Wyrok z 15 stycznia 2026, sygn. VI U 2355/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 stycznia 2026 r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący Sędzia Karolina Chudzinska

Protokolant – starszy sekretarz sądowy Małgorzata Pyszka-Cichońska

po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. w D.

na rozprawie

odwołania: I. R.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w D.

z dnia 31 sierpnia 2022r., znak (...)

w sprawie: I. R.

przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w D.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy

oddala odwołanie

Sędzia Karolina Chudzinska

Sygn. akt VI U 2355/22

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 31 sierpnia 2022r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w D. przyznał ubezpieczonemu I. R. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy od dnia 6 listopada 2021r., tj. od dnia zaprzestanie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Podstawą wydanej przez organ rentowy decyzji były ustalenia Komisji Lekarskiej ZUS, która w orzeczeniu z dnia 12 sierpnia 2022r. stwierdziła, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy do dnia 31 maja 2023r.

Ubezpieczony działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika wniósł odwołanie od powyższej decyzji, domagając się przyznania mu renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony podał, że jego stan zdrowia czyni go trwale niezdolnym do wykonywania jakiejkolwiek pracy.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalanie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 11 września 2023r. pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego profesora R. K..

Pismem procesowym z dnia 18 marca 2022r. profesor R. K. poinformował o odmowie wydania opinii w niniejszej sprawie.

Następnie w piśmie procesowym z dnia 17 czerwca 2024r. pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub instytutu wyspecjalizowanego w leczeniu urazów kończyn, wskazując jako wyspecjalizowaną placówkę (...) w E..

Na rozprawie, w dniu 15 stycznia 2026r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Ponadto ustalono, że orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS częściową niezdolność do pracy ubezpieczonego z tytułu wypadku przy pracy przedłużono na dalszy okres – do dnia 31.05.2027r.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

Ubezpieczony I. R. urodził się w (...). W okresie od dnia 25 lutego 2012r. do dnia dzisiejszego prowadzi działalność gospodarczą wpisaną do rejestru przedsiębiorców CEIDG pod firmą: (...), pod numerem NIP: (...) oraz numerem REGON: (...).

W dniu 13 maja 2020r. na terenie firmy odwołującego, mieszczącej się w miejscowości V. przy ul. (...) doszło do wypadku, odwołujący I. R. w trakcie załadunku drewna opałowego spadł z wysokości około 4 metrów na twarde, ostre podłoże.

W wyniku tego zdarzenia doznał szeregu urazów opisanych szerzej w dokumentacji medycznej ubezpieczonego.

Bezsporne, a ponadto dowód: akta emerytalno-rentowe dot. ubezpieczonego I. R.

Konsekwencją powyższego zdarzenia było to, że ubezpieczony I. R. w niżej wymienionych okresach, tj.:

a)  w okresie od dnia 11.11.2020r. do dnia 08.06.2021r.;

b)  w okresie od dnia 09.06.2021r. do dnia 06.10.2021r.;

c)  w okresie od dnia 07.10.2021r. do dnia 05.11.2021r.;

d)  w okresie od dnia 09.06.2021r. do dnia 06.10.2021r.;

e)  w okresie od dnia 11.11.2020r. do dnia 10.03.2021r.;

- korzystał z przyznanego mu przez organ rentowy świadczenia rehabilitacyjnego.

Bezsporne, a ponadto dowód: akta emerytalno-rentowe dot. ubezpieczonego I. R.

Decyzją z dnia 1 marca 2022r., znak: (...) organ rentowy przyznał ubezpieczonemu jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu, będącego następstwem w/w. wypadku przy pracy.

Bezsporne, a ponadto dowód: akta emerytalno-rentowe dot. ubezpieczonego I. R.

W dniu 17 września 2021r. ubezpieczony I. R. wystąpił do ZUS z wnioskiem o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Przedmiotowy wniosek został przez organ rentowy rozpoznany decyzją z dnia 25.10.2021r., w której odmówiono ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy powołując się przy tym na ustalenia Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z dnia 28.09.2021r. ustalił uprawnienia ubezpieczonego do świadczenia rehabilitacyjnego, natomiast nie ustalił występowania po stronie ubezpieczonego niezdolności do pracy.

Powyższa decyzja była przedmiotem rozpoznania przed Sądem Okręgowym w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt VI U 1642/21, który zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2022r. nakazał zwrócić organowi rentowemu akta sprawy celem przeprowadzenia postępowania orzeczniczego w przedmiocie ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

W konsekwencji organ rentowy wydał odrębną decyzję w dniu 31 sierpnia 2022r., znak: (...), w której przyznał ubezpieczonemu I. R. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy od dnia 06.11.2021r., tj. od dnia zaprzestania pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Podstawą wydania tej decyzji były ustalenia Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 12.08.2022r., która uznała ubezpieczonego za częściowo niezdolnego do pracy do dnia 31.05.2023r.

Bezsporne, a ponadto dowód: akta emerytalno-rentowe dot. ubezpieczonego I. R.

Powołani w sprawie biegli lekarze sądowi, w tym: specjalista chirurgii urazowej i ortopedii, ortopeda-traumatolog oraz specjalista medycyny pracy rozpoznali u ubezpieczonego I. R. następujące schorzenia:

- wieloodłamowe złamanie w odcinku 1/3 bliższej kości łokciowej lewej u osoby praworęcznej (leczone operacyjne, wygojone z wystąpieniem zrostu krzyżowego i ograniczeniem w zakresie wyprostu w stawie łokciowym o około 20 stopni, pronacji oraz bez możliwości supinacji przedramienia);

- zanik mięśni przedramienia;

Biegli lekarze sądowi w poszczególnych opiniach sporządzonych przez siebie jednomyślnie stwierdzili, że stan zdrowia ubezpieczonego I. R. nie czyni go aktualnie osobą całkowicie niezdolną do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Stopień niezdolności do pracy ubezpieczonego ocenili jako mający charakter wyłącznie częściowy.

Biegli wskazali, że co prawda przeciwskazaniem dla ubezpieczonego jest wykonywanie pracy zgodnej z posiadanymi przez niego kwalifikacjami, to znaczy prac związanych z ciężką pracą fizyczną opierającą się na dźwiganiu ciężarów, wymagającej pełnej sprawności oburęcznej, jak również pracy na wysokości, czy pracy przy obsłudze maszyn niebezpiecznych, wymagających pełnej sprawności psychoruchowej, to jednak ze względu przede wszystkim na młody wiek ubezpieczonego, ale również i dalsze leczenie operacyjne, czy rehabilitacyjne występujące u ubezpieczonego dolegliwości zostały ocenione na mające charakter okresowy, bowiem biegli dostrzegli szanse na poprawę funkcji lewej kończyny górnej.

Biegli nie byli natomiast zgodni, co do kwestii ustalenia daty początkowej i prognozowanego okresu trwania częściowej niezdolności do pracy ubezpieczonego. Zdaniem biegłego specjalisty chirurgii urazowej i ortopedii niezdolność ta miała swój początek od dnia wypadku, tj. dnia 13.05.2020r. i oceniono, że powinna się utrzymywać przynajmniej do dnia 05.05.2023r. Przy czym w opinii uzupełniającej biegły stwierdził, że termin ten winien zostać jednak przedłużony do dnia 05.11.2024r. Z kolei biegły specjalista medycyny pracy upatrywał daty początkowej niezdolności do pracy od dnia ukończenia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego – na okres dwóch lat, tj. na okres od dnia 06.11.2021r. do dnia 05.11.2023r. Nadto Biegły ortopeda w opinii sporządzonej w dniu 29.05.2025r., po przeprowadzeniu wywiadu z ubezpieczonym ocenił, iż niezdolność ta w dalszym ciągu się utrzymuje, a w rezultacie okres trwania niezdolności winien zostać odpowiednio wydłużony.

Biorąc powyższe pod uwagę biegli jednoznacznie stwierdzili, że stan zdrowia ubezpieczonego I. R. nie czyni go osobą całkowicie niezdolną do wykonywania pracy oraz, że zgadzają się w tym zakresie z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS.

Dowód: opinia sądowo-lekarska sporządzona przez biegłego specjalistę z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii w dniu 10.01.2023r. – k. 22-23 akt głównych sprawy; opinia sądowo-lekarska sporządzona przez biegłego specjalistę z zakresu medycyny pracy w dniu 01.02.2023r. – k. 28-29 akt głównych sprawy; opinia uzupełniająca sądowo-lekarska sporządzona przez biegłego specjalistę z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii w dniu 25.05.2023r. – k. 57-58 akt głównych sprawy; opinia sądowo-lekarska sporządzona przez biegłego ortopedę-traumatologa w dniu 29.05.2025r. – k. 119-120 akt głównych sprawy;

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim w oparciu o dowód z opinii poszczególnych biegłych lekarzy sądowych, dopuszczonych postanowieniem z dnia 18 października 2022r., ale również w oparciu o dokumentację zgromadzoną w aktach sprawy, w tym aktach emerytalno-rentowych ZUS dotyczących ubezpieczonego I. R..

Opinię te zostały wydane po bezpośrednim badaniu lekarskim ubezpieczonego I. R. oraz na podstawie analizy zgromadzonej dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach organu rentowego. Ocena niezdolności do pracy w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń, możliwości wykonywania pracy wymaga bowiem wiadomości specjalnych. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy podkreślić trzeba, że oceny stanu zdrowia odwołującej dokonał zespół doświadczonych specjalistów z dziedzin medycyny odpowiadających schorzeniom ubezpieczonego. Sąd wnioski zawarte w poszczególnych opiniach biegłych podziela. Zostały one prawidłowo uzasadnione i nie nasuwają wątpliwości, co do ich trafności, a zatem mogły stać się one sądu podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Sąd Okręgowy na podstawie przepisu art. 235 ² § 1 pkt. 5 k.p.c. pominął wniosek pełnomocnika ubezpieczonego złożony w piśmie z dnia 17 czerwca 2024r. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wyspecjalizowanego instytutu (...) w E., albowiem dotychczasowe opinię sporządzone przez biegłych były na tyle jednoznaczne i przekonujące, że Sąd uznał okoliczność stanu zdrowia ubezpieczonego I. R. i jego stopień niezdolności za wystarczająco wyjaśnione. W takiej sytuacji Sąd nie ma obowiązku dopuszczania dowodu z dalszej opinii tych samych biegłych lub innych biegłych (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie o sygn. akt III AUa 19/21 - Brak potrzeby dopuszczenia dowodu z opinii innych biegłych).

Wskazać w tym miejscu należy, że sporządzone przez biegłych opinie były jednoznaczne w swych wnioskach, a odwołujący nie zgłosił również żadnych odrębnych wniosków dowodowych.

Wobec powyższego, ponieważ, w ocenie sądu, opinia ta była zupełna, uwzględniająca wszystkie schorzenia, na które powoływał się ubezpieczony I. R., w kontekście jego zdolności do pracy, to mogły one się stać podstawą faktyczną rozstrzygnięcia w sprawie. We wnioskach opinii biegli jednoznacznie stwierdzili, że stan zdrowia ubezpieczonego nie czyni go aktualnie osobą całkowicie niezdolną do wykonywania pracy oraz, że możliwy jest powrót do zatrudnienia, po przeprowadzeniu należytego leczenia rehabilitacyjnego oraz przy uwzględnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do zatrudnienia.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego I. R. nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy; ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów (ust. 1).

W niniejszej sprawie kwestią sporną była wyłącznie niezdolność ubezpieczonego do pracy.

W myśl art. 12 ustawy rentowej niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.

Zarówno komisja lekarska ZUS, jak i biegli lekarze sądowi o specjalnościach odpowiadających schorzeniom ubezpieczonego, w tym: specjalista chirurgii urazowej i ortopedii, ortopeda-traumatolog oraz specjalista medycyny pracy, powołani w niniejszej sprawie w celu stwierdzenia, czy ubezpieczony I. R. jest osobą całkowicie niezdolną do wykonywania pracy, takiego stopnia niezdolności u niego nie stwierdzili.

Sąd podziela stanowisko wyrażone w opiniach biegłych powołanych w niniejszej sprawie. Opinię te zostały sporządzone przez lekarzy specjalistów z dziedzin medycyny, na które cierpi ubezpieczony i w oparciu o posiadane przez nich wiadomości specjalne. Biegli mając na uwadze aktualny stan zdrowia ubezpieczonego (stopień zaawansowania występujących u niej dolegliwości) w sposób wyczerpujący, rzetelny i całościowy wyjaśnili powody, dla których ich zdaniem ubezpieczony nie jest obecnie całkowicie niezdolny do pracy.

Stwierdzenie, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy nie oznacza, że jest on osobą zdrową. W wypadku ubezpieczonego uznać należy, zgodnie z opiniami poszczególnych biegłych, że pomimo posiadanych dolegliwości zdrowotnych, w tym przede wszystkim dolegliwości związanych z układem ruchu w postaci - wieloodłamowego złamania w odcinku 1/3 bliższej kości łokciowej lewej i wobec występowania u ubezpieczonego ograniczeń w zakresie wyprostu w stawie łokciowym, w zakresie pronacji czy supinacji przedramienia, jak również biorąc pod uwagę stopień ich zaawansowania, posiadane kwalifikacje zawodowe, ale przede wszystkim młody wiek ubezpieczonego i dalsze pozytywne prognozy (rokowania) co do możliwości leczniczych i rehabilitacyjnych dolegliwości te zostały ocenione przez biegłych na posiadające charakter okresowy.

Jak wskazuje się w orzecznictwie o niezdolności do pracy nie świadczy sam fakt rozpoznania zmian chorobowych, ale istotnym jest stopień zaawansowania schorzeń, a w konsekwencji, czy zmiany te w znacznym stopniu ograniczają zdolność do pracy (Sąd Apelacyjny w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2015r., sygn. III AUa 129/15, LEX nr 1781896).

Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego I. R. nie zasługiwało na uwzględnienie i na podstawie przepisu art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c. podlegało ono oddaleniu.

Sędzia Karolina Chudzinska