecz (...) sp. z o.o. tytułem kosztów postępowania skargowego 63 600 zł ( punkt 3 wyroku).
Mając powyższe na względzie Sąd Zamówień Publicznych orzekł jak w sentencji wyroku.
Andrzej Sobieszczański Alicja Dziekańska Monika Skalska