sygn. V KZ 21/13 11 kwietnia 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 11 kwietnia 2013, sygn. V KZ 21/13

Data orzeczenia 11 kwietnia 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący SSN Jarosław Matras
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt V KZ 21/13
POSTANOWIENIE
Dnia 11 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
w sprawie R. K.
skazanego z art. 279 § 1 k.k. i in
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 11 kwietnia 2013 r.
zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 13 lutego 2013 r.,
o odmowie przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do
złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S. z
dnia 12 stycznia 2012 r.,
na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 528 § 1 a contrario k.p.k.
p o s t a n o w i ł
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do
ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w S. odmówił
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia
wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S.
z dnia 12 stycznia 2012 r.
Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego, który zarzucił obrazę
art. 79 § 2 k.p.k. poprzez nie wyznaczenie dla skazanego obrońcy z urzędu
pomimo, iż z okoliczności przedmiotowych niniejszej sprawy wynika, że istniały
warunki utrudniające obronę. Podnosząc taki zarzut wniósł o zmianę postanowienia
poprzez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia
wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 12 stycznia 2012 r.
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Na wstępie trzeba podkreślić, że na postanowienie w przedmiocie, w którym
orzekał sąd odwoławczy zażalenie przysługuje, albowiem przepis art. 528 § 1 pkt 3
k.p.k. wyłącza tylko możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie
przywrócenia terminu do wniesienia kasacji, a zatem – a contrario – umożliwia
zaskarżenie innych rozstrzygnięć wydawanych w toku postepowania
„okołokasacyjnego”. Odnosząc się zaś do zaskarżonego postanowienia, to Sąd
Najwyższy stwierdzić musi, że nie mogło się ono ostać. Niezależnie bowiem od
podniesionego zarzutu, w sprawie niniejszej zaistniał bezwzględny powód
odwoławczy określony w treści art. 40 § 3 k.p.k., który podlegał uwzględnieniu z
urzędu w oparciu o treść art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. W składzie Sądu Okręgowego w
S., który wydał zaskarżone postanowienie, uczestniczył bowiem sędzia M. K., który
był również członkiem składu sądzącego, który wydał wyrok w dniu 12 stycznia
2012 r., w sprawie IV Ka …/11. Nieuwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu
do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i
doręczenie wyroku dotyczyło właśnie wydanego w dniu 12 stycznia 2012 r. wyroku
sądu odwoławczego i skutkowało „zablokowaniem” możliwości wniesienia kasacji
przez skazanego, skoro sam wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie
uznany za bezskuteczny (k. 20 i k. 40-42), zaś co do wniosku obrońcy o
sporządzenie uzasadnienia wyroku wydano prawomocne zarządzenie o odmowie
jego przyjęcia (k. 47). W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest ugruntowany
pogląd, który ujęte w treści art. 40 § 3 k.k. stwierdzenie o niemożności orzekania co
do kasacji przez sędziego, który wydawał orzeczenie zaskarżone w trybie kasacji
wiąże nie tylko z sytuacją, gdy jest już wniesiona kasacja, ale także z wydawaniem
wszelkich rozstrzygnięć „co do kasacji”, a więc i takich, które blokują możliwość
skorzystania z tego środka zaskarżenia (por. np. wyrok SN z dnia 14 listopada
1996 r., IV KKN 299/96, Lex 28787; postanowienia SN: z dnia 10 stycznia 2001 r.,
IV KZ 92/00, Lex 51821; z dnia 26 października 2005 r., III KZ 48/05, Lex 157234;
z dnia 24 stycznia 2006 r., III KZ 65/05, Lex 56879; z dnia 30 sierpnia 2007 r., IV
KZ 82/07, Lex 476140; z dnia 10 września 2008 r., II IKZ 49/08, Lex 567084;
odmiennie postanowienie SN z dnia 14 maja 1995 r., V KKN 325/96, OSNKW
1997, z. 9-10, poz.71).
Mając na uwadze powyższe, należało uchylić zaskarżone postanowienie bez
merytorycznego badania jego zasadności. Przy ponownym rozpoznania sprawy
3
sąd odwoławczy będzie baczył aby nie doszło do obrazy art. 40 § 3 k.p.k.
rozumianego w taki sposób, jak przedstawiono to powyżej (art. 442 § 3 k.p.k.).