Uzasadnienie z 9 stycznia 2026, sygn. IV Ka 858/25

1.Przewodnicząca:

1.SSO Ewa Rusin

1.Protokolant:

1.Ewa Ślemp

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 858/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 30 września 2025r. sygn. akt II K 490/25

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

1.4.  Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, że skierowanie wiązki lasera poziomicy budowlanej, w obiektyw urządzenia kamery monitoringu, mogło spowodować trwałe uszkodzenie matrycy oraz innych podzespołów optycznych, w sytuacji gdy oskarżony kwestionował by laser użyty w poziomnicy budowlanej posiadał do tego zdolność, a w toku postępowania nie został przeprowadzony dowód z opinii biegłego sądowego posiadającego wiadomości specjalne, który potwierdziłby zdolność lasera do uszkodzenia kamery,

2. błąd w ustaleniach faktycznych sprowadzający się w stwierdzeniu, że kamera (...) w ogóle uległa uszkodzeniu w sytuacji gdy brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego wysyłkę kamery do serwisu czy jej utylizację, zwłaszcza że pokrzywdzony zauważył, że po zdarzeniu wspomniana kamera została przeniesiona na wyższe piętro budynku.

3. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na stwierdzeniu, że poszkodowany poniósł jakąkolwiek szkodę finansową skoro z karty 22 akt sprawy wynika, że kamera została wymieniona bezkosztowo.

4. naruszenie przepisów postępowania tj. art, 7 k.p.k, w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez przyjęcie wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, że:

a) zeznania świadków i zapis monitoringu dają podstawy do stwierdzenia, że kamera monitoringu została uszkodzone w wyniku użycia poziomnicy laserowej, w sytuacji gdy zapis z monitoringu przedstawiony jako dowód

świadczy o tym, że kamera działała pomimo włączonej poziomnicy.

b) kamera została całkowicie zniszczona i zutylizowana, w sytuacji gdy nie zostały przedstawione żadne dowody, które świadczyłyby o zniszczeniu i zutylizowaniu kamery.

c) oskarżony przyznał się do sprawstwa - w sytuacji gdy w toku postępowania oskarżony zakwestionował to, by poziomnica laserowa była zdolna do uszkodzenia kamery,

5. naruszenie przepisu postępowania art. 193 § 1 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu elektroniki i użytkowej - w sytuacji gdy ustalenie w sposób niebudzący wątpliwości, czy kamera mogła ulec uszkodzeniu na skutek działania lasera z poziomnicy budowlanej, należy do zakresu wiadomości specjalnych, a art. 193 par. 1 k.p.k. nakazuje zasięgnięcie opinii biegłych w takim przypadku.

z ostrożności procesowej na podstawie art. 438 pkt 1a) , 4):

6. rażącą niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego kary ograniczenia wolności, która z uwagi na stan zdrowia oskarżonego nie będzie mogła być wykonywana bez narażenia oskarżonego na pogorszenie stanu zdrowia lub uszczerbek na zdrowiu, a także która z uwagi na okoliczności towarzyszące zdarzeniu tj. bezprawnym naruszeniu dóbr osobistych oskarżonego i jego rodziny jest rozstrzygnięciem nieadekwatnym do stopnia społecznej szkodliwości czynu.

7. zastosowanie art. 46 § 1 k.k. i orzeczenie na rzecz X. Ł. obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, w sytuacji gdy z akt sprawy nie wynika by X. Ł. był pokrzywdzonym uprawnionym do zgłaszania tego rodzaju roszczeń, gdyż działalność pod tym adresem jest prowadzona przez podmiot (...) Sp. z o.o., KRS (...).

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja okazała się trafna w zakresie zakwestionowania ustalenia sprawstwa oskarżonego. Z tej przyczyny niniejsze uzasadnienie zostanie ograniczone wyłącznie do istotnych zarzutów obrazy przepisów procedowania art. 7 kpk i art. 4 kpk, które to uchybienia doprowadziły do nieakceptowalnych ustaleń faktycznych wyroku.

Słuszność przedmiotowej apelacji, wniesionej wyłącznie na korzyść oskarżonego, nie mogła skutkować innym rozstrzygnięciem niż reformatoryjne w postaci uniewinnienia oskarżonego od przypisanego mu czynu.

Stan dowodów sprawy i jednocześnie obiektywna procesowa niemożność dokonania podstawowych i koniecznych ustaleń faktycznych ( jednocześnie niedopuszczalnych na niekorzyść oskarżonego w rozumieniu zakazu reformationis in peius z art. 434 § 1 kpk, który zabezpiecza swobodę zaskarżania orzeczeń przez oskarżonego, gwarantując mu – co do zasady – niepogorszenie sytuacji prawnej w wyniku wniesienia środka odwoławczego, nadto ogranicza sąd odwoławczy w zakresie przeprowadzanej kontroli odwoławczej, nie zezwalając na przeprowadzenie kontroli w kierunku orzekania na niekorzyść oskarżonego) stanowią podstawę końcowego orzeczenia merytorycznego.

Słusznie podniósł apelujący, iż zaskarżony wyrok zapadł wobec naruszenia przepisów postępowania art. 7 kpk i art. 4 kpk. Nader skromna ocena dowodów w pisemnych motywach wyroku w istocie pozostaje jednostronną i chybioną. Sąd I instancji nie pochylił się należycie nad zagadnieniami kluczowymi dla prawidłowego rozstrzygnięcia.

W pierwszej kolejności wskazać należy na przedmiot zarzucanego oskarżonemu przestępstwa w postaci kamery, służącej oskarżycielowi posiłkowemu do monitoringu, oznaczonej jako model (...). Chociaż jako przedmiot przestępstwa powinna być zabezpieczona w sprawie jako dowód rzeczowy, to jednak jeszcze na etapie początkowego postępowania przygotowawczego została zutylizowana. Kamera przed utylizacją nie została poddana jakimkolwiek badaniom technicznym w celu ustalenia przyczyn jej uszkodzenia, w szczególności rodzaju uszkodzonych podzespołów i w konsekwencji przyczyn zaprzestania działania sprzętu ( vide: zeznania świadka G. O. k. 23 v.). Aktualnie więc nie ma żadnej możliwości obiektywnego i miarodajnego ustalenia przyczyny zaprzestania działania kamery, w szczególności w ramach postulowanego przez apelującego powołania biegłego z zakresie elektroniki użytkowej.

Uzupełniając powyższą argumentację dodać wypada, że oskarżyciel posiłkowy L. Ł. nie tylko nie podał daty zakupu tej kamery ani nie przedstawił dowodu zakupu tej kamery, ani nawet daty montażu kamery, co powoduje także uprawnionym wnioskowanie, iż kamera mogła zaprzestać funkcjonowania także wobec zwykłego zużycia a nie działania osób trzecich, w szczególności oskarżonego, tym bardziej, że wedle oświadczenia sprzedawcy cyt. „ostatnie urządzenia tego modelu były nabywane około 4 lata temu, lub później” ( vide k. 66 akt).

Po drugie, nie ulega wątpliwości, iż przedmiotowa kamera była skierowana nie na kawiarnię prowadzoną przez oskarżyciela posiłkowego przy ul. (...) ale wprost na okna mieszkania oskarżonego, położonego na I piętrze budynku po przeciwnej stronie ulicy (...), co wynika nie tylko z zapisu na płycie k. 9, wyjaśnień oskarżonego i fotografii w kopercie na k. 71 akt. Oskarżony akcentował, że nie tylko czuł się podglądany we własnym mieszkaniu ale bezskutecznie prosił oskarżyciela posiłkowego, by ten stan zmienił przez zdjęcie kamery, dlatego postanowił oślepić tą kamerę przy pomocy taniej budowlanej poziomnicy optycznej marki W., kupionej w X. za ok. 50 złotych ( k.20). Oskarżony przyznał skierowanie wiązki poziomnicy w kierunku kamery (co stanowi jedynie poszlakę do stawianego mu czynu), ale czynił to dlatego, że czuł się bezprawnie podglądany przez oskarżyciela posiłkowego, a to należy ocenić jako obronę przed bezprawnym naruszaniem jego prawa do prywatności. Jednocześnie, nawiązując do wniosków z poprzedniego akapitu, oskarżyciel nie przedstawił jakiegokolwiek miarodajnego dowodu, że to właśnie zarzucane oskarżonemu działanie spowodowało celowe uszkodzenie kamery.

Po trzecie, oskarżyciel posiłkowy ogólnikowo podając wartość szkody podał cenę nowej kamery o innych parametrach technicznych, obejmującą także montaż i konfigurację, łącznie na 1560 złotych. Firma zajmująca się obsługą monitoringu obejmującego przedmiotową kamerę Agencja Ochrony (...) w swych pismach ( k. 6 i 66-68 akt) te okoliczności także potwierdza . Nadto firma ta nie posiada także faktury zakupowej kamery objętej zarzutem aktu oskarżenia, bo cyt. „ostatnie urządzenia tego modelu były nabywane około 4 lata temu, lub później”. Tak więc już sama wartość potencjalnej szkody nie została w żaden miarodajny sposób ustalona, bo jak można wycenić wartość co najmniej 4- letniej używanej kamery? Z pewnością wobec kilkuletniej amortyzacji znacząco niżej od ceny zakupu nowej kamery, a z wysokim prawdopodobieństwem nie można wykluczyć i że poniżej wartości 800 złotych, znamionującej wykroczenie z art. 124 kw.

Słusznie także oskarżony w apelacji zauważa, że skoro przedmiotowa nie działająca kamera została wymieniona oskarżycielowi posiłkowemu bezkosztowo na nową i to w ramach gwarancji ( k. 22 akt), to w takiej sytuacji brak wystąpienia po stronie oskarżyciela posiłkowego w ogóle znamienia szkody w rozumieniu art. 288 § 1 kk, bo przecież wymiana gwarancyjna oznacza uznanie przez sprzedawcę wady towaru a nie jego przestępnego zniszczenia czy uszkodzenia.

Wniosek

O zmianę wyroku przez uniewinnienie

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wyczerpująco wskazano w sekcji 3.1.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zmiana przez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu.

Zwięźle o powodach zmiany

Odsyła się do wyczerpującej argumentacji w sekcji 3.1.

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

W konsekwencji wyroku uniewinniającego należało stwierdzić, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa ( art. 632 pkt. 2) kpk).

7.  PODPIS

SSO Ewa Rusin

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

oskarżony

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

orzeczenie skazujące

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

0.1.1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana