Wyrok z 22 stycznia 2026, sygn. III K 398/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 398/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

H. H. (1)

W okresie od listopada 2017 r. do dnia 5 kwietnia 2018r. we N. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia dla (...) S.A. korzyści majątkowej w postaci nabycia wszystkich udziałów spółki (...) Sp.zo.o. o wartości nie mniejszej niż 378 921,08 zł za kwotę 10 000 zł, działając, jako prokurent (...) S.A. prowadził negocjacje zakupu wszystkich udziałów w spółkach (...) Sp.zo.o. oraz (...) Sp. z o.o. wprowadzając jedynych udziałowców tych spółek w osobach M. U. (1) oraz P. U. (1) w błąd, co do zamiaru zakupu udziałów w obu spółkach za łączną kwotę 1 200 000 zł, doprowadził wymienionych do zawarcia dnia 5 marca 2018r. osobnych umów o sprzedaży wszystkich udziałów przypadających wymienionym wspólnikom w (...) Sp.zo.o. za kwotę 10 000 zł a w (...) Sp z.o.o za kwotę 1 190 000 zł, przy czym uiścił dnia 5 kwietnia 2018 r. na rzecz M. U. (1) kwotę 9 000 zł, a na rzecz P. U. (1) kwotę 1 000 zł jako całościową zapłatę za wszystkie udziały w spółce (...) Sp.zo.o. odmawiając jednocześnie zapłaty kwoty 1 190 000 za udziały w spółce (...) Sp z o.o.to jest przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294§1 kk w zw. z art. 12§1 kk

2.

H. H. (1)

Dnia 27 lutego 2018 r. w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci internetowej posłużył się jako autentycznym uprzednio podrobionym wnioskiem leasingowym skierowanym do (...) Sp.zo.o o leasing pojazdu V. (...) (1) oraz załącznikiem do tego wniosku leasingowego opatrzonymi pieczęcią o treści „(...) Spz.o.o.” oraz pieczęcią o treści „prezes zarządu mgr inż. M. U. (1)”, a także nieczytelnym podpisem złożonym na pieczęci z danymi M. U. (1), w ten sposób że skany tych dokumentów przesłał za pośredniemu należącej do niego skrzynki e-mail (...) do W. B. (1) posługującej się skrzynką e-mail o adresie (...) (...), celem wykorzystania tych dokumentów w procedowaniu umowy leasingu na pojazd marki V. (...) (1) to jest przestępstwo z art. 270§1 k.k.

3.

H. H. (1)

Dnia 9 kwietnia 2018 r. w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci internetowej posłużył się jako autentycznym uprzednio podrobionym dokumentem w postaci protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) Sp.zo.o. datowanym na 05.04.2018 r., gdzie jako wspólnicy wskazani zostali M. U. (1) oraz P. U. (1), w ten sposób, ze skany tych dokumentów przesłał za pośredniemu należącej do niego skrzynki e-mail (...) do W. B. (1) posługującej się skrzynką e-mail o adresie (...) (...), celem wykorzystania tych dokumentów w procedowaniu umowy leasingu na pojazd marki V. (...) (2) to jest przestępstwo z art. 270§1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżyciele posiłkowi M. U. (1) i P. U. (1) we wrześniu 2017r. na portalu (...) umieścili ogłoszenie o sprzedaży udziałów należących do nich spółek (...) sp.zo.o oraz (...) sp. zo.o. Ogłoszenie nie zawierało nazwy tych spółek wskazano przedmiot działalności, składniki majątkowe oraz cenę sprzedaży w kwocie 1.500.000 zł.

wydruk ogłoszenia

(...)

zeznania M. U.

97-105

zeznania P. U.

348-354

W październiku 2017r do oskarżycieli posiłkowych zgłosił się oskarżony H. H. (1), podając, iż jest prokurentem (...) S.A. Wyraził on zainteresowanie nabyciem udziałów w obu spółkach należących do M. U. (1) i P. U. (1). Z uwagi na powyższe oskarżyciel posiłkowi oraz oskarżony spotkali się kilkukrotnie celem umówienia szczegółów. W listopadzie 2017r. oskarżonemu udostępniono dokumentację dotyczącą tych spółek.

zeznania M. U.

97-105

zeznania P. U.

348-354

wyjaśnienia oskarżonego

(...)-1122

Wydruk KRS

81-84

W dniu 5 grudnia 2017r. odbyło się spotkanie pomiędzy oskarżonym H. H. (2) a M. U. (1) w trakcie którego wynegocjowano cenę za obie spółki w kwocie 1.200.000 zł, w tym za spółkę (...) sp. z o.o. kwotę 800.000 zł, zaś za spółkę (...) sp. z o.o. kwotę 400.000 zł. Powyższe negocjował za zgodą syna P. U. (3) ponieważ to on zajmował się głównie działalnością spółek.

zeznania M. U.

97-105

wyjaśnienia oskarżonego

(...)-(...)

Mail z 6.12.2017r.

20

W dniu 11 stycznia 2018r. oskarżony H. H. (1) przesłała M. U. (1). Nowa propozycję treści umów sprzedaży udziałów w spółkach ze zmienionymi cenami za poszczególne spółki- i tak cena za spółkę (...) sp. z o.o. kwotę 1000.000 zł zaś za spółkę (...) sp. z o.o. 200.000 zł. Ponieważ spółki miały być sprzedawane łączne, a łączna cena sprzedaży nie ulegała zmianie (dalej miało to być 1.200.000 zł) P. U. (1) i M. U. (1) wyrazili zgodę na taka modyfikację.

wydruki e-mail

20-39

W dniu 25 stycznia 2018r. oskarżony nawiązał kontakt z W. B. (1) przedstawicielem (...) sp.zo.o. celem uzyskania oferty leasingu na samochód V. (...) (4) lub V. (...) (3) dla (...) sp. zo.o.

zeznania W. B.

501-504, (...)-(...)

(...)-v

korespondencja e-mail

(...)-(...)

W dniu 26 stycznia 2018r. oskarżony otrzymał mailowo od W. B. (1) ofertę leasingu na powyższe pojazdy

korespondencja e-mail

(...)-(...)

zeznania W. B.

501-504, (...)-(...)

(...)-v

W dniu 2 lutego 2018r. oskarżony poprosił W. B. (1) o przesłanie wniosków leasingowych. Oskarżony otrzymał wzory wniosków wraz z instrukcja o potrzebie dołączenia do nich Bilansu i (...) za lata 2016 i 2017 ( za okres rozliczony).

korespondencja e-mail

(...)-(...)

zeznania W. B.

501-504, (...)-(...)

(...)-v

W dniu 27 lutego 2018r. W. B. (1) wysłała do oskarżonego zapytanie o aktualności procedowania leasingu.

Na powyższe odpowiedział oskarżony podając, że zmieniła się firma na która leasing będzie procedowany, jako załącznik przesyłając skany dokumentów w postaci wniosku leasingowego skierowanego do (...) sp.zo.o. o leasing pojazdu i załącznika do tego wniosku, które opatrzone były pieczęcią o treści (...) sp z.o.o. oraz pieczęcią o treści prezes zarządu mgr. Inż. M. U. (1), a także nieczytelnym podpisem złożonymi na pieczęci z danymi M. U. (1).

Dokument ten został podrobiony przez nieustaloną osobę.

Do załącznika została dodana faktura pro forma na V. (...) (3) oraz (...) za 2017 dot. Spółki (...) sp.zo.o.

wniosek leasingowy

40

załącznik

41

zeznania W. B.

501-504, (...)-(...)

(...)-v

opinia biegłego grafologa

(...)-(...)

zeznania W. B.

(...)-(...)

Następnie, w trakcie licznej korespondencji pomiędzy oskarżonym a W. B. (1) doszło do zmiany przedmiotu leasingu z V. (...) (3) na V. (...). Co zostało naniesione odręczne przez W. B. (1) na złożonym uprzednio wniosku.

zeznania W. B.

501-504, (...)-(...)

(...)-v

W dniu 28 lutego 2018r. oskarżony H. H. (1) przesłała e-maila do M. U. (1) z propozycją kolejnej modyfikacji w zakresie cen zakupu za poszczególne spółki, a to za spółkę (...) sp. z o.o. kwotę 1.190.000 zł zaś za spółkę (...) sp. z o.o. 10.000 zł. Taki, ponownie zmodyfikowany, podział cen zakupu wzbudził wątpliwości u P. U. (1), jednak zostały one rozwiane w trakcie rozmowy z oskarżonym , który ponownie zapewnił o zamiarze zakupu udziałów w obu spółkach, przy niezmienionej kwocie łącznej.

e-mail

(...)

zeznania P. U.

501-504, (...)-(...)

(...)-v

Pokrzywdzeni po namyśle i przy zapewnieniach oskarżonego wyrazili zgodę na taki podział cen udziałów.

W dniu 5 marca 2018r. doszło do zawarcia czterech umów na sprzedaż udziałów, i tak:

- umowa o sprzedaży udziałów zawarta pomiędzy (...) S.A. a M. U. (1) za zakup 90 % udziałów w spółce (...) sp. zo.o. za kwotę 1.071.000 zł,

- umowa o sprzedaży udziałów zawarta pomiędzy (...) S.A. a M. U. (1) za zakup 90 % udziałów w spółce (...) sp. zo.o. za kwotę 9.000 zł,

- umowa o sprzedaży udziałów zawarta pomiędzy (...) S.A. a P. U. (1) za zakup 10 % udziałów w spółce (...) sp. zo.o. za kwotę 129 000 zł,

- umowa o sprzedaży udziałów zawarta pomiędzy (...) S.A. a P. U. (4) za zakup 10 % udziałów w spółce (...) sp. zo.o. za kwotę 1.000 zł.

Umowy te zostały zawarte pod warunkiem zawieszającym, ich skuteczność była uzależniona od dokonania płatności za udziały w terminie 30 dni..

zeznania M. U.

40

akty notarialne

42-49,52-56

korespondencja e-mail

20-39

Na dzień sprzedaży udziałów w (...) sp.zo.o łączna wartość udziałów wynosiła 378.921,08 zł

opinia biegłego

(...)

Po podpisaniu umowy M. U. (1) do dnia 29 marca 2018r, pozostawał w kontakcie z oskarżonym H. H. (1).

zeznania M. U.

97-105

e-mail

20-39

W dniu 4 kwietnia 2018r. minął termin płatności za udziały w spółkach.

W dniu 5 kwietnia 2018r. oskarżony H. H. (1) przesłał wiadomość e-mail do M. U. (1) w której wskazał, ze nie posiada dostatecznych środków na dokonanie terminowej wpłaty i zaproponował zawarcie aneksów do umów sprzedaży. Oskarżony zadeklarował przy tym wpłatę całej kwoty jeszcze w tym samym miesiącu.

e-mail

20-39

zeznania M. U.

97-105

M. U. (1) zgodził się na zawarcie aneksów i zaproponował, aby oskarżony umówił termin u notariusza. W tym samym dniu oskarżony H. H. (1) dokonał płatności za udziały spółki (...) sp.zo.o. na rachunki M. U. (1) i P. U. (1) w kwotach odpowiednio 9.000 zł i 1.000 zł

zeznania M. U.

97-105

zeznania P. U.

348-354

potwierdzenia przelewów

50-51

W dniu 5 kwietnia 2018r. sporządzony został dokument o nazwie Protokół nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) Sp.zo. na którym podjęta została uchwała o odwołaniu M. U. (1) ze stanowiska prezesa zarządu (...) sp. z o.o oraz powołaniu w jego miejsce P. P.. W miejscu na podpis wskazano imię i nazwisko Ł. P. – pełniącego wówczas funkcje prezesa zarządu (...) S.A.

Podpis ten został podrobiony.

protokół (...)

12-13

wykaz członków zarządu

15

opinia biegłego

839-874

zeznania Ł. P.

785-786

Oświadczenie H.P.

5

Z datą 6 kwietnia 2018r. został sporządzony dokument zatytułowany „Wykaz członków zarządu” gdzie jako jedynego członka zarządu wskazano P. P. oraz dokument zatytułowany „Protokół nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) sp.zo.o.” w którym dokonano zmiany siedziby spółki na N. ul. (...).

W dniu 6 kwietnia 2018r. do Sądu Rejonowego dla (...) VI Wydział Gospodarczy został złożony wniosek o zmianę adresu spółki, składu osobowego wspólników oraz zmianę osób wchodzących w skład zarządu.

Powyższy wniosek został podpisany przez P. P..

Odpis wniosku do KRS

wykaz członków zarządu

15

protokół posiedzenia zarządu

16-17

W dniu 6 kwietnia 2018r. oskarżyciele posiłkowi odkryli, że na ich konta zostały przelane kwoty wynikające ze zbycia udziałów w spółce (...) sp. zo.o. M. U. (1) poinformował o tym e-mailowo oskarżonego. Ponadto jeszcze raz przypomniał, ze wartość poszczególnych spółek i wskazał, że cena (...) sp. zo.o. wskazana w umowie zawiera większość cen za (...) sp.zo.o. i zaznaczył, że kwota 10.000 zł zostanie odesłana. Na powyższa wiadomość odpowiedział oskarżony prosząc o chwilę cierpliwości i niezwracanie pieniędzy, ponadto wskazał, że zakup (...) sp.o.o. nastąpi na dniach i wówczas temat zostanie załatwiony kompleksowo, zaproponował w tej sprawie spotkanie.

zeznania (...)

97-105

zeznania P. U.

348-354

korespondencja e-mail

33-34

Oskarżyciele posiłkowi M. U. (1) i P. U. (1) dokonali zwrotnych przelewów na rachunek bankowy z którego otrzymali przelew tytułem płatności za udziały.

Potwierdzenia zwrotów środków

71-72

Celem finalizacji umowy leasingu W. B. (2) zwróciła się do oskarżonego o przesłanie dodatkowych dokumentów.

W dniu 9 kwietnia 2018 r. oskarżony przesłał do niej za pośrednictwem poczty email skan podrobionych przez nieustaloną osobę dokumentu w postaci Protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) sp.zo.o. datowanego na 5 kwietnia 2018r., gdzie jako wspólnicy zostali wskazani M. U. (1) i P. U. (1), a także wniosek o ujawnienie zmian w KRS z dnia 6 kwietnia 2018r. dot. (...) sp.zo.o. Powyższe przesłał za pośredniemu należącej do niego skrzynki e-mail (...) do W. B. (1) posługującej się skrzynką e-mail o adresie (...).pl, celem wykorzystania tych dokumentów w procedowaniu umowy leasingu na pojazd marki V. (...) (2).

Umowa leasingowa została podpisana z reprezentująca firmę (...) (...) z reprezentującą spółkę (...) sp.zo.o. P. P. w dniu 11 kwietnia 2018r. P. P. towarzyszył wówczas oskarżony H. H. (1). Samochód V. (...) (2) został wydany P. P. i H. H. (1).

W dniu 18 grudnia 2018. P. P. odebrała również samochód G. (...) zakupiony na umowę leasingu przez spółkę (...) Sp.zo.o.

Zeznania (...)

501-504, (...)-(...), (...)-v

Umowa leasingu operacyjnego

527-529

zeznania świadka S. N.

531-532

zeznania świadka T. M.

538-539

Zeznania świadka S. K.

548

W dniu 9 kwietnia 2018r. doszło do spotkania oskarżycieli posiłkowych z oskarżonym, jego celem ze strony oskarżycieli było uzyskanie od oskarżonego oświadczenia, że czynność przeniesienia udziałów na (...) S.A udziałów w (...) sp.zo.o jest bezskuteczna. Oskarżony nie zgodził się na podpisanie takiego oświadczenia w trakcie spotkania, poprosił go o przeslanie mailowo celem konsultacji z prawnikiem. Po spełnieniu prośby oskarżonego, nie podpisał on przedmiotowego oświadczenia unikając dalszego kontaktu.

Zeznania (...)

97-105

W dniu 11 kwietnia 2018 r. M. U. (1) zwrócił się do oskarżonego droga mailową o zwrot dokumentów dotyczących (...) sp.o.o. Otrzymał odpowiedź od oskarżonego, że wymienione dokumenty nie są w jego posiadaniu, zaś pismem z dnia 29 maja 2018r., na którym widniały spółka (...) poinformowała M. U. (1), że żądania wydania dokumentacji nie mają podstawy prawnej. Pismo to opatrzone było podpisem o treści Ł. P..

Wezwanie do wydania dokumentacji

73

Pismo z 29.05.2018r.

18

W dniu 20 grudnia 2018 r. na skutek inicjatywy M. U. (1) Sąd Rejonowy (...) oddalił wniosek o zmianę adresu spółki, składu osobowego wspólników oraz zmianę osób wchodzących w skład zarządu.

Postanowienie SR

Korespondencja z SR (...)

59-73

Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 października 2021r. Sąd Rejonowy (...) w sprawie o sygn.akt (...) uznał za nieważne umowy sprzedaży przez oskarżycieli posiłkowych udziałów w spółce (...) sp.zo.o.

wyrok SR dla N. sygn. akt (...), wyrok (...)

902-907,992-996

Oskarżony H. H. (1) ma (...) uzyskuje dochód w wysokości 4.000 zł miesięcznie, nie posiada majątku.

Oskarżony nie jest obecnie karany sądownie.

wyjaśnienia oskarżonego

(...)-(...)

Karta karna

(...)

Wywiad środowiskowy

(...)

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Przesłanie w dniu 27 lutego 2018 r. za pośrednictwem sieci internetowej skanów uprzednio podrobionego wniosku leasingowego skierowanego do (...) Sp.zo.o o leasing pojazdu V. (...) (1) oraz załączników do tego wniosku leasingowego opatrzonych pieczęcią o treści (...) Spz.o.o.” oraz pieczęcią o treści „prezes zarządu mgr inż. M. U. (1)”, a także nieczytelnym podpisem złożonym na pieczęci z danymi M. U. (1), za pośredniemu należącej do oskarżonego skrzynki e-mail p.(...) (...) do W. B. (1) posługującej się skrzynką e-mail o adresie (...).pl, celem wykorzystania tych dokumentów w procedowaniu umowy leasingu na pojazd marki V. (...) (1) przez inne osoby niż oskarżony H. H. (1).

Przesłanie w dniu 9 kwietnia 2018 r. za pośrednictwem sieci internetowej skanów uprzednio podrobionego dokumentu w postaci protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) Sp.zo.o. datowanym na 05.04.2018 r., gdzie jako wspólnicy wskazani zostali M. U. (1) oraz P. U. (1), za pośredniemu należącej do oskarżonego H. H. (1) skrzynki e-mail (...) do W. B. (1) posługującej się skrzynką e-mail o adresie (...) (...), celem wykorzystania tych dokumentów w procedowaniu umowy leasingu na pojazd marki V. (...) (2) przez inne osoby niż oskarżony H. H. (1).

zeznania świadka W. B. (1)

zeznania świadka M. U. (1)

501-504, (...)-(...), (...)-v

97-105

N. sprzedaży przez M. U. (1) i P. U. (1) udziałów w spółce (...) sp.zo.o. za kwotę 10.000 zł, bez jednoczesnej sprzedaży udziałów w spółce (...) sp. zo.o.

Zeznania M. U. (1)

Zeznania P. U. (1)

Korespondencja e-mail prowadzona pomiędzy (...) a oskarżonym

20-39

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

zeznania świadków M. U. (1) i P. U. (1)

Sąd uznał zeznania pokrzywdzonych M. U. (1) oraz P. U. (1) za w pełni wiarygodne, spójne, logiczne i konsekwentne w toku całego postępowania.

Świadkowie ci w sposób szczegółowy i rzetelny opisali przebieg negocjacji z oskarżonym, akcentując momenty, w których byli utwierdzani w przekonaniu o rzetelności kontrahenta i zamiarze zapłaty pełnej ceny za obie spółki. Ich relacje nie zawierają sprzeczności o charakterze merytorycznym, a drobne różnice wynikające z upływu czasu nie mają znaczenia dla istoty sprawy. Co kluczowe, zeznania te znajdują pełne i bezpośrednie odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dokumentowym, w tym w zabezpieczonej korespondencji e-mail oraz aktach notarialnych. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by odmówić im wiarygodności, uznając, że przedstawiają oni faktyczny przebieg zdarzeń i mechanizm manipulacji, jakiej zostali poddani. Pokrzywdzeni od początku postępowania, jak i w toku przesłuchania przed Sądem prezentowali stałą i niezmienną wersję wydarzeń. Ta stabilność relacji dowodzi, że nie odtwarzali oni wyuczonej wersji, lecz faktycznie zapamiętany przebieg wydarzeń. Pokrzywdzeni w sposób racjonalny wyjaśnili dlaczego zdecydowali się na niekorzystne dla nich przesunięcia cenowe. Ich argumentacja oparta na wzbudzonym przez oskarżonego przekonaniu o finalnym zakupie obu podmiotów, jest w pełni zrozumiała z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego i logiki biznesowej. Sąd uznał za całkowicie wiarygodne ich twierdzenia, że zgoda na drastyczne obniżenie ceny jednej ze spółek była ściśle warunkowana obietnicą kupienia drugiej po wyższej cenie, przy niezmienionej cenie łącznej. Powyższe twierdzenia znajdują oparcie w treści otrzymywanych od oskarżonego wiadomościach e-mail. Sąd uznał przy tym argumentację oskarżonego dotyczącą formy i liczby sporządzonych aktów notarialnych (podział transakcji na cztery odrębne umowy przeniesienia udziałów przez ojca i syna) za całkowicie irrelewantne dla oceny wiarygodności pokrzywdzonych oraz bytu samego przestępstwa. Taki podział, wynikający z faktu, że udziału należały do dwóch różnych osób i dotyczyły dwóch różnych podmiotów jest technicznie poprawny i nie może stanowić podstawy do zakwestionowania w tym przypadku wiarygodności zeznań pokrzywdzonych. Fakt, że pokrzywdzeni w toku składania zeznań nie pamiętali, kto konkretnie wyszedł z inicjatywą takiego rozwiązania technicznego, jest w świetle zasad doświadczenia życiowego całkowicie zrozumiały i nie podważa ich rzetelności. Istotą sprawy nie jest bowiem techniczna struktura tych umów, lecz wynikający ze spójnych dowodów oszukańczy mechanizm ustalenia ceny, który oskarżony zastosował przed ich podpisaniem. Sugestie oskarżonego, jakoby obecność radcy prawnego (P. U. (2)) wykluczała możliwość oszukania pokrzywdzonych są nielogiczne i bezzasadne. Prawnik choć potrafi ocenić poprawność formalną dokumentów, nie ma natomiast możliwości zweryfikowania ukrytych intencji. Zarzuty oskarżonego w tym zakresie Sąd ocenił jako próbę przeniesienia uwagi z kwestii jego sprawstwa i winy, na kwestie drugorzędne i techniczne.

zeznania świadka W. B. (1)

Za wysoce miarodajne Sąd uznał zeznania świadka W. B. (1) . Jako osoba całkowicie obca dla stron i niezainteresowana wynikiem rozstrzygnięcia, świadek przedstawiła obiektywny przebieg procedowania wniosków leasingowych. Jej relacja jest rzeczowa i koreluje z dowodami z dokumentów w postaci wniosku z załącznikami i maili. Sąd uznał te zeznania za istotny element łańcucha dowodowego, potwierdzający sposób działania oskarżonego. Przesłuchiwana bezpośrednio przed Sądem świadek ta potwierdziła, że podpisywała umowę leasingową z prezes P. P., zaś przy podpisywaniu towarzyszył jej oskarżony H. H. (1). Świadek podkreśliła, że to oskarżony, z którym kontaktowała się głównie emailowo i telefonicznie, zajmował się przygotowaniem z nią oferty. Świadek wyjaśniła, że przedstawiła oskarżonemu ofertę, informując o potrzebnej dokumentacji, otrzymane od oskarżonego dokumenty przekazała do analizy i leasing został przyznany. Odnośnie postawy M. U. (1) świadek zeznała, że zjawił się on w siedzibie firmy i twierdził, że umowa została zawarta nieprawidłowo, bo nie doszło do zmiany prezesa. W. B. (1) stwierdziła, że ze strony ich firmy wszystko wyglądało poprawnie, więc czekali na rozwój sytuacji, przy czym leasing płacony był regularnie do końca.

Analizując relację świadka W. B. (1), w zestawieniu z wyjaśnieniami oskarżonego, należy uznać zeznania za w pełni wiarygodne, a wyjaśnienia oskarżonego dotyczące okoliczności zawierania umowy leasingowej, a w szczególność przedkładania przedmiotowych dokumentów, za wyłącznie przyjętą przez niego, nielogiczną linię obrony. Twierdzenie oskarżonego, jakoby z konta e-mail, z którego przesłano podrobione dokumenty mogło korzystać wiele osób, stanowią jedynie próbę uniknięcia odpowiedzialności. O ile za logiczne można uznać twierdzenia oskarżonego, że nie tylko on był zainteresowany pozyskaniem leasingu dla reprezentowanej przez siebie firmy, to zasadne jest pytanie, jak możliwy byłby w sytuacji, kiedy oskarżony był tak aktywny w procesie przygotowaniu umowy leasingu, nagły brak zainteresowania i kontroli nad przesyłanymi dokumentami, tym bardziej, że to oskarżony towarzyszył P. P. przy podpisywaniu umowy. Gdyby oskarżony faktycznie nie przesłał przedmiotowych, podrobionych dokumentów jako racjonalny przedstawiciel musiałby powziąć wątpliwość na jakiej podstawie firma leasingowa pozytywnie zweryfikowała zdolność do zawarcia umowy leasingowej. Ale przede wszystkim wskazać należy, że to oskarżony poinformował świadka o zmianie firmy, dla której zawierana będzie umowa leasingowa jeszcze w toku prowadzonych z oskarżycielami posiłkowymi negocjacji co do zakupu tej firmy. Sąd uznał przy tym za w pełni wiarygodne zeznania M. U. (1), że to nie on złożył podpis na załączniku do umowy opatrzonym pieczęcią o treści „prezes zarządu mgr inż. M. U. (1)”. Zeznania tego świadka uznać należy za w pełni wiarygodne. M. U. (1) w sposób logiczny i przekonujący wskazał, iż nie złożył podpisu na powyższym dokumencie. W dacie jego przesyłania pokrzywdzony znajdował się dopiero na etapie wstępnych negocjacji i nie był w ogóle zainteresowany sfinalizowaniem pozyskania tego konkretnego leasingu dla przyszłego, ewentualnego nabywcy spółki. Z punktu widzenia zasad logiki i doświadczenia życiowego, całkowicie niezrozumiałym byłoby składanie wiążącego podpisu w momencie, gdy warunki porozumienia nie zostały jeszcze uzgodnione, a decyzja o wejściu w stosunek zobowiązaniowy nie zapadła. Podkreślić należy, iż brak jest także okoliczności wskazujących na to, iż pozyskanie przedmiotowego leasingu było konieczne dla utrzymania funkcjonowania spółki (...) Sp z.o.o., co jeszcze ewentualnie mogłoby uzasadnić udział tego pokrzywdzonego przy zawieraniu umowy leasingu. Wskazać także należy, że biorąc pod uwagę aktywny udział tego pokrzywdzonego w funkcjonowaniu spółek, w których M. U. (1) miał przecież 90% udziałów, następnie czynny udział w procesie cywilnym dot. unieważnienia umowy sprzedaży, późniejszą aktywność w kontaktach z firmą leasingową (o której zeznaje też świadek B.), nie do obrony jest teza o biernym pozostawieniu ewentualnego leasingu, o który rzekomo miał wnioskować, w rękach osób trzecich-ewentualnych nabywców spółki (spółek).

Za w pełni wiarygodne Sąd uznał także przedstawione przez świadka okoliczności w jakich otrzymała ona od oskarżonego podrobiony dokument w postaci protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) Sp.zo.o. datowanym na 05.04.2018 r. celem wykorzystania tych dokumentów w procedowaniu umowy leasingu na pojazd marki V. (...) (2). Zeznania tego świadka w pełni korespondują z wiarygodnymi w tym zakresie zeznaniami oskarżycieli posiłkowych.

W świetle powyższego zeznania świadka W. B. (1) uznać należy za w pełni wiarygodne, gdyż opisują logiczny ciąg zdarzeń, w którym oskarżony od początku do końca kontrolował proces ubiegania się o leasing, zaś wyjaśnienia oskarżonego uznać należało w tym zakresie za naiwną i sprzeczną z faktami próbę ekskulpacji.

zeznania świadka Ł. P.

Sąd ocenił jako wiarygodne i korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek w sposób stanowczy zaprzeczył faktowi nakreślenia podpisu pod protokołem (...), co w połączeniu z kategoryczną opinią biegłego grafologa, tworzy nierozerwalną całość procesową. Sąd nie dopatrzył się w zeznaniach tego świadka tendencji do konfabulacji czy bezpodstawnego obciążania oskarżonego.

Zeznania tego świadka są w pełni spójne ze złożonym przez niego oświadczeniem z dnia 28 czerwca 2018r. i pismem tego świadka z dnia 15 sierpnia 2018r. kierowanym do M. U. (1) w odpowiedzi na pismo tego z dnia 7 czerwca 2018r. oraz zeznaniami pokrzywdzonego M. U. (1).

zeznania świadka S. N.

Sąd uznał powyższe zeznania za wiarygodne. W ocenie Sądu świadek zeznawał zgodnie ze stanem swojej wiedzy na dany temat.

zeznania świadka T. M.

Sąd uznał powyższe zeznania za wiarygodne. W ocenie Sądu świadek zeznawał zgodnie ze stanem swojej wiedzy na dany temat.

zeznania świadka S. K.

Sąd uznał powyższe zeznania spójne i konsekwentne za w pełni wiarygodne, w ocenie Sądu świadek ten zeznawał zgodnie ze stanem swojej wiedzy na dany temat.

Opinie biegłych sądowych (z zakresu wyceny przedsiębiorstw oraz badania pisma ręcznego )

Sąd uznał za dowody pełnowartościowe. Są one jasne, pełne i nie zawierają sprzeczności wewnętrznych. Biegli w sposób wyczerpujący odpowiedzieli na postawione pytania, a przyjęta przez nich metodologia nie budzi zastrzeżeń. Opinie te są obiektywne i fachowe, przez co stały się fundamentem dla ustaleń w zakresie rzeczywistej wartości udziałów oraz faktu sfałszowania dokumentu przez nieustaloną osobę

akty notarialne, odpisy wyroków Sądów cywilnych (sygn. akt (...) oraz (...)) oraz postanowień Sądu Rejonowego, przelewy, dokumentację skarbowa , dane od operatorów, dane (...)

W zakresie dokumentów urzędowych oraz dokumentacji bankowej, Sąd obdarzył przymiotem pełnej wiarygodności dokumenty w postaci aktów notarialnych, odpisów wyroków Sądów cywilnych (sygn. akt (...) oraz (...)) oraz postanowień Sądu Rejonowego, jak i dokumentację skarbową i dokumentację od operatorów i dane z (...). Dokumenty te zostały sporządzone przez uprawnione organy, a ich autentyczność nie była kwestionowana. Również potwierdzenia przelewów oraz przelewów zwrotnych stanowią obiektywny i niepodważalny dowód na okoliczność przepływów finansowych, co pozwoliło Sądowi na precyzyjne ustalenie ram czasowych działania oskarżonego i braku woli zapłaty za udziały.

wydruki korespondencji e-mail, kopię wezwania do wydania dokumentacji, kopia korespondencji pomiędzy (...) a M. U. (1).

Odnośnie dokumentów prywatnych, Sąd za w pełni rzetelne uznał wydruki korespondencji e-mail. Obrazują one proces wprowadzania pokrzywdzonych w błąd, jak również okoliczności wykorzystania podrobionych dokumentów w procesie zawierania umowy leasingu. Podobnie oceniono kopię wezwania do wydania dokumentacji, która potwierdza reakcję pokrzywdzonych na działania oskarżonego.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

zeznania świadka P. P.

Sąd odmówił wiary zeznaniom świadka P. P. w zakresie w jakim miałyby one potwierdzać wersję zdarzeń przedstawioną przez oskarżonego H. H. (1). Analiza jej relacji prowadzi do wniosku, iż stanowi ona jedynie nieudolną i wewnętrznie sprzeczną próbę uwiarygodnienia linii obrony oskarżonego, a nie rzetelne odtworzenie faktów. Zeznania świadka cechują się selektywną pamięcią. P. P. wykazuje się dużą szczegółowością w kwestiach, które mogłyby eksponować brak winy oskarżonego, podczas gdy w momentach kluczowych dla ustalenia prawdy zasłania się niepamięcią lub podaje wersje wzajemnie się wykluczające.

Przesłuchiwana w toku postępowania sądowego świadek ta kreśliła wizję prężnej bizneswoman, która w sposób autorytatywny panowała nad wszystkim procesami zachodzącymi w firmie (...) Sp.zo.o., która w głównej mierze decydowała o kierunkach strategii firmy, kontrolowała obieg dokumentacji oraz posiadała wiedzę o procesach gospodarczych. W całkowitej opozycji do wykreowanego wizerunku „osoby panującej nad wszystkim” pozostaje fakt, że świadek wykazuje się zdumiewającym brakiem pamięci w kwestiach najbardziej oczywistych i fundamentalnych - nie potrafiła w sposób logiczny i precyzyjny wskazać w jakich okolicznościach pojawiła się w przedmiotowej firmie-niepamięć nazwiska udziałowca, który miałby jej zaproponować tak eksponowaną funkcję. Przesłuchiwana w toku postępowania sądowego świadek była wręcz zdziwiona treścią swoich wcześniejszych zeznań, co zdaniem Sądu świadczy o tym, że świadek ta niejako na bieżąco dopasowywała odpowiedzi na zadawane jej pytania do linii obrony oskarżonego. Wyjaśniając kwestię dokumentów, których skany przesyłane były z konta email oskarżonego świadek stwierdziła, że to ona zajęła się leasingiem auta, to ona wysyłała oferty do różnych leasingów, sprawdzała oferty, które są najbardziej korzystne- „Właściwie sama się ty zajęłam. Sama podpisywałam umowę i sama odbierałam auto z salonu.” Co więcej świadek zeznała, że osobiście wysyłała wniosek leasingowy, gromadząc dokumenty i podpisując się na nim ale jednocześnie pytana o szczegóły wniosku i załączniki zeznała, że nie potrzebowała podpisu U. i przy niej tego wniosku nie podpisywał, ale wiedział o zawieraniu tego leasingu. Dopytywana na okoliczność treści podpisu znajdującego się na przedmiotowym dokumencie o treści (...) stwierdziła, że nie wie skąd on się wziął i że ona złożyła te dokumenty tylko ze swoim podpisem. Odnosząc się do roli oskarżonego w procesie pozyskiwania leasingu świadek ta zeznała, że oskarżony jej pomagał- „w sensie mówił jakie dokumenty jeszcze do leasingu są potrzebne, ja je gromadziłam a potem razem sprawdzaliśmy jakie dokumenty są.” Pytana o okoliczności w jakich jej zdaniem ten podpis miałby się pojawić przy opisywanym przez nią sposobie składania wniosku świadek stwierdziła, że nie była przez nikogo wzywana o uzupełnienie o podpis Pana U., a nawet jest zdziwiona, iż jest tam podpis innej osoby, jej przemyślenie jest takie, że ktoś kto był prezesem tej samej firmy, jedzie do firmy leasingowej i wstawia swój podpis i pieczątkę imienną. Dopytywana o sposób przesyłania dokumentów do firmy leasingowej świadek zeznała, że wysyłała te dokumenty elektronicznie z emaila jej męża piotrkonstantynowicz@, jednocześnie świadek zeznała, że miała dostęp do emaila (...) to był email ogólnodostępny i miał do niego dostęp poza oskarżonym i nią także Ł. P.. W toku kolejnych pytań świadek zmieniła przedstawianą przez siebie wersję wydarzeń stwierdzając, iż to ona zbierała dokumenty, a może i oskarżony je wysłał. Jak widać z powyższych wypowiedzi świadka przedstawia ona niespójne wersje wydarzeń. Tak jak stwierdzono powyżej Sąd uznał zeznania tego świadka za nieudolną próbę wzmocnienia linii obrony oskarżonego, poprzez wskazanie możliwości przedłożenia podrobionych dokumentów przez inne osoby, w tym świadka. Oceniając tak zeznania tego świadka Sąd miał przy tym na uwadze treść, uznanych za wiarygodne zeznań świadka Ł. P., który zaprzeczył w ogóle udziałowi jakichkolwiek czynnościach dokonywanych wobec spółki (...), jak również logicznych wywodów pokrzywdzonego M. U. (1) odnośnie jego rzekomego udziału w procesie leasingowym. Oczywiście analizując treść zeznań tego świadka, Sąd rozważył, czy w ich świetle, to świadek nie jest sprawczynią przestępstw z art. 270§1 kk zarzucanych oskarżonemu, która poza wiedzą oskarżonego korzystając ze skrzynki malowej oskarżonego przesłała przedmiotowe, podrobione dokumenty do firmy leasingowej Takiemu jednak przyjęciu przeczą spójne i logiczne zeznania świadka W. B. (1), która wprost wskazuje na sprawstwo oskarżonego. Ustalając osobę korzystającą z maila, z którego wysyłana była przedmiotowa dokumentacja do świadka B. Sąd oparł się także na spójnych zeznaniach świadka M. U. (2), który podał, że tym adresem mailowym posługiwał się oskarżony, oraz korespondencji prowadzonej z tego adresu przez oskarżonego z pokrzywdzonymi.

wyjaśnienia oskarżonego H. H. (1)

Wyjaśnienia oskarżonego, w których neguje on zamiar oszustwa i twierdzi, że od początku nie był zainteresowany nabyciem obu podmiotów gospodarczych, należy uznać za całkowicie niewiarygodne, nielogiczne i sprzeczne z całokształtem zgromadzonego materiału dowodowego. Twierdzenia H. H. (1), jakoby „żonglowanie” cenami za udziały w poszczególnych spółkach było jedynie elementem strategii biznesowej, stanowią jedynie nieudolną próbę zatajenia przestępczego mechanizmu działania. Oskarżony w sposób celowy i wyrachowany prowadził negocjacje dotyczącą dwóch spółek jednocześnie, stwarzając u pokrzywdzonych złudne przekonanie o chęci sfinalizowania obu transakcji za łączną, satysfakcjonującą kwotę. Oskarżony celowo doprowadził do sytuacji, w której pokrzywdzeni licząc na uzyskanie godziwej ceny łącznej, zgodzili się na drastyczną redukcję wartości jednej firmy na poczet ceny drugiej. Działanie to w sposób oczywisty było ukierunkowane przez oskarżonego wyłącznie na to, aby ostatecznie przejąć jeden z podmiotów za ułamek jego rzeczywistej wartości przy jednoczesnym wycofaniu się z zakupu drugiego. Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące jego przemyśleń, badań gospodarczych dotyczących kondycji spółek, wspierane nieudolnie zeznaniami świadka P. P., nie wytrzymują konfrontacji z zasadami doświadczenia życiowego. Żaden racjonalny i uczciwy kontrahent nie prowadzi długotrwałych i skomplikowanych negocjacji dotyczących zakupu dwóch spółek, wiedząc od początku, że planuje zakup tylko jednej z nich po ustaleniu korzystnej dla siebie ceny, wielokrotnie niższej od rzeczywistej wartości udziałów tej spółki. Taka postawa dowodzi, że oskarżony od początku działał w zamiarze bezpośredniego wprowadzenia w błąd pokrzywdzonych co do swoich rzeczywistych intencji. W świetle bowiem spójnych zeznań pokrzywdzonych oraz dokumentacji z prowadzonych negocjacji, wyjaśnienia te uznać należy za kłamliwe i nakierowanie wyłącznie na zminimalizowanie negatywnych skutków prawnych. Sąd w całości odrzuca możliwość zakwalifikowania działań oskarżonego jako dopuszczalnej i legalnej formy „negocjacji biznesowych czy tzw. „okazji gospodarczej”. Próba przedstawienia przez oskarżonego mechanizmu drastycznego obniżenia ceny jednej ze spółek jako wyniku jego skuteczności negocjacyjnej jest całkowicie bezzasadna i sprzeczna z faktami z następujących względów. W obrocie gospodarczym istnieje bowiem wyraźna granica pomiędzy dążeniem do wynegocjowania najkorzystniejszej ceny, a celowym wprowadzeniem kontrahenta w błąd. W przedmiotowej sprawie oskarżony nie wykorzystał swojej przewagi rynkowej ani umiejętności handlowych, lecz posłużył się kłamstwem. Fundamentem bowiem zgody pokrzywdzonych na przesunięcia cenowe i radykalne obniżenie wartości jednej ze spółek było ich błędne, a wywołane przez oskarżonego przekonanie, że przedmiotem sprzedaży będą obie spółki. Gdyby pokrzywdzeni wiedzieli, że oskarżony od początku planuje zakup tylko jednej z nich i to za ułamek jej wartości, nigdy nie wyraziliby zgody na zaproponowaną strukturę cen sprzedaży. Pokrzywdzeni przez cały proces wskazywali konsekwentnie na powyższe w swoich zeznaniach. Poza oparciem wiarygodności tych zeznań w zasadach logicznego myślenia twierdzenia pokrzywdzonych znajdują oparcie w zgromadzonych dowodach rzeczowych w postaci oferty sprzedaży spółek, jak i prowadzonej z oskarżonym w tym zakresie korespondencji mailowej. Podkreślić należy, że oskarżony w swojej korespondencji kierowanej do pokrzywdzonych używa sformułowań typu „oferty zakupu firm” jednoznacznie potwierdzających zeznania pokrzywdzonych, co do zakresu i przedmiotu rozmów prowadzonych z oskarżonym. Oskarżony wprowadzając pokrzywdzonych w błąd co do zamiaru nabycia obu spółek, doprowadził finalnie do podpisania umów sprzedaży udziałów w obu spółkach. Działanie to było niezbędne, aby uwiarygodnić w oczach pokrzywdzonych zasadność dokonanych przesunięć cenowych i skłonić do zaakceptowania rażąco niskiej ceny za spółkę o większej wartości. Fakt, że oskarżony kierował do pokrzywdzonych wiadomość e-mail o przesuniecie terminu płatności oraz zapłacił za „tańszą” spółkę, należy uznać za wyrafinowaną grę na zwłokę, mającą na celu stworzenie fikcji zgodności z prawem podejmowanych działań. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego oczywistym jest, że oskarżony od początku wiedział, że nie posiada i nie będzie posiadał funduszy na zakup drugiej spółki, a jego prośby o przesunięcie terminu płatności miały jedynie na celu uśpienie czujności pokrzywdzonych do czasu bezpiecznego przejęcia kontroli nad pierwszym z podmiotów. Podkreślić należy raz jeszcze, że nagłe wycofanie się z zakupu drugiej-droższej spółki, po przelaniu należności za pierwszą przy preferencyjnych warunkach cenowych, nie było wynikiem nieprzewidzianej zmiany sytuacji ekonomicznej, lecz stanowiło domknięcie zaplanowanego oszustwa. W tym miejscu dla uargumentowania powyższego toku rozumowania wskazać należy na osobę Ł. P.- prezesa Zarządu (...) S.A., który nie posiadał żadnej wiedzy na temat działań podejmowanych przez oskarżonego. Sytuacja, w której prezes zarządu- osoba odpowiedzialna za całokształt funkcjonowania podmiotu- jest całkowicie nieświadoma transakcji o tak znacznej wartości i strategicznym znaczeniu, nawet przy szerokim zakresie uprawnień prokurenta, jest w świetle doświadczenia życiowego, niemożliwa do zaakceptowania. Fakt, że oskarżony ukrywał swoje działania przed świadkiem Ł. P. dowodzi, że wykorzystywał on posiadane umocowanie jako narzędzie do przeprowadzenia oszukańczego mechanizmu „żonglowania cenami”. Izolacja świadka wskazuje na to, że oskarżony pod płaszczykiem prokury budował u pokrzywdzonych mylne wrażenie, ze za jego działaniami stoi powaga i kapitał reprezentowanej przez niego spółki. Nie bez znaczenia w ocenie Sądu przy analizie zachowania oskarżonego w kontekście przestępstwa oszustwa jest także fakt, że uzyskał on dostęp do dokumentacji finansowo -prawnej negocjowanych spółek, a następnie odmawiał jej zwrotu na żądanie pokrzywdzonych. Powyższe zdaniem Sądu wskazuje na to, że celem działania oskarżonego było również przejęcie potencjału gospodarczego spółki (...) Sp z.o.o. jeszcze przed jej formalnym nabyciem, aby budować obraz kondycji podmiotu przed ewentualnymi kontrahentami czy firmami leasingowymi. Potwierdza powyższe analiza korespondencji mailowej pomiędzy oskarżonym a firmą leasingową, a w szczególności porównanie jej dat w stosunku do daty zawartych umów sprzedaży udziałów w spółkach. Pozyskanie tej dokumentacji pozostaje także nie bez znaczenia w kontekście sposobu podrobienia dokumentów przesłanych przez oskarżonego do firmy leasingowej (np.: tytuły zawodowe pokrzywdzonego M. U. (1)).

Reasumując powyższe Sąd dokonując całościowej oceny wyjaśnień oskarżonego H. H. (1) uznał je za całkowicie niewiarygodne, nielogiczne i stanowiące jedynie naiwną, instrumentalnie przyjętą linię obrony, nakierowaną na uniknięcie odpowiedzialności karnej. Wyjaśnienia te nie wytrzymują konfrontacji z żadnym, uznanym za wiarygodny dowodem.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

H. H. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż Sąd, rozstrzygając w niniejszej sprawie, oparł się na treści art. 4 § 1 k.k., dokonując wyboru ustawy względniejszej dla sprawcy. Analiza porównawcza stanu prawnego z daty czynu oraz daty orzekania doprowadziła Sąd do przekonania, że przepisy obowiązujące w czasie popełnienia przestępstw (w brzmieniu sprzed nowelizacji zaostrzających rygory zawieszenia kary oraz zasady wymiaru grzywny czy wymiaru kary łącznej) oferują korzystniejszy dla oskarżonego model orzeczniczy. Sąd uznał, że stosowanie ustawy starej jest niezbędne dla zachowania gwarancyjnej funkcji prawa karnego w sytuacji, gdy nowa ustawa pogarsza sytuację prawną sprawcy.

W ocenie Sądu czyn oskarżonego H. H. (1) polegający na tym, że okresie od listopada 2017 r. do dnia 5 kwietnia 2018r. we N. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia dla (...) S.A. korzyści majątkowej w postaci nabycia wszystkich udziałów spółki (...) Sp.zo.o. o wartości nie mniejszej niż 378 921,08 zł za kwotę 10 000 zł, działając, jako prokurent (...) S.A. prowadził negocjacje zakupu wszystkich udziałów w spółkach (...) Sp.zo.o. oraz (...) Sp. z o.o. wprowadzając jedynych udziałowców tych spółek w osobach M. U. (1) oraz P. U. (1) w błąd, co do zamiaru zakupu udziałów w obu spółkach za łączną kwotę 1 200 000 zł, doprowadził wymienionych do zawarcia dnia 5 marca 2018r. osobnych umów o sprzedaży wszystkich udziałów przypadających wymienionym wspólnikom w (...) Sp.zo.o. za kwotę 10 000 zł a w (...) Sp z.o.o za kwotę 1 190 000 zł, przy czym uiścił dnia 5 kwietnia 2018 r. na rzecz M. U. (1) kwotę 9 000 zł, a na rzecz P. U. (1) kwotę 1 000 zł jako całościową zapłatę za wszystkie udziały w spółce (...) Sp.zo.o. odmawiając jednocześnie zapłaty kwoty 1 190 000 za udziały w spółce (...) Sp z o.o.to wypełnił znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294§1 kk w zw. z art. 12§1 kk. Sąd mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny i przeprowadzoną ocenę dowodów w pełni podzielił tu argumentację oskarżyciela publicznego zawartą w akcie oskarżenia, wskazującą na przemyślany i wieloetapowy proces oszukańczy. Oskarżony celowo doprowadził do tzw. „rozwarstwienia” transakcji. Mechanizm ten polegał na tym, że oskarżony tak pokierował procesem negocjacji, aby w końcowym etapie przypisać niemal całą wartość transakcji (1.190.000 zł) do spółki (...) sp. z o.o., o której wiedział, że nie posiada ona realnej wartości majątkowej. Jednocześnie za spółkę (...) sp. z o.o., ustalił cenę symboliczną 10.000 zł. Taka konstrukcja umów była kluczowym elementem wprowadzenia w błąd pokrzywdzonych. Sąd uznał za logiczne wywody prokuratora, że gdyby pokrzywdzeni wiedzieli, iż oskarżony nie ma zamiaru (ani realnych środków) zapłacić za udziały w spółce (...) sp. z o.o., nigdy nie zbyliby udziałów w majątkowej spółce (...) sp. z o.o. za kwotę 10.000 zł. „Niekorzystność rozporządzenia mieniem” polegała w tym przypadku na obiektywnym pogorszeniu sytuacji majątkowej pokrzywdzonych, którzy wyzbyli się udziałów o wartości ponad 378 tys. zł za ułamek ceny.

Z uwagi na to, iż wartość mienia będącego przedmiotem oszustwa (378.921,08 zł) znacznie przekracza ustawowy próg mienia znacznej wartości (200.000 zł), Sąd zobligowany był do przyjęcia kwalifikacji z art. 294 § 1 k.k.

Sąd przyjął konstrukcję czynu ciągłego, uznając, że wieloetapowe działanie oskarżonego stanowiło jeden zwarty projekt przestępczy, realizowany w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Cały proces – od pierwszych maili w listopadzie 2017 r., przez manipulacje treścią projektów umów, aż po finałowe spotkanie u notariusza w marcu 2018 r. – stanowił nierozerwalną całość.

☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

II

H. H. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W ocenie Sądu na sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów z art. 270§1 kk polegających na tym, że dnia 27 lutego 2018 r. w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci internetowej posłużył się jako autentycznym uprzednio podrobionym wnioskiem leasingowym skierowanym do (...) Sp.zo.o o leasing pojazdu V. (...) (1) oraz załącznikiem do tego wniosku leasingowego opatrzonymi pieczęcią o treści (...) Spz.o.o.” oraz pieczęcią o treści „prezes zarządu mgr inż. M. U. (1)”, a także nieczytelnym podpisem złożonym na pieczęci z danymi M. U. (1), w ten sposób że skany tych dokumentów przesłał za pośredniemu należącej do niego skrzynki e-mail (...) do W. B. (1) posługującej się skrzynką e-mail o adresie (...) (...), celem wykorzystania tych dokumentów w procedowaniu umowy leasingu na pojazd marki V. (...) (1) oraz dnia 9 kwietnia 2018 r. w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci internetowej posłużył się jako autentycznym uprzednio podrobionym dokumentem w postaci protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) Sp.zo.o. datowanym na 05.04.2018 r., gdzie jako wspólnicy wskazani zostali M. U. (1) oraz P. U. (1), w ten sposób, ze skany tych dokumentów przesłał za pośredniemu należącej do niego skrzynki e-mail (...) do W. B. (1) posługującej się skrzynką e-mail o adresie (...) (...), celem wykorzystania tych dokumentów w procedowaniu umowy leasingu na pojazd marki V. (...) (2) jednoznacznie wskazują ocenione jako wiarygodne zeznania świadka W. B. (1) oraz przedstawiona przez tego świadka korespondencja prowadzona pomiędzy nią a oskarżonym oraz treść przesłanych jej dokumentów przy wniosku leasingowym.

Przepis art. 270§1 kk penalizuje już samo użycie sfałszowanego dokumentu jako autentycznego. Sąd poddał analizie i odrzucił linię obrony oskarżonego o rzekomym udziale pokrzywdzonych w fałszerstwie. Jedyną osobą, która odnosiła interes z istnienia podrobionych dokumentów, był H. H. (1) (pozyskanie leasingów w ramach przejętej spółki przy wykorzystaniu jej potencjału). Twierdzenie, że ofiary oszustwa dobrowolnie fałszowałyby podpisy, by ułatwić mu zaciąganie zobowiązań, jest niedorzeczne w świetle zasad doświadczenia życiowego. Fakt, że dokumenty wyszły bezpośrednio ze skrzynki e-mail oskarżonego, czyni wypełnienie znamienia „używania jako autentycznego” bezspornym. Przedmiotem ochrony tego przepisu jest pewność obrotu prawnego i zaufanie do dokumentów, które oskarżony rażąco naruszył.

W odniesieniu do czynów opisanych w punktach II i III aktu oskarżenia, Sąd uznał, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. Oskarżony dopuścił się ich w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem tej samej sposobności (procedura leasingowa) oraz naruszając ten sam przepis ustawy (art. 270 § 1 k.k.).

☐Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

H. H. (1)

I

I

Zgodnie z przepisami art. 53 k.k. sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (§ 1); § 2 stanowi zaś, że wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.

Wymierzając oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności, Sąd działając w reżimie art. 4 § 1 k.k., poruszał się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Sąd uznał, że tak wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości jego czynu. Wybór dolnego pułapu jest podyktowany ustalonymi okolicznościami czynu oskarżonego, ale i aktualnym statusem osoby niekaranej. Sąd zważył, że proces przestępczy nie był połączony z przemocą, a oskarżony dotychczas wiódł ustabilizowany tryb życia. Orzeczenie kary surowszej, wykraczających poza dolne granice, byłoby w tych okolicznościach represją nadmierną i nieproporcjonalną.

Aby sankcja karna nie miała jedynie charakteru teoretycznego, Sąd orzekł obok kary pozbawienia wolności surową grzywnę. Ponieważ oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, to właśnie grzywna ma być najbardziej odczuwalnym elementem kary. Ma ona wykazać bezwzględną nieopłacalność podejmowania działania przestępczego w obrocie gospodarczym i stanowić realną dolegliwość finansową, która dotknie sprawcę w sferze, w której upatrywał on swojego zysku.

Za ciąg dwóch czynów z art. 270§1 kk Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Podobnie jak w odniesieniu do kary za czyn z art. 286§1 kk Sad kierował się przy wymiarze tej kary dyrektywami z art. 53 kk. Sąd uznał, że tak wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości jego czynów. Wybór dolnego pułapu jest podyktowany ustalonymi okolicznościami czynu oskarżonego, ale i aktualnym statusem osoby niekaranej. Orzeczenie kary surowszej, wykraczających poza dolne granice, byłoby w tych okolicznościach represją nadmierną i nieproporcjonalną.

H. H. (1)

III

I, II

Na podstawie art. 86 §1 k.k. i art.91§2 kk Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną roku pozbawienia wolności.

Sąd wymierzając karę łączną pozbawienia wolności wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, zgodnie z którymi kara ma zapobiec dalszego naruszenia prawa przez sprawcę. Zasadnicze znaczenie przy wymiarze kary łącznej miała dla Sądu nie tylko oczywista łączność przedmiotowo-podmiotowa poszczególnych czynów oraz czasowa, ale i wspomniana prewencja indywidualna oraz prewencja ogólna.

Orzeczona w ten sposób kara łączna stanowi dla oskarżonego, w przekonaniu Sądu, wystarczającą dolegliwość i jednocześnie nie będzie nosić znamion kary nazbyt surowej. Kara w takiej postaci spełni swoje cele w zakresie prewencyjnego i wychowawczego oddziaływania na sprawcę.

H. H. (1)

IV

III

Sąd uznał, że wobec oskarżonego H. H. (1) zachodzi w pełni uzasadniona pozytywna prognoza kryminologiczna, pozwalająca na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd oparł się na fakcie, że oskarżony jest obecnie osobą niekaraną, co pozwala przyjąć obecnie, że zdarzenia będące przedmiotem procesu miały charakter incydentalny. Sąd żywi przekonanie, że sam przebieg postępowania karnego, konieczność stawiennictwa przed Sądem oraz świadomość orzeczonego wyroku skazującego, stanowią dla oskarżonego wystarczającą dolegliwość, by powstrzymać go od ponownego naruszenia prawa. Zawieszenie kary pełni tu funkcję mobilizującą – oskarżony otrzymuje kredyt zaufania, a groźba zarządzenia kary w przypadku ponownego złamania prawa ma skutecznie dyscyplinować jego postawę na wolności. Osadzenie osoby dotychczas niekaranej w zakładzie karnym byłoby w tym przypadku działaniem kontrproduktywnym, mogącym doprowadzić do niepożądanej demoralizacji. Zdaniem Sądu wyznaczony trzyletni okres próby jest wystarczający dla sprawowania efektywnej społecznej kontroli nad zachowaniem oskarżonego w kontekście ewentualnych naruszeń porządku prawnego.

H. H. (1)

V

II,I

Na podstawie art. 72§1 pkt 1 kk Sąd zobowiązał oskarżonego, celem kontroli efektów resocjalizacji, do informowania kuratora sądowego o przedbiegu okresu próby

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

H. H. (1)

VI

Na podstawie przepisów o ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd przyznał adwokatowi S. B. kwotę 4 649,40 zł, w tym należny podatek VAT, tytułem kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu. Kwota ta wynika z liczby terminów rozpraw oraz stopnia zawiłości sprawy, jak i udziału obrońcy już na etapie postępowania przygotowawczego i winna zostać wypłacona ze środków Skarbu Państwa, gdyż nie została uiszczona przez oskarżonego.

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VII

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego H. H. (1) w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych oraz opłaty. Rozstrzygnięcie to jest wynikiem konsekwencji procesowej Sądu – oskarżony już na wcześniejszym etapie postępowania korzystał z pomocy obrońcy z urzędu z uwagi na sytuację majątkową która do zakończenia procesu nie uległa poprawie. Co więcej, Sąd uznał za logiczne, aby w pierwszej kolejności oskarżony był zobowiązany do uiszczenia orzeczonej kary grzywny, która pełni funkcję represyjną. Obciążanie go dodatkowymi kosztami sądowymi byłoby działaniem nadmiernie uciążliwym i sprzeczne z zasadami słuszności.

1Podpis